Koronavirüs’ün Aşısı Osmanlı Saray Doktorunun Torunundan

Erdal Şimşek

01.07.2021 Thursday 14:23

Eski Türkiye’de iş ilanların metninde aranan elemanların özelliklerinden sonra kendileri ile çalışmaya karar verenlere “Maaş + Prim + SSK” diye vaatte bulunurdu işverenler. Çünkü o günkü Türkiye’de hesaplar kontrol edilmiyor, işyeri müfettişleri teftişe çıkmıyor aksine kişisel ihtiyaçları olduğunda kayıtsız işçi çalıştırdıklarını bildikleri işletmelerin, muhasebe servislerine görünür ve “sakal”larını alıp giderlerdi.

Aynı şekilde Türk medyasının köşe başlarını tutan dürüst araştırmacı (!)ve karıştırmacı gazeteciler de dana büyük balık avlarına çıkar, açığı olan KOBİ’ci patronlara çökerlerdi. Türkiye’de düzen böyle idi.

Türk medyası kurulduğu günden beri ahlaksız ve rüşvetçilikle iç içe olan bir anlayışa sahipti. Bugün “Hürriyet kahramanı” olarak gösterilen Namık Kemal’in bile makalelerini padişah sarayından gelen akçeye göre yazdığını artık bilmeyenimiz yok.

İşte böylesine kirli bir medya dünyasında şu anki adı Sezgin Baran Korkmaz olan (Üç kere ismini değiştirmiş) şahıs bir anda medyamızda arz-ı endam etti. Robin Hood olarak gösterildi. Üç lahmacun ve içinde bin lira para olan birkaç zarf kapıya bırakınca Robin Hood olarak gösterildi basınımızca.

Sonra bu şahsın FETÖ ile ilişkisi gündeme geldi. Birileri FETÖ ile olan ilişkilerini İstanbul cumhuriyet savcılığına ihbarda bulunmuş, olay yerleri ve tarihlerini tek tek belirtmişti. Ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı bu şikayeti kapatmış, Bu olay ilgimi çekti ve üzerine çalışmalar başlatmıştım

Sezgin Baran Korkmaz’ın bu ülkede adının karıştığı işler ve FETÖ terör örgütüne ait Borajet havayolunu satın alarak örgüte 300 milyon USD aktarması ve bazı kurum ve kişilerin mallarına yönelik hukuk dışı sahip olma teşebbüsleri iddiaları ile ilgili 3. 5 yıl önce yazdığım bir yazıdan başıma gelmeyen kalmadı.

FETÖ’nün finans sağlayıcısı ve kara para aklayıcısı olduğu iddialarını içeren bir haber yaptıktan bir süre sonra başıma gelenleri bir önceki yazımızda anlattığımız için yeniden anlatmayacağım. (meraklısı için: https://www.haber365.com.tr/yazarlar/erdal-simsek/turk-medyasi-mi-sezgin-baran-korkmaz-medyasi-mi-863 )

Sezgin Baran Korkmaz’ı faş etmemden sonra başıma gelenler, aslında Türk medyasının ve adalet sistemimizin adım adım nasıl kangren haline geldiğini gösterdi bana. Bir çoğunun ekmeğine sebep olduğumuz, meslek sahibi yaptığımız, arkadaş bellediklerimiz bırakın hatırımızı sormaya, selamlarını dahi kestiler.

İngiltere Dış İstihbarat Servisi (MI 6)’nın ve dillerinden ‘HAKSÖZ’ lafını düşürmeyen Kraliçenin İslamcıları ile kuyruğuna bastığım medyadaki kazurat takımı aleyhimde yazmaya başlamışlardı .Bununla da yetinmemiş, sosyal medyada linç etmişlerdi. Mahkemeye verdiğim bu namus yoksunları, o tvitleri silmiş ve mahkemede o minvalde tvit atmadıklarını söyledi hepsi. (Sahi Türk solu ve Türk dinci medyaları kadar korkak ve namus yoksunu güruh başka ülkede var mı?)

Bunların içerisinde başka dünya görüşüne mensup olmasına rağmen birlikte çalıştığımız ve o günlerde ev kirasını dahi ödeme konusunda güçlük çeken “abla”larımız bile aleyhimizde yazmışlardı.

Ve bu gün SBK düştü herkes vuruyor, Sezgin Baran Korkmaz’ın cesedi üzerinden kendilerini temize çıkarmaya çalışıyorlar. (Dikkat ettiyseniz her iki yazımda da SBK’ya vurmuyorum. Düşene vurmak ahlaklı insan işi değil. Şartlarımız eşit olduğunda kendisine direk soracağım birkaç soru var.)

İzah edeyim: SBK’nın satın aldığı “ölü” şirketlerin tümüne bakın. Önce bu şirketlerin aleyhinde haberler o günkü Hürriyet gazetesinde çıkıyor. Haberlerin tümünde aynı muhabirin imzası var. Ve bu muhabir de Sezgin Baran Korkmaz’ın hemşehrisi. Bitmedi

Bu “muhabir” FETÖ terör örgütü mensubu olduğuna dair yargılanıyor. Yargı sisteminin elinde güçlü deliller olduğu iddia edilmesine rağmen bu şahıs tutuksuz yargılanıyor. Bu şahsı tutuklamaya sevk etmeyen Savcılık makamıyla ilgili bir çalışma yapıldı mı yapılmadı mı bilinmiyor.

Diğer yandan, Sezgin Baran Korkmaz’ı hem kendi köşelerinde hem de sosyal medyada “Robin Hood” olarak gösteren kalemlerin, medyacıların yoğun olduğu bir grupta, artık istenmeyen ve kambur olarak görülen bir şahıs ile en alt gruptan bir çalışan SBK ile ilişkisi olduğu iddiasıyla faş edilip tasfiye edildi. Ama ne hikmetse SBK’nın “abla”larına dokunulmadı bile. Birkaç yıl önce ev kirasını ödeyemeyen bu “abla”nın nasıl oluyor da on milyonlarca liralık gayrimenkule; dairelere sahip olduğu sorgulanmıyor. Sorgulanamaz çünkü ablalara dokunulduğunda tepedeki abilere iş uzar.

Diğer yandan yine bizim mahallenin en büyük medya grubunda köşesini SBK’ya tahsis ve tahvil eden Övürgenile ilgili hiçbir işlem yapmadı çalıştığı kuruluş. Sadece bu Övücü ve Övürgenler mi, bir çok SBK kalemi görmezden geliniyor o grupta.

Diğer yandan SBK’ya çok saldırır gibi görünen ancak yaptığı atışlarla malum kişiyi daha da güçlü hale getiren İsrail/MOSSAD’ın ülkemizdeki kirli propaganda aracı, Karanlıkoda ekibide kulağının üstüne yatmış.

Hele sol basını hiç sormayın. Evrensel takılıp Allah’ın her Bir Günü SBK’nin aleyhinde sözde Sözcülük yapanlar kendilerine toz bile kondurmuyorlar. Halbuki oraların kapısına SBKmetre cihazı kurulursa, onun altından gecen bir çok insanda bu cihaz öter. Dün kalemlerine her türlü emperyalizme satan bu Stalinist (kendilerine solcu-Atatürkçü diyorlar. Atatürk’ün de kemiğini sızlatıyorlar) şahıslar, bugün kalemlerine pos makinası takıp nasıl oynattıklarını hepimiz görüyoruz.

Medyayı eşeledikçe bu kirliliğin boyutu daha büyüyor.

Dediğim gibi bu olay medyamızın ne kadar kirlendiğini gösterdi. Yargı denen sistemin zulmünden/cenderesinden kurtulduktan sonra bu arkadaşların SBK ile ilişkilerini araştırmaya başladık. Ve tamamının satılık kişiler olduğunu gördük maalesef.

Medya patronları yöneticilerine kendi kurumlarındaki çürükleri ayıklamak için şu yöntemi takip etmelerini önerebilirim:
Kendi gazete, televizyon ve radyolarında, dijital medya platformlarında SBK’yı öven haberlerde kimin imzası varsa onu mercek altına almalılar. Ben SBK’nın bu gıllıgışlı olduğu iddia edilen ilişkilerini deşifre etmeye çalışırken, posu cebinde olan satılık kalemler ve “abla”lar, bu şahsı Robin Hood olarak tanıtıyorlardı. Robin hood dedikleri adam, bir köye kapılara biner lira bırakmış. Toplasanız 50 bin tl bile etmez.

Yok efendim plajda lahmacun dağıtmış. Dağıttığı bin lahmacun bile olsa tanesi o günkü para ile (toptan fiyatı) 74 kuruştu. Ama bu satılık, bu onursuz, bu haysiyetsiz kalemler öylesine ballandırıyorlardı ki SBK’yı üç kuruşluk bu PR çalışmasını insanlık tarihinin en büyük iyilik hareketi olarak değerlendiriyorlardı.

Ve Türk medyası Tepeden tırnağa bu rezil konumdan kendini temizlemediği sürece artık eleman aradığında delikanlıca iş ilanlarını şöyle yazabilirler mi:

“Medya kuruluşumuzun muhtelif alanlarında çalışacak eleman aranıyor. Çalışacak arkadaşlara maaş + Prim+ SBK vaat ediyoruz”

Ve bu günlerde çok ilginç bir dedikodu dolaşıyor kulislerde: Yargının da bu kirlenmişliğin içerisinde olduğu iddia ediliyor.

Çocuk yaştan beri, babamın devrimci duruşu ve sonrasında da gazetecilik mesleğimden dolayı her yıl ve bazen neredeyse her ay farklı dava ve dosyalarla yargı ile muhatap olan biri olarak gözü kapalı şunu söylerim: Yargımızı bu kirlikten bu kirlenmişlikten ve kirlilerden tenzih ediyorum. 12 Eylül ile 28 Şubat Amerikancı post modern darbesi sırasında bile general üniforması giymiş çetecilere yargı sistemimiz boyun eğmedi. O gün olduğu gibi bu gün de sistemin içinde çürükler vardı ve halen var. Bizlerin tek sığınağı ve koruyucusu olan yargı sistemimizin bir an önce harekete geçerek, o temiz ve pir ü pak tarihine yaraşır bir şekilde içindeki çürük elmaları ayıklaması zaruretin de ötesinde, devletin bir numaralı güvenlik meselesi haline gelmiştir.

Bu arada bir önceki yazımızda, Türk ve dünya kamuoyunun fısıltı gazetesinde kulaktan kulağa dolaşan şu sorunun cevabını alamadığım işin yineliyorum:

Dünyanın en zengin Adalet Bakan Yardımcısı hangi kıta ve ülkede yaşıyor?

Bu sorunun cevabını bulana kadar merak edeceğim...

28.06.2021 12:53

İletişim ve dijital çağda olmamıza rağmen Türkiye’de yerleşik medya sistemi günden güne eriyor. En dindarın en sekülerine; Sosyalistine kadar hiçbir yerleşik medyanın güvenirliği kalmadı.

Oysa dünyada yerleşik medya, bir yandan dijitalleşme çabasını kesintisiz sürdürürken, diğer yandan da yerleşik medya anlayışını da bu sisteme adapte etmeyi başardı. Özellikle içinde bulunduğumuz Batı dünyası, bu konuda tartışmasız ön saflarda bulunuyor. Batılı refiklerimizin aksine Türk medyası günden güne eriyor, hiçbir şekilde inandırıcı olmuyor ve itibarı yerle bir oluyor.

Buna mukabil, yerleşik medyamızın kullandığı araç gereç ve binalar, Batılı refiklerinin çok çok ilerisinde. Türk medyası akıllı binalara geçtiğinde, Başta Almanya ve İngiltere olmak üzere bir çok Batılı medya binasında asansör bile kullanılmıyordu neredeyse.

Yerleşik Türk medyası patronları, insan yerine teçhizat ve binalara yatırım yapınca, personelin kalitesi ve çapı bu beton yığınlarının çok gerisine düştü. Böylece Türkiye’de medyacılık “satılık kalem” ve tetikçiliğe dönüştü.

Kendini muhalif olarak tanımlayan medyanın tamamı bila kayd u şart, hükümetin bütün icraat ve fikirlerini tu kaka ilan edip muhalefetin gönüllü kapıkulu eri olurken, hükümet yanlısı olan yerleşik medyanın tamamı ise“sir yes sir” modunda. Yani tersi olarak birbirinin aynısı. Ve yaklaşık çeyrek yüzyıldır Türk medyası bu kurgu ile varlığını sürdürünce maalesef ülkemizde gazeteci kalmadı.

Gazetecilerin büyük çoğunluğu bu sistem tarafından dışlanırken, geriye kalanı da ya kahredip meslekten uzaklaştı ya da “kahrolası hanede evlad u ıyal var” deyip ekmeğinin kölesi olmak zorunda kalma adına haberciliği bırakıp editörlük ve sayfa sekreterliği yapmaya başladı.

Gazeteciler meydandan çekilince medyada, pos makinaları ceplerinde olan “akçeli kalemler”egemen olmaya başladılar. Daha beş on sene önce evinin kirasını ödeyemeyen gazeteci hatunlar, bu gün İstanbul’un en pahalı projelerinde on milyonlarca liralık konutlarda oturuyorlar. O konutların aidatları bile ortanın üstünde bir evin kirasından fazla.

Ha keza yeni nesil gazeteci beyler de öyle. Dün ancak çatı katında kiralık oturanlar, bugün villa tapusu koleksiyoneri oldular. Kimi de muhteris, yerden bitme siyasilere sırtını dayayarak, “tahsisas-ı mesture”den (Örtülü Ödenek) çarptıkları on milyonlarca dolarla medya grubu kurup başına geçtiler.

Çatı katında oturan bir muhabirin birden gazete patronu olması ve İstanbul Boğazı’na nazır 30-40 milyonluk villalarda oturmasının izah edilir bir yanı yok.

“İşadamı” görünümlü soyguncular, hırsızlar, kara para aklayıcıları, rantiyeciler, şantiyeciler bu kalemi paraya tahvil edilenleri tek tek ve bazen de grup halinde satın alarak bütün kirli işlerini örtbas ettirmeyi başardılar. Aynı işadamı görünümlü kara para aklayıcısı hırsızlar, bu gazeteciler üzerinden adliyelere sızıp adalet mekanizmasını ele geçirdiler. Örneğin bir mahkeme bu hırsız, kara para aklayıcısı ve FETÖ finans sağlayıcısı lehine 400 karar verebiliyor. Yanlış okumadınız, İstanbul’da bir adliyede bir mahkeme bu adamın lehine aynı gün yaklaşık 400 dosya hakkında karar verdi. Ve üzerinden iki yıl geçmesine rağmen ne HSK ne de Bakanlık kılını kıpırdatmadı. İş olsun diye mahkemeye bir yazı yazıp “ne oluyoruz birader” demedi. Demez çünkü, oralara giden yol “buralardan” geçiyor. Acı ama gerçek bu.

Konuyu daha da netleştirirsek;

Geçtiğimiz yıllarda Bir iş adamının FETÖ terör örgütüne 300 milyon dolar aktardığını ve Türk Hava Kurumu’nun mallarına çökeceğine dair bir haber dosyası yapmıştım.

Başıma gelmeyen kalmadı. Bir çok iftiraya maruz bırakılarak hiç alakasız bir adliyede alakasız bir dosyada tutuklandırıldım.

Bana iftira atılarak, suça teşebbüs ettiğim iddia edilen yer İstanbul Adliyesi sınırları içerisindeydi. Benim ikametgahım Bakırköy Adliyesin sınırları içerisinde. Beni tutuklayan ise Büyükçekmece adliyesi. Mahkeme kayıtlarına bakın, duruşmam tam 1 dakika 24 saniye sürdü. İlgili hâkim mahkeme kürsüsünden kaçarak indi ve koşa koşa salonu terk etti.

Vermediğim ifadeyi bana mal eden haber yapıldı bütün sol ve Kemalist gazetelerde. Bu arada kuyruk acısı olan namus ve ahlak yoksunu, İngiliz İstihbarat Servisi’ne çalıştıklarını vaktiyle ortaya çıkardığım ve ortalıkta HAK SÖZü ağzından düşürmeyen Kraliçenin dinci gazetecileride sosyal medya hesaplarında bana çemkirmişlerdi.

Ve bu kara paracı olduğu gerekçesi ile firari FETÖ finansörü adamın 2. Rıza Zarab vakası olacağını tam üç yıl önce yazdım, hapse girmeden önce de çıktıktan sonra da ilgili herkese söyledim. Ama bunun dağıttığı paralar tatlı geldiği için kimse duymadı sesimi

Yazdım da ne oldu? Çok yakın olduğum, abi kardeş gibi içli dışlı olduğum parlamenterler, bakan ve siyasetin yüksek kademelerinde beraber çalıştığımız hiç kimse bırakın sahip çıkmayı, merak edip “bu adamın dosyasında ne var” diye araştırmadılar bile. 

Hiç tanımadığım görmediğim bir çete ile ilişkilendirmeye çalıştılar. Allah’tan adamların da teşhiste tanımadıkları ortaya çıkınca beni çete dosyasından ayırmak zorunda kaldı.

Benim aleyhimde haber yapan Hürriyet muhabirinin 2. Rıza Zarab olan şu anda adı Sezgin Baran Korkmaz olan kara para suçlaması ile hakkında tutuklama kararı bulunan ve yurt dışına firar eden şahsın haberlerini yapardı sürekli. Ayrıca bu muhabirin aleyhinde haber yaptığı şirketler bir süre sonra Sezgin Baran Korkmaz tarafından satın alınıyordu. Ve bu muhabir, FETÖ’den hala yargılandığı halde hala Hürriyet’te tutuluyor.

Sezgin Baran Korkmaz elbette sadece bu muhabirle ilgilenmemişti. Bir çok insanı satın aldığını bana açık açık söylemişti. Bu işten vaz geçmemi, sonunun benim için iyi olmayacağını da söylemişti. Hatta gözaltına alınacağım günü dahi söylemişti. Göz altında iken, çökmek istediği işadamıyla ilgili ifade verirsem serbest bırakılacağımı söylemişti.

Hiç itibar etmedim. Ama dediklerinin tamamını yaptı. Ne poliste ne savcılıkta ne de mahkemede malına mülküne çökmeye çalıştığı işadamı Recep Ercan Keskin’e iftira atmadım.

Ve şimdi Sezgin Baran Korkmaz’ın satın aldığı gazeteciler konuşuluyor. Şuna emin olun ki Korkmaz, sadece gazetecileri satın almadı, medya patronlarını da satın aldı.

Hem de her taraftan, bir yandan solcuları diğer yandan dincileri…

Bu gün herkes Habertürk’ün sunucusu Veyis Ateş’in üzerine yürüyor. Veyis Ateş’in cesedi üzerinde en çok tepinenlerin, basın özgürlüğü ve ahlakından söz edenlerin aynı gruptan olması herkesi şaşırtıyor ama beni şaşırtmıyor.

Açık açık söyleyeyim, Veyis Ateş’i tanımam. Günya gözü ile bir kere dahi karşılaşmadık konuşmadık 3. 5. Kişiler üzerinden ne selamını aldım ne selam gönderdim. Ama bu gün tanrılara kurban edilen Veyis Ateş’in cesedi üzerinde tepinenlerin kirli çamaşırlarını saymaya başlarsak, “burdan Fizan’a yol olur.”

Basın özgürlüğünden söz edenler, neden yıllarca Veyis Ateş’in belirlediği konuk dışında programlarına adam çıkaramadılar? Madem o kadar özgürlük düşkünü ve delikanlı idilerse neden “editoryal özgürlüğüm yok. Benden buraya kadar” deyip istifa etmediler?

Daha dün evinin kirasını ödeme gücü olmayıp da bu gün İstanbul’un en pahalı konut projelerinde ve Boğaza nazır dairelerinde oturan hanımlar ve beyler, Sezgin Baran Korkmazdan ve başka işadamlarından para koparmışlar mıdır?

Sezgin Baran Korkmaz, kaç kere ismini değiştirdi?

Bir insan durup dururken neden birden çok defa ismini değiştirir? Neyi gizlemeye çalışıyordu acaba?

İstanbul’da adliyelerde başsavcılardan daha güçlü olan Sezgin Baran Korkmaz’ın Ermeni Levon Termeciyan ile birlikte Ermeni dönmesi Fetullah Gülen’in yapılanmasına ne kadar para aktardı?

Sezgin Baran Korkmaz’ın yargı, siyaset ve güvenlik bürokrasisi içerisinde maaşlı elemanları kim?

Hedefe koyduğu işadamı Recep Ercan Keskin’e çöktü mü, ondan ne kadar kopardı veya kaç yüz milyon zarar verdi?

Sezgin Baran Korkmaz, sadece muhabirleri mi satın aldı yoksa medya patronlarını mı?

Bu medya patronlarının kaçı dinci, kaçı solcu, kaçı solcu?

Aynı medya patronları, suç örgütü kurup sayısız cinsi sapıklık ve suç işlediği için bir ton hapis cezası alan şahıstan yıllarca “reklam” adı altında kaç on milyon lira aldılar?

Sezgin Baran Korkmaz kaç gazeteciye “abla” diye hitap ediyordu? Ve bu “abla”lara milyonlarca dolarlık hediyeler sundu mu?

Sezgin Baran Korkmaz’ın FETÖ ile ilişkilerini anlatan bir ihbar yapıldı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına. Şikâyette, Korkmaz’ın FETÖ terör örgütünün başı Fetullah Gülen ile ilişkileri ve bu örgüte nasıl para aktardığı anlatılıyordu. İhbarda bulunan da ortağıydı. Ve o dosya kaç günde kapatıldı biliyor musunuz?
O dosyayı kapatan savcılar şu anda hangi yüksek makamlardalar, nerelerdeler hiç merak ediyor musunuz?

Şu anda Sezgin Baran Korkmaz burada değil ve şartlarımız da eşit değil. İtibarıma suikast ettiği halde aynısını yapmayacağım. “Kurtlukta düşeni yerler”, ama “mertlikte düşene bir tekme de vurulmaz.” Dünya gözü ile karışlaşırsak soracağım çok soru var. Bu gazetecilere dağıttığı yüz milyonlarca liralar onun topladığının yanında çerez kalır.

Konumuzla alakası yok ama aklıma bir de şu soru geldi:

Dünyanın EN ZENGİN Adalet Bakan Yardımcısı hangi ülkenindir ve bu serveti nasıl edinmiştir?

Eden bulur. Bu zulümlerin hesabını Allah tek tek soruyor. Milyarlarca dolarla oynayan insana şu anda bütün yeryüzü dar geliyor.

Sezgin Baran Korkmaz’dan para alarak bana iftira atana yine Sezgin Baran korkmaz Nisan ayının sonlarında sıktırdı da Allah karısına bağışladı. Onunla da mahkemede hesaplaşmaya başladık zaten.

Allah sadece Sezgin Baran Korkmaz’a değil, o gazeteci hanım ve beylere, adaleti mahvedenlere, medya patronlarına da yer yüzünde hesabı soracak emin olun. 

18.06.2021 09:29

ABD Başkanı Joe Biden’ın Türkiye ve Türk tarihine atılan iftira kampanyasına katılıp 1915’teki tehcir olayını “Ermene Soykırımı” olarak anması Türkiye’de belirli kesimleri şaşırttığı gibi bazılarının da maskelerinin bir kez daha düşmesine sebep oldu.

ABD karşıtı sağcı ve hükümet yanlısı muhafazakâr kesimde de“Türk-ABD müttefikliği” teraneleri okunup duruldu hem medya köşelerinde hem de sosyal medya hesaplarında.

Türkiye’de, sol, sosyal demokrat, Atatürkçü, ulusalcı İslamcı, sağcı, muhafazakâr ve dindar kesimlerin tamamında bir “Türk-Amerikan müttefikliği” lafıdır tutturmuş gidiyor. Hem de taaa 1947’den bu yana.

Peki gerçekte bir “Türk-Amerikan müttefikliği” var mı ortada ona bakmak lazım.

Amerika Birleşik Devletleri, Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılma sürecinden bu yana Türkiye’ye karşı düşmanca tavır sergileyen ülkelerin başında gelen bir devlettir.

ABD, kuruluş şekli ve sürecine baktığımızda, sömürgelikten kurtulup sömürgece devlet olmayı hedef kılan bir ülkedir.

I. Dünya Savaşı’ndan bu yana pençelerini Avrupa ve bölgemize yerleştirerek sömürgeci politikalarını günden güne bir adım daha ileri götüren bir devlet halini almıştır. II. Dünya Savaşı’ndan bu yana dakendini dünyanın tek sahibi olarak gören hastalıklı psikolojiyi devlet politikası haline getirmiştir.

ABD’nin bu hastalıklı politikasının hayat bulması ve günden güne kök salmasının en büyük sebebi, günün gelişmiş ve zengin ekonomisine sahip Batı Avrupa ülkeleridir. Batı Avrupa, tarihten bu yana (Habsburglar dönemi hariç) sürekli birbiri ile didişen, birbirinin ayağına çelme takan, iç çatışmacı ve kavgacı bir halde olduğu için ABD, bu devletleri tek tek yutmayı başardı ve kontrolü altına aldı.

O dönemki Avrupa’nın ekonomik olarak güçsüz ama bağımsızlık kültürü ve tarihsel birikimi ile en güçlü ülkesi olan Türkiye’yi de NATO aracılığıyla (ve kısmen de Stalin’in Türkiye’den toprak talep eden ahmak politikasın yüzünden) kontrol altına alma ve sömürme sürecine soktu maalesef.

Türk-Amerikan ilişkileri öyle bir hal aldı ki, ulusal istihbarat servisimizin personellerinin de maaşları ABD tarafından ödendi. Türk milli istihbaratı, onlarca yıl ABD’nin çıkarlarına hizmet eden, ve Amerika’nın menfaatlerini koruyan bir teşkilat haline geldi. Uzun yıllar servisin yönetim kadrosunun önemli bir kısmı “Amerika’nın mutemet adamı”ydı.

Ve bu Amerikancı kadrolar ülkemizde ne kadar milli ve yerli düşünen kesimler varsa önce hepsini şeytanlaştırıp sonradan öldürerek ortadan kaldırdı.

Sebahattin Ali’nin Amerikancı subay ve ajanlar tarafından sınırda kafasına sopa ile vura vura öldürülmesi olayı, ABD/NATO/GLADIO’nun ülkemizde işlediği ilk siyasi cinayettir.

Amerikan emperyalizmine karşı ömrünün son nefesine kadar mücadele eden Şefik Hüsnü’nün, Hikmet Kıvılcımlı gibi bütün milli ve yerli solcular, sosyalistler ve komünistlere dünyayı zindan etti.

Kendisine başkaldıran herkesi harcadı/harcattı Amerika.

İslami ve muhafazakâr kesime de aynı zulmü yaptı. Merhum Mehmet Zahid Kotku, Süleyman Hilmi Tunahan başta olmak üzere ismi bilinmeyen yüzlerce mahalli tarikat şeyhi, kanaat önderleri, aşiret reisleri, ABD tarafından her türlü zulüm ve baskıya uğratıldı bu ülkede.

Gün geldi, NATO faaliyetleri çerçevesinde devşirdiği askerlere darbe yaptırıp sağcıların, İslamcıların kafasını ezdi. Gün geldi aynı subaylara solcuları idam ettirdi, işkencede öldürttü.

Hasılı kelam, Komünistinden, Müslümanına kadar bu ülkede emperyalizme baş kaldıran, boyun eğmeyen ve teslim olmayan her kim varsa hepsini ferden ferda hapis, işkence ve öldürme marifetleri ile susturmaya çalıştı ABD.

Peki sadece anti emperyalist ve tam bağımsızlıkçı sivil yurttaşlarımızı mı katletti ABD?
Elbette hayır. Devlet kademelerinde ne kadar milli kadrolar varsa onları ya tasfiye etti ya da etkisiz konumlarda tutmayı başardı. Bunu başaramadığı zamanlarda Türk devleti bağımsız kararlar alıp uygulamaya koyunca da direk devlete müdahale etti. Başbakan astı, Başbakan indirdi.

Örneğin, Türkiye’de "ABD’nin en mutemet adamı" olarak bilinenSüleyman Demirel’i bile askeri muhtıra marifetiyle indirdi. Neden mi? Demirel, Sovyet Rusya ile sanayi işbirliğine girmesi ve ülkemizde demir çelik fabrikasını kurulmasını sağlamasıdır. ABD böyle bir canidir vampirdir, karaduldur. Kendi çıkarlarına aykırı hareket eden öz evladı da olsa onu harcamaktan çekinmez. Kendi Başkan’ını bile öldürür. J. F. Kennedy’yi Lee Harvey Oswald’ın öldürdüğünü mü sanıyorsunuz? Oswald sadece bir figürandı.

ABD, Hiçbir zaman Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni de dost olarak görmedi. Türkiye’ye “sağmal düşman inek” gözü ile baktı bu şekilde davrandı hep.

Türk devletinin zaman zaman bağımsızlıkçı kadroların aldığı kararları geri aldırtmak için açık açık düşmanlık sergilemiş ve Türkiye’ye karşı düşmanca politikalar uygulamıştır.

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde, bu ülkeye en uzun süreli ve kesintisiz ambargo uygulayan tek ülke Amerika Birleşik Devletleri’dir. 1974 Kıbrıs Barış Harekatı’ndan bu yana Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ne askeri, ekonomik ve siyasi savaşı açık açık yürütmektedir. 1974’ten bu yana tam yarım yüzyıldır (47 yıl) Türkiye ABD ambargosu altındadır. Ermeni teröristlerin katlettiği onlarca Türk diplomatları ile ilgili hiçbir diplomatik ve siyasi nezaket davranışı dahi sergilememiştir.  Üstelik Ermeni teröristler, ABD’nin güvenliği teminatında bulunan Türk diplomatları katletmesine rağmen ABD, bu terör örgütüne yönelik suya tirit bir işlem dahi yapmamıştır.

Ve ABD’nin Kıbrıs Barış Harekatı’na karşı Türkiye’ye ambargo uygulamasını sağlayan senatör kimdir biliyor musunuz? O gün ABD Kongresinde bulunan en genç senatör unvanına sahip Joe Biden’dir. Yani 47 yıldır Türkiye’ye yönelik silah, ekonomik ve siyasi ambargonun temelini atan ve bunu sürdürten adam, bugün ABD başkanlık koltuğunda oturan kişidir.

Daha dün, yani 1990’lı yıllarda Türkiye, polislerin kullanacağı beylik tabancasını ABD’den ithal etmek istedi. Bu tabancaların satışına bile ambargo uyguladı Amerika. Yani Amerika Birleşik Devletleri, Türk polisinin kendi canını korumasına dahi izin vermeyen bir devlettir.

Ayrıca, kurulduğu günden bu yana PKK terör örgütü ile ittifak halindedir. Ve bu ittifakı 2011 yılından bu yana aleni bir şekilde sürdürmektedir. Amerika Birleşik Devletleri gözümüze soka soka terörizmle ortaklık yapmaktadır. Bu terör örgütü Türkiye’yi yıkmayı hedefleyen bir örgüttür. Ve maalesef tam 10 yıldır bu aleni terörizm ortaklığına Türkiye net bir tavır koyamamıştır.

Terörizmle ortaklık yapmak uluslararası hukuka ve BM sözleşmelerine göre suçtur. Peki terörizmle ortak olan bir ülke ile müttefik olmak suç mudur değil midir?

15 Temmuz darbesini FETÖ’ye ABD yaptırmadı mı? FETÖ, ABD’nin “Yeşil Kuşak Projesi” çerçevesinde ülkemize yerleştirdi bir işgalci güç, bir terör örgütü değil midir?
1960’lardaki Şevket Eygi ne ise FETÖ de odur.

Vietnam Savaşı’ndan bu yana ABD’nin Kara, Hava ve Deniz Kuvvetlerini 15 Temmuz 2016’da yenmeyi ve bu işgalcileri ülkemizden kovmayı başarmış tek ülkeyiz biz. Yani ABD'nin askeri olan FETÖ kuvvetlerini yendik.

Bu durumda Amerika Birleşik Devletleri, bütün ordularını yenen bir devleti rahat bırakır mı sizce?

Peki ne yapmalıyız?

Öncelikle ABD’nin düşman ülke, sömürgeci emperyalist bir ülke olduğu bilincini resmi olarak diplomatik bir dille ilan etmeliyiz

İkincisi, Amerikancı aşiret, örgüt, cemaat varsa hepsini derdest etmeliyiz.

ABD’ye ait üsleri tamamen kapatmalıyız. Türkiye’de bulunan NATO’ya ait üslerdeki Amerikan askerlerine nefes dahi aldırmamalıyız.

Suriye’de Amerika’nın kara gücü olan PKK/YPG terör örgütüne derhal ölümcül darbe vurmalıyız.

Suriye’de Esad rejimi ile masaya oturmalı ve PKK/YPG’ye karşı behemahal ortak operasyon yapmalı ve Suriye’nin toprak bütünlüğünü Esad birlikte sağlamalıyız.

Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlarına ağır vize şartları getirmeliyiz.

Mutabakat esasına göre, Türkiye’nin ABD’de bulunan diplomat ve misyon görevlileri sayısı kadar ABD’nin Türkiye’deki görevli sayısını belirlemeliyiz. Geriye kalanların tümünü 24 saat içerisinde ülkeden sınır dışı etmeliyiz.

CIA ve Amerikan mali, uyuşturucu gibi suçları takip eden kuruluşlarının Türkiye istasyonlarını derhal kapatmalı ve Türkiye’de bulunan yüzlerce ajanı resmi olarak sınırdışı etmeliyiz.

Amerika’nın halihazırda Türkiye’de kurulu olan silahlı siyasi partisi HDP, bir yönetmelikle faaliyetlerine son verilip bütün yöneticileri tutuklanmalı.
ABD ile organik bağı olan bütün siyasi partiler devlet tarafından faş edilmelidir.

Bunlar yapıldıktan sonra Haziran’daki NATO toplantısında Biden ile görüşme masasına oturulmalıdır. Yoksa bunlar yapılmadan Biden ile masaya oturmak, ABD’nin kucağın oturmakla eş anlamlıdır. Nokta

26.04.2021 09:35

Malum Amerikan medyasının neredeyse tamamı Trump’a karşı cephe almış ve iktidarının son ününe kadar onunla savaşmışlardı. Ve Trump, bu savaşta galip gelmişti. Trump’a karşı cephede yer alan Netflix isimli yayın platformu, The Great Hack isimli bir belgeselle bunun öyküsünü anlatıyor. Tabi Trump’ı şeytanlaştırarak. Ama herkesin mutlaka izlemesini tavsiye ederim.

O belgeselde “Algı”nın “Olgu”yu nasıl yendiği o kadar güzel anlatılıyor ki.

Ve aynı oyun, yeni ABD başkanı Joe Biden’nin “our boys” (bizim çocuklar) dediği Türk muhalefeti tarafından bire bir sergileniyor. Hükümetin sosyal ve dijital medya sahasındaki beceriksizliği ve iş bilmezliği yüzünden, bir Sosyal Algı Ajansı üzerinden Türkiye’nin kaderi neredeyse tamamen değiştirilecek.

Hükümet, özellikle ana muhalefetin gerçek dışı beyanlarına karşı sürekli açıklama yaparak kendini savunur pozisyonda oluyor. Ve tabi artık günümüz dünyasında kamuoyu, ilk ortaya atılan iddiaya inanır. Siz o iddianın ne kadar yalan ve iftira olduğunu anlatsanız bile kamuoyu bunan inanmıştır. Çünkü, internetin gelişimi ve yayılması ile birlikte kitlelerin algılarının yönetimi ve yönetilmesi konusu da aynı paralelde geliştirilmiş ve tek elden yönetilebilir hale gelmiştir artık.

Hükümetin sosyal ve dijital medya alanındaki pasifliği maalesef Türkiye için hiç de hayra bir durum arzetmiyor. Örneklersek:

Muhalefetin son iddiası, hükümetin 128 milyar Dolar’ı iç ettiği/çaldığı iddia bir hatfadır ortada dolanıyor. Gözünü Erdoğan’La siyasete açan ve Erdoğan öncesi Türk siyasetini bilen iki nesil de maalesef bu yalana inanma ve ya bu yalanı kabullenme durumu ile karşı karşıya. Kendi sosyal çevremin büyük bir kısmı Erdoğancıdır. (AK Partili değil). Ve bu çevremden beni gören, 128 milyar Dolar’ın çalınıp çalınmadığı olayını kısmi inanarak soruyor. Maalesef bu konuda da hükümet çok gecikmeli olarak kamuoyunu bilgilendirmeye çalıştı.

Bu gecikmenin bir çok sebebi vardır. Ama kanaatimce başta Bakanlıklar olmak üzere kamu kurum ve kuruluşlarının tepe yönetimlerinin koordinasyonsuzluğu bunun amil sebeplerindendir. Ve çeyrek yüzyılı aşkın meslek tecrübesine dayanarak (ki yurtdışı merkezli bir çok yayın kuruluşunda da çalıştım) şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki, bu koordinasyonsuzluğun önemli sebeplerinden biri de kurum tepe yöneticilerinin küçük dağları yaratma psikolojisi ile “güç zehirlenmesi” yaşamalarıdır. 

TRT ve dünyanın en eski ajanslarından biri olan Anadolu ajansı gibi iki dev kitle iletişim ve haberleşme kurumunu elinde bulunduran hükümetin, ana muhalefetin yalan ve iftiralarını yayan trollere yenilmesi kabul edilebilir bir durum değil.

Şimdi 128 milyar Dolar’ın hikayesine gelelim:

Sağolsun Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı derli toplu bir medya bilgilendirme metnini gönderdi de bizim dağınık bilgilerimizi derli toplu hale getirdi.

Bizim başından beri dile getirdiğimiz, “iç edildiğini iddia ettiğiniz 128 milyar Dolar, tamamen şu şu yatırımlara aktarılmıştır” sözümüzü tek tek “eşeğe anlatır gibi” izah etmiş İletişim Başkanlığı. Umarım Bu açıklamayı başta ana muhalefet Lideri Sayın Kılıçdaroğlu ve sayın Meral Akşener bu açıklamayı anlarlar. Ve iletişim başkanlığı, söz konusu paranın nerelere gittiğini, hangi yatırımlara dönüştüğünün basit yolunu anlatıyor. İlk olarak, herkese açık olan Merkez Bankası bilançolarında bunun bulunduğunu belirterek hepsini kalem kalem anlatıyor:

“TCMB'nin döviz rezervleri 2000-2001 döneminde 20-25 milyar dolar düzeyindeydi. Rezervler ilk kez 50 milyar dolar çıtasını 2005 sonunda, 100 milyar dolar çıtasını ise 2012 yılı ortasında geçebildi. Kasım 2013'te 135 milyar dolara yaklaşarak, en yüksek rakamı görmüştür. Gayri Safi Yurtiçi Hasıla (GSYH) 2002 yılında sadece 238 milyar dolar iken, 2019 yılında 761 milyar dolar seviyesine yükselmiştir. Kişi başına GSYH ise bu dönemde 3 bin 608 dolardan 9 bin 213 dolara yükselmiştir.

 • Ocak 2020'den itibaren dünyayı, marttan sonra ise Türkiye'yi etkisi altına alan Kovid-19 pandemisi nedeniyle Türkiye, 2019'a göre, mal ihracatında 12 milyar, hizmet ihracatında ise 30 milyar dolarlık bir kayıp yaşamıştır. Bu nedenle, Cumhuriyet tarihinde ilk kez, 2019'da yıllık bazda 6,8 milyar dolar fazla veren cari işlemler dengesi, 36,7 milyar doları açık vermiştir. En basit haliyle 2019'a göre cari işlemler dengesinde 45 milyar dolar sapma yaşanmıştır. Bu sapmanın tamamı TCMB'nin döviz rezervleriyle karşılanmıştır.

 • Kovid-19 salgının ilk şokunun yaşandığı dönemde, dünyada dolar likiditesinin sıkıştığı anda, ödemeler dengesinin devamlılığını sağlamak için Merkez Bankası'nın rezervlerini kullanmak elzemdi. Bu yaşanan süreçte TCMB elindeki rezervleri kullanmasaydı istihdam, büyüme, reel sektör, bankacılık kesimi dahil her sektörü etkileyen bir ekonomik kriz ile karşı karşıya kalınabilirdi. Her kriz ortamında dillendirilen faiz artışlarıyla bu süreç atlatılamazdı.

 • 2020 yılında tüm dünyayı kökten sarsan pandemi şokunun ekonomik ve toplumsal etkilerinin sonucunda dövize olan talep artmıştır. Artan talebi karşılamak için Türkiye ya IMF’e gidecekti ya da faizleri şok bir biçimde arttırarak kendi reel sektörüne zarar verecekti. Ancak, Türkiye bu yolları tercih etmemiş ve reel sektörün döviz ihtiyacını karşılamak için TCMB rezervlerini kullanmıştır.

• Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Birliği (UNCTAD),Kovid-19 salgınının geçen yıl dünyadaki tüm ekonomileri ciddi şekilde etkilediğini ve trilyonlarca dolarlık gelir kaybına uğrattığını; salgınla birlikte ülke ekonomileri ciddi gelir kayıplarına uğrayarak küçüldüğünü ancak birkaç ülkenin ekonomisinin beklenmedik bir şekilde direnç göstererek diğer ülkelerin aksine büyüdüğünü açıklamıştır. UNCTAD raporunda, Türkiye'nin, 2020 yılında sürpriz bir şekilde 1,6 oranında büyüme kaydettiğini; Türkiye’nin salgınında ekonomiyi kurtarmak ve ekonomik durgunluğu önlemek amacıyla yaptıkları harcamalar sayesinde bu ülkelerde emtia ve varlık fiyatlarının büyüme üzerinde olumlu etkisi olduğu ve sürpriz bir şekilde ekonomilerinde büyüme gerçekleştiğini belirtmiştir.

 • Öncelikle, en az 41 milyar doları 2020 yılının ödemeler dengesi açığını kapatmak adına, en az 30 milyar doları da reel sektörün, bankacılık sektörünün ve hane halkının döviz açık pozisyonunu döviz varlıklarını artırarak kapatması amacıyla kullandırılmıştır. Yani, ekonominin işleyişi çerçevesinde, 30 milyar dolar yine Türkiye ekonomisinde bir yerden başka bir yere aktarılmıştır.

 • TCMB’nin uyguladığı etkin politika sayesinde Türkiye, bütün finans, döviz, para piyasalarının dengesini bozma potansiyeli taşıyacak derecede büyük boyutlu bir finansal operasyonla başa çıkabilmiştir. Türkiye'nin Şubat 2021 itibariyle döviz rezervi ise 95,5 milyar dolar iken, Nisan ayı başında 87,6 milyar dolardır. Türkiye'nin uyguladığı etkin ekonomi politikaları ile üretim devam etmiş ve Kovid-19 küresel salgını sürecinde toplam 311 Milyar TL'lik destek ve teşvikler hayata geçirilmiştir.

 TCMB DÖVİZ REZERVİNİN 18 YILLIK SEYRİ

   2002: 27,5 milyar dolar

 2005 sonu ilk kez 50 milyar dolar çıtasını aştı

2012 ortası: 100 milyar doları geçti

 Kasım 2013 Gezi provokasyonlarına rağmen 135 milyar dolara yaklaştı

Ekim 2017: 117,8 milyar dolar

Ağustos 2018: ABD Başkanı Trump'ın Türkiye'ye ekonomik operasyonları ve kur saldırıları başladı.

Eylül 2018: 84,7 milyar dolar

Şubat 2020 (ekonomi yönetiminin tedbirleriyle): 107,7 milyar dolar

Şubat 2021: 95,5 milyar dolar

Nisan 2021: 87,6 milyar dolar

Özetlersek CHP lideri Sayın Kılıçdaroğlu’nun ve Meral Akşener hanımın “128 milyar Dolar buhar oldu” iddialarının bir yalan veya iftira olduğunu söyleyebiliriz. Lakin, milyonlarca seçmenlerine olan saygımızdan dolayı en hafifinden “tabanlarına yanlış açıklamalarda bulunmuşlar diyelim.

Kovid-19 pandemisi nedeniyle tüm dünyada olduğu gibi, TCMB döviz rezervleri de azalmıştır. Diğer ülkelerden farklı olarak ise, Türkiye pandemi sürecinde büyüme sağlayan ender ülkelerden birisidir. Türkiye 2020 yılında G-20 ülkeleri arasında 2’inci, dünyada en yüksek büyüme oranına sahip 4’üncü ülke olmuştur. Bu gerçeği yok sayarak 128 milyar dolar nerede sorusunu soracak cesareti bulmak ekonomi cehaletinden başka bir şey değildir.

10.04.2021 14:06

Bugün yaşananları yaklaşık bir hafta önceki “Süveyş Kanalı, İsrail ve ABD’nin Avrupa’ya Silah Yığması” başlıklı yazımızda enine boyuna gözler önüne sermeye çalışmıştık ve maalesef yaşananlar bizi haklı çıkardı. Dileyen https://www.haber365.com.tr/yazarlar/erdal-simsek/suveys-kanali-israil-ve-abdnin-avrupaya-silah-yigmasi-838linkinden o yazımıza yeniden bakabilirler.

Bugün Ukrayna-Rusya arasında yaşanan/yaşatılan kriz, Ukraynalılara yönelik bir Batı illüzyonundan başka bir şey değildir. Her ne kadar Ukrayna ordusu Türk SİHA’ları ile güçlendirilse de SİHA’ların Ukrayna’daki Komuta Kontrol Merkezi (KKM) Rusya silahlı kuvvetlerinin açık hedefi halinde ve bu merkezin koordinatları şu an Rus Genelkurmay’ının masasında. Ayrıca burayı vuracak olan füze ve hava kuvvetlerine ait taarruz uçakları kolu dahi belirlenmiş durumda. Bu bilgiyi kesinleştiremediğim için hangisi olduğunu şimdilik söylemeyeceğiz maalesef. Ancak Rus Hava Kuvvetleri’nden bu bilgiyi double check yöntemi ile doğrultursak haber sitemizde sizlerle paylaşacağız.

Ayrıca Ukrayna Hava Savunma Sistemleri (HSS) Rus kökenli olmalarından dolayı çok büyük zafiyet gösterecekleri muhakkaktır. Ukrayna hava saldırı ve savunma uçar birliklerinin de yetenek ve güçleri maalesef ortadadır.

Bu durum çaresiz kabullenmişlik psikolojisi değildir. Sadece mevcut durumu teşrih masasına yatırmadır. Yoksa Rusya’yı Cephe Savaşı’nda alt etmenin bir çok yolu vardır. Ancak bu yollardan biri, halihazırda Ukrayna’nın aldığı pozisyon değildir kesinlikle.

Şu anda Batı ve ABD’nin Ukrayna’ya yaşattığı illüzyonun 13 yıl önceki bir benzerini sizlere hatırlatmak sanırım konuyu daha açıklayıcı olacaktır.

2008’de Rusya ile Gürcistan arasında ve Gürcistan toprağı olan Güney Osetya’da yaşanan savaşı haftalar öncesinden fark etmiş ve savaştan önce Gürcistan’a geçerek yaşananları o yıllarda çalıştığım tv kanalında saati saatine izleyicilerle paylaşmıştık.

Dönemin Gürcistan Devlet Başkanı Mikhael Saakaşvili, ABD, Katolik Kilise, yani Roma ve AB’nin dolmuşuna gelerek Rusya’ya çeşitli bahanelerle meydan okudu ve Güney Osetya’da insan hak ve özgürlüklerine riayet edeceğine totaliterliği tercih etti. Nüfusunun büyük bir kısmının Müslüman olduğu Gürcistan’ın tarihi bayrağını değiştirerek üzerinde bir çok Haç’ın yerleştirildiği bir bezi Gürcistan bayrağı yaptı. Buna Gürcüler dahi şiddetli tepki göstermişlerdi.

Akabinde, kendi boyunu kat be kat aşacak işlere kalkıştı. Katoliklerin Papası, AB ve ABD’nin dolmuşuna gelerek Avrupa ve NATO’yu Rusya’nın güneyine taşımaya çalıştı. Hem de hiçbir uluslararası anlaşma yapmadan.

Türkiye’nin beş yılda zar zor kurmaya çalıştığı ve düzenli hale getirdiği Gürcistan Ordusu’nu Türk Ordusunun gücüne eriştiği inancına kapıldı. Elinde doğru dürüst tek bir savaş uçağını bırakın, bir savaş helikopteri dahi yoktu. Şöyle izah edeyim, o gün Gürcistan’ın elinde bulunan savaş helikopterlerini sapanla bile düşürebilirdiniz.

Saakaşvili, Batı’nın dolmuşu ve Türkiye’nin eğittiği sınırlı sayıdaki Kara Kuvvetleri askerlerinin büyüsüne kapıldı. Dönemin Türkiye Başbakanı Sayın Erdoğan ile Gürcistan Genelkurmay Başkanı ile kuvvet komutanlarının tüm itirazlarına rağmen Saakaşvili, kamu binalarının tepesine diktiği AB bayrağı ile ABD’nin sözlerinin kendisini koruyacağını sandı ve savaşı başlattı. Ülkesini mahvetti. Topraklarının önemli bir kısmını kaybetti. Türkiye’nin 5 yılda gece gündüz demeden kurduğu kara kuvvetlerini 5 günde yerle bir etti. Çünkü bu karacıları koruyacak hava savunma ve taarruz silah, mühimmat, teçhizat ve araç gereç yoktu. Gürcü kara ordusu, sadece kara savaşında Ruslara kök söktürdüler. Gürcü kara gücünün karşısında tutunamayan Rus kara birliklerine hava kuvvetleri yetişerek karşı tarafı ağır bombardımanla yerle bir etti. Gürcülerin dilinde o günlerde şu söz deyim haline geliyordu:

(5 ts’lis ganmavlobaşi Turkebma çamoak’alibes da Ğut dgheşi gaanadgures Mişa.” “Türkler 5 yılda kurdu, Mişa (Saakaşvili) beş günde yok etti.”

Ve Gürü çocukları kahramanca cephelerde savaşıp ölürken, AB liderleri, Katoliklerin Papası ve ABD başkanlığı sadece laf kalabalığı yapıyorlardı. Halbuki, bu gün Rusya destekli Ermenileri hak ile yeksan eden Azerbaycan ordusunun aynısı o yıllarda Türkiye Gürcistan’da kurmuştu. Ama teknolojik denge diye bir şey yoktu iki ülke arasında.

Dün Gürcistan’da yaşananların aynısı bugün Ukrayna’da adım adım uygulanıyor. Ukrayna Devlet Başkanı’na baktığımızda ne siyasi, ne de devlet birikimi olan biri. O bir sahne yıldızı ve neredeyse tamamı üretmeyen, üretim tüketim dengesini bilmeyen bedenleri kendi topraklarına ama akılları cyber ağlar/netwörkler tarafından esir alınmış/iğdiş edilmiş “Z kuşağı” tarafından seçildi.

Ukrayna halkı ve devletini tenzih ederim ama şu anki Ukrayna devlet başkanı Volodmir Zelenski, devlet yönetimi ile tiyatro sahnesinde rol kesmenin farklı işler olduğunu bilmiyor. İki devletin de dostu olan Türkiye’yi de yanına alarak Rusya ile masaya oturma yollarını hayata geçirmeliydi. Çünkü, bütün dünya da biliyor ki, Rus lider Vladmir Putin, bu dünyada sözüne güvendiği ve inandığı tek lider Türkiye’nin Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan’dır.

AB ve AB dolmuşuna gelmeden reel politik davranıp, Donbas meselesini çok kolay ve kazasız bir şekilde halledebilirdi.

Sayın Zelenski tiyatro repliklerine ayırdığı zamanı yakın dönem tarihi ve kendinden önceki Ukrayna Devlet Başkanlarının başına neler geldiğini anlatan kitaplar okuyup o günlerin tanıklarını dinleseydi eminim çok farklı bir siyasi yöntem izlerdi. Sadece Poroşenko’nun başına gelenleri okuyabilseydi eminim bugünkü davranışlarını sergilemezdi

Şimdi yaşananların özetine gelirsek:

Daha reşit olmadan başladığım meslek ömrümüzün büyük çoğunluğu cepheleri, çatışmaları takip etmekle geçti. Bunca yılın tecrübesine ve Akdeniz ile Karadeniz’de yaşanan gelişmelere bakarak şöyle düşünmeden edemiyorum:

ABD, Karadeniz’de varlığını meşrulaştırmak ve bu denize kıyısı olan ülkeleri “yeni Rus yayılmacılığı” politikası ile korkutarak bir işgal projesini hayata geçiriyor.

Şu an Ukrayna ile Rusya arasında yaşanan kriz, Karadeniz ve Akdeniz’de büyüyen, her iki denizin tam bağımsızlığını korumaya çalışan Türkiye İle Rusya’yı Karadeniz’den de kuşatıp rehin alma planının final sahnesidir. Ve bu oyunun planlayıcısı, kurucusu PENTAGON’dur. Pentagon, burada NATO’yu da kukla olarak kullanmak istiyor. Ne var ki NATO’da Türkiye duvarına toslayacağını bildiği için Ukrayna’yı, Ukraynalıların canlarını bu kirli planlarına emellerine alet ediyor. Ve Ukrayna Devlet Başkanı Tiyatrocu Zelenski’yi bu kirli oyunda baş aktör olarak oynatıyor. Allah korusun çıkacak çatışmada ölecek olan Ukrayna’nın evlatları, bu kirli tiyatronun sadece figüranları olacaktır.

Burada sayın Zelenski’nin tiyatroculuğunu bir hakaret unsuru olarak kullanmadığımızı sadece gösteri sahneleri ile uluslararası ilişkiler sahnelerinin birbiri ile hiç alakaları olmadığını izah etmeye çalışıyoruz.

03.04.2021 11:14

Covid 19 virüsünün yayılmasından sonra Cumhurbaşkanı Erdoğan, 2019’un sonlarında yaptığı bir konuşma oldukça dikkat çekiciydi benim için.

Sayın Cumhurbaşkanı şunları söylemişti: “Pandemiden sonra dünya artık yeni bir düzene geçecektir.”

İlginçtir, bu sözler ne Türk medyasında ne de dünya medyasında pek bir yankı bulmadı. Sadece bendeniz, bir iki İsrail gazetesi ile iki İngiliz ekonomi gazetesi Sayın Erdoğan’ın bu sözüne dikkat çekmeye çalıştık.

Pandemi ve sonrasında alınan önlem kararları ile birlikte dünya kendiliğinden bir yeni sürece girdi. Ve birden dünyanın aktörlerinin değiştiğini gördük. Pandemi ile birlikte Avrupa Birliği ve Avrupa’nın güç olarak kâğıttan kaplan olduğu, Rusya her ne kadar nükleer bir güç olsa da ekonomik, siyasal ve sosyal olarak zayıf ve zaaflarının olduğu, İngiltere’nin Avrupa girdabından kurtulup tek başına hareket etme kabiliyetini koruduğu, Türkiye, Çin, Pakistan’ın yeni dünyada başat aktör olduğu ortaya çıktı.

ABD’nin bütün baskı, şantaj ve tehditlerinin Türkiye ve Çin’e sökmediğini, buna mukabil Rusya’nın iki ileri bir gerim adım attığı da çok net bir şekilde anlaşıldı. Rusya’nın bu davranışı haklı aslında. Çünkü Rusya, kırk yamalı bohçadan da beter. Ve Rus Dışişleri Bakanlığı, tamamen Rus hükümetinin kontrolünde değil. Ülkenin her tarafında ciddi sorunlar var. 

Hazar üzerindeki egemenliğini kaybetmek üzere. Kafkasya pimi çekilmiş el bombası. Özellikle Kuzey Kafkasya’da bulunan siyasi ve askeri güç (Azerbaycan-Türkiye) Rusya’nın beklentilerinin ve çıkarlarının tamamen tersine gelişiyor. Dağıstan Özerk Cumhuriyeti patladı patlayacak. Türkiye veya Azerbaycan’ın Dağıstan’a minik bir göz kırpması, bölgeyi alev topuna dönüştürecek. Ancak, yerel kaynaklardan aldığım bilgilere bakılırsa, Türkiye, bölgede herhangi bir karışıklığın çıkmasına kesinlikle karşı. Azerbaycan Cumhurbaşkanı Sayın İlham Aliyev de Türkiye ile aynı tavra sahip. 

Diğer taraftan Rusya’nın kuzeyi, Doğusu ve Kuzey Doğusu da Kafkaslardan farklı değil. Önümüzdeki süreçte Sibirya’da da kitlesel eylemleri görüleceğini söylemek için kâhin olmaya gerek yok. Çünkü Rus lider Putin, ülkesini demir yumrukla idare ederken, ekonomik veya sosyal refah adına hiçbir şey sunamadı. Rusya toplumu, siyasal olarak mutsuz olan halk ekonomi ve sosyal alanda da en kötü koşullarda yaşamaya mahkûm edilince ciddi bir sosyal patlamaya müsait bir hale geldi.

Pandemi sürecini en iyi değerlendiren ülkelerin başında Siyonist İsrail geliyor. Beğenelim veya beğenmeyelim uluslararası siyaseti en iyi uygulayan ülkelerin başında İsrail bulunuyor. İsrail, arkasında aldığı küresel güç ve sermayeyi çok iyi kullanıyor.

İsrail, 1960’larda hayata sokmaya çalıştığı Süveyş Kanalı’na alternatif kanal projesini konu ile ilgilenenler biliyorlardır. Hatta bu projeye ABD’yi de ortak etmişti. 

1963 yılında 520 adet nükleer bomba kullanarak, Ürdün’ün Akabe Körfezi’nden Necef çölü üzerinden Hayfa limanına kadar bir tren hattı kurma projesiydi bu. Proje, İngiltere’nin kontrolündeki Arap ülkelerini devreye koyması ile askıya alındı. 

Geçtiğimiz hafta Süveyş kanalının bir geminin karaya oturması ile tıkanması, alternatif yol arayışlarını yeniden gündeme getirdi.

Bu arada aynı günlerde Süveyş kanalında karaya oturan geminin bağlı olduğu şirkete ait bir tır da Çin’in en işlek ve İpekyolu bağlantısı olan otoyolda kaza yaparak bu yolu da saatlerce trafiğe kapattı. Bir anda aynı şirkete ait iki farklı zeminde taşımacılık yapan araçlarının kaza yapması ve ticaret yollarının kapanmasına sebep olmasını masum bir tesadüf olarak görmemek gerektiği kanaatindeyim.

Süveyş kanalının kapanması ile birlikte gündeme gelen yeni tedarik yollarından biri de Körfez ülkeleri ile İsrail arasındaki demiryolu oldu. Bu demiryolu “Tarihi Hicaz Yolu”nun bir bölümü.

İkincisi ise petrolün/enerji kaynaklarının Batı’ya taşınması yolu. Burada iki yol tasarlanıyor. Biri Suriye’nin kuzeyinde kurulacak PKK/YPG terör devleti. İkincisi ise Irak petrolünün yine bu hat üzerinden İsrail’e deniz yoluyla aktarılması. Burada en önemlisi, 1963’te rafa kaldırılan alternatif kanal ve demiryolu projesi.

Bu arada İran da yeni bir ticaret yolu önerdi Rusya’ya. İran’ın Moskova sefiri Kazım Celali, Süveyş Kanalı’na alternatif olarak ‘Kuzey-Güney Ulaştırma Koridoru’nun etkinleştirilmesi çağrısında bulundu. Bu Koridor ile Hint Okyanusu ve Körfez’i Hazar Denizi’ne bağlayıp İran’dan geçerek ardından St. Petersburg’a gidilmesi planlanıyor. Bu projenin şimdilik ekonomik olmadığı ve hat güvenliğinin sağlanmasının çok zor olduğundan hayata geçirilmesi çok zor.

Türkiye’nin Suriye kuzeyinde oluşturulmaya çalışılan terör devleti projesi karşısında durması, bu enerji hattının hayata geçirilmesine en büyük engel. 

Türkiye’nin bu hesaplanamayan tutumu, İsrail’in projesini hayata geçirmek için ciddi bir fırsat sundu. Ne var ki bu yol için Batı dünyası yeknesak değil. İngiltere ve Almanya bu yolun İsrail’de olması, Avrupa’nın Rusya’dan sonra İsrail/ABD ikilisine de bağımlı hale gelmesi olarak değerlendiriyor ve çekince koyuyorlar.

Diğer yandan ABD, bu yolun hayata geçirilmesi için Karadeniz’de Avrupa’yı Rusya ile çatıştırma planlarını hayata geçirmeye çalışıyor. Bu çerçevede yalnız Ukrayna’yı kullanmıyor. Karadeniz’de provokatif eylemler/tatbikatlar yapıyor. 

Burada anlayamadığım, Rus Savunma Bakanlığı ile Dışişleri Bakanlığı’nın ABD’nin bu provokasyonlara gelmesidir. Rus Savunma Bakanlığı’nın yabancı etkisine açık olduğunu söylemek imkânsız. Ama aynı şeyi Dışişleri Bakanlığı için söylemek de imkânsız. Rus Dışişleri Bakanlığı, özellikle Lavrov’dan sonra başta FETÖ terör örgütü olmak üzere yabancı güçlere açık hale geldi. Diaspora Ermenilerinin ciddi bir etkinliği bulunuyor. Ve Diaspora Ermenilerinin ABD ile Fransa’nın kontrolünde olduğunu söylemeye gerek yok.

Suudi Arabistan’da gazeteci öldürten Muhammed bin Selman’ın egemen olması, BAE’nin İslam ve Arap karşıtı siyaset güderek İsrail ile partner olması, bu projenin hayata geçirilmesi için önemli bir karine. 

ABD’nin Avrupa’ya silah yığması, özellikle Yunanistan’ı silah deposu haline getirmesi de bu projenin bir an önce hayata geçirilmesi için atılmış adımlardan biri olarak görmek gerekiyor. Çünkü artık herkes biliyor ki Avrupa’daki bu adımı, Rusya’yı köşeye sıkıştırıp bir çatışmanın içine çekmek. Rusya, Avrupa veya Karadeniz’de gireceği en ufak çatışma, bu ülkenin felaketine sebep olacak. Ve bunun etkileri Başta Türkiye olmak üzere bölgemizi hayal edilemez boyutta etkileyecektir. 

Ve İsrail, bu alternatif yolun hayat geçmesi için elinden geleni yapacaktır. Bunun için start verildi bile. Bu çerçevede New York merkezli 15 dilde yayın yapan Amerikan iş çevrelerinde oldukça etkin olan ABD’nin ilginç haber sitelerinden https://www.businessinsider.com gerekli psikolojik altyapıyı hazırlamaya başladı bile.

31.03.2021 11:20

Öncelikle kavrama uzak olanlar için TL Long ne demektir onu çok basit bir dille ifade edelim: Yatırımcının gelecekte değerinin artacağını düşündüğü bir menkul kıymeti uzun vadeli satın almaya Long Position denir. Ve bu kavram, menkul kıymetler sektöründe/borsasında “long” olarak adlandırılır.

Şöyle örneklendirirsek, yatırımcı kişi Dolar/TL paritesinde uzun vadeli bulunacak demektir.

Kavramın anlamı açısından baktığımızda oldukça masum, bir yatırım yöntemi olarak görülür. Ancak pratiği tam tersidir. “long hesap” girdiği ülkenin küçük yatırımcılarını soymanın “legal adı”dır.

Ve bu soyguncular, Türkiye’den tutun Japonya’ya kadar mevcuttur. Bunlar, başta kendi ülkeleri olmak üzere organize bir şekilde soygun yapabilecekleri ülkelerin Menkul Kıymetler Borsası’na girerler. Ve buna da “Borsada yabancı yatırımcı” adı verilerek neredeyse dokunulmaz bir statü kendilerine verilir.

Bu soyguncular, hedef seçtikleri borsalara girmeden önce o ülkenin medyasının ekonomi bölümlerinde kendilerinin önünü açacak haberler yaptırırlar. Kamuoyu buna hazırlanır. Ve diyelim ki minimal olarak 30 milyon USD ile borsaya girer. Alacağı hisse senetleri aylar öncesinden belirlenmiştir. Hedefe alınan hisse en taban fiyattan alınır. Duruma göre adım adım ya da seri bir alım yapılarak hisselerin tavan yapması sağlanır. Yasal kovuşturmaktan kaçınmak için kıvamında sürede beklenir ve bu süre geçtikten sonra borsadan çıkılır.

Tabi bu arada hisselerin değer kazanması için çeşitli spekülasyonlar üretilir. Ve 30 milyon USD ile gelen birkaç ay sonra en az 60 milyon USD ile gider…

Bu döngü onlarca yıldır var. Sadece Türkiye’de değil, ABD’de aynı soygun düzeni kurulmuştur.

Sevin veya sevmeyin, Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan ve eski hazine ve Maliye Bakanı Berat Albayrak bu düzene çomak sokmak için ellerinden geleni yaptılar ve bu çomağı sokmaya başardılar. Berat Albayrak’ın dirayetli duruşu Erdoğan’ın elini daha da güçlendirerek bu mücadelede hayli mesafe kat ettiler.

İşte tam da bu sırada Bir şeyler oldu ve Sayın Albayrak istifa etti.

Kanaatimce Berat Albayrak’ı istifaya götüren süreçte rol alan aktörler ve bu sürecin yolunda döşenen taşlar misali yaşanan bürokratik ve siyasal gelişmelerini iyi incelemek ve müsebbiplerini tek tek bulmak hem Berat Bey’in hem de mevcut siyasal iktidarın bir görevidir.

Albayrak’ın istifası ve Merkez Bankası Başkanı değişiminden sonra Türkiye’de yeniden faiz sistemine doğru sürüklenmek zorunda bırakıldı. Peki bu faiz artırımları bir gereklilik miydi? Kesinlikle değil. Çünkü hem içeride, dışarıda ve savunma sanayiinde aldığı pozisyondan dolayı her hal ü karda Türkiye’ye ekonomik ve siyasi operasyon yapacaklardır. Askeri operasyon olarak risk göze alamadıkları için, siyasi ve ekonomik saldırılarını aralıksız sürdürüyorlar.

Toplumsal karşılığı siyasal sarsılmanın sebebi olan 25 kuruşluk zincir market poşeti kadar olmayan kifayetsiz muhterislerle Batı emperyalizminin Türkiye mümessillerinin siyasal tepinmeleri istedikleri sürede bekleneni vermeyince ekonomi silahını devreye sokuyorlar.

2020 yılı ortalarında Berat Albayrak’ın Londra merkezli TL’ye yönelik operasyon çekenleri şapa oturtmasının acısı geçmeden, yeni bir saldırıyı deniyorlar şimdi. O gün, kamuoyu Erdoğan’ın arkasında dimdik durdu. Bugün de aynı güç ve azimle pozisyonunu koruyor.

Pazar günü sabah 11’den bu yana TL’ye operasyon çekiliyor. Yani siz bu satırları okuduğunuzda yapılan operasyonunu üzerinden tam üç gün geçti ve Sayın Cumhurbaşkanı hala konu ile ilgili ağzını açıp tek kelime söylemedi. Sadece Maliye ve Hazine Bakanı Lütfü Elvan yazılı bir açıklama yaptı ve Liberal Kambiyo dejimine devam edeceklerini dünyaya deklare etti.

İlk başta ben de dahil herkes bu “Liberal Kambiyo” (Serbest Döviz) açıklamasını şüphe ile karşıladık. Ne var ki Sayın Cumhurbaşkanı’nın suskunluğu bu açıklamayı daha farklı gözle okumamıza sebep oldu.

Kriz veya sistem kilitlenmesi koşullarında Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan kamuoyunun önüne çıkar, yumruğunu masaya vurur ve çözüm prosedürünü kamuoyu önünde deklare ederek işine bakar. Oysa Pazar gününden bu yana hem TL’ye hem de İstanbul Borsası’na yapılan operasyona ses çıkarmıyor.

Bakan Elvan’ın yazılı açıklaması, ülkede bulunan “gerçek yatırımcı”lara verilen bir teminat mesajı olarak okuyabiliriz. Yani “siz rahat olun, sizlere dokunulmayacak” teminatı verildi bu açıklama ile.

Erdoğan’ın suskunluğu ve soyguncuların Türkiye’de kamuoyunu kışkırtma çabaları ile hem TL’den hem de Borsa İstanbul’dan kaçış inanılmaz derecede gerçekleşti. Hem de hiçbir ekonomik, mali, siyasi veya askeri bir kriz olmadığı halde.

Kanaatimce Sayın Erdoğan, bu suskunluğu ile aylar önce bugün harekete geçirdikleri oynu kurgulayan “TL Long” spekülatörlerine bir tokat atıyor. TL’den kaçış şu anda öyle bir hale geldi ki, artık Türkiye’yi değil, para spekülatörlerinin zarar hanesine işliyor. Erdoğan sustukça kurulan bu tuzak, tuzakçıların ayağına dolanıyor. 

Beir çok tuzakta olduğu gibi bu tuzaktan da Sayın Erdoğan çifte kazançlı çıkıyor. Geçtiğimiz aylarda Londra merkezli kurulan aynı tuzağı spekülatörlerin boynuna dolayan Erdoğan, bu sefer hem onları hem de borsada vur-kaç yaparak gerçek yatırımcıları soyup soğana çeviren çetelere sert bir tokat attı. Yani, Borsa İstanbul’da artık keyifleri istediği zaman kurdukları oyunları bir daha sergileyemeyeceklerini canlarını acıtarak, onlara yaşatıyor.

AK Parti Kongresinde/sonrasında Sayın Erdoğan’ın açıklamalarında bunu göreceğimizi düşünüyor. Biraz sabır.

23.03.2021 14:50

Dünya’da yeni dengeler hızlı bir şekilde kurulmaya çalışılırken, Türk siyaseti maalesef kısır ve sığ magazinsel tartışmalarla günü kotarmaya çalışıyor. Türk siyasetinden kastım elbette iktidar değildir. İktidar, halk tarafından sırtına sorumluluk yüklenmiş ve devleti çekip çeviren siyasal partidir. Bir ülkede siyaseti iktidar değil, muhalefet domine eder. Neredeyse çeyrek yüzyıldır Türkiye’nin ana muhalefet partisi yeni bir siyaset üretemediği için bu üretimsizlik basın ve medya sektörüne de aynı oranda yansıyor. 

Dün, Doğu Akdeniz’deki sismik çalışmalara karşı çıkarken, bugün, bu çalışmalar sonucunda çıkacak olan petrol ve gazi Türkiye’ye getireceği vaadinde bulunuyor ana muhalefet lideri. Tabi iktidar da bu enerji kaynaklarını Hotanto’ya götürmek için milyonlarca dolar harcayarak Doğu Akdeniz’de çalışıyor. 

Konumuza dönersek, Son yıllarda dış gelişme okumalarımızın yüzde 90’ı Afrika üzerinden yoğunlaştırmaya çalışıyorum. Çünkü, “Yeni Dünya” Afrika’dan kuruluyor. Ve Türkiye’de muhalefet ve bir kısım ilgili bürokratlar maalesef hala bunun farkında değil. Bu yüzden de hükümeti teşvik edici veya elini güçlendirici argümanlar üretmiyorlar. 

Göreve geldiği günden beri Afrika okumalarını başarı ile yürüten Erdoğan, Türkiye’yi bu kıtanın her yerinde var ettiği gibi bir çok ülkesinde de etkin politik güç haline getirmeyi başardı. Türkiye’nin Afrika’da böylesine güç toplamasından dolayıdır ki Mısır’da General Abdulfettah el Sisi’ye darbe yaptırıldı. Ülke tarihinin demokratik yöntemlerle seçilen ilk ve tek cumhurbaşkanını öldürmesine göz yumuldu.

Türkiye görünürde Doğu Akdeniz’de kuşatılmış görünüyor ama asıl kuşatılmışlığı Afrika’da yaşıyor. Ve Türkiye, bu kuşatılmışı yarmazsa,21. yüzyılda etken değil edilgen yani 20. yüzyıldaki yarı ölü ülke durumuna düşecek maalesef.

Türkiye’yi Afrika’dan kovmaya çalışan güçler Mısır’ı kullanmaya çalışıyor. 

Mısır’ın politikalarını anlayabilmek için kuruluşunu ve kurucularını çok iyi bilmek gerek. Mısır, Osmanlı valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa’dan bu yana Türkiye’ye yönelik aralıksız şantaj politikası gütmektedir. Rejim veya iktidar kimde olursa olsun, Mısır devletinin Türkiye’ye yönelik bu politikası zerre şaşmadı. Daha doğrusu Mısır’ın dış politikadaki şantajcılığı sadece Türkiye değil, bütün dünyaya karşı yürütüyor. Soğuk Savaş döneminde hem ABD hem de Sovyetler Birliği’nin etinden sütünden aynı anda faydalanan tek ülke Mısır’dır.

Mısır’ın İsrail, Kıbrıs Rum kesimi ve Yunanistan ile Akdeniz’de yaptığı MEB (Münhasır Ekonomi Birliği) Anlaşması ile Birleşik Arap Emirlikleri ve Suudi Arabistan ile yaptığı müttefiklik işbirliğini tamamen şantajla yürüttüğünü görüyoruz. Anlaşma yaptığı ülkelere Erdoğan ve Türkiye korkusunu şantaj olarak kullanıp onlardan olabildiğince faydalanmaya çalışıyor.

Örneğin, geçtiğimiz hafta Mısır yönetimi, Akdeniz doğalgaz arama bölgesi ile ilgili bir harita yayımladı. Bu haritada Türkiye’nin Libya ile yaptığı MEB anlaşmasına uygun koordinatlar verdi bu haritada. Bir anda ortalık karıştı. Kıbrıs Rum kesimi, BAE ve Suudi Arabistan’ın etekleri tutuştu. Yunanistan bu haritanın hemen akabinde Dışişleri Bakanı Dendias’ı Kahire’Ye gönderdi, “ne oluyoruz” diye…

Dendias’ın Kahire’ye gitmesinden sonra bu harita düzeltildi. Ama bu düzeltme karşılığında Yunanistan’dan neler kopartıldı, kesin bilgiler elde edemediğimiz için şimdilik açıklayamıyoruz. 

Mısır, bu harita ile Yunanistan, BAE ve İsrail’e “Türkiye ile her an anlaşabilirim” mesajını vererek bu ülkelerden bir çok şey kopardığı muhakkaktır. 

Mısır’ın bu haritayı yayımlamasından sonra şaşırtıcı bir şekilde Türkiye’den her kes şen şakrak Sisi güzellemesi yaptı. Sisi güzellemesi yapan arkadaşlar, Mısır’ın bu haritayı Dendias’ın ziyaretinden hemen sonra değiştirdiğini farketmediler bile.

Türkiye, sadece Doğu Akdeniz’de değil, Afrika’da da aldığı pozisyon Batı ve Mısır’la çatışmayı zorunlu hale getiriyor. Türkiye, Haklı olarak sömürmeden ortak çıkarlara dayalı ekonomik ve siyasi ilişkiler geliştirirken, Afrika’yı sömüren Batı ve onun kuklası Sisi rejimi, Kara kıtayı çatışma alanına çeviriyorlar.

Mısır, Afrika’da Çad ve Sudan ağırlıklı olarak Türkiye’ye karşı resmen diplomatik savaş yürütüyor. Sudan, şu anda askeri diktatörlükle yönetildiğini belirtmekte fayda var. 

Diğer yandan Etiyopya’da Nil üzerinde Büyük Etiyopya Rönesans Barajı kurdu. Bu barajı Mısır çıkarlarına aykırı görüyor. Türkiye’nin Afrika’daki en büyük müttefiki Somali ve bir diğer müttefiki olan Cibuti, yaptıkları ortak açıklamada “biz, bu baraj konusunda tarafsızız” dediler özetle. Türkiye’nin her iki müttefikinin bu açıklamayı yapması Mısır’a ağır darbe oldu. Çünkü Mısır’ın 110 milyon nüfuslu Etiyopya ile çatışacak ekonomik gücü yok. Mısır’ın girişeceği herhangi bir sıcak savaş, Sisi rejiminin ekonomik olarak tam iflası ve dolayısıyla devrilmesi demektir. 

Mısır, Etiyopya’yı durdurabilmek ve kuşatabilmek için Somali ve Çad’ı yanına almalı. Somali ve Çad, Afrika’da Türkiye’nin müttefiki olan iki ülke. Somali de Çad gibi hem Afrika Birliği hem de Arap Birliği üyesi. Ve bu da iki ülkeyi diplomatik olarak güçlü kılıyor.

Afrika haritasına baktığımızda, Etiyopya’nın denize kıyısı yok. Ve bu ülke denizaşırı dış ticaretinin yüzde 90’ını Somali ve Cibuti limanları üzerinden yapıyor. Dolayısıyla Mısır ne yapıp edip bu iki ülkeyi yanına almak zorunda. Yoksa Rönesans barajının tam kapasiteyle faaliyete geçmesi, ülke tarımına büyük darbe vuracaktır.

Diğer yandan Sudan hükümeti de kurulacak barajdan 20 milyon civarında vatandaşının da direkt olumsuz yönde etkileneceğini öne sürerek Mısır’ın yanında yer aldı.

Öte yandan Türkiye, Çad ile askeri, ekonomik ve siyasi işbirliği anlaşmaları yaptı. Orada okullar kuruyor ve ülkeyi hızlı kalkındırma programları uygulamaya koydu.

Libya’nın altında ve Çad’La da komşu olan Nijer’e askeri üs kuruyor. Libya ve diğer ülkeleri de göz önünde bulundurduğumuzda Mısır’ın dört bir tarafını kuşatan ve aynı zamanda Batının eski sömürgelerinde var olan bir Türkiye görüyoruz.

Mısır, Etiyopya’yı köşeye sıkıştırmak için bölge ile hiç alakası olmayan ABD ve Avrupa’yı arabulucu olarak önerdi. Afrika’da hiçbir zaman sömürülmemiş ve 2 bin yıllık devlet tecrübesi olan Etiyopya devleti, Mısır’ın bu sinsi teklifini reddederek, gözüm masasında Afrika Birliği’nden başka arabulucuya gerek olmadığını belirterek bu tuzağı bozdu.

Mısır, Etiyopya’yı ekonomik ve siyasi olarak kuşatması için Türkiye ile müttefik olan bu ülkelere ihtiyacı var. Bunu da elde edebilmek için Türkiye’ye karşı da şantaj politikası izleyecek. Bu politikanın başında terörizm geliyor. Mısır, BAE’nin finansmanı ile Afrika’nın her yerinde terör eylemi gerçekleştiriyor. 

Çad’da Devlet Başkanı İdris Debi’ye yönelik girişilen isyan hareketinin merkezinde sadece Franca değil, Mısır ve BAE de bulunuyor. 

Bizim Doğu Akdeniz’e odaklandığımızdan daha fazla Afrika’ya odaklanmamız gerekiyor. Afrika’da Mısır ve BAE, hem Türkiye’ye karşı hem de Afrika’da tarafsız ülkelere yönelik terörist eylemleri sıklaştıracaklar. 

Türkiye, Libya’dan Sahraaltı olan bölgeye kadar Afrika’da etkin bir ülke konumunda bulunuyor. Batı, Türkiye’nin bu etkinliğini kırmak ve yok etmek için BAE’nin parasıyla Mısır’ı tetikçi olarak kullanıyor. En az Ankara kadar Afrika’ya da odaklanmamız gerekiyor…

Bu yılın Temmuz ayında (2021) Etiyopya, Rönesans Barajı’nın ikinci fazını da doldurmaya başlayacağını açıkladı. O tarihe kadar bu sorunu Türkiye ve Afrika Birliği mutlaka çözmek zorundadır. Ya da Mısır’ın Sudan’ı da yanına alarak saldırmaya cesaret edemeyeceği askeri bir durum oluşturmalıdır Etiyopya’da. Etiyopya, ile bir an önce Askeri Stratejik işbirliği ve Ortak Savunma Anlaşması imzalamalıdır. Nijer ile birlikte Etiyopya’da da acilen askeri üs kurmak zorundadır.

Türkiye’nin Şeytan’la ilişkileri düzelebilir ama Mısır ile asla… Çünkü Mısır bunu kesinlikle istemiyor.

19.03.2021 11:08

Biden ile birlikte ABD’nin yayılmacılık politikası yeniden ivme kazandı. Obama döneminde hayata geçirilen ve Trump döneminde sekteye uğratılan ABD’nin Ortadoğu ve Akdeniz yayılmacılığı yeniden hız kazandı.

ABD’nin Ortadoğu ve Akdeniz yayılmacılığının nihai hedefi Bağımsız Devletler topluluğu, yani Rusya’dır. Rusya’ya erişimin sağlanması konusunda engel olan ülkeleri de bertaraf etme stratejisini şu anda harfiyen uyguluyor.

Suriye’nin ABD ve müttefikleri tarafından işgal teşebbüsü ve ondan sonra yaşanan olayları bu çerçevede okumak gerektiği kanaatindeyim. Türkiye; Cumhurbaşkanı Erdoğan bu resmi çok net gördü. Bu yüzdendir ki, atanmış Ahmet Davutoğlu’nu tazminatsız olarak işten attı. Ve Davutoğlu ile birlikte rotasını şaşıran Türkiye yavaş yavaş kendi eksenine dönmeye başladı. O günden bu yana Türkiye’nin attığı bütün askeri ve stratejik adımların bu çerçevede değerlendirilmesi gerekiyor.

Türkiye, Gara operasyonu başlatmadan önce ABD ve Batı tarafından Doğu Akdeniz ve bölgemizde atılan bütün adımları bu minval üzere değerlendirilmesi gerektiği kanaatindeyim.

ABD, Suriye’ye yönelik işgal teşebbüsünden bu yana Doğu Avrupa ve Akdeniz’den Rusya’yı kuşatıyor. ABD’nin Karadeniz kıyıları ve periferisine yığdığı asker sayısı on binleri aştı.

Yunanistan’ın işgali altında bulunanBatı Trakya ve Girit adasındaki Amerikan askeri varlığı yine on binler civarında.

Batı Trakya ve Akdeniz’deki ABD askeri varlığının ilk sebebi Türkiye olduğunu düşünmekle birlikte nihai hedef Rusya’dır. Amerika Birleşik Devletleri, Türkiye’yi 2010 yılından bu yana “düşman ülke” konseptinde görüyor ve değerlendiriyor. Türkiye ile müttefikliği kesin bir yalandır artık.

Türkiye, ABD’nin bu hasmane tavır ve değerlendirmelerine karşılık pozisyon alıyor ve hiçbir şekilde boyun eğmiyor.

Resmin diğer parçalarına da bakalım:

ABD, “Soğuk Savaş” döneminde Sovyetler Birliği/Doğu Bloku’nu yıkmak için “Din”i en güçlü aparat olarak kullandı. Sovyetlerin Doğusunda “Yeşil Kuşak Projesi” ile İslam’ı, Batıda ise Katolik Hıristiyanlığı kullandı.

Katolik Hristiyanların başı olduğu için bu dünya organize hareket etti ve hiç zayiat vermedi. Ama İslam dünyasınınhalifesiz/başsız olmasından dolayı bin parçaya bölündü. El Kaide, Taliban,DAEŞ, FETÖ, Hizbullah, Pasdar, Haşdi Şabi gibi onlarca terör örgütleri türedi. Bu örgütler, ABD’nin çıkarlarına hizmet edecek şekilde terörist faaliyetlerde bulundular. 1979’dan bu yana bu örgütler ve Amerikan emperyalizmi İslam dünyasında 10 milyona yakın insanı katlettiler. Ve bölgemizi, ABD ile peyklerinin rahat at koşturacağı hale getirdiler.

EBD, Katolik Hıristiyanlığı kullanarak, Sovyetler Birliği’ni yıktı. Herkes Sovyetlerin dağılmasını “Berlin Duvarı”nın yıkılmasına bağlar. Oysa Sovyetleri yıkan esas olay, o günkü Katoliklerin Papası Jean Paul’ün Sosyalist olan Polonya’da ayin düzenleme istemesiydi. Katolik Papa’nın, dolayısıyla Amerikan emperyalizminin emri altında olan o günün Polonya’sındaki en büyük işçi örgütü olan Dayanışma Sendikası’nın başkanı Lech Walesagelen talimatlara uyarak işçileri sokağa dökmüş ve Sovyet şişesi kırılmıştı.   

Burada, Marx’ın hakkını teslim etmek gerekiyor

Din batı için çok iyi bir sömürge aracıdır. Marx’ın isyanı bunadır. Marx, “din afyondur” derken kilisenin sömürgeciler için kitleleri uyutmasına isyanıdır bu sözü. Ama mu sözün önü ve arkası var. Marx, dinin gerekliliğini de savunur. “Din”i “toplumun vijdanı ve ahlakın temellerinden biri” olarak görür. Ve yüzyılı aşkın bir süredir özellikle Türk sağ ve İslamcı aydını Marx’a iffira atmaktan çekinmez. Veya iftiraya aracı olmaktadır. Marx’ın sözünün başını sonunu kırparak sosyolojik bir tespiti çarpıtmaktan geri durmuyor.

Emperyalizm, birbirinin karşıtı olan iki ‘Din’i aynı amaçlar için kullanıp kesin sonuç alıyorsa, burada Marx’ın bu Sosyolojik ve Kitle Psikolojisi ile ilgili tespitinin de hakkını vermek gerek.

Şimdi aynı ABD, pandeminin zirvede olduğu bir zamanda Katoliklerin Papasını Erbil’e ayin düzenlemeye gönderiyor. Irak Kürdistan bölgesinde toplasanız bir mahalle Hıristiyan var. Bu mahalle de Erbil’deki ünlü Aynkawa’dır. Katoliklerin Papası 7 Mart’ta Erbil’de ayin düzenleyecek. Ve Erbil’deki Hariri Stadyumu’nda binlerce insanın da meraktan katılacağı bir ayin yapacak.

İki insanın bir araya gelmesini “ölümcül” bulan Dünya Sağlık Örgütü ve onun patronu Batı dünyası binlerce kişinin statta toplanıp ayin yapmasını teşvik ediyor.

Madem insanların statlarda toplanmasında sağlık açısından bir sorun yok ise neden bütün dünyada ligler seyircisiz oynanıyor?

Binlerce insan bir statta toplanıp ayin yapabiliyorlarsa neden camilerimiz, Kabe’miz kapalı?

Neden sokaklarımız, cenaze merasimlerimiz, ev ziyaretlerimiz kapalı?

Bu soruların cevabı asla verilmeyecek biliyorum, ama biz yine de soralım.

Resmin bir diğer parçasına da bakalım

Katoliklerin Papası’nın Erbil’de ayin düzenleyeceği şayiası yayıldığı sıralarda NATO, Kuzey Irak’a 10 bin civarında asker göndereceğini açıkladı. Ve bu askerler “eğitim amaçlı” orada bulunacakmış.

Eğitim amaçlı 10 binlerce asker… Afganistan’ı, Irak’ı, Suriye’yi işgal etmeden önce aynı ve benzer açıklamalar yapmıştı Batı emperyalizmi. Eğitim ve koruma amaçlı giden on binlerce asker, daha sonra işgalci olmuşlardı. Tam 20 yıldır Afganistan’da güvenlik amaçlı bulunan NATO bütün Afgan halkının taleplerine rağmen ülkeden çıkmayı reddediyor.

Ve resmin son parçası:
ABD, Suriye’nin kuzeyine orta ve uzun menzilli hava savunma sistemleri ile birlikte yeni üsler kuruyor. Ve Rusya, burada alan kaybediyor.

Merak ettiğim, Rus devleti ne zaman bu tehlikenin farkına varıp Türkiye’ye karşı ikiyüzlü politikalarından vazgeçecek? Türkiye, ABD’nin Rusya ile ilgili emellerinin yüzde 10’una bile “evet” dese, Bağımsız Devletler Topluluğu ve Rusya Federasyonu diye bir şey kalmayacak.

Rus devleti, Türkiye ile ilgili dış politikasını devlet kademelerindeki “Ermeni etkisi”nden dolayı bir türlü değiştiremiyor. Rusya, Türkiye ile ilgili siyasetinde Ermenilere adeta rehin olmuş durumda.

Rus Dışişleri Bakanlığı Türkiye söz konusu olunca, tem bir Ermeni Dışişleri Bakanlığı’na dönüşüyor. Başta Dışişleri Bakanı Lavrov olmak üzere ilgili masa ve müdürlükler tamamen Ermenilerin kontrolünde. Halbuki Rus asıllı sayısız Türkiye uzmanı dışişleri personeli ve akademisyen var Moskova’da.

Rusların efsane eski Ankara Büyükelçisi Albert Çernişev ve onun yetiştirdiği bir çok Türkiye uzmanı Rus, Sergey Lavrov tarafından pasife çekilirken, koca Rus Dışişleri Bakanlığı’nın Şark ve Türkiye masaları Ermenilere teslim edilmiş durumda.

Savaşın Ekseni Rusya’ya doğru kayıyor. Türkiye bunun farkında ve Mavi Vatan, Sismik araştırmalar ve Gara Operasyonu ile gerekli cevapları verdi.

Gara operasyonu, Amerikan Emperyalizminin bölgemiz ve Rusya’ya yönelik emellerine vurulmuş büyük ve öldürücü bir darbedir. Gara ile birlikte Irak’tan Suriye’nin kuzeyine olan koridor ağır bir darbe almış, kesilme noktasına gelmiştir. Umarım Ruslar bu fotoğrafı net görürler de dışişlerini Ermeni esaretinden kurtarırlar.

Ve Suriye’deki savaşın ekseni yeniden Irak’a kayıyor…

24.02.2021 20:27

Türkiye, Irak’ın kuzeyinde PKK terör örgütünün işgal ettiği alanları tek tek kurtardıkça, İran diktatoryası ve uzantılarından gelen homurtu sesleri yerini icraata bıraktılar.

İran kontrollü Şii terör örgütleri ve İran Dışişleri bakanlığı veya askeri bir kurum her gün Türkiye operasyonları ile ilgili aleyhte bir açıklamada bulunuyorlar.

İran Şia’sının temelinin terörizm olduğunu bu yüzden açıklamalarının ciddiye alınmaması gerektiğini düşünenler olabilir. Doğrudur, İran Şia’sı, terörizmdir; terörizmin kaynağıdır. Ancak Türkiye’nin Irak’taki uluslararası yasalar ve anlaşmalar gereği yürüttüğü terörle mücadele çabaları Kürdistan Bölgesel hükümeti tarafından desteklenirken, en çok İran’ı rahatsız ediyor.

Türkiye, Kürtçülük/bölücülük adına terörist faaliyet gösteren Marxist, Leninist ve aynı zamanda Stalinist PKK’ya karşı mücadelesinde Kürt hükümeti ve Irak Kürtleri destek verirken, adı “İslam Cumhuriyeti” olan ve yönetim şeklini Allaha dayandıran İran rejimi bu Ateist ve din düşmanı örgütü neden destekler?

Türkiye, Gara’yı PKK’dan temizlerken, İran’a bağlı Şii teröristler Musul’da bulunan Türk birliğine roketli saldırı düzenledi.

Bununla yetinmeyen Şii teröristler, akşam saatlerinde de Türkiye’yi destekleyen Barzani yönetiminin başkenti Erbil’e bir çok füze saldırısı düzenledi.

Peki adı “İslam cumhuriyeti” olan İran neden ateizmi kutsayan, din düşmanı PKK’nın yanında açık açık yer aldığını neden gösterdi?

Türkiye ve Barzani yönetimi, Gara ve Sincar/Şengal operasyonu ile birlikte İran’ın Suriye’ye karayolu bağlantısını kesti. İran’ı böylesine pervasızca açık açık terörist eyleme iten, Türkiye’nin bu terör koridorunu kesmesidir. Bu koridorun ısrarla Barzani bölgesinde olduğu şayiası yayılır Türkiye’de. Halbuki bu koridor, Talabani/YNK bölgesindedir. Ve bu bölgede Barzani yönetimine ait bir sinek dahi uçurulamaz. Aynı şekilde Barzani yönetimi de Kürdistan Federal sınırları içerisinde Şia’ya nefes aldırmaz.

İran rejimi yıllardır başta Mesut Barzani olmak üzere, Irak Kürdistan Federal Bölgesini gizli ve açık tehditlerle bu bölgede yayılmak istiyor. Şii medreseleri ve okulları kurmak istiyor. Sünni ve Nakşibendi Tarikatı’nın Mevlana Halid-i Bağdadi kolunun müntesibi biri. (Ki bu kol Türkiye Nakşiliğinin bağlı olduğu koldur) Ve gördüğüm tanıdığım kadarıyla da muttaki olmaya çalışan bir Sünni ve tarikat ehli.

Türkiye’ye yönelik her türlü desise ve fitnenin merkezinde yer alan Talabani ve onun siyasi organizasyonu YNK gözlerden kaçırılırken, yakinen tanıdığım ve en az 30 yıldır takip ettiğim ve Türkiye aleyhine hiçbir faaliyette bulunmayan Barzani garip bir biçimde şeytanlaştırılıyor.

Terörle mücadelede özellikle son yıllarda Türkiye’nin istediği desteği koşulsuz veren Barzani yönetimi dün gece İran’ın füzeli saldırılarının hedefi oldu.

Gazeteci olarak cephe savaşlarını pek önemsemem. Cephe savaşlarının tek önemsediğim tarafı insanların ölmesidir. Yoksa, sömürge ve paylaşım konusunda cephe savaşı sadece konulan son noktadır.

Sosyal, ekonomik ve siyasal algı yönetimi savaşları daha ciddi ve daha yıkıcıdır.

İran’ın Türkiye’den uzaklaşması ve kendi bölgesinde Şii medreseleri ile okullarının açılması karşılığında büyük ekonomik vaatlere aldırış etmeyen Barzani yönetimi maalesef bu sefer “kardeşleri” tarafından hançerlendi.

Geçtiğimiz günlerde, Türkiye’de nedense fark edilmeyen bir haber Rudaw internet sitesinde çıktı.

Rudaw, oldukça ilginç bir yayın mecrası. Rudaw’ın Arapça, Kürtçe, Aramice ve Türkçe yayınlarını takip ediyorum. Arapça ve Aramice yayınları normal seyrinde. Ama Türkçe ve Kürtçe siteleri tam bir PKK propaganda sayfaları gibi. Rudaw’ın başında bulunan Ako Muhammed kod Nurettin Veysi isimli eski PKK’lıdan kaynaklanıyor bu tuhaflık sanırım.

Haberde, Halepçe’de kısa adı Yekgırtu olan Kürdistan İslami Partisi’nin bir etkinliği konu edinmişti. 1357 kız sözde hafızlık ve İslami ilimler eğitimlerini tamamlayarak diplomalarını almışlardı.

Bu haber ilk başta insanın hoşuna gidiyor, binin üzerinde hafız ve İslami ilimlerde alim genç kız yetişmiş. Ama haberde gizlenen şifrelere bakınca vahametin farkına varıyor insan.

İran Şia’sı da FETÖ gibi ezoterik ve subliminal mesajlarla yüklü bir dindir. İran Şia’sında karşılaştığınız her rakam isim veya sembolün bir görünen bir de görünmeyen anlamı olduğunu asla unutmayın.

Malumunuz İran, Şemsi/Güneş Takvimini kullanıyor. Şemsi takvime göre 1357 tarihi, Humeyni’nin yaptığı “İslami devrim” yılı. Törenin yapıldığı gün, İran Humeyni devriminin 40. yıldönümü.

Törenin yapıldığı yer çok önemli: Halepçe.

Halepçe, yapılan kimyasal katliamla insanlık tarihinin en utanç sayfalarından biri haline geldi. Ve her ne kadar Halepçe katliamını Saddam Hüseyin rejimi yaptığı öne sürülüyor. Oysa eldeki verileri deştiğimizde Halepçe katliamını İran’ın yaptığına dair çok güçlü deliller bulunuyor!

Irak’ın ABD tarafından işgal edilmesinden sonra tutuklanan generaller ve BAAS’çıların ifadelerini de bir araya getirdiğimizde Halepçe Katliamının İran’ın işi olduğunu çok net anlıyoruz. Saddamın generalleri diğer katliamlarını ret etmezken, Halepçe’yi şiddetle reddettiler. Örneğin Halepçe’de 5000 civarında insan katledildi. Oysa Enfal’de 200.000 Kürt katledildi. Saddam’ın adamları Enfal’i üstlenirken, Halepçe’yi ısrarla reddediyorlar.

Mesut Barzani’nin ölümü göze alarak, İran’ın Kürdistan Federal Bölgesi’nde siyasal, dini ve kültürel etkinlik yapmasına izin vermeme çabaları maalesef Kürdistan İslami Partisi tarafından yerle bir edilmiş durumda.

Hem de bütün Kürtler için kapanmayan yara olan Halepçe’de.

İran, Mesut Barzani’yi bertaraf etmek ve Irak Kürt bölgesine yerleşmek için önce Talabani ve çetesi YNK’yı ardında da Kürdistan İslam Partisi’ni satın almış durumda ve maalesef bölgeye yerleşmiş durumda.

 Mesut Barzani, hayatım boyunca tanıdığım en talihsiz siyasi liderlerden biridir. Sevin veya sevmeyin ama dindar, imanlı, hasbi ve içi dışı birdir. Yeryüzünde “İnsani masumiyet”ini koruyan ender siyasi liderlerden biridir. Düşmanına bile merhamet eden ve merhametli davranan biridir. (Merhamet yönünü bütün BAAS’çılara sorun. Hatta Saddam Hüseyin’in ailesine şu vasiyeti yaptığını BAAS’çılar da biliyor: “Eğer ABD’ye yenilirsem Mesut Barzani’ye sığının. Evet o bizim düşmanımız ama onurlu, namuslu, mert ve merhametli bir düşmandır.”)

Mesut Barzani’nin “referandum” hatası kadar büyük bir facia olan bir diğer hatası da, tamamen İran’ın kontrolünde olan bir casusluk ve ihanet şebekesi Kürdistan İslami Partisi’nin faaliyetlerini serbest bırakmasıdır.

Ve Mesut Barzani, Kürt kardeşleri tarafından sırtından bıçaklandı. Türkiye, Eğer İran tarafından kuşatılmak istemiyorsa, Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi’ne askeri, ekonomik ve siyasi destek vermelidir…

Kardeş ihanetini binlerce yıllık tarihindi bir çok kere yaşayan Türkiye, Barzani’nin düştüğü durumu en iyi bilecek olan ülkedir.

16.02.2021 12:07

Mümkün olduğunca iç siyaset ve hiçbir politikacı ile ilgili tek satır dahi yazmam. Çünkü iç politika, bütün dünyada sahnelenen çok kötü bir kurgu tiyatrodur. Çadır tiyatrosundan da kötüdür.

Ancak iç siyasette bazen piyes oynayıcıları, dışarıdan aldıkları sufleleri ve rolleri oynamaya kalkışınca bu direkt “vatana ihanet” kapsamına girer. Dolayısıyla mesleki olarak da bizim gözlem alanımıza düşmüş olur.

Şimdi yaşanan iç ve dış olayların son bir aylık parçalarını bir araya getirelim:

1- Boğaziçi Üniversitesi eylemlerinden bir ay önce TBMM’de grubu olan ve olmayan partiler arasında yoğun bir görüşme trafiği başladı.

2- Eş zamanlı olarak Ümit Boyner ve Caroline Koç ile ilgili minik pembe haberler yer aldı.

6-8 Ekim ve 50 civarında masum vatandaşın katledilmesi olaylarının baş aktörü, terörizmden hüküm giymiş ve onlarca terör dosyası olan Selahattin Demirtaş’ın eşi olan hanım da parlatılıp kamuoyuna melek olarak gösterildi.

Ne hikmetse bu hanımefendinin bütün mal varlığına rağmen, yıllarca derse girmeden sürekli raporlu görünerek devletten maaş aldığını hatırlamadı. Selahattin Demirtaş’ın FETÖ ile iltisağını kimse hatırlamadı.

Ve bir süre sonra Boğaziçi Üniversitesi’ne Cumhurbaşkanı tarafından Rektör atandı. YÖK’ün kurulduğu 1981’den bu yana, yani tam 40 yıldır rektörleri Cumhurbaşkanı tayin ediyor.

Cumhurbaşkanları, rektör adaylarının aldığı oylara bakmaksızın kendi kriterlerine uyan şahısları rektörlük makamına oturtuyorlardı. Hatta eski nizamın en mutemet Cumhurbaşkanlarından Ahmet Nejdet Sezer, 1 (yazı ile Bir) oy alan şahısları rektör olarak tayin ediyordu ve bu gün meydanlarda tepinenlerin tamamı bu atamaları can-ı gönülden kabul ediyorlardı.

3- ABD’de küreselcilerin desteklediği Joe Biden yemin edip Başkanlık koltuğuna oturdu

4- Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, bu makama halktan aldığı yetki ile bu makama oturduğu günden bu yana zamanı gelince her üniversiteye rektör tayin ediyor. Ve bu yetki ile bir kez daha Boğaziçi’ne rektör tayin etti.  Bu güne kadar itiraz etmeyenler, bugün neden sokağa dökülüyorlar.

5- ABD Dışişleri Bakanlığı, BM, AB, peş peşe Türkiye aleyhinde açıklama yaptılar.

6- Saadet Partisi’nin gerçek lideri ve yöneticisi Oğuzhan Asiltürk’ün rahatsızlığından dolayı Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafından ziyaret edilmesinden sonra, partinin Resmi başkanı Temel Karamollaoğlu’nun aksi yöndeki açıklamalarda bulundu. Asiltürk’ün Saadet Partisi ve bütün yöneticiler üzerindeki etkisi ve gücünü göz önünde bulundurduğumuzda Temel Karamollaoğlu’nun bu açıklamaları yapmadan önce, bir sakatatçı lokantasında duble porsiyon Ciğer yediğini düşünmemek elde değil.

7- Parti kurduğu günden bu yana ortalıkta görünmeyen Fatih Erbakan, birden ortaya çıktı ve Demokrat Parti Genel Başkanı Gültekin Uysal ile görüştü… Demokrat Parti’nin İYİ Parti gibi FETÖ’nün kontrolüne geçtiğine dair çok güçlü iddialar var. Ayrıca Gültekin Uysal’a milli olan herkesin çok ama çok dikkat etmesi gereken bir figür olduğunu bir kez daha hatırlatmamız gerekiyor.

8- Rusya’da aş zamanlı olarak beşinci sınıf bir politikacı olan ve Batı tarafından fonlandığı artık herkes tarafından bilinen Navalny’nin hakkında tutuklama kararı bulunan Almanya’dan Rusya’ya dönmesi ve ülkeyi kaosa sürüklemeye çalışması olayını da bundan bağımsız düşünmeyelim.

9- Ümit Boyner ve Caroline Koç ayrı ayrı Boğaziçi eylemlerini desteklediklerini açıkladılar. Üstelik, eyleme katılanların yüzde 90’ının terörist ve terör örgütleri ile iltisaklı oldukları ortaya çıkmasına rağmen. Sermayenin ürkek olduğu gerçeğini göz önünde bulundurduğumuzda, Türkiye sermaye sınıfının iki önemli isminin terörizmi sahiplenecek açıklama yapması ayrıca dikkat edilmesi gerekir

9- Bugün yarın Pakistan’da da çok önemli bir olay olduğunda, Türkiye’de ortalığı daha da karıştıracak bir eylem olacak ve bundan sonra Küreselciler, CHP’lileri tekmili birden sahaya sürüp ülkeyi kaosa götürmeye çalışacaklardır.

10- “Her ne olursa olsun, Parlamenter sisteme geri döneceğiz” diye erken seçim taleplerini oluşturacakları kaostan sonra daha şiddetli bir şekilde dile getirecekler. Hatta, bu cephenin cumhurbaşkanı adayına kamuoyu önünde “parlamenter sisteme geri dönüş taahütnamesi” imzalatacaklar. Çünkü uluslararası müesses nizam, Türkiye’yi Başkanlık Sistemi’nde iken tamamen ele geçiremeyeceğini gördü ve yaşadı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, Gezi eylemleri sürecinde özellikle hükümet, emniyet ve adliyedeki FETÖ’cüler tarafından kuşatma altına alınmış ve bu terörist eylemlere anında müdahale edememişti. Ancak bu gün başkanlık sistemi var ve FETÖ’nün bu alanlardaki hakimiyeti neredeyse tamamen kırılmış durumda.

11- Bu satırları kaleme aldığımızda İçişleri Bakan Yardımcısı İsmail Çataklı çok kısa bir basın toplantısı düzenledi ve orda şu cümleyi sarf etti: “Hiç kimse Devletin gücünü sınamasını tavsiye etmem, bu sözüm herkesedir”

Tek cümle ile Türkiye’nin bu kuşatma teşebbüsüne sıfır tolerans göstereceğini herkese ve dünyaya ilan etti.

Yani Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan’ın “Topunuz gelin” sözünü herkesin anlayacağı yalın bir dille telaffuz etti.

04.02.2021 11:37

Yatsı Namazı ile Sabah Namazı arasında “Gece Namazı” vaktinde Myanmar’da askeri darbe haberi ajanslara düştü.

Myanmar’ı Arakanlı Müslümanlara yönelik yaptığı soykırımla biliyor ülkemiz.

Hatta o soykırıma karşı Türkiye’nin dünyaya ayağa kaldırdığı sırada daha sonra tazminatsız bir şekilde işinden kovulan Ahmet Davutoğlu da Bangladeş’teki mülteci kampına gitmiş kameralara “sulugöz” poz vermişti.

Myanmar’ın tarihçesi ile ilgili ansiklopedik bilgiler paylaşıp malumatfuruşluk yapma kolaycılığına kaçmayacağız. Her fırsatta ısrarla vurguladığımız “lütfen harita okumayı öğrenin” ricamızı yineleyeceğiz. Dünyanın hangi ülkesinde olursa olsun, kitlesel veya büyük bir olay meydana geldiğinde, yapmamız gereken ilk şey, dünya haritasından önce o ülkenin veya bölgenin konumunu tespit etmek. Akabinde kara, deniz ve hava ulaşımı konusundaki pozisyonunu, sonra da enerji, ticaret ve siyasal rejim değerlendirilmesi gereken konulardır.

İddia ediyorum, haritalar, bana harita okumak dünyanın en zevkli okumasıdır.

Harita üzerinde Myanmar’a baktığımızda karşımıza darbenin bir çok sebebini görürüz.

Bir diğer ipucu da, olayın geliştiği ülke veya bölgeye, son bir, üç ve altı ayda başka ülkelerden yapılan ziyaretler veya dış ilişkilerine bakalım. Ve bunları bir araya getirdiğimizde emin olun, türk televizyonlarının ekran uzmanlarının asla ulaşamayacağı doğru tespit, teşhis ve sonuçlara ulaşabiliriz.

Bugünkü adı ile Myanmar olan Burma, bölgesinde küçük bir ülke olmasına rağmen tarihte çok önemli fonksiyonlar icra etmiş, güçlü bir medeniyet doğurmuş bereketli bir topraktır.

Myanmar, 1500 Osmanlı askerine de mezar olan bir toprak olduğunu belirtelim. Hem de I. Dünya Savaşı sırasında. O askerlerimizin 220 tanesinin mezarına ulaşılmış ve hafızam beni yanıltmıyorsa Tayetmo’da bir Türk şehitliği de var.

Tarihin acı veren bu olayını ve Tayetmo esir kampının vahşetini ve 2000’lerin başında bu şehitliğe yaptığımız hüzünlü ziyaretimizi ŞİMDİLİK bir kenara bırakarak yeniden harita okumamıza dönelim.

Haritaya baktığımızda Myanmar’ın Çin, Hindistan, Bangladeş, Laos, Tayland ve Malezya ile komşu olduğunu görürüz. Bengal körfezi ve Andman denizine kontrol altına tutan bir yer. Ve emperyalistlerin sürekli kaşıdığı, DAEŞ ve El Kaide gibi terörist örgütleri yerleştirdiği Arakan bölgesi de Myanmar’ın burnunun dibinde.

Ayrıca dünya deniz ticaretinin neredeyse yüzde 80’inin kullanmak zorunda kaldığı Malakka Boğazı da hem kara hem de denizden Myanmar tarafından kontrol edilebilir.

Türkiye, Suud ve Körfez ülkelerinin İngiliz, Amerikan, Avrupa ve Rus emperyalizmine tam siper teslim olmasından sonra İslam dünyasının yeniden doğrulup ayakta durabilmesi için Malezya, Pakistan ve Asya’daki diğer Müslüman devletler nezdinde yıllardır ciddi girişimlerde bulundu ve şu anda tamamen emperyalizmin çıkarlarına ve İslam’a aykırı faaliyetlerde bulunan İslam İşbirliği Teşkilatı’na alternatif yeni bir birliğin temelini attı. Bu temel emeklemeye başladı. Pakistan’ın son bir iki yıldır dünyadaki müesses nizama karşı sesini yükseltmesi, her platformda tam siper Türkiye’nin yanında yer alması ve buna mukabil Hindistan hükümetinin hem Türkiye hem de Pakistan ile savaş durumuna gelmesini neden sanıyorsunuz ki?

Bugünkü Hindistan hükümeti, ABD emperyalizminin Asya’daki YPG’si durumundadır. Ve bölgede Müslümanların başına ABD tarafından tebelleş edilmiştir.

Türkiye’nin bu bölgede ciddi ekonomik ve siyasi ilişkiler geliştirdiği Malezya, dünya deniz ticaretinin kilit noktası olan Malakka Boğazı’nın sahibi olan ülkedir. Bu bilgiyi de buraya not edip şimdi bir diğer ipucuna geçelim:

Geçtiğimiz günlerde dünyaca ünlü Forbes dergisinin internet sitesinde David Hambling imzalı bir makale yayımlandı. Makalenin başlığı konu ile ilgilenenlerin haricinde hiç kimsenin dikkatini hiç çekmeyecek bir alandı: “Rusya Myanmar’a Askeri Dron satışıyla Myanmar Pazarına Girdi” (https://www.forbes.com/sites/davidhambling/2021/01/25/russia-enters-military-drone-export-market-with-sale-to-burma/?sh=54357f0c208d)

Normal basit bir ticari haber bu aslında. Ekonomik değeri pek de olmayan bir haber. Ancak, haberin detayında çok önemli bir bilgi vardı: Rusya Savunma Bakanı Şoygu, bu çerçevede Myanmar’ı ziyaret etmiş ve bu ülke ile bir dizi askeri ve savunma işbirliği anlaşması imzalamıştı.

Haberin yayımlandığı tarih 21 Ocak.

Mevcut Neo Liberal ekonominin en önemli sacayağı olan deniz ticaretinin yüzde 80’nin geçtiği Malakka Boğazı’nın hemen üst tarafında ve çıkış kapısında böylesine keskin bir askeri değişiklik/hareketlilik, dünyanın sinir uçlarına dokunmak değil, balyozla vurmakla eşdeğerdir.

Ve Türkiye saatiyle “Gece Namazı vakti”nde ülkede darbe oldu.

Devlet Başkanı Win Myint ve ekibi gözaltına alan Myanmar Ordusu Kasım 2020 seçimlerinde hile var demiş.

Hemen dünyanın tepkisine baktık. Ruslar suskun. Amerikalılar Endişelerini dile getiriyor. Almanya ve Türkiye suskun.

İngilizler ise bıyık altından gülüyor…

Bu darbe bir kez daha gösterdi ki, Amerika her ne kadar dünyanın jandarmalığına oynasa da İngiltere hala siyaseti belirleyen başat ülke konumundadır.

Myanmar’daki darbe Akdeniz’de birlikte hareket eden Türkiye ile İngiltere’yi karşı karşıya mı getirecek yoksa müttefikliklerini güçlendirecek mi?

Myanmar ve Malezya Türkiye’nin Asya’daki sinir uçları. Aynı şekilde İngilizlerin de.

Gün  ortası olmuş ve Dışişlerimizden “suya tirit mukabilinde” bile bir açıklama gelmemesi ilginç geliyor…

İngilizlerle Katolik nikahı da kıysak, Yemen’den Kafkasya’ya, Myanmar’dan Endonezya’ya kadar olan şehitliklerimizin acısı, öfkesi ve intikam hissi bir milim dahi şaşmamalı bizde…

01.02.2021 09:55

Uluslararası suç ve terör örgütü olan PKK, taşeron bir örgüt olarak yaklaşık yarım yüzyıldır bölgemizde terör estiriyor.

Düne kadar başta Suriye, İran, Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere, Bulgaristan, Rusya, Yunanistan, Kıbrıs Rum kesimi, Avusturya, Almanya ve İngiltere’nin yanısıra Kuzey Avrupa ülkelerinin neredeyse tamamının bölgemizde yürüttüğü kirli savaşta taşeronluk yaptı. Türk İstihbarat Servisi tarafından kurulan fakat dana sonra GLADIO’nun kontrolüne geçen PKK, siyasal olarak Kürt ve Kürdistan kavramlarını kullanır ancak son 450 yıldır Kürtlere en büyük zulüm ve katliamı yapan iki örgütten biridir. PKK’nın öncülü olan Taşnaklar da geçtiğimiz yüzyılın başlarında hem Türkiye hem de Karabağ’da sayıları yüzbinleri bulan bir Kürt katliamı yapmışlardı. Hınçak ve Taşnak terörü çok şiddetli olmasına rağmen, Osmanlı Devleti’nin kalıcı müdahaleler yapması ve önlemler alması, Ermeni terörünün Kürtler üzerindeki katliam sürecini kısaltmıştır. Ne var ki birkaç yılda bile Ermeni teröristler/Ermeniler, yüzbinlerce Kürdü katletmiş, taş üstünde taş, omuz üstünde baş bırakmamışlardı.

Ermeni teröründen tam 60 yıl sonra ardılı olarak PKK, Kürtlerin bağrında ve böğründe yeşertildi. Ve Kurulduğu günden bu yana Kürtlere yönelik başta siyasal soykırım olmak üzere sosyolojik soykırımı en acımasız şekliyle gerçekleştirmiştir.

1970’li yıllarda PKK, (o zamanki adıyla Apocular),Doğu ve Güneydoğu’da tam bir Kürt aydını soykırımı yapmıştır. Kamboçya’daki Pol Pot rejimi gibi neredeyse okuyup yazabilen ve okumalarından sonuçlar çıkarabilen bütün Kürt yurttaşlarımızı tek tek infaz ediyordu.

1980 yılında ABD ve GLADIO’nun Türk Silahlı Kuvvetleri içerisindeki elemanları (Kenan Evren ve çetesi) Türkiye’de darbe yapıp, ülkeyi tamamıyla ABD sömürgesi haline getirdiler ve PKK o günden bu yana başta ABD olmak üzere az önce ismini saydığım sömürgeci ülkelerin taşeronu oldu.

PKK, son yıllarda ABD yetkileri tarafından resmen kendilerinin “Kara gücü” olarak ilan edildi. PKK çetesi aynı zamanda Rusya’nın da “Suriye’deki kara gücü” olmaya talip oldu ve bunu bazı şehirlerde yapıyor da.

PKK bu gün İran’ın da Suriye ve Kuzey Irak’taki taşeronu ve “Şii Hilali”nin bu bölgedeki silahlı çetesi olduğu ortaya çıktı.

Yanlış duymadınız, ABD’nin kara gücü PKK, İran’ın Şii hilalinin Türkiye, Kuzey Irak (Güney Kürdistan) ve Kuzey Suriye (Rojava’daki bölümünün tamamlanması için taşeronluğu üstlenmiş durumda.

İşimiz gereği, özellikle Körfez ve Şia medyasını pür dikkat takip etmeye çalışıyoruz.

Bu kanallardan en ilginci, Şia dünyasının en büyük Ayetullahı olan Sistani’ye bağlı El Teğir televizyonudur. El Teğir eğer bir konu hakkında görüş bildirirse, o dünyadaki bütün Şiiler için uyulması gereken bir karardır.

El Teğir’de yayımlanan bir programda Ayetullahların anlattıkları, bölgemizde yeni bir kan havuzunun kurulacağının bilgisini de bize veriyor.

Programda Şeyh Halil El Alyavi isimli Şia Kültür Müdürü olduğu belirtilen bir Ayetullah konuşturuluyor. Konuştuğu yer de Musul’un sırtları… Her tarafının santim santim köşe bucak bildiğim can Musul…

Şia Kültür Müdürü El Alyavi, İslam tarihinde unutulmaya yüz tutmuş bir savaştan söz edince dikkatimi çekti. Yanında da Musul Üniversitesi’nden ve Şii bir militan olan Prof. Ali Karhavi de var. Bu isim programı daha da önemli kılıyor benim için.

Hicri 61. yılında yapılan Altaf Savaşı’na atıfta bulundu. (Bağdat’ın güneyinde bir yer) Ve bu savaştan sonra oluşturulan ve Nusaybin’e kadar gelen kervanda Hazreti Hüseyin’in de bulunduğu ve bu kervanla Mardin’in Nusaybin ilçesine kadar geldiğini, oradan da Halep, Şam üzeri geri döndüğünü öne sürerler.

Bu savaş, İslam dünyasınca da pek hatırlanmak istenmez. Çünkü bu konuda Şia’nın uydurduğu bir yalan var. Ve bu yalana da Hazreti Hüseyin efendimizi kattıkları için Sünni dünya da bu konuya mümkün olduğunca değinmemeye çalışır. Çünkü Hazreti Hüseyin efendimizin hatırasını incitmemek içindir bu suskunluk.

Sistani’nin televizyonunda konuşan Şii Ayetullah, Altaf Savaşı’ndan sonra oluşturulan “Sabaya Yolu”nu yeniden açarak Şii hilalinin bu bölgedeki ayağını tamamlamayı hedeflediklerini, bunun için yola çıktıklarını söyledi.

Bunu duyunca tüylerim diken diken oldu. Maalesef özellikle Türkiye’deki Müslümanlar bu rezil “Sabaya Yolu/SabayaKervanı” yalanını bilmiyorlar. Şii dünyasının Hazreti Ali ve ailesine atfettikleri yalan/kurgu efsane/iftiralardan biridir. Ve çok ağır bir o kadar da rezil iftiradır.

Peki İslam dünyası için utanç verici olan şiilerin bu iftirası nedir peki?

Şia’ya göre Altaf Savaşı’ndan sonra Hazreti Hüseyin’in de içinde bulunduğu bir kervan, Bağdat, Musul, Şengal/Sincar, Nusaybin, Hatay, Halep ve Şam üzerinden Mekke’ye döndüğü kutsal yoldur.

Peki Sabaya adı nereden gelmektedir. İşte işin rezil ve Hz. Hüseyin efendimize iftira atılan yeri de bu isimdir.

Şia iftiralarına göre Hz. Hüseyin efendimiz, bu yolda kervanla giderken, Musullular onu şehre almayınca, şehrin dışında Şengal’de bir kilisede konaklama zorunda kalır. Ve Hz. Hüseyin efendimiz de Şengal/Sincar halkından cariyeler ve kadınlarını köle olarak getirmelerini ister.

Malumunuz, Şengal bölgesi, Èzidi Kürtlerin yaşadığı bölgedir. Ve Èzidi Kürtler, kadınlarını kızlarını Hz. Hüseyin efendimize sunarlar. Bu kadar rezil ve iğrenç bir iftira. Hepimiz biliriz ki, ne Hz. Hüseyin efendimiz ne de Èzidiler bu kadar rezil ve namussuz değillerdir. Kaldı ki böyle bir kervan yolu da yoktur.

Sistani’nin televizyonunda konuşan Ayetullah Halil El Alyavi Hz. Hüseyin efendimize iftira atmaya devam ediyor: “Gerçek Sabaya Yolu’nu ortaya çıkarmak için ömrümü harcadım. Sonunda gerçek rotayı buldum. İmam Hüseyin, Sabaya yoluna eski Musul’dan başladı ve üç gün sürdü. Musul’un Kuzey ve Batısı hattından Telafer ile Sincar’a geçti. Sincar’dan Nusaybin, Antakya (Hatay),Halep ve Şam’da tamamlandı.”

Sapık Ayetullah yalanlarını sürdürmeye devam ediyor. Ve diyor ki, “bu yol Kerbela’da başladı. Sonra Altaf, Samarra, Badat Musul, diye devam etti. Sabya kervanında İmam Hüseyin vardı. Ve bu kervanın konaklandığı her yer bizim için kutsaldır. Bu yolu yeniden hayata geçirmemiz lazım dedik ve geçirmeye başladık. Buraya kadar geldik.”

Bu rezil Ayetullah’a göre bir sonraki adım, Nusaybin’den Hatay’a kadar olan Türkiye toprakları… Ve Hz. Hüseyin konakladığı her yerde Sabaya işine girişmiş.

Ve “Musul’un kırsalında Hazreti Zeyneb’in de kabri bulunduğunu” iddia ediyor.

Şunu iddia ediyorum ki, Bütün Irak’ı, özellikle Kuzey Irak’ı santim santim köşe bucak biliyorum defalarca gezdim. Bilen bilir, tarihe olan merakım, yabancı ülkelerde benim yol haritam olur. Musul’da Sultan IV. Murad Han’ın torunu olduğu öne sürülen şehzadeye varana kadar görüşmediğim önemli insan kalmadı. Şengal bölgesinde de ha keza öyle. Geçtiğimiz aylarda vefat eden Èzidilerin lideri Mir Tahsin Bey’e defalarca misafir oldum. Hatta Müslümanlara yasak olmasına rağmen, Mir Tahsin’in onayı ve izni ile 2008 yılında haftalar süren Èzidi hacının ritüellerine baştan sona kadar katıldım ve tamamını görüntüledik. Özetle, Habur Sınır Kapısı’ndan Basra’ya kadar bütün Irak’ı gözü kapalı dolaşacak kadar iyi biliyorum. Ama hiçbir yerinde Hazreti Zeyneb validemize atfedilen bir mezar veya mezarlık adı duymadım.

İran Şia hilalinin Kuzey ayağını tamamlamak için bu yalan ve efsaneyi uydurarak buralara çökmek istiyor. Hatırlarsanız, Şii teröristleri Suriye’ye gönderirken, Şam’da bulunan ve “Hazreti Zeyneb’e ait olduğunu ileri sürdükleri türbeyi korumayı” bahane olarak göstermişlerdi. Bu Şii manyakların o tür sapkın ve akıllara seza inançları var. Hazreti Ali Efendimize ithaf edilen en az üç türbe var diyeyim gerisini siz düşünün.

 İran, Irak’ın Kürt bölgesine sızmak için inanılmaz diplomatik siyasi ve terörist girişimlerde bulundu. Ancak tamamı Mesut Barzani’nin dirayetli duruşundan dolayı geri tepti. İran, Israrla Kuzey Irak’a “Hüseyniye Havzaları”, yani kültür merkezleri kurmak istiyor. Mesut Barzani de haklı olarak, “Kürtlerin içinde hiçbir fert veya Kürtlere ait Şii bir eşek veya bir köpek dahi yok. Neden Hüseyniye Kültür Merkezlerine izin vereyim” diyor.

Ne var ki İran, tarihin ve bölgemizin gördüğü ve göreceği en büyük “siyasi fahişesi” (Bu tabir bana ait olmayıp, Ortadoğu’daki bütün siyasi kulislerde Talabani’ye yönelik kullanılır) olan Talabani yönetimi ikna edildi. Önce Süleymaniye’yi Barzani’nin kontrolünden tamamen çıkardılar. Akabinde Bir çok terörist grubu yerleştirdiler ve sonra da Hüseyniye Havzası kurdular maalesef.

Şimdi tekrar PKK’ya gelelim. PKK ile Hz. Hüseyin Efendimizin ne ilgisi var diye soracaksınız haklı olarak. İzah Edeyim: PKK’nın iki üç yıldır ısrarla Şengal/Sincar’ı işgal etmeye çalışıyor. Arkasına Şii terörist grup Haşdi Şabi’yi alarak Barzani peşmergeleri ile bölgede bulunan Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına saldırıyor. Ve PKK’nın hem kuzey Irak hem de Kuzey Suriye’de egemenlik kurduğu yerleri gözlerinizin önüne getirin. Akabinde de Sapkın Şia’nın sapık ütopyası olan Saraya Yolu’nu hatırlayın. Bu, Şii Hilali’nin Kuzey ayağıdır. Dün İngiliz’e, Rum’a, Yunan’a, Esad’a, Suud’a köpeklik eden PKK bugün İran’a Suriye ve Irak’ta köpeklik yapıyor.

PKK ve İran, Sincar/Şengal bölgesine paramiliter güçleri yığıyor. Bölgeden aldığım bilgilere göre bu teröristlerin sayısı binleri aşıyor. Özellikle Şii teröristlerin sayısı oldukça fazla. Hatta Erbil’e de “amele” görüntüsü ile sızmış ve gelecek “saldırın” emrini bekleyen yüzlerce PKK’li terörist var.

Umarım Mesut Barzani ve Türkiye bir an önce bu tehlikenin farkına varır ve güç birliğine giderek, Şii Hilali’nin içine giren Kürdistan Bölgesel Yönetimi ile Türkiye’nin Güney topraklarını bu yeni tecavüz teşebbüsü ve terörist faaliyetlerinden temizlerler. Ve Türk Hükumetinden Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı’na tavsiyem, videodaki Molla kılıklı teröristlerin ve Musul Üniversitesindeki şii militan profesörün Türkiye’ye girişine engel olmalıdırlar.

Türkiye ve Barzani eğer güç birliğine gitmezlerse, Şii Hilalinin bu bölümünde meydana gelecek terörist faaliyetler, batılı emperyalistlerin de çıkarlarına hizmet edeceği açıktır. Sadece İran değil, başta ABD olmak üzere tüm emperyalistler burada boy göstereceklerdir.

07.01.2021 16:09

Türkiye’de bir çok alanda yaşanan erozyon, siyasetten sonra en çok bizim mesleği vurdu. Malumunuz, Türkiye’de siyaset artık “muhalefetin tamamen yalan üzerine kurulu kara propaganda yapması ve iktidarın da bu yalanların ‘yalan’ olduğunu ispat etmeye çalışması” şekline dönüştü.


Gazetecilik de maalesef cahilliğin utanılmadan sergilendiği bir alan oldu maalesef. Gazeteciliğin “gazetecilik” olduğu Türkiye’de, yanış bir ifadede veya bilgilendirmede bulunmak, meslekten istifayı gerektiriyordu. Ama maalesef günümüzde arsızlık, rezilce iftiralar ve cehalet iftihar etmenin vesilesi oluyor.


Sondan başlayarak gidelim. Çıkardıkları gazeteler beş para etmeyen ve okunmayan gazeteci kimliğini kullanan Amerikan ve AB fonlarını lüpleten besleme basın, çareyi sosyal medyada aramaya yöneldi. Çünkü sosyal medya kullanıcılarının önemli bir kısmının “klavye cahili” olduğu bilinen bir gerçek. Ve beyinlerini, akıllarını tasarruflu kullanan bu kitleleri kandırmak, inandırmak ve onları sürü halinde yönlendirmek maliyetsiz ve daha kolay.


Özellikle muhalefette politika yapanlar ile besleme basının her bir ferdinin sosyal medyadaki paylaşımları çalıştıkları televizyonların ratinginden, gazetelerin tirajından internet sitelerinin okunma sayısından kat be kat fazla. Çünkü sosyal medya kullanıcılarının büyük çoğunluğu en düşük seviyenin bile çok ama çok altındadırlar.


Alın size SMA hastaları ile ilgili yalana bir göz atalım. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bu ülkenin iktidarını devralmasından bu yana, SMA hastası olan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının tüm tedavi masrafları devlet tarafından karşılanıyor. Sağlık Bakanlığı ve uluslararası sağlık örgütlerince de onaylı olan bütün ilaçlardan SMA hastaları faydalanmaktadır.


Başta Cumhuriyet Halk Partisi milletvekilleri, parti yöneticileri, trolleri, tecavüzcü, tacizci, hırsız  ve bil umum yalancı belediye başkanları ve parti teşkilat yöneticileri aylardır SMA hastalarının tedavilerinin devlet tarafından karşılanmasını isteyen twitler atıyorlardı. Hükümet tarafından da bu hastaların bütün masraflarının devlet tarafından karşılandığı açıklanmıştı halbuki. Hasta sahipleri ve yakınları da bu gerçeği biliyordu.


CHP candaşı, ABD ve AB fonlarından beslenen medya ve medyacılar parti yöneticilerinin yaydığı bu yalanı sosyal medya üzerinden genele yaymaya başladılar ve bu platformların kullanıcıları bunlara inandı ve bir fırtına kopartmaya çalıştılar.


Özellikle, tecavüzcü, tacizci ve yalancı belediye başkanlarının yönettikleri kamu gücünü kullanarak trollerini çok iyi yönlendirmeyi başardılar ve bir anda devletin SMA hastalarına sahip çıkmadığı, ilaçlarını ödemediği algısı oluştu.


Yaklaşık 5 yıldır yine Algı olguyu yendi. Sosyal Medya Halkı muhalefetin bu galiz yalanına da inandı. Eskiden karşıt kutuplardaki gazeteler ve gazeteciler kapışırken koro halinde bu kapışma olmazdı. Taraflardan birinin yalan veya iftiraya sarılmasına mutlaka kendisinin de içinde olduğu medya grubundan itirazlar gelirdi ve arşivlerden konu ile ilgili gerçekler tek tek ortaya dökülürdü. Sadece arşiv kullanma anlamında değil, bizim kuşağın gazeteleri beyinlerini, muhakeme yeteneklerini de kullanırdı. Sonuçta vijdan denen olgu oluşurdu. Ama yeni nesil gazetecilerde bu melekelerden hiç biri yok maalesef.


Örneğin Cüneyt Özdemir. Bu şahıs, Mehmet Ali Birand’ın rahle-i tedrisatını kendine bir övünç kaynağı olarak gösterir lakin tipik yeni nesil gazetecidir. Olayın önünü arkasına sorgulamadan muhakeme etmeden hesapta “çok ince işçilikli” muhaliflik yapar. En son geçtiğimiz günlerde, uluslararası bir dolandırıcıyı kendi kanalında konuk ederek bu ahlaksızı akladı pakladı. Halbuki o dolandırıcının FETÖ ayağından tutun da her türlü rezil ve ahlaksız ilişkilerine dair sayfalar dolusu bilgiler var medyada. Birazcık arşivlere baksaydı bunu görürdü. Ya da aklını kullanıp, “arkasında bütün maddi, somut ve dijital izleri yakıp yok eden biri nasıl bir daha bu ülkeye adımını basar” sorusunu sorar tongaya düşmezdi. Tabi bizim bu görüşümüz tamamen naif olup, diğer gıllı gışlı ilişkileri telaffuz etmeye dahi utanırız.


Arşivlere müracaat etmeme, dünü bilmeme ve aklını kullanmama ile ilgili başka bir örnek daha vereyim. Dün, Kübra Par adlı gazeteci olduğu söylenen bir hanım, mesleğimiz için utanç verici bir saçmalığa imza attı.


Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “esnaf ziyaretleri” konusunda İP Genel Başkanı Meral Akşener’i taklit ettiğini yazdı.


Yeni nesil gazeteci Kübra Par Hanım bununla da yetinmemiş, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Meral Akşener’i sadece taklit etmediğini, izinden gittiğini de yazmış.


Bu hanım bizden birkaç yıl sonra gazeteciliğe başlamış. Yani yenilerden değil, 50’sine doğru hızla koşuyor yani. Gazetecilik adına bugüne kadar yaptığı bir haber konusunda da herhangi bilgim yok. Halbuki yıllardır haberleri iyi takip ettiğimi bilirim. İşim bu. Çünkü ekmeğimi bundan kazanıyorum.


HaberTürk isimli televizyon kanalında çalışıyormuş bu hanım kız.


Benim merak ettiğim, bu hanımefendiyi HaberTürk yöneticileri hangi ülkeden Türkiye’ye getirdi acaba?


Kübra Hanım, Erdoğan’ı ta belediye başkanlığından beri bilmesi tanıması gereken biri.


Türk siyaseti ve tarihi üzerinde bu kadar etkin olan bir siyasetçiyi, hele hele bu şahıs devlet başkanı isi bunu bilmemek, siyasi geçmişini didik didik didiklememek, bir gazeteci için utanç verici bir durumdur. Bizim meslekte, bilmediğin, iyi irdelemediğin biri hakkında hüküm vermek ya da ahkam kesmek, en hafif tabiriyle “cahil cesareti” olarak tanımlanır. Yazı yazabildiğine göre okul okumuş bu hanımefendi sanırım. Ve okuma yazma bilen biri mutlaka kendi zamanında bile yazılanları gözden geçirse kaleme aldığı kişi hakkında epeyce bilgi toplayabilir. Çünkü günümüz teknoloji ve iletişim gelişmişliğinden dolayı herkes ile ilgili her bilgiye ulaşabilirsiniz. Bilgiler, sanal alemde, elektronik arşivlerde duruyor. Ancak burada esas sorun, o bilgiye ulaşabilmeyi akıl etmek.


“Akletme” sorunsalınız olduğu zaman işte böyle utanılacak işlere imza atarsınız.


Türkiye’de ben ve Kübra Par’n kuşağı bütün gazeteciler Erdoğan’ı çok iyi bilir. Türk siyasetinde Sokağın nabzını tutan, hiçbir siyasetçinin kapısını çalmayı akıl edemediği kişi kesim ve yerlerin kapısını çalan ve onlarla iletişim kuran ilk siyasetçi Recep Tayyip Erdoğan’dır. Çingenesinden, bedenini satmak zorunda olan kızlarımıza, 3. cinslere varana kadar herkesle iletişim kuran ve onları dinleyen ilk siyasetçi Erdoğan’dır.


Cumhurbaşkanı olduğu günden bu yana hala sokakla en içli dışlı olan tek siyasetçi Erdoğan olduğunu bilmemek için kör ve sağır olmak yetmiyor. Sanırım, akıl melekelerini kullanamamak ve onlardan bihaber olmak gerek. Çünkü Erdoğan, bu ülkede haftada en az bir kere bir taksi durağı bir esnaf bir büfeci, bir gecekonduya veya seyyar satıcıya bizzat gidip onlarla oturup halleşen bir siyasidir. Erdoğan bunu Türk siyasetine kazandıran insandır. Erdoğan’dan sonra “monşer ve Beyaz Türk partisi CHP” de sokağa inmek zorunda kaldı. Gerçi evlere ayakkabıları ile giriyorlar. Ama olsun bu bile büyük bir başarı. Ve bu başarıyı sağlayan Erdoğan’dır.


Ya hu, Erdoğan’dan sonra CHP genel başkanları Cami, Cuma yüzü gördü. Bunu da mı bilmiyorsunuz Allah aşkına?


Hani Meral Hanım güzellemesi yapıyorsunuz. Yapın tabii ki. Aldığınızın hakkını verme adına yapmalısınız da. Bunu kınamıyorum. Ama Meral Hanım’ın geçmişini de mi bilmiyorsunuz? Meral Hanım’ın geçmişine inseniz en az üç dört yerde Erdoğan karşınıza çıkar.


Bu yaşta ve neredeyse çeyrek yüzyıl gazetecilik yaptığı söylenen birinin bu kadar hata yapması gazetecilik adına tükenmişliğin sembolüdür.

Bunların gazeteci olduğu memlekette “ört ki ölem.”

04.01.2021 14:40

Altınordu/Altın Orda devletini bilmeyenimiz yok sanırım. Hele kendini Oğuz/Selçuklu/Osmanlı bakiyesi olarak gören herkes Altınordu devletinin “Türk ve İslam dünyasına yaptığı ihaneti” çok iyi bilir. Halbuki kendileri de Müslümandır. Ama bütün devletler ve boylar arasında olduğu gibi Altınordu ve kardeşi Türk hanlıkları arasındaki güç kavgası, onları bir stratejiyi uygulamaya götürür. Ve sürekli birbirlerini boğazlayan Rus Knezlerini/Prensliklerini bir araya getirip devletleşme sürecini başlatır.


Oğuz-Türk tarihi açısından baktığımızda Altınordu’nun yaptığı bir ihanettir. Ama biz Altınordu zaviyesinden bu olaya yeteri olarak bakamıyoruz. Çünkü, bizim kaynaklar bu konuda o kadar kısıtlı ki…


Knezlerle Altınordu ilişkilerini anlatan ciddi kaynaklar Moskova Devlet Kütüphanesi ile Moskova Bilimler Akademisi Kütüphanesi’nde hayli mevcut. Ne var ki bu kıymetli eserleri okuyup inceleyecek Rusçaya vakıf değiliz ve bunun için hayli kat etmem gereken mesafe var.


Rusları, bu Knezlik döneminden başlayarak inceleyemeden bu ülkenin siyaset taktik ve stratejilerini kavramak çok zor. Türkiye’de her konuda bilgi sahibi olan uzmanlarımız, sadece Deli Petro’nun adını duydukları halde bu Rus siyaseti konusunda da her şeye vakıf bir eda ile medya alanlarında gerdan kırıyorlar.


Türkiye, Rusya konusunda tarihi bir fırsat ve bir o kadar da riskli bir süreçle karşı karşıya bulunuyor.


Rusya, tarihinde hiç olmadığı kadar bir mengene arasında sıkışmış durumda bulunuyor. Doğuda Çin tufanı geliyor. Çin, çok kısa zamanda Rusya’yı istila etmek zorunda. Yoksa o kadar nüfusu besleyecek gıda üretme imkanına sahip değil. Bunu yapmazsa mevcut rejim yıkılacak. Çin’in göz koyduğu Rusya (Bağımsız Devletler Topluluğu)’un bir kısmında Türk cumhuriyetleri bulunuyor.


Çin’in istila için hedef olarak seçtiği bölge bakir topraklara sahip olan Sibirya. Ve ne pahasına olursa olsun buraları bir şekilde ele geçirmeye çalışacak.


Diğer yandan güç kaybı yaşayan Amerika Birleşik Devletleri, Batı Avrupa ve AB üzerinden Rusya’yı Batı ve Kuzeybatıdan cendereye almaya çalışıyor.


Maalesef Ruslar, ABD’nin bu tuzağına düştü. Kırım’ı işgal ve ilhak etti. Dünyanın en barışsever ve kendi halinde olan ülkesi Ukrayna’nın topraklarında iç savaş çıkarttı.


Ve Rusya’nın bu cepheden çok ağır darbe yiyeceği muhakkaktır.


Rusya’nın Güneyi ve Güneybatısı patlamaya hazır pimi çekilmiş bir el bombası gibi duruyor. Özellikle Güney Kafkasya ve Dağıstan patladı patlayacak.


Ermeniler üzerinden Fransa ve ABD Güney Kafkasya’ya yerleşmek istiyor. Bu konuda Ermenistan Başbakanı Paşinyan üzerinden gerekli adımları attılar. O adım şimdilik “Türk Duvarı”na çarpmış bulunuyor.


Rusya, Kırım’ı işgal ve ilhakla birlikte dördüncü cephede Türkiye’ye karşı soğuk savaş başlattığı 4. cephe oldu. Ve sanırım 5. cephe Dağıstan’da açılacak. Maalesef Rus siyaseti de bu tuzağa düşecek.


Batı ve Çin’in bu cenderesine karşı Rusya, bir “Türk Dünyası Birliği” ve “Müşterek Türk Ordusu” tuzağı kurmuş durumda. Ama kurduğu bu tuzağın nefesalma borusunun üzerine de çökmüş bulunuyor. Türkiye ile Türk dünyasını birleştirecek Laçın Koridorunun sağını solunu üstünü altını tamamen işgal etmiş ve en ağır konvansiyonel silahlarını bölgeye sevk etmiş durumda. Ayrıca “Türk Dünyası”nın ne kadar hikâyeden bir balon olduğunu Son Karabağ’ı kurtarma operasyonunda gördük. Bütün Türk cumhuriyetleri, Ermenistan’ın yanında yer aldı. Sadece Türkiye Cumhuriyeti devleti ve İran işgali altında bulunan ve hiç biri özgür olmayan Güney Azerbaycanlılar ile Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Azerbaycan’ın yanında yer aldı.


Türk dünyası denen bölgeyi adım adım sokak sokak gezdim defalarca ve çok iyi gözlemleme imkânım oldu.


Bir çok cumhuriyetin yurttaşları kendilerini türk bile görmüyorlar. Örneğin, Özbekler, kendilerini Türk olarak görüyorlar. Ama aynı zamanda Özbek’in Oğuz’dan üstün olduğuna inanırlar.


Kırgızlar, Türk’ü adamdan bile saymıyorlar. Garip gelecek ama Kazakistan’da Türklük bilinci daha gelişkin.


Hıristiyan Türkler, Türklüklerinin farkında bile değil.


Gagauzya’da aydın mı aydın bir orta sınıf Gagauz bürokratı hanımla konuşuyorduk birkaç yıl önce. Kendisine “Türk müsünüz” diye sormuştum. “Hayır değilim” demişti. Gerisini siz düşünün. Üç beş romantiğin “Türklük goygoyu” yerine akılcı gözlerle Türk dünyasının incelenmesi gerektiği kanaatindeyiz.


Bu arada Gagauzya’da o hanımefendi ile konuştuğumuz dil Türkiye Türkçesi idi. Rusya, Komünist dönemde Türklerin birbirinden ilişkisini koparmak için dil eğitimlerini farklılaştırmış, Gagauzların eğitim ve resmi dilini Türkiye Türkçesi yapmıştı.


Adı Türkmenistan olan ülkede bile Türklük bilinci yerlerde sürünüyor halk arasında. Devlet yönetimi ise hala aşırı Rusçu. Ruhları, beyinleri Rus maalesef.


Rusya, burada silahlı bir güç oluşturmanın peşinde ve bunu bedava yapacak gibi. Türkiye’ye yol açarak burayı organize hale getirecek. Ne var ki bu güç, Çin yayılmacılığına karşı kullanılacak. Kırılan, bölgedeki Müslüman/Türk nüfus olacak.


Ayrıca ve en önemlisi, Türkiye’nin hem ekonomik hem askeri savunma hem de siyasal birlik olarak O bölgeleri askeri birlik olarak elinde/yanında tutması imkânsız.


Savaş, ve diplomasi, para demektir. Çünkü para güçtür ve daha dün, Teksaslı bir kovboy twitterda “istesem Türk ekonomisini bir twitle bitiririm” diye Türkiye’yi Tehdit etti. Ve neler yaşandığını hepimiz gördük.


Rusya Türkiye’nin Orta Asya’da kelimenin tam anlamı ile “Katır Reşo” olmasını istiyor. Sürüsüne bereket, bizde de Enver Paşa’nın ruhunu taşıyan hayli lümpen var. Ama akıl, Enver Paşa’nın sonunu hatırlatmalı hep… Evet Enver Ruhu ölmemeli ama, Bizans’ı/Roma’yı alt eden akıl da olmazsa olmazımızdır


Rusya bir yandan Orta Asya’da Türkiye’ye “gel gel” yaparken diğer yandan da kendi başının çaresine bakmaya çalışıyor. Kuzey Kutbu'nda bulunan silah geliştirme laboratuvarını yeniden açtı. Mühendislik Merkez Araştırma Enstitüsü (TSNIITOCHMASH),aşırı hava koşullarında kullanılabilecek sistemlerin testlerini bölgede gerçekleştirme çalışmalarına başladı bile.


Diğer yandan, Türk dünyası ile birleşme yolu olan Güney Kafkasya’da cephesini muhkem hale getirme çalışmalarını hızla sürdürüyor. Azerbaycan savaşın galibi olduğu halde Karabağ’ı daha da içinden çıkılmaz hale getiriyor.


Azerbaycan ile yaptığı mtabakata uymamaya başladı bile Örneğin, mutabakat bağlamında Gazah'ın 7 köyü, Kelbecer'in Veng köyü, Şuşakend köyünün Azerbaycan'a bırakılmasını gerekiyor. Ama Rusya oralı bile değil


Mutabakata uygun olarak Ermenistan askerleriyle sözde Karabağ silahlılarının derhal bölgeden uzaklaştırılması, barış gücü komutanlığının ayrılıkçı yapıyla tüm ilişkileri dondurması, sözde Karabağ Ermeni bayrağı ile Rusya bayrağının yan yana getirilmemesi gerekiyordu. Fakat bunların hepsini yapıyor


Diğer yandan Rus ordusu, Suriye'de de Türkiye’ye karşı cephesini kuvvetlendiriyor. Lazkiye’deki Hmeymim Hava Üssü'nden yüzlerce asker ve aracı Haseke'nin Kamışlı ilçesine gönderdi. Kamışlı ve çevresindeki Rus askeri sayısı binli rakamları aştı. Ayn İsa’ya yığınak yaptı ve burayı yeniden Esad’a verdi.


Libya’da her gün Wagnerleri Türkiye’nin üstüne salıyor.


ABD ve NATO da bir an önce yükselen güç Türkiye’nin Rus duvarına toslayarak yeniden kendisine mahkûm olmasını dört gözle bekliyor. Bunun için de iki ülkenin kapışması için elinden geleni yapıyor.


Sonç olarak, Türkiye, bu ekonomik yapısı ve siyasal konjonktürden dolayı şimdilik “Ortak Türk Silahlı Kuvvetleri” projesini bekletmeli ya da çok ağırdan almalı. Eğitilecek askerlerin seçimi konusunda Azerbaycan’da davrandığı gii davranmalı. Yoksa duygusal bir hareket hafazanllah Türkiye’nin felaketi olur.


ÖVÜNÇ KAYNAĞI BİR TİCARET ANLAYIŞI


Bütün yazı hayatım boyunca hiç bir şekilde kişisel bir konuyu bana tahsis edilen alanlarda kaleme almadım. Ancak Türkiye’de e ticaretin gelişmemesi için elinden geleni yapan dağıtıcılar ile kargoculara rağmen, yerli üretim yapan şirketler ısrarla bu mücadelesini sürdüren bir firmamızı anmak sanırım onların en tabii hakkı.


Pandemi dolayısıyla kişisel temizlikten sağlığa kadar, sanki hiç devlet yokmuş gibi bütün tedbirlerimizi aldık hamdolsun. Saç tıraş makinasından Oksijen makinasına, immunim sistemi güçlendiren takviyelerden serumuna kadar gerekli stoklamayı yaptık. Aldığım ürünlerin varsa yerli mallarını tercih ettik. Yoksa Lisanlı üretimi tercih ettim. Markayı lisanslı üretim sanmıştım. Hayli kaliteli bir ürün ve bir yıldan fazladır bu makina ile tıraşımı kendim yapıyorum. Bu çerçevede aldığım tıraş makinasında kutuda olmayan bir iki parçaya ihtiyacım oldu.


İnternetten kendilerine ulaştım ve inanmayacaksınız ama Türkiye’deki kargo şirketlerinin lakaytlığına rağmen ertesi gün ihtiyacım olan iki aparatı da elime ulaştırdılar.


Böylesine hızlı çalışan bu şirketi merak ettim. Doğrusu İngiliz olabileceğini düşündüm. Çünkü markanın adı İngilizce. İnternetten markayı araştırdım ve çok şaşırdım. Aldığım makine tamamen yerli ürün. Orta Anadolulu bir girişimce yaklaşık 20 yıl önce dış pazarı hedef alarak kuaför malzemeleri üretimi işine girişmiş bu yüzden markasının atını İngilizce koymuş.


Pandemiden dolayı önceliği iç piyasaya vermiş ve kendi berberimin tavsiyesi ile Powertec marka makinayı satın almak bize de nasip oldu.


Böylesine yerli girişimcilere can kurban. Şirket yetkilileri ile konuştum. Pandemi sürecinde üretime ara vermedikleri gibi bir tek personel bile çıkarmamışlar. İstihdama olabildiğince katkı sağlıyorlarmış. SGK’dan kayıtlarını araştırdım bu söyledikleri doğruydu. Böylesine dürüst çalışan ve bu ülkeye döviz kazandıran ayrıca ürünün mali değerinin üç beş lira olduğuna bakmadan müşteri memnuniyeti için Türkiye standartları üzerinde çaba sarf eden Powertec’e ve bu şirketi kurup bu hale getiren Beşir Saygılı Bey’e gönülden teşekkür ederim.

28.12.2020 15:13

Hani derler ya, “insan 7’sinde neyse, 70’inde de odur.” İnsanın kaderi de aslında ta küçük yaşlarda kendini net olarak gösteriyor.

Çocukken iki kardeşimi toprağa vermiştim. Sağlıkçı bir aile olmamıza rağmen, iki kardeşim de antibiyotik olmadığı için öldüler. Biri Çocuk Felci semptomlarından diğeri Boğmaca'dan

Ercan benden sonra doğan ikinci kardeşimdi. Çok seviyordum onu… Başka bir sevgiydi. Onun ölümünden sonra günlerce kendime gelememiştim… Yeme içmeden kesilmiştim. Hala Ercan ismini duyunca içim paralanır.

Ercan’ın sevgisini ve yerini artık can oğlum Ahmed Şamil Bera aldı.

1970’li yılların sonlarıydı…

Sonra kız kardeşim Vilayet yine bir kış günü bir köy sağlık ocağının lojmanında günler, haftalar süren kar fırtınalı bir günde Boğmaca hastalığından dolayı meleklere katıldı. Vilayet’in ölümü de beni çok üzmüştü, ama Ercan başkaydı…

Kız kardeşimin ismi ilginç gelebilir size. Annem kelimenin tam anlamı ile bir hanım ağa idi. Anne tarafından Çerkes Beyi torunu, baba tarafından ünlü Zırkan aşiretinin lideri Keremè Kalağası’nın yeğeni. Kelimenin tam anlamı ile tam bir beyzadedir annem. Diğer kızlarının ismini yazayım da nasıl bir kadın olduğu hakkında size ipucu verir umarım. Büyük kızının adı Variyet, diğer kızının adı Saltanat

Saten bu beyzade kadın olmasaydı 12 Eylül askeri darbesinin üzerinden silindir gibi geçtiği ailemizi kimse toparlayamazdı. 12 Eylül’ün yetim bıraktığı dört küçük çocuk… Onlara hem analık hem babalık yapmak…

Bir anda yokluğun içine düşmek… Gururundan ne bir amcama ne de dayıma yoksulluğundan hiç söz etmemek…

12 Eylül bizi öylesine vurmuştu ki kelimelerle anlatamam. Canım babam Erzurum askeri cezaevinde tutuklu… İşten atılmış, dolayısıyla lojmandan da atılmışız. Elde yok cepte yok. Her zamanki memur hali…

1981’in Ramazan’ında bir iftar vakti annem bize taşı patates diye kaynattı. Ve o patatesler yakacağımız az olduğu için pişmemiş, annem tuzlu suyunu sofraya kurmuş ve o suya tandır ekmeğimizi banarak iftarımızı açmıştık…

O patatesler 39 yıl oldu hala pişmedi… hiçbir zaman pişmeyecek.

Yıllar sonra annemin yokluktan dolayı bizi o taşlarla avuttuğunu anlayacaktım.

Aslında ailemizin iki tarafı da zengindi. Ama annem onlardan tek bir yardım dahi almadı. Hep, “ihtiyacım yok” derdi.

Annemin çileli ömrünü yazmaya ne kalem yeter ne de defter… Kocasını işkenceler altında kaybeden kadın yıllarca oğullarını işkencehanelerin kapısında, mahkeme koridorlarına bekleyip durdu.

İşte o kasvetli 12 Eylül günlerinin uzantısında canım babacığım işkenceden dolayı emanetini hakka teslim etti…

Babam ölene kadar benim için en büyük ölümün kardeşim Ercan’ın ölümü olduğunu sanmıştım…

Cenazesini alıyorsun o soğuk tıp morgundan daha küçücük bir çocuksun. Tabuta omuz atıp onu kaldırabilecek ne yaşın ne boyun ne de gücün var…

Ömrünce hep milletin sağlığı ile ilgilenirken ailesini ihmal eden, ama varlığı ile dağlardan daha güçlü ve daha cüsseli olan baban vardı arkanda.

İşte o soğuk morg o üç metrelik tabut bir anda o ulaşılmaz, yıkılmaz dağı senden alıp kapağının altına mahkûm ediyor…

Babam için hiç ağlamamıştım… Sadece susup kalmıştım haftalarca…

Ölümünden aylar sonra bir hatırası ile karşılaştığımda ilk kez o zaman ağlamıştım…

Keşke hep ağlasaymışım. İçimdeki o intikam o öfke duygusunu hiç taşımasaydım.

İşkenceciler de cezalarını aldır bu dünyada. Hesap Günü’nde zaten her şey sorulacak zalimlere…

Yetim büyümek dünyanın en zor yaşamı, en zor ömrüdür. Bayram olur elini öpeceğin baban yok. Düğün derneğe gidersin, önünde büyüğün yok. Aileler arası sulhu sağlamaya gidersin, üzerinde babanı temsil etmenin kahredici ağırlığı; yükü var.

Hiçbir düğün dernekte oynayamazsın… Hep bir tarafın eksiktir. Ayrıca bir yük de vardır omzunda. “Babanı temsil ediyorsun ağır başlı ol” uyarısı ile karşılaşırsın hep…

Doğru düzgün bir sevda bile yaşamazsın…

Dedim ya yetimsin, bir yarın yok. En güçlü en kudretli yarın… Baban yok. Yetimsin işte.

Evin yükü omzunda. “Okuldan işe, işten eve, evden okula” döngüsünü yaşarsın ömrünce.

En iyi okulu kazanırsın mutlu olamazsın. Çünkü seninle iftihar edecek bir baban yok yanında. “Aslan oğlum, dereceye girdi. Türkiye’nin en yüksek puanlı bölümünü kazandı. Uzay bilimlerinde çalışacak” diye seninle gururlanırken seni de pohpohlayacak bir baban yoktur yanı başında.

O büyük başarın sana hüzün olarak gelir. Göz yaşı olur başarın sana. Yüreğin kanar hep. “Neden ben? Neden bırakıp gittin bizi baba? Senin zulümden, faşizmden kurtarmaya çalıştığın halkın, bu yetim, bu boynu bükük çocuklarının farkında değil bile” diye feryat edersin sessizce…

Askere gidersin elini öpeceğin baban yok

Evlenirsin, sana nasihat edecek, nikahında yanında olacak baban yok

Çocuğun olur, onu kucağına alıp sevecek baban yok…

En büyük merhamet kaynağı baban yok işte… Hiçbir yerde.

Başarılarında, başarısızlıklarında, hüzünlerinde, yenilgilerinde, mapus damında… hayatın hiçbir yerinde baban yok işte.

Askerliğin, evliliğin, çocuğunun dünyaya gelişi… hepsi zehir olur sana…

Oturur ağlarsın. Bakanlar, sevinç gözyaşı sanır. Oysa gözyaşların el ele tutuşup yanaklarından “Baba!.. Baba!..” diye feryad u figanla süzülüyor.

Baba yokluğu, eksikliği ve ezikliği ile İstanbul’a okul okumaya geldim…

Ve çalışma zorunluluğu. Nasibin gazetecilikte olur her ne kadar mühendislik okusan da.

İlk maaşını aldığında ağlarsın, baban senin para kazandığını görmediği için. İşinde yükselirsin en iyileri yapmaya başlarsın ve oturup gizli gizli ağlarsın baban bunları görmedi diye…

İşte böyle bir sevgi, şefkat ve merhamet yokluğunda Ahmet abiyi tanıdım.

Meleğin ete kemiğe bürünmüş Ahmet Kekeç’i yani…

Merhamet, muhabbet ve insanlık abidesi Ahmet abi…

Hastaneye son yattığı güne kadar beni sırtında taşıdı hep…

Benim gibi kavgacı, benim gibi haşarı, benim gibi ele avuca sığmaz bir haylazı tam 29 yıl taşıdı omuzlarında.

Bana yazmayı öğretti.

Sanatı, edebiyatı, kültürü, tarihi… Bugün donanım olarak bende olan bütün hasletleri Ahmet Kekeç verdi bana. Bir babanın evladını büyütüp yetiştirmesi gibi…

Başına bela olmuştum ama o hep merhamet gösterdi. 20 yaşındaki delikanlı değil de 8-10 yaşındaki çocuğu büyütür gibi ilgilendi.

Her hapsimde kahrımı çekti. Adliye koridorlarını bir baba merhametiyle arşınladı.

28 Şubat’ın o melun günlerinde ikimiz de bazı dosyalarda yargılandık.

Bir dosyadan toplamda 32 yıl hapis almıştım. Beşiktaş’taki DGM’den (Devlet Güvenlik Mahkemesi) çıkıp Fatih’e gitmiştim Ahmet abi ile Salih Tuna abinin her zaman oturdukları Ozanlar Kıraathanesi'ne. Dava sonucunu sordu. "Toplamda 32 yıl verdiler abi” dedim. Espri olsun diye kızmıştı, “Defol git buradan, utanmıyor musun büyüğünü geçmeye” diye takılmıştı. Yani bir dosyada kendisinden fazla ceza aldığım için hesapta kızıyordu ama gönlümü almak için yapıyordu bunları.

“Şimdi 32 yıl boyunca her hafta Metris’e seni ziyarete mi geleceğim? Ulan Erdal, bunca yıldır senden küçük bir hayırlı iş görmedik” diye kahkaha atarak takılmıştı. Bana o takılmaları yaparken kendisin de boynunda 28 Şubat zalim yargısının onlarca urganı vardı.

(NOT: O yıllarda yürürlükte olan yasalar gereği, gazetecilerin meslekten dolayı aldıkları cezaları yüksek mahkemece onaylanmadığı sürece tutuklanmazlardı.)

Hayatımda çok ciddi travmalar yaşadım. Hep yanımda oldu Ahmet abi. Bir abiden çok bir baba gibi hep tuttu elimden, korudu beni. Bana Karaciğer kanseri teşhisi konduğunda yine yapayalnızdım dünyanın bin bir kahrı ile. Nejdet, Ergin ve Metin Külünk abilerle birlikte Ahmet abi yanımdaydı. Maddi manevi hep beni destekledi. Ve kelimenin tam anlamı ile kanseri Ahmet abi ile birlikte yendik.

Evlendim, yanımdaydı, öldüm yanımdaydı, dirildim yanımdaydı. Bir babanın şefkati, merhameti ve gücü ile…

Ve 30 yıl boyunca hep abi-baba merhamet ve sevgisi ile hayatımda vardın. Şimdi 39 sene sonra bir daha beni niye babasız bıraktın be abi?

Hani sen benim helvamı yemek için gün sayıyordun yıllar önce? Odu mu şimdi bu?

Hani her yanlışımda kızdığında “sen benim için Hakan’dan farksızsın. Senin yanlışların, hataların beni kırıyor artık” diye söyleniyordun bana abi.

Şimdi kim hatamdan dolayı bana kızıp beni düzeltecek?

Ah abi ah…

Tam 39 sen sonra bir daha belimi büktün, beni yetim bıraktın abi…

Söz veriyorum, “Yağmurdan sonra” yanındayım abi. Öbür tarafta da kahrımı çekeceksin…

18.11.2020 16:41

Kolberlik, Türkiye nüfusunun neredeyse tamamının yabancı olduğu bir kelimedir. Doğu vilayetlerimizde ve sınıra yakın köylerde kasabalarda oturanlardan başka kimsenin bilmediği kadim bir kavramdır.

Bu kavram aynı zamanda bir mesleğin adıdır

Ve yüz yıldır insanlar bu meslekle çoluk çocuğunu geçindirir…

Bilen bilir, Doğulu; Erzurumluyum. Merhum babam sağlıkçıydı ve görev yerleri arasında doğu illeri de vardı.

Cennetmekan babamın şark görevleri hayal meyal de olsa gözümün önüne geliyor arada.

Kolberlik kavramı ta o günlerde hafızama girdi. 1970’lerin Doğubayazıt’ındaydı babam. Hudut köylerinde bir sağlık ocağında görevliydi.

Türkiye’nin en yoksul dönemleri. Asprin, ağrı kesici, tütün, yağ, şeker ve Gazyağı’nın olmadığı yıllar. Un ve bulgurdan gayrı işlenmiş hiçbir gıda ürünü yoktu. Sol hükümet (Ecevit)’in bir daha Türkiye’yi batırdığı yıllardı. Yanlış okumadınız, tarım ülkesi Türkiye’de tütün yoktu.

“Gazyağı”nı bir çok insan bilmez. Hatta yaşı 40’ın altında olan kimse bilmez. 1970’li yıllarda Türkiye’nin bir çok ilinde dahi elektrik yoktu. Elektrikler, illerde bulunan jeneratörlerle verilirdi ve akşamları ortalama dört beş saat verilirdi.

İşte o günlerde gecelerimizi Gaz Lambası ile aydınlatırdırk. Ve Gazyağı, Motorin'in daha da inceltilmişi olan bir petrol ürünüdür.

Bir çok Doğu ili 1980’lerden sonra jeneratörsüz elektriği merhum Turgut Özal ile tanıdı.

Kolberler işte o dönemler, Doğu Anadolu’nun adeta can damarı gibiydiler. İran’dan katır sırtları ile yağ gazyağı, ağrı kesiciler, inanmayacaksınız ama Penisilinimizi bile Kolberler İran’dan getiriyorlardı. Ne acı bir durum değil mi, Türkiye’nin sınır sağlık ocağına devletin sağlık memuru veya hemşiresi kendi cebinden ara verip İran’dan kaçak yollarla Penisilin getirip özellikle zatürre olan çocuklara kullanıyorlardı.

 Ben bunlara defaatle şahit oldum. İki kardeşim, Penisilin olmadığı için daha bebek iken öldüler o yıllarda. Biri Çocuk Felci, biri de Boğmaca’dan. Kardeşim Ercan’ın ölümü, Allah’ın bir babaya vereceği en acı ölümdü. Babam, at sırtında köylere Bogmaca aşısı yapmaya gitmişti. Bir gittiğinde bir haftaden önce dönmüyordu. Sağlık ocağına bağlı köylerde çocuklara boğmaca aşısı yapardı. Yerde en az iki metre kar ve atla günde ancak bir köye gidilebiliyordu. Babam da günün bittiği köyde kalıyor, ertesi gün bir sonraki köye gidiyordu.

Kardeşim hastalandıktan beş gün sonra geldi ve 1 yaşındaki oğlunun bilincinin kapalı olduğunu gördü.

Babam ertesi gün Doğubayazıt ya da Ağrı’ya gidebilmek için kızakla oğlunu iki gün taşıdı… Yolda, kucağında oğlu can vermişti. Tabi bunu Doğubayazıt merkezde sağlık ocağına girdikten sonra anlıyor. (O yıllarda ilçelerde hastahane yoktu. Sadece sağlık ocakları vardı). Çünkü bebek Ercan kırk kat battaniyeye beze sarılı. Arada nabzını kontrol ediyor. En son Doğubayazıt’a yaklaşırken kontrol etmiş kardeşim yaşıyormuş…

Bir insan düşünün, karda, kışta kıyamette, kurtlar tarafından parçalanma tehlikesi göze alarak uzak köylerdeki çocukların canını kurtarmaya çalışırken, antibiyotik yokluğundan dolayı kendi öz evladını kaybediyordu.

Babam devletin Sağlık Memuru ve sınırdaki Sağlık Ocağında görevli ve yöneticisiydi… Ve devlet, kendi memurunun çocuğuna bile Penisilin türü antibiyotik gönderemiyordu.

Kardeşimin defin işlemleri yapılırken komşulardan duyduğum, aşırı tipi ve fırtınadan dolayı Kolberler haftalık turlarını yapmamışlar. O yüzden Penisilin yokmuş.

Kolberler, sadece acıyla yüzleşmeyelim diye çalışmıyorlardı. Bayramlarda düğünlerde yüzümüzü güldürürlerdi. Kara lastiklerimiz, kıyafetlerimiz hep onlardan alınırdı…

Tek dertleri vardı, bizi sevindirirken kazandıkları üç beş kuruşla çocuklarını sevindirmek…

Bu, Ağrı da, Van’da Hakkari’de, Şırnak'ta da öyle idi.

Jandarma da kolberlere pek karışmazdı. Çünkü onların da ihtiyaçları olurdu. Kuş uçmaz kervan göçmez dağlardaki jandarma karakollarının ihtiyacını yine kolberler karşılıyordu. Jandarma da bilirdi ki bu insanlar tek derdi küçük ticaret. Ve bu ticaret köylerdeki yokluğu az da olsa ortadan kaldırıyordu.

Lambalarımızı aydınlatmamız için Gazyağını, Traktörlere mazotu, görünce sevinçten havalandığımız makarnayı, pirinci bu Kolberler getiriyordu. Aklınıza öyle büyük miktarda tonalar gelmesin. Bir Kolberin en fazla iki katırı olurdu. Ve her katıra 100-150 kilo arası yük bindirilirdi.

Ta ki PKK denen uluslararası tetikçi kanlı terör örgütü ortaya çıkana kadar kolberler sorunsuz işlerini yapıyorlardı.

Terör örgütü PKK ortaya çıkınca bu Kolberlere zorla silah, bomba ve mühimmat taşıtmaya çalışıyordu. Ve kolberlerin çoğu işlerini bırakmak zorunda kaldılar. Daha sonra Türkiye’nin sınır güvenlik birimleri tarafından bunların PKK’ye mühimmat taşıdıkları, istihbarat faaliyeti yaptıkları tespit edilince bunlara nefes aldırılmadı. Kolberler, ya işi bırakacak ya da PKK’ye çalışacaklardı. Rızık korkusu taşıyanlar, ölümü göze alarak Kolberliğe devam ettiler. Ve her yıl birkaç çoğu hem PKK hem de sınır güvenlik birimleri tarafından öldürüldü. Sınıra mayınlar yerleştirildi. Hasılı kelam Kolberlik, Azrail ile dans etmekle eşdeğer hale geldi.

Kolberlerin işi bırakmasından sonra Türkiye tarafında bulunan köylerden Kolberler ortaya çıktı. Özellikle Hakkari ve Şırnak civarında bu işe soyunanlar çok oldu. Ne var ki neredeyse tamamının PKK’ye çalıştıkları ortaya çıktı. Devlet bunlara da engel oldu.

PKK’nın Doğudaki dağlardan temizlenmesinden sonra İran tarafından kolberler yine küçük alışverişler için işe başladılar. Fakat bu sefer ticareti yapan onlar değildi. Onlar, ambargodan dolayı sadece Türkiye ve iran tarafındaki tüccarların mallarını taşıyorlar.

AMerikan ambargosuna takılan ticaret, Kolberler üzerinden deliniyor. Belki çoğunuza garip gelecek ama Özellikle İran’a tekstil ve ayakkabı ihracatı yapan bir çok şirketin ambargodan dolayı duran ticareti bu Kolberlerin sayesinde yeniden canlandı. Hani “akmasa da damlıyor” dedikleri türden.

Kolberlik ile ilgili İran sınırında bulunan güvenlik görevlilerden sorumlu mülki yönetimler bir çözüm bulmalı. Hem İran hem Türkiye tarafından bu işi yapanlar sadece rızıkları için çalışıyor. Artık katır sırtında mazot veya akaryakıt getirilmesi ekonomik değil ve zaten mümkün de değil. Ama bir katırın sırtına en az 500 çift ayakkabı yüklenebiliyor. Bu da nereden bakarsanız bakın ülke ekonomisine birkaç on bin dolar girdi demek.

Kabuklanmış kardeş yaramı bugün bana deştiren, Arapça yayın yapan bir internet sitesinde sınırda İran askerleri tarafından vurulan iki kolber kardeşin haberi oldu.

İran’ın Urmiye kentinin Kuran köyünde yaşayan ve Kolberlik iki fakir kardeş, sınır hattında açılar ateş sonucu ağır yaralanıyor. Kardeşlerden Muhsin Kasımi (24) olay yerinde tüm müdahalelere rağmen yaşamını yitiriyor. Diğer kardeş Muslih Kasımi (21) ise Türk sınır birlikleri tarafından kurtarılarak Hakkâri Devlet Hastanesi’ne kaldırılıyor

Haberi okuyunca gözlerimden yaşlar aktığını fark fark etmemiştim… Yüzünü dahi hayal meyal hatırladığım kardeşim Ercan’ın Penisilin yokluğundan ölümüne mi, Muhsin ile Muslih’in yokluktan bile bile ölüme yürümelerine mi ağladım bilemiyorum…

Uluslararası cinayet şebekesi PKK olmasaydı bugüne kadar sınırda hiçbir Kolber asker kurşunu ile ölmezdi… Allahın kahrı ve laneti üzerinde olsun ey PKK…

11.11.2020 12:51

Kaç gün oldu bilmiyorum, Türkiye, ABD seçimlerine kilitlenmiş. Geleneksel medyadan tutun dijital medya platformlarına kadar her yerde ABD seçimleri ile yatıp kalkıyor Türkiye.

Bir zamanlar Sol, Kemalist cenah ve liberaller ABD seçimlerine bu kadar ilgi gösteriyordu.

Maalesef bu kervana İslami kesim ile Muhafazakâr ve sağcı medya platformları da katıldılar.

Kelimenin tam anlamı 7/24 her tarafımız ABD seçimleri ile dolup taşıyor.

Daha düne kadar, Uluslararası ilişkiler uzmanı, Stratejist (ne demekse),Güvenlik uzmanı (bu da ne demekse? Ve bunların tamamı emekli asker) Doğum uzmanı, Bevliye Uzmanı, Beyaz Eşya Tamir Uzmanı, At Nalı Uzmanı gibi tekmili birden uzman olanların alayı birdenbire karşımıza ABD uzmanı olarak çıktılar her yerde.

Bunların en büyük ortak özellikleri, tamamı her konuda yanılıyor. Özellikle, TSK tarafından artık bir fayda sağlanamayacağı için takavvuta ayırdığı generallerin ekranlarda boy göstermeleri artık eğlence olmaktan çıkalı çok oldu. Türkiye’nin en büyük sorunu zaten bu uzmanların olduğu anlaşılırsa, içeride ve dışarıda yaşanan gelişmelerle ilgili toplumumuz el yordamı ile doğruya daha da yaklaşmış olacak.

Bunlara bakılırsa, bu seçimden sonra ABD’de iç savaş çıkabilecekmiş, ABD dağılıyormuş, vs, vs, vs…

Halbuki Amerika Birleşik Devletleri’nin devlet yapısını ve Anayasasını bilseler bu tür saçmalıklara tevessül etmezler.

Dahası, ABD yurttaşlarındaki “Amerikalılık” bilinci hakkında incir çekirdeği kadar bilgileri olsa bu lafları söylemeden 40 kere düşünürler…

ABD’deki Anayasal ve yasal zorunlulukların yanısıra, ABD toplumundaki “Amerikalılık” duygusunun üstüne, devleti ayakta tutmak için oluşturulan kurum ve yapılanmaları da koyun, varın düşünün facianın durumunu.

Ya hu adamlar NSA üzerinden uzaya düzer vermeye çalışıyorlar. Böylesine bir çaba, kendi iç yapını sağlamlaştırmadan gerçekleşebilir mi?

Ve Amerika Birleşik Devletleri’tamam

nin daha çok “sürekli kendini yenileyen bir modern şirket” olduğunu dahi bilemeyecek kadar cahiller.

2000 yılındaki ABD seçimlerinin sonucunu hatırlasalar eminim bu sözlerinden dolayı utanırlar. Çünkü o seçimde hafızam beni yanıltmıyorsa 1000’in altında bir oyla başkanlık koltuğu el değiştirmişti. Eğer o sonuç Avrupa’da herhangi bir ülkede olsaydı, eminim kan gövdeyi götürürdü.

Bu gün toplumsal yapısı ve yurttaşlık bilinci en sağlam ülkelerin başında ABD gelir.

Bu “Herşeyolog”ları ve saçmalıklarını bir kenara bırakıp konumuza dönersek, karşımızdaki tablonun bir facia olduğunu rahatlıkla görebiliriz.

ABD seçimleri başlamadan günler önce Türkiye’de bazı kesimlerde yaşanan telaşı bir nebze de olsa anlayabiliriz. Örneğin CHP’deki telaşı anlayabiliriz. Çükü CHP, Batı’nın ve Batı çıkarlarının ülkemizdeki temsilcisidir.

Sol görüşlüleri deseniz ha keza. Neredeyse tamamı Batı’nın taşeronudur. Liberaller, bu iki gruba göre daha ahlaklılar. Çünkü batı temsilciliğini açık açık yapmaktadırlar.

Eskiden ABD’deki Başkanlık seçimleri döneminde Türkiye’de batıcı, liberal ve Sol basın her gün yayın yapar ve görüşler yayımlardı. Biz Müslümanlar bu seçimleri sadece “haber” olarak değerlendirirdik. Bilirdik ki kim gelirse gelsin, ABD’nin emperyalist çıkarlarına hizmet etmek üzere Başkanlık koltuğuna oturacaktır. Çünkü biz Müslümanlar, “küfür tek millettir” ayetini beynimize kazımış insanlarız.

Dikkat ederseniz, dünyada en çok kan, sözde insan hakları savunucusu “Demokrat Başkan”lar döneminde akıtıldı. Obama döneminde ABD bölgemize DAEŞ adlı bir terör örgütünü yerleştirdi. Clinton da El Kaide’yi…

ABD ve egemenler, fiili olarak sömüremedikleri veya fiili sömürgesi maliyetli olacak ülkelerde beyinleri sömürgeleştirir. Türkçe ifade ile mankurtlaştırır. Türkiye’deki İslami ve milli kesim “bu kadar Batı yanlısı” bulunmasına şaşırıyorlar. Şaşılacak bir durum yok. Çünkü Türkiye, fiili olarak sömürülmesini gerektirecek bir zenginliği olmadığı için emperyalizm, içimizde mümessillerini bırakarak tam bağımsızlığımızı engellemeye çalıştılar.

Emperyalizm, yıllarca ülkemizde mankurtlaşma çalışmalarında İslami kesim üzerinde hiç de başarılı olamadı. Ne var ki 28 Şubat Amerikancı post modern askeri darbesinden sonra tasfiye eden Müslümanların yerine FETÖ terör örgütün ihsas etti. İslam’ı maske olarak kullanan bu örgüt, maalesef Müslümanların mankurtlaştırılması konusunda başarılı olduğu görülüyor.

Çünkü bu son ABD seçimleri bu mankurtlaştırılma operasyonunun en somut delili oldu.

İslami kesim medyası da maalesef son ABD Başkanlık seçimleri ile ilgili 7/24 yayın yapıyorlar. Her ne kadar kendilerini İslami değil de “muhafazakâr” olarak tanımlasalar da İslami söylem ve jargondan asla vazgeçmiyorlar. Çünkü he kadar inkâr etseler de geldikleri gelenek bu.

ABD seçimlerinde kimin kazanacağı benim umurumda değil. Çünkü Biden de Trump da Emperyalist.

Bu seçimin beni ilgilendiren tek tarafı şu: Maalesef bizim de tarlamızı sürmüşler. Türkiye çok acil olarak yeniden bağımsız, milli düşünen insan kaynağını oluşturmalı.

06.11.2020 15:08

Kaç gün oldu bilmiyorum, Türkiye, ABD seçimlerine kilitlenmiş. Geleneksel medyadan tutun dijital medya platformlarına kadar her yerde ABD seçimleri ile yatıp kalkıyor Türkiye.

Bir zamanlar Sol, Kemalist cenah ve liberaller ABD seçimlerine bu kadar ilgi gösteriyordu. Maalesef bu kervana İslami kesim ile Muhafazakâr ve sağcı medya platformları da katıldılar. Kelimenin tam anlamı 7/24 her tarafımız ABD seçimleri ile dolup taşıyor.

Daha düne kadar, Uluslararası ilişkiler uzmanı, Stratejist (ne demekse),Güvenlik uzmanı (bu da ne demekse? Ve bunların tamamı emekli asker) Doğum uzmanı, Bevliye Uzmanı, Beyaz Eşya Tamir Uzmanı, At Nalı Uzmanı gibi tekmili birden uzman olanların alayı birdenbire karşımıza ABD uzmanı olarak çıktılar her yerde.

Bunların en büyük ortak özellikleri, tamamı her konuda yanılıyor. Özellikle, TSK tarafından artık bir fayda sağlanamayacağı için takavvuta ayırdığı generallerin ekranlarda boy göstermeleri artık eğlence olmaktan çıkalı çok oldu. Türkiye’nin en büyük sorunu zaten bu uzmanların olduğu anlaşılırsa, içeride ve dışarıda yaşanan gelişmelerle ilgili toplumumuz el yordamı ile doğruya daha da yaklaşmış olacak.

Bu “Herşeyolog”ları bir kenara bırakıp konumuza dönersek, karşımızdaki tablonun bir facia olduğunu rahatlıkla görebiliriz.

ABD seçimleri başlamadan günler önce Türkiye’de bazı kesimlerde yaşanan telaşı bir nebze de olsa anlayabiliriz. Örneğin CHP’deki telaşı anlayabiliriz. Çükü CHP, Batı’nın ve Batı çıkarlarının ülkemizdeki temsilcisidir.

Sol görüşlüleri deseniz ha keza. Neredeyse tamamı Batı’nın taşeronudur. Liberaller, bu iki gruba göre daha ahlaklılar. Çünkü batı temsilciliğini açık açık yapmaktadırlar.

Eskiden ABD’deki Başkanlık seçimleri döneminde Türkiye’de batıcı, liberal ve Sol basın her gün yayın yapar ve görüşler yayımlardı. Biz Müslümanlar bu seçimleri sadece “haber” olarak değerlendirirdik. Çünkü bilirdik ki kim gelirse gelsin, ABD’nin emperyalist çıkarlarına hizmet etmek üzere Başkanlık koltuğuna oturacaktır. Çünkü biz Müslümanlar, “küfür tek millettir” ayetini keski ile beynimize kazımış insanlarız.

Dikkat ederseniz, dünyada en çok kan, sözde insan hakları savunucusu “Demokrat Başkan”lar döneminde akıtıldı. Obama döneminde ABD bölgemize DAEŞ adlı bir terör örgütünü yerleştirdi. Clinton da El Kaide’yi…

ABD ve egemenler, fiili olarak sömüremedikleri veya fiili sömürgesi maliyetli olacak ülkelerde beyinleri sömürgeleştirir. Türkçe ifade ile mankurtlaştırır. Türkiye’deki İslami ve milli kesim “bu kadar Batı yanlısı” bulunmasına şaşırıyorlar.

Şaşılacak bir durum yok. Çünkü Türkiye, fiili olarak sömürülmesini gerektirecek bir zenginliği olmadığı için emperyalizm, içimizde mümessillerini bırakarak tam bağımsızlığımızı engellemeye çalıştılar.

Emperyalizm, yıllarca ülkemizde mankurtlaşma çalışmalarında İslami kesim üzerinde hiç de başarılı olamadı. Ne var ki 28 Şubat Amerikancı post modern askeri darbesinden sonra tasfiye eden Müslümanların yerine FETÖ terör örgütün ihsas etti. İslam’ı maske olarak kullanan bu örgüt, maalesef Müslümanların mankurtlaştırılması konusunda başarılı olduğu görülüyor.

Çünkü bu son ABD seçimleri bu mankurtlaştırılma operasyonunun en somut delili oldu.

İslami kesim medyası da maalesef son ABD Başkanlık seçimleri ile ilgili 7/24 yayın yapıyorlar. Her ne kadar kendilerini İslami değil de “muhafazakâr” olarak tanımlasalar da İslami söylem ve jargondan asla vazgeçmiyorlar. Çünkü he kadar inkâr etseler de geldikleri gelenek bu.

ABD seçimlerinde kimin kazanacağı benim umurumda değil. Çünkü Biden de Trump da Emperyalist.

Bu seçimin beni ilgilendiren tek karafı şu: Maalesef bizim de tarlamızı sürmüşler. Türkiye çok acil olarak yeniden bağımsız, milli düşünen insan kaynağını oluşturmalı.

06.11.2020 14:32

Neredeyse yarım yüzyıldır terörle yüz yüze olan bir ülkenin yurttaşı olarak terör saldırılarının ne mene bir şey olduğunu çok iyi biliyoruz. İki kuşağımız terör eylemleri altında büyüdük. Üçüncü kuşağımızın da bıyıkları terlemek üzere.

Ve bize yöneltilen namluların tamamı Batı Avrupa tarafından doldurulduğunu da hepimiz biliyoruz.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, ısrarla Avrupalıları uyardı: “Bu terör bir gün size dönecek!”

Dinlemediler, hatta önemsemediler. Çünkü terörü kendileri finanse ediyor ve piyasaya sürüyorlardı. Yıllardır savaş ve terör alanında çalışan bir gazeteci olarak şunu kesinlikle ifade edeyim, dünyadaki bütün terörist faaliyetlerin arkasında Batılı devletler var. Özellikle, Fransa, Almanya, Avusturya, Kanada ve ABD terörizmle ilişkilerini aleni bir halde sergiliyorlar. İngiltere daha sofistike ve mesture bir şekilde terörist faaliyetlerde bulunuyor.

Tabi Rusya’nın da terörün bir diğer organizatörü olduğunu unutmamak lazım.

Bu gün Türkiye’de asker sivil, güvenlik görevlisi yurttaşlar ve ölen teröristler dahil yaklaşık 100 bin insanı katleden PKK terör örgütü Macaristan ve Polonya hariç, irili ufaklı bütün Avrupa ülkeleri tarafından korunuyor, kollanıyor ve finanse ediliyor.

  1. ve 21. yüzyılın en sofistike ve en acımasız terör örgütü olan FETÖ, bütün Avrupa ülkelerinin himayesi altında halen terörist faaliyetlerini sürdürüyor.

“Arap Baharı” denen, bölgemizi yeniden sömürgeleştirme operasyonu sonrasında ortaya çıkan nevzuhur katiller sürüsü örgütlerin çatı ve omurgasını oluşturan bütün teröristlerin AB vatandaşı olması aslında bu ilişkiyi bir kez daha ortaya koyuyor.
Hatırlarsanız DAEŞ’in ilk eylemlerinin yapıldığı zamanlarda teröristler birileri ile Fransızca veya Almanca konuşuyorlardı. Tabi tamamının İngilizce bildiğini de unutmayalım.

Batı’nın çıkarlarına hizmet etmek istemeyen bütün yerel direniş örgütleri önce DAEŞ’in eliyle yerle bir edildiler. Arta kalanları da ABD ve Ruslar öldürdüler, öldürmeye devam ediyorlar.

Burada herkesten farklı bir bakış açısı ortaya koymak istiyorum: Batı’nın Türkiye’ye açık açık düşmanlık güttüğü döneme bakın. Türkiye, DAEŞ terör örgütüne karşı cephe savaşı başlattığı dönemle aynı olması tesadüf müdür? Türkiye, önce DEAŞ’ın yayılmasını engelleyen cepheyi oluşturdu yerel unsurlar üzerinden. Akabinde de bu örgüte karşı devlet olarak tek başına mücadele etti ve örgütü kelimenin tam anlamı ile bitirdi. 5 bin civarında DAEŞ’li teröristi TSK ve TSK’nın desteklediği yerel unsurlar etkisiz hale getirdi.

Dileyen herkes dünyanın en zengin açık kaynağı olan Google’da bakarak bu bilgilere ulaşabilir: ABD’nin bize karşı açık açık hörelenme tarihi ile Türkiye’nin DAEŞ’e darbe vurduğu tarihin aynı olduğunu göreceksiniz.

Türkiye, yerel unsurlarla DAEŞ’e nefes aldırmadığı zamanlar, uluslararası casusluk ve ihanet örgütü olan Fetullahçı Terör Örgütü’nün bütün propaganda araçları, Türkiye’nin DAEŞ’e silah, mühimmat ve lojistik yardımı yaptığı iftirasını yaydılar. Adana’daki meşhur MİT tırları olayı da bu yürütülen kirli operasyonun bir parçasıydı. Ve devletin içindeki milli unsurların Erdoğan’ın önderliği ile direnişi ve karşı harekete geçmesi ile birlikte bu kirli tuzak, FETÖ’nün başına çalındı.

FETÖ terör örgütünün bu milletin başına açık açık ve çok hızlı bir şekilde bela edilmesi 28 Şubat Amerikancı Post modern Darbesi ile bela edildi. Türkiye’de alnı secde gören insanlar takibat ve tarassut altına alınırken, FETÖ’nün lise çağlarındaki örgüt üyeleri dönemin Genelkurmay Başkanı İsmail Hakkı Karadayı tarafından Genelkurmay binasında törenle karşılanıyordu. Cumhuriyet tarihinin en milli gençlik örgütlenmelerinden olan ve neredeyse her mahallede teşkilatlanan Milli Gençlik Vakfı tasfiye edilmiş yerine bir anda mantar gibi her semtte FETÖ terör örgütünün yurtları dershaneleri, dernekleri ve vakıfları kurulmuştu.

28 Şubat’a kadar hiçbir dünyevi işle alakası olmayan Türk tasavvuf ekolleri (tarikatlar) bu süreçte kelimenin tam anlamı ile tırpanlanıyordu. Akabinde yeniden toparlanma sürecine girdiklerinde baskının etkisiyle, manevi dünyaya hitap eden tarikatlarımızın önemli bir kısmı dünyevileşmiş ve kelimenin tam anlamı ile “Allah rızası A.Ş.”ye dönüştürüldüler. Ve bu yüzden insanların manevi dünyasında oluşan boşluğu FETÖ terör örgütü ile doldurdular maalesef.

Şimdi Fransa’daki terör saldırıları ile Avrupa’nın 28 Şubat’ı başlatıldı. Avusturya’daki melun ve meşkuk saldırı ile de bu 28 Şubat’ı zirveye taşıdılar.

Bir çok İslami dernek ve vakıf Avrupa’da tek tek kapatılmaya başlandı. Bugüne kadar hiçbir siyasi ve asayiş olayına adı karışmamış Ülkü Ocakları da Fransa’da kapatıldı. Bu karar bütün Avrupa’ya yayılacak.

Şimdi sırada Avrupa’daki Milli Görüş Teşkilatları, Avrupa Demokratlar Birliği ve Diyanet İşleri Başkanlığı’nın Avrupa’daki resmi yapılanması hedefe konacak. Bu gün Siyonizm’in Türkiye’deki temsilcisi pozisyonuna bürünen Saadet Partisine boyun eğen Milli Görüş şubelerine dokunulmayacak. Ama diğerlerinin tamamı kapatılacak. Diyanetin kuruluşları kapatılmayacak ama kapatılmaktan beter edilecek. Çünkü kapatırlarsa mütekabiliyet gereği Türkiye de gerekenleri yapacak.

Avrupa’daki Müslümanları arasında doğan boşluklar FETÖ terör örgütünün kurduğu örgütlenmeler, dernekler dolduracak. FETÖ terör örgütü şu anda Avrupa’da yüzlerce farklı dernek vs ile maskeli bir şekilde örgütlenmiş ve pasifte bekliyorlar.

PKK ve uzantıları ile Avrupa’daki Alevi dernek (İsminin Alevi olduklarına bakmayın. Tamamı Alman İstihbarat örgütünün kontrolünde) ve kuruluşlarına dokunmayıp onların önünü daha da açacaklar. PKK’ya dini maskeli dernekler kurduracaklar.

Ama bu Avrupa için çözüm olmayacak. Avrupa ülkeleri istihbarat servislerinin eğitilip bölgemize gönderilen binlerce DAEŞ’li terörist vatandaşlarına yönelik hiçbir rehabilitasyon tedbiri almadı. Bu teröristler, Türkiye’nin darbesinden sonra yaklaşık 6 yıldır döndükleri vatanları olan Avrupa’da elbette boş durmayacaklardı. Kuvvetle muhtemel istihbarat servilerinin kontrolünden çıkmış hücreler de mevcut ve yeni terörist eylemleri gerçekleştireceklerdir.

Benim bir sonraki tahminim Almanya’dır. Zayıf bir ihtimal de Kanada’dır. Umarım her iki ülkenin güvenlik birimleri dikkatli davranır ve hiçbir masum insanın burnu dahi kanamaz.

Almanya veya Kanada’da terörist eylemler gerçekleştiğinde, el altından yürütülen Avrupa 28 Şubat’ı artık alenileşecek.

Avusturya’daki eylem birkaç amaca matuf olduğunu düşünüyorum. Sosyal medyada iletişim halinde olduğum bir arkadaşımın da belirttiği gibi bu eylem, neredeyse tamamen Ermenistan çıkarlarına hizmet etmiştir.

Saldırıdan birkaç gün önce Terörist Ermeni devletinin başındaki haydut Paşinyan ne demişti: “Eğer Türkleri durduramazsanız, tekrar Viyana kapılarına dayanırlar.”

Ve saldırıdan hemen sonra haydut Paşinyan attığı twitle Türkiye’yi ve Türkleri bir kez daha suçladı.

Dikkat edin bundan sonra AB, daha da Ermenistan’a sahip çıkacak. Ancak Almanya’nın da tavrı burada çok belirgin olacağı kuşkusuzdur. Almanya’ya dikkat etmek lazım.

Almanya’nın en büyük ticari ortaklarından olan dünyanın en büyük terörizm organizatörlerinden olan İran’a da dikkat.

03.11.2020 12:03

Daha önce de belirttiğimiz gibi artık haftada bir kere iç politik gelişmeler ile ilgili bilgiler paylaşacağız. Bilgilerden kastım, politik kulislerin en mahrem dairesinde yaşananları sizlerle paylaşmak.

Bu Pazar da Sabah namazından sonra Ankara’ya revan olduk. Çukurambar’dan Cinnah’a, Çay Yolu’na, Ümitköy’e kadar mini bir tur yaptık.

İP’de Meral Akşener’e “torun bakıcılığı yolu” gözüktüğünü belirttiğimiz kulis yazımız çok büyük ilgi gördü. Ve bu çok normaldi çünkü bilgiler tamamen doğru. Sadece darbeci bir askerin oğlu olan Ümit Özdağ’ın harekete geçirileceği konusunda net bilgi elime ulaşmadığı için paylaşmamıştım. Double check edemediğim için paylaşmamıştım.

Ümit Özdağ’ın çıkışı da o yazımızda dile getirdiğimiz konuyu hızlandırma amacıyla yapılan bir siyasi atraksiyondu ve bunu çok iyi başardılar. Özdağ’ın bu çıkışı, İP’teki yıkımı hızlandırarak, Babacan’ın Meclis Grubu kurması çabasına matuftur.

İP ile ilgili herkes, malumun ilamı ile uğraşıyor. İP’teki esas derin FETÖ hala “uykuda” bekletiliyor.  “Uykuda bekletiliyor”daki kastım, sessiz duruyor değil. Arada bazı konularda çıkışlar yaparak bütün dikkatleri üstüne toplamayı başarıyor. Konuşma metinlerinin nereden hazırlandığına kadar bilgiler bizde mevcut. Lakin İP’te yıkım sürecini hızlandırmak için harekete geçtiği zaman bu bilgileri kamuoyu ile paylaşacağız.

Aldığım kesin bilgilere göre FETÖ bir ikilemde bulunmuş durumda. FETÖ’nün üst aklı, malum şahsın da bir an önce harekete geçip yıkımı hızlandırması istiyor. FETÖ’nün kurmay heyeti ise, bu şahsı yıkım sonrasında olunacak bölünmede, Koray Aydın’ın yanında yamamaya çalıyor. FETÖ ve üst aklı bu konuda bir karara vardığında bilgileri sizlerle paylaşacağız.

Hülasa, Okyanus ötesi, kendi İP’inden tamamen umutsuz oldu.

İP’teki dağılmayı bir kenara bırakarak CHP’ye dönmek istiyorum.

Ümitköy’de oldukça mütevazı bir evde (maalesef yeni siyasilerin tamamının evleri minik bir saray yavrusu) CHP’nin “görünmeyen abi”lerinden, akıl hocalarından, yaşı 70’i aşmış bir sanayici ile yıllar sonra yeniden bir araya gelmenin keyfini yaşadık. Erdal İnönü’den bu yana CHP’nin “görünmeyen akıl”larından biri bu sanayici dostumuz.

Geçmişi yad etme faslından sonra CHP’deki bu “PKK’lileşme” sürecine lafı getirdik. Bu süreci kim başlattı, kim yürütüyor?

CHP Genel Başkanı Sayın Kılıçtaroğlu bu sürecin neresinde? Plan kendisine mi ait, uygulayıcısı mı yoksa sadece gözetmeni mi?

Duyduklarım beni şaşırtmadı. Fotoğrafın parçalarını bir araya getirip aldığım diğer kulis bilgileri ile birleştirince bütün kareler yerine oturdu.

CHP’nin hızla PKK’lileşme süreci projesi, Okyanus ötesinden geliyor.  CHP’nin “görünmeyen akıl”larından biri olan değerli dostumun verdiği şu ip ucu çok önemli:

“FETÖ terör örgütünün siyasetle ilgilenmediğini söylemek, aptallık değil, bu örgütün propagandasını yapmaktır. Örgüt, Rahşan Hanım ve Bülent Bey üzerinden bu ülkede hükümet oldu hatırlarsanız. Ve o zaman devletin en kılcal damarlarına sızmaya ve kilit noktaları ele geçirmeye başladılar.

Şu anki Türkiye’ye baktığımızda şu soruyu soralım: ‘En çok hangi parti başkanının danışmanları ve milletvekilleri FETÖ’den dolayı tutuklu?”

Bu soruya cevap verirsek, FETÖ’nün hangi partinin beyin kadrosunu ele geçirdiğini görürsünüz. Peki ne yaptı bu kadro?

Öncelikle, Kemal Bey’in etrafında dik duran partide sözü geçen tabanı olan ve Cumhuriyet Halk Partisi’nin kitlesine hâkim olan insanları tek tek tasfiye etmeye başladılar. Bu tasfiyenin ilk adımı Gürsel Tekin oldu. Çünkü Gürsel Tekin, parti tabanının tümünde bilinen ve etkin bir isimdi. Maalesef partinin ‘milli kanadı’ Gürsel Tekin’in yanında yer almadı. Ve böylece diğerleri de daha kolay bir şekilde tek tek tasfiye edildi. Böylece parti tamamen Okyanus ötesinin kontrolüne geçti. Ve şu anda HDP’den daha çok PKK ile yan yana duruyor görüntüsü veriyor. Bütün bunlarda Kemal Bey’in hiçbir dahli yok. O, sadece izleme ve uygulama yapıyor.

Partinin il ve ilçe örgütlerindeki ulusalcı milli isimler tek tek tasfiye edildi, edilecek. Böylece 2023 seçimlerine parti tamamen tek ses haline getirilip, Okyanus ötesinin sesi haline getirilecek. Ama CHP, FETÖ’nün değil, HDP politikalarının sözcüsü olacak.

Peki 2023 planı ne bunların?

Bu seçimde HDP olmayacak. HDP’liler, CHP listesinden seçime girecekler. Böylece CHP’nin Meclis çoğunluğu sağlanmış olacak. Aynı zamanda da CHP’nin içinde bulunduğu ittifakın adayı cumhurbaşkanlığı seçimini kazanacak.

Cumhurbaşkanı adayının ismini hala gizli tutuyorlar. Ekrem, Mansur, Babacan… Bunların tamamı, kamuoyunun önüne yem olarak atılıp harcanmak istiyorlar. Ekrem’in bir çıkıntılık yapması bekleniyor. Ama onu da politika sahnesinden tamamen silecek kulpu ellerinde bulunuyor.”

“Peki CHP tabanında etkinliği olan ve milli olan isimleri kim tasfiye etti” sorumuza aldığım cevap ise beni şaşırtmadı desem yalan olur. Evet o isimi tanıyordum. İstanbul İl Başkanlığı’na getirildiğinde, “TÜSİAD’ın CHP İl Başkanı” dedikodusu çıkmıştı. Yani TÜSİAD’ın CHP’deki temsilcisi…

Gelişi ve il başkanlığı büyük gürültü koparan bu şahıs Kemal Bey’in danışmanı olduktan sonra sesi soluğu kesildi ve sahneden çekildi.

Meğer bu pozisyon değişikliği ve suskunluk kendisinin tercihi değil, bir görev imiş.

Kemal Kılıçtaroğlu ile Canan Kaftancıoğlu’nun arasını açan ve Canan Hanım’ı da topun ucuna koyanın aynı şahıs olduğunu söyledi CHP’nin akil abisi dostum.

Peki bu isim kim?

Kaynağımın söylediğine göre eski İstanbul İl Başkanı ve Kemal Kılıçtaroğlu’nun sır katibi bir isim.

Bu arada bana biraz zor gelen bir iddia daha öne sürdü sosyal demokrat dostum:

“Bu şahıs, Kemal Bey’in yerine getirilecek.”

Peki ne zaman dediğimde ise her zamanki gibi aklımı kullanmamı isteyen şu cevabı verdi

“Gelişmelere bak, tarihe ulaşırsın.”

26.10.2020 11:54

Azerbaycan ile Ermenistan arasında Moskova’da varılan ateşkes anlaşması, başta Türkiye kamuoyu olmak üzere Azerbaycan halkı tarafından büyük bir hayal kırıklığı ve psikolojik çöküntüye sebep oldu.

İlk baktığımızda bu ateşkes, Ermenistan için kelimenin tam anlamı ile bir kurtuluş, bir can simidi oldu. Zaten Erivan’dan yansıyan görüntülere baktığımızda, bütün Ermeniler sokağa dökülmüş ve bayram gibi bu anlaşmayı kutladılar. Çünkü, bu anlaşma onları Azerbaycan Türk Silahlı Kuvvetlerinin elinden kurtarıyor.

Bu, olayın görünen boyutu.

Yaklaşık 30 yıl önce, bu savaş ve terör konusunda mesleki uzmanlığı tercih ettiğimde, bir çok diplomat, örgüt lideri veya illegal savaş yapmış teröristler, gayri nizami harp yöntemlerinin usta ismi emekli askerler, istihbaratçılar ve akademisyenlerle görüşmüştüm.

Hepsinin içerisinde bir emekli büyükelçinin sözleri dikkatimi çekmişti:

“Bu işe yöneldiğinde, masada görünene bakma. Masada gösterilenin arkasına bakmayı başaramazsan ne dış haberci ne terörcü ne de savaşçı olursun.”

İsmet İnönü’nün hiç sevmediği ve kendisini “duyun u umumiyeci olarak” tahkir ettiği merhum Oğuz Gökmen’di.

Oğuz Gökmen, Türk Dışişlerinde müthiş bir kariyer ve saygınlığa sahip bir insandı. Dileyen onunla ilgili yazılanlara bakar internetten. 2007’de rahmetli oldu.

Merhum Gökmen’in bana vasiyet gibi söylediği bir sözü vardı:

“Uluslararası ilişkilerde olanları çabuk anlamak istiyorsan, İsmet Paşa’nın hayatını çok iyi incele. Sırrı onda yakalarsın.”

Bu nasihatten sonra İnönü ile ilgili o güne kadar Türkçe yazılmış ulaşabildiğim ne kadar yazı ve kitap varsa okudum. Tamamının ortak iki özelliği vardı. Oldukça yeknesak ve aşırı tedbirli (Zaman zaman korkaklığa kadar varacak tedbirlilik)ve herkesin baktığının tersine olaylara bakma.

Merhum Kemal Tahir, İsmet Paşa için şunları yazmıştı:
“Bir olayla ilgili insanların tamamı bir yöne bakarken, İsmet Paşa ters tarafa bakar.”

Ve dersimi çalıştığımı sandığımda rahmetli Büyükelçinin kapısını çalmıştım. Bu iki hasletini söyledim. Bana, “şimdi oldu, bütün olaylara İsmet Paşa gibi tersinden bak. Ama korkarak değil, çözüm üreterek o bakışını tamamla.”

Moskova’da iki Ermeni’nin ve bir türkün (Rusya Dışişleri Bakanı Lavrov Gürcistan Ermenisidir) ateşkes masasında elbette adalet çıkmazdı. Lakin, Hadiselere tersinden bakarsak Azerbaycan bunu muazzam bir fırsata çevirebilir. Şöyle ki:

Azerbaycan Türk Silahlı Kuvvetleri, Karabağ’da ortalama 30-35 km ilerledi. Bazı bölgelerde 50 km.’yi aşan ilerlemeler kaydetti. Karabağ’ı gezen gören biri olarak söylüyorum ki, o kadar kısa zaman içerisinde bu kadar ilerlemek, her ordunun harcı değildir. Bu alan hakimiyetini, 40 yıldır teröristlerin yürüttüğü gayri nizami harp yöntemlerine karşı muharebe eden Türk Silahlı Kuvvetlerinden başkası yapamaz. Bu imkansızdır. Amerika, Rus, Kanada, İtalyan, İngiliz, Alman, Çin başta olmak üzere dünyanın bir çok ordusunun muharebe yeteneğini cephede/sahada gören, gözlemleyen biri olarak iddia ediyorum, hiçbir ordu bu kadar sürede Karabağ gibi bir arazide bu kadar alan hakimiyeti kuramaz.

Bu kadar hızlı ilerleyen ve dünyanın en engebeli arazilerinden biri olan Karabağ’da hakimiyet kuran Azerbaycan Türk Silahlı Kuvvetlerinin lojistik ve tahkimat ihtiyacı o kadar yükselmiştir ki…

Cephenin zafiyet göstermemesi için cephe gerisinin sağlam olması gerekmektedir. Yani lojistik ve tahkimatının da aynı oranda sağlamlaştırılması lazım. Bu yüzden, Azerbaycan ordusunun bir ateşkes eşliğinde bir müddet durması ve arkasını sağlama alması gerekmektedir.

Savaşta bir askerin hastalanması veya yaralanması demek, en üz üç askerin görev dışı kalması demektir. Bu yüzdendir ki Amerikan ordusu M 16 tüfeklerini icat etti. Ağır yaralayan ama öldürmeyen bu tüfeğin bir isabetli ateşiyle cephede en az üç askeri görev dışı bırakıyor. Çünkü yaralı askeri taşıyacak, tedavi edecek ve cephe gerisine taşıyacak en az iki askere ihtiyaç vardır.

Azerbaycan ordusunun askerlerinin çatışmalarda olmasa bile doğal koşullardan kaynaklanan yaralanmalarla karşılaşmaları kaçınılmazdır. İşte bu askerlerin tedavi ve sevkleri o arazide imkansıza yakın bir güçlüktedir. Bunun için kurtarılan topraklara derhal lojistik merkezleri ve takviye üsler kurulmalıdır.

Azerbaycan Türk Silahlı Kuvvetlerinin aklı eski Sovyet aklı değil artık. Türkiye Cumhuriyeti Türk Silahlı Kuvvetlerinin onlarca yıldır verdikleri eğitiminden dolayı artık bu ordunun da savaş ve barış aklı binlerce yıllık Türk ordusu geleneği aklıdır. Yani Azerbaycan Türk Silahlı Kuvvetleri de dünya askerlik tarihinin piri olan Mete Han aklıdır. Ve bu aklın taktikleri halen dünyanın en ileri taktiğidir. Stratejide de durum aynıdır. Sivil yöneticiler de bu aklı görmüşlerdir.

Azerbaycan Türk Silahlı Kuvvetleri, Mete Han’dan kendisine sirayet eden bu aklın taktik ve stratejilerini uygulayarak Karabağ’ın gerekli stratejik noktalarına levazım merkezleri, üsler ve tahkimat noktaları kurarsa, olası ikinci bir çatışmada çok daha hızlı ilerleyecektir.

Özellikle Azerbaycan kara ile zırhlı birlikleri için bu ateşkes sürece biçilmiş kaftan olacaktır. Evet Ermeniler bu ateşkesle canlarını kurtardıkları için sevinsinler. Ama ya ikinci bir çatışma?

O zaman Ermeni ordusunun toplu intiharı demektir. Umarım ve dilerim Ermenistan ikinci bir çatışmaya sebep olmadan Azerbaycan’ın işgal ettiği topraklarından çekilir.

Özellikle Türk kamuoyu şunu bilsin ki, Orta Asya, Kafkasya Sibirya, Rusya dahil olmak üzere, o bölgenin en gelişmiş, en yetenekli ve en teknik ordusu Azerbaycan Türk Silahlı Kuvvetleridir.

Umarım ve dilerim.

10.10.2020 11:10

Uluslararası casusluk ve ihanet şebekesi FETÖterör örgütünün ülkemizde oluşturduğu tahribat ve şeytana vekaleten yaptığı katliamlardan dolayı kirli bir el, bu toplumun ve devletin temel direklerinden biri olan tarikatlar ve cemaatleri de aynı kategoriye koymaya çalışıyorlar.

Bu çerçevede ilk hedefe koydukları, “Adıyaman” veya “Menzil cemaati” olarak adlandırılan tarikatına inanılmaz iftiralar atıyorlar.

Menzil cemaatinin devlete sızdığına dair tezviratlar yaymaya çalışıyorlar.

Türkiye Cumhuriyeti, kurum ve kuruluşları ile kuruluş aşamasında halka karşı mevzilendiği için milletin attığı her adımı kuşku ile karşılamıştır.

Cumhuriyet Türkiye’sinin faşizan anlayışının önemli isimlerinden o dönemin Ankara valilerinden Nevzat Tandoğan’ın sol görüşlü öğrencileri polis marifeti ile toplatıp iyi bir dayaktan geçirttikten sonra karşılarına geçip söylediği şu cümle, cumhuriyetimizin paradigmasını özetliyor:

“Size ne oluyor lan? Bu ülkeye komünizm lazımsa onu da biz (yani cumhuriyet elitleri) getiririz.”

Demokrat Parti’nin ortaya çıkması ile, İsmet İnönü’nün pek edepli ve nezih şu cümlesi “Kıçı yamalı Hassolara Hüssolara mı devleti bırakacağız” cumhuriyetin reflekslerini göstermesi bakımından önemlidir.

Yani yeni rejimimiz, dindar ve Anadolu insanına kapılarını kapatmıştır. Ve halk ile rejim arasındaki küslük 80 yıl sürdü. Yaklaşık on yıldır yeni yeni bir barışık düzen kurulabildi.

Cumhuriyeti elitleri, bir yandan tekke ve zaviyeleri kapatırken, diğer yandan içi tamamen boşaltılmış aslı ile hiçbir ilişkisi olmayan yeni bir Bektaşilik tarikatı ihsas etmeye çalışmıştır. Ancak bunu başaramamıştır.

Tek parti faşizmini restore etme amaçlı yapılan 27 Mayıs 1960 kanlı darbesi de İslamsız Bektaşi denemesinin başarısızlığını göz önünde bulundurarak, Mevleviliği aynı kaygılar ve paradigmalarla öne çıkarmaya çalışmış ve tamamen seküler, tanrısız, insanı tanrılaştıran yeni bir din tasavvuru üzerine oluşturulmaya çalışılmış ve bu da başarılmamıştır.

Bu süreçte halk, bu alandaki boşluğu kendisi doldurmayı başarmıştır. Tarikatlar ve tarikat ehli olan insanlardan ders ve irfan almaya çalışmıştır.

Ve tarikatlar konusunda Türkiye, doğal olarak kendi kökleri; yani Nakşibendilik üzerinde yeşermeyi, ayakta kalmayı ve kendi hayatını idame ettirmeyi başarmıştır.

Hem taşra da hem de Anadolu kentlerinde baskı, ceza ve yasakları rağmen halk Nakşibendi dergahının kapılarını hep açık tutmayı başardı.

O direnmenin semeresini de aldı.

Merhum Erbakan hocamız, Merhum Turgut Özal, Cumhurbaşkanımız Erdoğan ve merhum Muhsin Yazıcıoğluilk etapta akla gelen Nakşibendi dergahından yetişen isimlerdir.

Ankara’da Cennetmekan Abdulhakim Arvasi Hazretlerinin sanat, edebiyat ve kültür dünyamıza kattığı isimleri saymaya kalkarsak bize ayrılan alan yetmez.

İstanbul’da ise cennetmekan Mehmet Zahit Kotku Hazretleri’nin rahle-i tedrisatından geçen devlet adamları ise Türkiye’yi bugünkü seviyesine çıkaran liderlerin tamamı ise Cennetmekan Mehmet Zahit Kotku Hazretleri’nin rahle-i tedrisatından geçen insanlar:

Merhum Erbakan hocamız, Cennetmekan Turgut Özal, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan…

Adıyaman cemaatinin güzel neferi FETÖ’nün katlettiği ettiği aziz şehidimiz Muhsin Yazıcıoğlu…

Bu isimler sadece devletin ve toplumun liderliğini kabul ettiği insanlar. Bir de hem bakanlık hem de bürokraside bu millete hizmet eden insan sayısına ansiklopediler yetmez.

Hele hele Adıyaman cemaatinin ıslahına vesile olduğu, uysallaştırdığı katilleri, uyuşturucu bağımlılarını, suç makinalarını saymaya kalksak ne kalem ne mürekkep yeter.

İsmailağa, Erenköy ve bu iki cemaat gibi onlarca Nakşibendi cemaatinin bu ülkeye kattıklarını saymaya anlatmaya ömrümüz yeter mi bilmiyorum.

Türkiye’de hiçbir zaman hiçbir tasavvuf ehli tarikat ne devlete ne de başka yere sızmayı amaç edinmedi edinmez de. Çünkü bu tarikatın, tasavvufun ruhuna, amacına tamamen aykırı.

Bugün FETÖ terör örgütünü “cemaat” diye yutanlar, bu gün İslami cemaat ve özellikle bu toplumun çimentosu olan tarikatlarımıza çatal dillerini uzatıyorlar. İslam’a olan kinlerini tarikatlar üzerinden kusuyorlar.

Bir terör örgütünü “cemaat” olarak görecek kadar muhakeme, bilgi ve akıl yoksunu olanlar, Temeli 1000 yılı aşan ve sadece ama sadece İslam’a “Alp” ve “Alperen” yetiştiren özellikle Nakşibendi cemaatine dil uzatmak hadlerine değildir.

Yıllarca FETÖ terör örgütüne “cemaat” diye inanıp bakanlar, Nakşibendi yolunda bir çakıl dahi olamazlar.

Ha, tarikat okulundan yetişmiş olup da itikadı şirk dolu ve medya maymunu olanlar bu ekolu bağlamaz. Demek o ahmaklar Nakşibendi dergahından nasiplerini alamamışlar.

Tarikatlar, özellikle Nakşibendi ekolleri devlete adam sızdırmazlar, DEVLET ADAMI yetiştirirler. Ahmaklar bunu kafalarına soksunlar. Masum demokrat ayaklarına yatıp da İslam’a olan kinlerini bizim bu dergahlarımız üzerinden kusanları da ıslah olmaları için Allaha havale ediyoruz.

08.10.2020 13:25

Bundan sonra Ankara kulisleri ve iç siyasetle ilgili haftada en az bir fıkra (Türkçede köşe yazılarının adı “Fıkra”dır, “Makale” değildir. Fıkra, günlük konuları işlerken, Makale tamamen farklı olup, düşünce filozofi içerir.) yazmaya çalışacağız.


Hafta sonu anlık bir Ankara turu yapma zorunluluğu gerçekleştirdik. Ankara her zamanki gibi aklın almadığı, almayacağı komplo teorileri, dedikodular, bürokratik çekişmelerle dolup taşan bir şehir. Bu yüzden, birkaç defa orada çalışmama rağmen bu şehri hiç sevmedim.


Benim merak ettiğim, muhteris Davutoğlu’nun partisi değil aslında. Uluslararası sermaye ve “üst akıl”ın kurdurduğu Babacanın partisi ile ilgili son geliştirmeleri önemsediğim ve bugüne kadar beni yanıltmayan kaynaklarla görüşmek arzusuyla kısa bir Ankara turu ile hayli kulis bilgileri toplama imkanımız oldu.


Öncelikle Ahmet Bey’in kurduğu ve her gün yeni bir ilin kendini feshettiği partisi ile ilgili kulis bilgilerini ve Türkiye genelinde yaptığım gözlemlerimi bir cümle ile aktarayım:

Davutoğlu’nun partisinden siyasi olarak kelimenin tam anlamı ile “bir cacık” olmaz, olmayacak. Stepne bile olamayacak kadar yok hükmünde.


Kurulduğu günden beri FETÖ gölgesi ve şüphesini hep üzerinde taşıyan İyi Parti ile ilgili inanılmaz gelişmeler olacak.


İyi Parti önümüzdeki günlerde parçalanacak. Meral hanım evde oturup torun sevmek zorunda kalacak.


Kulislerden aldığım bilgilere göre Meral Hanım, özellikle FETÖ ve onu yöneten “üst aklın” beklentilerini yerine getiremedi.


Özellikle son seçimde yaşadığı hüsran, Meral Hanım ile ilgili bütün umutları yok etti. Meral Hanım’ın yaşadığı bu yenilgiye karşılık “üst aklın” hemen harekete geçtiği ve akabinde de Babacan-Gül ayrışması yaşandığı ortaya çıktı.


Halbuki herkes biliyordu ki Babacan, Abdullah Gül’ün gölgesinde varlığı yürütebilen bir figürdü. Babacan’ın Abdullah Gül’ün içli dışlı olduğu “üst aklın” dışında başka bir üst akılla iletişim kurarak kendine ayrı bir yol haritası çizdiği ve bunun sonucunda da Deva Partisi’nin peydahlandığı belirtiliyor.


Babacan’ın partisini kurmasından sonra aylar geçmesine rağmen bir elin parmağını geçmeyen illerde örgütlenebilmesi üst aklı harekete geçirerek, Meral Hanım’a emanet verilen isimlerin bu partiye geçmesi için start verdi.


Görünürde Meral Hanım ile Koray Aydın arasında kıyasıyla bir kapışma var. Ancak, asıl kapışma Meral Hanım’a yol açan merkezle olacak. Ve hatta başlamış bile. Şu anda İyi Parti’den 15 ismi Ali Babacan’a yönlendirmesi söz konusu.


Aynı üst akıl, Babacan’ı Koray Aydın ile dahi görüştürdü. Koray Aydın’ın bir süre sonra Babacan ile sıkı bir pazarlığa girdiği ve pazarlığın hala devam ettiği de edindiğim kulisler arasında.


Koray Aydın, Babacan ile anlaşamazsa, Meral Hanım’ı İyi Parti’den tasfiye edecek ve İyi Parti’yi Cumhur ittifakına katacağına dair iddialar da mevcut.


Ancak şu anda 3 İyi Partili vekil, Babacan ile anlaştığı bilgisi birkaç kanaldan bana geldi. Yani bu bilgiyi double check edebilme imkânım oldu.


İyi Parti’den Babacan ile anlaşan üç isim şunlar: Aytun Çıray, Hasan Subaşı ve Ümit Özdağ.


Hasan Subaşı ile Aytun Çıray ile ilgili FETÖ dedikoduları hiçbir zaman eksilmediğini de hatırlatmamız gerek.


Üst aklın en büyük çabası bir an önce Ali Babacan’ın partisine Meclis’te grup kurdurmak. Bunun için kesenin ağzını açmış durumda. Ancak Koray Aydın ve ekibinin keseye dönüp bakmadıkları da belirtiliyor. Aydın’ın partide güç paylaşımı ve yetki istediği doğrulattığım bir diğer kulis bilgisi.


Aynı şekilde HDP’den de Babacan’ın partisine transfer yapılacağı bilgisine ulaşabildik. FETÖ tarafından HDP’nin içine sızdırılmış üç milletvekilinden ilk etapta birinin Babacan’ın partisine geçeceği, diğer ikisinin “her ihtimale karşı HDP içinde erkete beklemesi” istendiği bilgisi edinebildik.


Babacan’ın “ust aklın” suflelerini Meclis’te dillendirebilmesi ve bu vesile ile geniş kitlelere ulaşabilmesi için Meral Akşener’e yaptıkları “kıyak”ın aynısını gerçekleştirecekleri öğrenildi.

2023 yılına kadar Meclis dışında olan Babacan’ın halka ulaşabilmesi imkânsız. Çünkü bir yıldır yola çıkmasına rağmen hala birkaç ilde öğütlenebildi. Türkiye’de partilerin kitlelere ulaşabilmesi için Meclis çatısı altında bir grup oluşturmaları gerekiyor. Bunu da iyi bilen üst akıl, Babacan’a Meclis Grubu kurmak için harıl harıl çalışıyor. Ve bu kaynağı da İyi Parti’den temin edecek.


Bir diğer kulis bilgisi de Üst akıl ve FETÖ’nün bir diğer projesi de, HDP’yi tasfiye ederek CHP’ye eklemlemek. Çünkü CHP, doğu ve Güneydoğu’da sadece bir tabela partisi. Bölücülerin bir sonraki parlamento döneminde ayrılıkçılık seslerini daha gür çıkarmaları için CHP çatısı altında Meclis’e gireceği belirtiliyor.


Yani 2023 seçimlerinde HDP yok.


Son kulis bilgimiz de CHP ile alakalı. Kemal Kılıçtaroğlu ile birlikte gittikçe ayrılıkçı, bölücü ve marjinal mezhepçi bir parti kimliğine bürünen CHP’de Atatürkçüler oldukça rahatsız. Atatürkçülerin de “yeni bir parti için yoğun çalışmaları yürüttüklerine dair bilgiler Ankara’nın her sokağına dökülmüş durumda. Ne var ki CHP’deki Atatürkçülerin tek bir handikapı var: Şu anda bir kısmı Perinçk’in partisinde bulunan darbeci faşist eski subay ve paşaların da yeni partide yer almaları. Parti çalışmalarında bu darbeci ulusalcı faşist eski askerler ortalıkta pek görünmeseler de sahadakileri yönlendirdiklerine dair ciddi emareler bulunuyor.

03.10.2020 12:48

Dün kaleme aldığımız “PKK’nin ya da Allah’ın Kürdü Olmak” başlıklı yazımızla ilgili Gerek “Allah’ın Kürdü” ve gerekse “PKK’nin Kürdü” arkadaşımdan müspet veya menfi bir çok tepki aldım. Benim için şaşırtıcı olan, PKK sempatizanı olan bazı isimlerin bana hak vermesiydi. Demek ki “mankurtlaşma süreci”ni tamamlamamışlar.

Ermenilerin her fırsatta Kürtlere yönelik yaptıkları soykırım ile ilgili en çok ilgiyi gören, 1992’de Azerbaycan Türkleri ile Èzidi Kürtlere yaptıkları zulüm ve soykırımdı. Bir diğer şaşırdığım konu ise Türkiye’de neredeyse hiç kimsenin Ermenilerin 1992’de Karabağ’da Kürtlere yönelik yaptığı soykırım eylemini bilmemeleriydi.

Bu yüzden bugünkü yazımızda kısaca yeniden Karabağ’da Laçin Koridorunda ve Ermenilerin işgal ettiği diğer bölgelerde Kürtlere yaptıkları zulmü anlatmak istiyorum.

Öncelikle, Türkiye’de en çok sesi çıkan ve arkaik Türk soluna payandalık yapan “PKK kalemleri ve PKK aydınları”nın bu konuya hiç değinmemeleri namus ve vijdan sahibi olan herkes tarafından sorgulanmalıdır.

Èzidi Kürtlerinin yaşadığı Karabağ Yaylası’nın (Bu bölgenin gerçek adı budur. Dağlık Karabağ, Rus devletinin uydurduğu bir isimdir) bir bölümü Sovyet rejimi döneminde Kızıl Kürdistan diye bir muhtariyet ilan edildi. Stalin’in ünlü böl parçala, kaosu sürdür politikası ve Azerbaycan’daki Türk kimliği akımına karşı sadece Ermenileri değil, Èzidi Kürtleri de kullanmak arzusu ile bu bölge ihsas edildi.

Ermeniler, Karabağ Yaylası ile birlikte bu “Kızıl Kürdistan” muhtariyet bölgesini de 1992’de işgal ettiler.

Bu işgal sırasında resmi kayıtlara göre Ermeniler, tam 50. 000 (elli bin) Kürdü katlettiler.

Kaçabilen Kürtlerden yaklaşık 20. 000’i de göç sırasında donarak ve açlıktan öldüler.

Ermeniler bu vahşetlerini durdular mı?

Tabii ki hayır.

Èzidilerin Türklerle yüzlerce yıldır bir arada barış içinde yaşaması ve bütün zorlamalara rağmen Türklerle savaşmamaları Ermenileri daha da vahşileştirdi.

1992-1994 yılları arasında Laçin bölgesinden Xankendin’e, Karabağ yaylasının en üst kısmı olan Terter’e kadar yaşayan bütün Kürtleri topraklarından söküp sürgün etti.

Ermeni zulmü ve soykırımından dolayı bu Kürtlerin yüzde 90’ı Azerbaycan’a sığındı. O günkü Azerbaycan bütün yoksulluk ve çaresizliğine rağmen, Karabağ Yaylasından gelen muhacir Türklerle birlikte bu Kürtleri de kabul etti ve hepsini kamplara yerleştirdi.

Geriye kalan yüzde 10’u ise Gürcistan’a sığındı. Büyük Kürt göçünden sonra o dönemde Gürcistan Devlet Başkanı olan Eduard Şevarnadze ile bir görüşme yapmıştık gazeteci olarak. Kendilerine bu mültecilerin durumunu sormuştum. Verdiği cevap çaresizliğini anlatıyordu:

“Ülkemizin ekonomik durumu ortada. Komşularımızdan bu mülteciler için yardım bekliyoruz”

Gürcistan’daki Ezidi mültecilerin durumu içler acısıydı. Çünkü Gürcistan o kadar yoksuldu ki, kendi halkı da açlıkla karşı karşıya idi. Şimdi burayı “PKK Kürtleri” iyice okusun: Çeçenya Savaşı’nı takip etmek için sürekli Gürcistan’dan geçmek zorundaydık. Ve o mülteci Èzidilerin tamamı başta başkent Tiflis olmak üzere bir çok şehirde perişan halde yaşıyorlardı. Bir süre sonra Tiflis ve diğer büyük şehirlerin gece kulüplerinde Èzidi kızlar maalesef karınlarını doyurmak için bedenlerini satıyorlardı. Bu kahredici durumu bizzat Müşahede ettim. Özellikle, Tiflis’in ünlü Kutaysi caddesi ve etrafındaki gece kulüplerinin neredeyse tamamında Èzidi kızlar çalışıyordu.

Bir insan, bir Müslüman, bir Kürt olarak bu manzara beni canımdan vurmuştu… Ve o günlerde yazdıklarımız dar bir çerçevede kaldı. Ne PKK ne de Türk solu medyası bu gerçekleri görmedi. Merkez medya da “maskeli solcu”ların kontrolünde olduğu için hepsi kulaklarını tıkadılar.

Bugün Ermenistan’da Kürtçe konuşmak resmen yasak. Kürtçe Kitap gazete vs tamamı yasak.

Sadece PKK’nin bürolarının olduğu yerlerde bu yayınlar var ve bunlar da tamamen Ermenistan propagandasını yapıyorlar.

Bugün Karabag Yaylası Kürtleri’nin Ermenistan’a turist olarak dahi girmesi yasak. Eğer kazara geçen biri olsa da derhal tutuklanır ve aylarca hapsedildikten sonra büyük rüşvetler karşılığında serbest bırakılır.

Karabağ kökenli bir Kürdün Ermenistan’dan transit geçişi bile yasaktır.

30 yıldır bu hakikat maalesef Türkiye’deki Kürt aydın yazar çizer takımı tarafından dile getirilmez. Çünkü bunların çoğu ya PKK’lidir ya da kalemini PKK’ya satmıştır.

Ermenistan’da İslam ile ilgili her şey yasaktır. Sadece İran Şiası serbesttir.

Ermenistan’da Türküm demek de yasak. Ne acıdır ki bu ülkede “hepiniz Ermeniyiz” diyenler meydanları rahatlıkla inletebiliyorlar.

01.10.2020 13:01

Uluslararası cinayet şebekesi ve taşeron terör örgütü PKK, kurulduğu günden bu yana Kürtlerin sosyolojisini bozmak üzere faaliyet gösterdi.

Öncelikle kurulduğu Türkiye’de Kürtlerin sosyolojik ve kültürel yapısını katletmaya başladı. Kürtlerin geleneksel dindar kimliği yerine hiçbir ahlaki ve insani değerin olmadığı “ahlaksız Materyalizm”i dayadı.

Ve 40 yılın sonunda hiçbir insani ahlaki ve sosyolojik değeri olmayan kökensiz, kültürsüz, lümpen, kullanışlı şiddet aracı bir Kürt prototipi oluşturmayı başardı. Türk edebiyat ve romanında toplumsal, dini ve devlet mekanizmalarına olan sadakatiyle anlatılan Kürdün tersine; türedi, hiçbir toplumun değerleri ile benzeşmeyen, köksüz ve kullanışlı ahmaklar yığını oluşturdu.

PKK ve onun peyki olan görüntüde ağırlıklı olarak dindar insanların haklarını savunma amaçlı kurulmuş bir insan hakları derneğinin de olağanüstü sinsice verdiği destekle Türkiye Kürtlerinin önemli bir kesiminin köksüzleşmesini sağladı. Aslında o derneğin kurucu başkanının geçmişine bakmak lazım. Kürt müydü Ermeni mi?
Bu derneği kurarak, tüm varlığı ile devletinin yanında yer alan Müslüman, dindar Kürtleri PKK’nın güdümüne sokmayı nasıl başardı. Bu süreçte hangi akıl onu yönlendirdi bunu izah etmeli.

Müslüman görünüp dindar Kürtleri dinsiz ve köksüzleştirip PKK’nin kucağına itmek, 1915’in intikamı mıydı?

Ve Müslüman görünümlü bu başkan eş zamanlı olarak FETÖ terör örgütü ile ilişkili miydi değil miydi? Kendisi ve aile bireyler uluslararası casusluk ve ihanet şebekesi olan FETÖ terör örgütünde hangi etkin mevkideydiler?
Tabi dindar ve Kürt görünümlü “Ermeni İntikamcısı” bu kişi ve ailesini sorgulamak bir başka yazı konusu. Biz yine köksüz, töresiz, aklını kiraya vermiş PKK Kürdü profiline dönelim

19. yüzyılın sonları, 20. yüzyılın başlarında meydana gelen Ermeni İsyanlarında Ermenilerin birincil hedefi Kürtlerdi.

Ermenilerin katlettiği Kürt sayısı yüzbinleri aşmaktadır. Hamidiye Alayları, Kürt yurttaşlarımızı Ermeni çetecilere karşı korumak için devlet tarafından kurulmuş sivil savunma birlikleriydi.

Ermenilerin Kürtlere yönelik yaptıkları soykırım ve zulümler, insanlık tarihinde çok nadir görülen zulümlerdendir.
Biz, Ermenilerin atalarımıza yaptığı zulümlerin öyküleriyle büyüdük.

Ben kendimden örnek vereyim. Ben Erzurumluyum. Bizim Karayazı ilçesine bağlı onlarca köyümüzde Ermeniler toplu katliam yaptılar. Ve o köylerde yaşayan binlerce insanın içerisinde sadece büyük anne annem sağ kurtuluyor. Olay özetle şöyle:
Osmanlı Rus harbinden dolayı eli silah tutan bütün erkekler cepheye gidiyorlar. Köylerde kadınlar çocuklar, yaşlılar ve hastalar kalıyorlar. Bir süre sonra köylerimize Ermeniler saldırıyorlar. Kadın, çocuk, yaşlı, sakat, hamile demeden herkesi öldürüyorlar. Hatta ahırlardaki hayvanlara varana kadar öldürüyorlar. Büyük anneannem de daha 15’li yaşlarda o köylerin ağasının kızı. Korkudan konaktaki şöminenin bacasına giriyor. Bir gün boyunca şöminenin bacasında saklanıyor. Ertesi gün, erkeklerin feryat ve ağlama sesleri geliyor.

Rahmetlinin anlattığına göre abilerinin de ağlama ve feryat seslerini duyuyor ama korkudan Şöminenin bacasından inemiyor. Çünkü, erkeklerin de esir alınmış olabileceğini düşünüyor. Ta ki köyde Ezan okununca, artık bizimkilerin köye döndüğüne inanıyor ve bacadan iniyor.

Büyük anneannem her şeyi anlatıyor bizimkilere. Bizim aile ve milisleri de cidden çok ciddi savaşçı insanlar. Bu sefer bizimkiler Ermeni köylerine karşı intikam operasyonları yapıyorlar ve misliyle cevap veriyorlar. Akabinde devlet devreye giriyor ve Ermenileri elimizden kurtarıyor.

Ve bir daha dönmemek üzere bütün Ermenileri Karayazı’dan söküp atıyoruz.

Bu sıradan bir öykü değil. Ben Keremè Kolağası’nın torunuyum. Bizim aile üzerine yakılmış birçok kahramanlık Kılam (Kürtçe Türkü) ve efsane öyküler vardır. Özellikle Ermeni ve Acem vahşeti ile ilgili Kılamlar ve öyküler cidden yürek yakıcıdır.

Dedemi Erzurum’dan Süleymaniye’ye Tebriz’e Maku’ya kadar bilmeyen yoktur. Merak eden dedemle ilgili devlet arşivlerinde bolce kaynak ve veriye ulaşabilir. Sadece Bizim Erzurum’da değil, Trabzon’dan Adana’ya kadar Ermeniler, bu millete soykırım uyguladı. Ama özellikle Doğu ve Güneydoğu bölgesinde Kürt vatandaşlarımız çoğunlukta olduğu için Ermeni zulümlerine en çok maruz kalanlar tabii olarak bunlar oldular.

Ermenilerin yaptığı vahşeti en iyi anlatan kılamlardan biri de Mahmut Kızıl’ın okuduğu “İbo begè Parsinè”dir. Kürtçe bilen veya bilmeyen kim bu Kılam’ı (Türkü) dinlese en hafifinden gözleri nemlenir. (https://www.youtube.com/watch?v=2TW8S-vdHUo )

Bu Kılam, Parsin’li (Diyarbakır Kulp ilçesi) İbrahim Ağa’nın Ermenilerden gördüğü zulmü anlatır. Ermeni çeteciler İbrahim Ağa’nın konağını muhasara altına alırlar. Ve İbrahim Ağa direnir. Ancak Ermeniler galip gelmek üzeredir. O sırada karısı, gelini ve kızı İbrahim Bey’e gelir kendilerini öldürmesini isterler. Çünkü Ermenilerin eline geçen Kürt kadınlarının başına neler geldiğini çok iyi bilmektedir. İbrahim Bey, muharebenin sonlarına doğru Eşini, Kızını (Cemile) ve gelinini (Almas) öldürür. Şehit olmadan önce de Ermeni çetecibaşı Darçin’i cehenneme gönderir.

Sadece 1900’lü yıllarda Ermeniler biz Kürtleri katletmediler. Her fırsatta Kürtlere dünyayı zindan ettiler.

Daha geçtiğimiz yıllarda Karabağ ve Ermenistan’da Kürtlere yaptıkları zulümler yeri göğü inletir boyutta. Laiçin Koridoru ve Karabağ’daki Èzidi Kürtlere karşı kelimenin tam anlamı ile bir soykırım uyguladılar. Karabağ’da ve Laçin Koridorunda yüzbinlerce Èzidi Kürt yaşıyordu. Bu gün onlardan bir tane kalmadı. Kaçanlar canlarını kurtardılar, kaçamayan binlerce Èzidi Kürt katledildi. Bu Èzidi Kürtlere sadece Azerbaycan ve Gürcistan sahip çıktı. Maalesef medyamız bu soykırım ve “yüzyılın Kürt sürgünü”nü haber olarak dahi görmedi. Azerbaycan sadece Karabağ Azerilerine değil, Karabağ Kürtlerine de kucağını açtı. Aynı şekilde bütün yoksulluk ve yokluğa rağmen Gürcistan da Kürtlerin sığınağı oldu.

Èzidilerin yaşadığı bu dramı bir türlü dile getirememeleri de uluslararası cinayet ve terör şebekesi PKK’nin yaptığı infazlar ve baskılardan dolayı pek dile getiremezler. Yıllar önce Erbil’de karşılaştığım, İsveç’te yaşayan Ézidi aydınlardan Wezirè Eşo’yaneden Ermenilerin bu zulmünü anlatmıyorsunuz dünyaya anlatmıyorsunuz” diye sormuştum. Wezirè Eşo’nun cevabını asla unutmayacağım: “Yeğen, sen PKK’yi tanımıyor musun? Dünyanın neresinde Kürde nefes aldırmış ki biz de sesimizi çıkaralım. Ermenilerin bize Karabağ ve Laçin’de yaptığı katliamı konuşanı infaz ediyor PKK.”

Ve bugün PKK’nin Kürt gençlerini Ermenistan’a götürüp Ermeni işgalciler için öldürttüğü ortaya çıktı.

Kahraman Türk basını “PKK’nin 300 ile 500 arasında PKK’li teröristi Ermenistan’a götürüp Karabağ’da savaştırıyor” manşetleri atıyor. Bu haberlerin tamamı külliyen yalandır.

Bu PKK terör örgütünün propagandasıdır. Sanırım grup grup en fazla (o da bulabildiyse) 50 terörist göndermiştir.

Çünkü bu gün PKK değil 500, 50 tane teröristi dahi bir araya toplayabilecek güç kapasite ve yeteneğe sahip değildir. Türkiye’nin PKK’ye karşı yürüttüğü operasyonlarla örgüt dağılma sürecinde. PKK, üçten fazla teröristi bir araya getirdiğinde SİHA’lar onları hemen avlıyor.

Değil 500 eğer PKK 50 teröristi dahi bir araya getirebilseydi şuna emin olun ki sınırdaki bir sabit askeri birliğimize saldırıp katliam girişimi yapacaklardı.
PKK’nin bittiği bu fahişeleşmiş kirli cinayet şebekesinin sempatizan tabanında dahi çok ciddi oranda hissediliyor. Ve bir çoğu bunu biliyor da. PKK, bozulan moralleri düzeltmek için bu kirli propagandaya başladı.

Ve her biri her şeyi bilen aynı zamanda birer Bordoklavye kahramanı olan medyamızın bazı yöneticileri bu yalanın üstüne atladılar. Böylece bitmiş olan PKK’nin güçlü bir savaş makinası olduğu imajını doğurdular.

Her şeyi açık açık söylemek lazım artık: Bugün Türkiye’deki Kürtlerin önemli bir kısmı PKK ve siyasi uzantılarının mankurtlaştırdığı yığınlar haline gelmiştir. PKK’nin Kürtlere yönelik yaptığı bu alçaklığa hiç biri itiraz etmiyor, sorgulamıyor: Her fırsatta bize soykırım uygulayan Ermeniler için neden Kürt gençlerini öldürtüyorsun?

Bugün Kürtler artık yol ayırımında. Ya ruhsuz kansız mankurtlaşmış PKK kürdü olacaklar, ya da onur, ahlak ve iman sahibi Allahın Kürdü olmakta direnecekler

30.09.2020 13:45

Bir önceki yazımızda Fransızların Charles De Gualle isimli uçak gemisini batırmak Türkiye için çekirdek çıtlatmak kadar basit olduğunu izah etmeye çalışmıştık.

Ne var ki, bedeni burada, ruhu Avrupa’nın mezbeleliklerinde çöplenen bazı arkadaş ve maalesef meslektaşlarımız hem telefon hem de elektronik posta yoluyla anlattıklarımıza şaşırdıklarını belirtiyorlardı. Halbuki Türkiye, yıllardır Savunma Sanayii’nde yaptığı atılımların tamamını şeffaf bir şekilde dünya ile paylaşıyor ve bu yüzdendir ki onlarca ülke Türkiye’nin ürettiği bu silahları satın almak için sıraya girmiş durumda.

Türkiye’nin bugünkü durumunu küçümseyenler, tarihi bilselerdi kendi ülkelerine ne kadar haksızlık ettiklerini anlayacaklardı. Dünya tarihinde uçak gemilerini batıran ilk ülke Türkiye’nin olduğunu bilselerdi sanırım utanırlardı biraz. Hem de öyle bir dönemde batırdılar ki, Osmanlı devletinin yıkım arifesinde olduğu bir zamandı ve I. Dünya Savaşı başlamış ve müttefiklerin (İngiltere ve Fransa) iki uçak gemisini batırmıştı.

Türkiye’nin ilk batırdığı uçak gemisi İngilizlerin HMS Ben My Cheree. İkincisi ise Fransızlara ait olan Paris -II

İki uçağın batış öyküsü kelimenin tam anlamı ile bir efsanedir. Patika yolunun bile olmadığı Kaş’a ta Antalya’dan götürülen dört hafif topla Topçu Teğmen Mustafa Ertuğrul Bey’in dünya savaş tarihine geçen nefis operasyonu ile batırılır.

Dünya tarihinde bir ilki başarır Topçu Teğmen Mustafa Ertuğrul Bey: 7.7 inchlik 4 adet topa sahip “dağ bataryası”yla HMS Ben My Cheree gemisini sadece 36 dakikada batırır.
Paris-II’nin batırılışı ise bir başka efsanedir. Merak eden google’da bu iki konuyla alakalı oldukça fazla bilgi ve görsel malzeme vardır.

Şimdi gelelim “günümüz Savaş Uçağı Gemisi nasıl batırılır” sorusuna.

Uçak gemisi üreten ülkelerin yürüttüğü propagandanın etkisiyle bütün dünyanın kamuoyunda oluşan algıya göre hiçbir savaş gemisi uçağı batırılamaz. Bu algı tamamen yanlış. Fizik bize şunu söyler, yüzen, yüzdürülen her şey batırılır, batırılabilir.

Uçak gemisinin batırılamayışı, kendisine eskortluk eden savaş gemileri ve denizaltıların oluşturduğu çelikten zırha bağlanır. Peki Bir uçak gemisi nasıl sefere çıkar?

Öncelikle hemen şunu söyleyelim ki bir uçak gemisi asla tek başına göreve çıkmaz. Uçak gemisine çeşitli özellik ve amaçlara sahip savaş gemileri eşlik ederler. Ortalama bir uçak gemisine 2 firkateyn, 2 adet tamamen hava savunma amaçlı teçhiz edilmiş korvet, su altı savunma amaçlı donatılmış destroyer ve en az bir denizaltı eşlik eder.

Fransızların herhangi bir savaşta çerez olarak değerlendirilebilecek Charles De Gualle’üne denizaltı eşlik etmiyor.

Dikkat ettiyseniz bu gemilerin koruma kalkanı ağırlıklı olarak hava savunma şeklinde. Deniz altından gelen saldırılara yönelik önlemler ise ikinci dereceye alınmış durumda. Ve bu gemilerin en büyük zafiyeti, su yüzeyinden gelebilecek saldırılara karşı savunmasız olmaları.

İkinci en büyük zafiyetleri ise bu gemilerin savunma stratejileri yüzde 90’ı akıllı mühimmatlara göre kurgulanmış olması.

Üçüncü zayıf noktaları ise, elektronik perdelemenin bu gemilerde hiçbir işe yaramaması.

Türkiye’nin ürettiği son füzelerin bir kısmı bu gemileri etkisiz hale getirmeye yönelik kurgulandığını rahatlıkla söyleyelim. Türkiye, imparatorluk ve binlerce yıllık ordu birikimine sahip olduğundan dolayı savunma stratejilerini bu brikimden hareketle kurgular.

Örneğin, Türk Harp Okulu’ndan mezun bir Teğmen, Savunma hatlarını oluştururken, aynı zamanda taarruz yapılabilecek şekilde kurguluyor. Türk saldırı hatları ise tamamen başka bir konsept üzerine kurulu.

Anglo Sakson, Germen, Slav ve Aryan ordularının savunma hatları tamamen yeri tutmak ve korumak üzeredir. Yani Türk savunma hatları gibi yeri korumak ve taarruza geçmek üzere kurulu değildir.

Çanakkale ve 1. Dünya Savaşı sırasında teknolojik ve mühimmat olarak oldukça yetersiz olan Türk ordusunun savunma hatlarında günün en ileri teknolojisi, mühimmatı ve psikolojik morali ile zirvede olan ordularını (İngiliz, Fransız ve İtalyanlar) durdurup akabinde de bunları perişan etmesinin sebebi budur. Türk askeri savunması, taarruz yapmak üzere kurulur.

Şimdi tekrar, Türk Savunma sistemlerinde Uçak gemilerini savaşta tamamen bertaraf etme yeteneğine gelelim.

Pek bir merakla takip ettiğim IDEF fuarları aslında Türkiye’nin bu yeteneğe sahip olduğunu 2 yıl önce gösterdi bize. Türk ve batı medyasının gözünden kaçtı ama biz bir kenara not etmiştik o fuardaki ilginç bir cümleyi.

2019 IDEF Fuarı’nda ROKETSAN’dan oldukça ilginç bir açıklama gelmişti.

O fuarda ROKETSAN’ın lansman silahı Atmaca füzesi idi. Ve Atmaca füzesi ile ilgili ROKETSAN’ın üst düzey bir yetkili şu ilginç cümleyi söylemişti: “Bununla bir uçak gemisini bile batırabiliriz.”

O gün şunu sormuştuk, “peki, nükleer uçak gemisini de batırabilir mi?”

Cevap benim için mükemmeldi. O da şimdilik “sır” kalsın.

Uçak gemilerinin en büyük zaaflarının su yüzeyinden gelen saldırılar olduğunu belirtmiştik. Ve bir uçak gemisini etkisiz hale getirmek için Sea Sparrow türü bir füzeden faydalanmak yeterlidir. Sea Sparrow, NATO donanma kuvvetlerinde, gemilerde kullanılan kısa menzilli hava savunma füzesidir. Ancak bu füzeyi su yüzeyinden saldırı amacıyla kullanınca karşıdaki geminin hiçbir şansı kalmıyor.

Çünkü Amerikalılar bundan tam 28 yıl önce Ege’de icra edilen bir NATO tatbikatı sırasında Muavenet Zırhlımızı bu füze ile “kazaen” vurmuştu. Oysa bu kaza değildi. ABD’liler, Kuzey Irak’ta operasyon yürüten 2 ABD” helikopterinin Türk askerine ateş açması üzerine Türkiye tarafından düşürülen 2 Amerikan helikopterinin intikamı alınmıştı aslında. O günkü sözde anti emperyalist olduğunu iddia eden sosyal demokrat CHP’nin koalisyon ortağı olduğu hükümetimiz ABD’ye boyun eğmiş ve tarihimizde kara bir leke olarak yer almışlardı.

Bunun yanında Türkiye’nin akıllı mühimmatlarının yanısıra Kara Topçu yeteneği ve teknolojisi şu anda NATO içerisinde en ileri konumdadır.
Sahra bataryalarını dağda, dağ bataryalarını sahrada kullanan Türk ordusu için, bunları basit savaş gemilerinde konuşlanarak kullanması işten bile değil.

Uçak gemileri ile onları savunan firkateyn, korvet, destroyer ve diğer yüzer araçlarının en büyük zaaflarının başında radar sistemleri geliyor. Tamamının radar sistemleri aynı algoritma üzerine kurulu.

Ve bu radarlar, GPS’siz hedef odaklı hareket eden Türk İnsansız Hava Silahlı Araçları’nı görebilmeleri imkânsız.
Ayrıca, bu gemileri etkisiz hale getirmek için batırmaya gerek yok. Geminin komuta kısmı ve pervanesine yapılan şiddetli minik bir akın, bu yüzen orduyu bir demir yığını haline getirir.

Uçak Gemisi’ni batırmak, mevcut Yunan ordusunu Makedonya’ya kadar kovmak kadar kolaydır Türk Silahlı Kuvvetleri için.

14.09.2020 16:09

Doğu Akdeniz’de Yunanistan, uluslararası hiçbir hak hukuğa dayanmadan Türkiye’nin üzerine geldikçe geliyor. Yunanistan’ın askeri ve ekonomik çöküntüye rağmen kendisinde onlarca kat güçlü bir ülkeye hem de tamamen haksız ve hukuksuz bir şekilde tebelleş olması akıl karı değildir. Bütün haklılık durumuna rağmen Yunanistan’ın eceline susmuşçasına Akdeniz’de Türkiye’nin ayağına dolanmasının esas sebebi başkadır.

Yunanistan’ın hamiliğine soyunan Fransa, AB, ABD ve onların üst aklı Siyonizm’in esas amacı Yunanistan ile Türkiye’yi boğuşturmak ve Türkiye’yi Afrika’dan, Kuzey Afrika’dan ve Akdeniz’den uzak tutmak. Yani Türkiye’nin bütün enerjisini Yunanistan üzerine çekerek onu bu alanlardan uzak tutmak.

Yunanistan, varlık olarak kurulduğu günden bu yana gerçek bir devlet olmayıp vekil bir devlettir. Krallık döneminde bile, Yunanlılar arasından değil de başka bir Avrupalı aileden bir ferdi Kral olarak gönderdiler. Parlamenter demokratik sisteme geçişleri de tamamen Batı’nın çıkarlarına hizmet etmek üzere kurgulanmıştır.

Yunanistan’daki bu köle düzenini fark eden Yunan Komünistler buna isyan etmiş ve çok ağır bedeller ödemişlerdir. Yüzlerce komünist ve onlarca Komünist lider faili meçhul suikastlara kurban gitmiştir. Özellikle Girit Komünistlerinin yaşadıkları dram, kelimenin tam anlamı ile bir faciadır.

Vatansever, anti emperyalist gerçek komünistler tasfiye edildikten sonra onların yerine GLADIO’nun atadığı komünistler geldiler.

Aynı dönmede aynı oyun Türkiye’de de sergilendi. Sebahattin Ali gibi namuslu komünistler faili meçhuller, hapisler ve sürgünlerle sindirildikten sonra Yunanistan’daki gibi Türkiye’de de GLADIO’nun, CIA’in solcuları hep öncü kadroda rol aldılar ve kitleleri uyuşturarak hepsinden birer ulusalcı faşist yobaz kafası örümcekli tipler üretmeyi başardılar. Tabi bu bahsi diğer. Esas konumuza geçersek, Yunanistan’ın tamamen haksız ve hukuksuz bir biçimde Türkiye’nin başına tebelleş olmasının esas sebebi Avrupa, ABD ve İsrail’dir. Bu görüneni. Bu üç gücü de domine eden uluslararası sermaye ve onun ana omurgası Siyonizm’dir.

Görünürde, Yunanistan’ı en çok kışkırtan Fransa. Ve Fransa, gücüne çapına bakmadan Türkiye’ye her gün tehditler üstüne tehditler savuruyor. Elinde bulunan tek uçak gemisi Charles De Gualle uçak gemisini Kıbrıs’a göndererek Türkiye’ye tehditlerini somutlaştırıyor. Buna mukabil Türkiye, sadece Dışişileri Bakanlığı üzerinden Fransa Cumhurbaşkanı Macron’a her önüne gelene havlayan it muamelesi yapıyor.

Türkiye, devlet düzeyinden polemikten çok, Fransa’yı can evinden vurmayı tercih ediyor. Her gün Fransız sömürgesi olan bir Afrika ülkesinde bir Türk devlet heyeti boy gösteriyor ve bu ülkelerle resmi uluslararası anlaşmalar imzalıyor. Fransız sömürgelerine bağımsızlık ve özgürlük anlayışını götürmeye çabalıyor. Asıl öldürücü olan darbe kanaatimce bunlar.

Türkiye’nin diplomasi alanındaki bu öldürücü manevralarının yanısıra askeri durumlara da bir göz atmak lazım.

Gelen uçak gemisinde 40 adet uçak ve bir miktar helikopter bulunuyor. yaklaşık 3 bin askeri personel bulunuyor. Gemide bulunan savaş uçaklarının tamamı Rafale modelleri. Yani Türk Silahlı Kuvvetlerinin yabancısı olmadığı savaş uçakları.

Savaş gemilerinde bulunan uçakların yaklaşık yarısı gemiyi koruma amaçlı görev yapar. Yani Macro’nun camdan sarkarak bağırıp çağıran umumhane sermayesi gibi çığırmasının hepi topu bu. 40 savaş uçağı ve birkaç helikopter taşıyan savunma sistemi oldukça zayıf olan bir savaş gemisi.

Bu savaş gemisinin tehdit etmeye geldiği ülkenin 400’ün üzerinde savaş uçağı var. Bunların çoğu avcı uçağı. Bu uçakların kullandığı mühimmatın çok önemli bir kısmı ne NATO ne de başka bir ülke tarafından biliniyor ve tamamı farklı uzun menzillerde ve tamamen özgün yapıya sahipler.

Türkiye’nin karadan havaya, denizden havaya, havadan havaya ve denizden karaya füze sistemlerinde yüzde 80’lere varan bir özgünlüğe sahip olduğunu bilmeyen yok. Ayrıca, kara kuvvetlerinin topçu birliklerinin yetenekleri NATO’nun bile standartlarının çok üstünde. Türk topçusunun bir top bataryası ile ne destanlar yazdığını Fransızlar dahil o ülkeye burnunu sokmaya çalışanların tamamı tanık oldu.

Deniz Kuvvetlerindeki özgünlük de yüzde 80’leri bulmuş durumda.

Ve Türkiye’nin en büyük savunma gücü olan Elektronik Harp sistemi, Suriye ve Libya’da bütün dünyayı şaşkına çeviren bir güce sahip. Özellikle İnsansız Silahlı Hava Araçlarında Türkiye, dünyada bir ilki gerçekleştirdi: Sürü İHA ile operasyon. Ve Türkiye bu operasyonla Suriye ordusunun gücünü ve onun destekçilerini iki gün içerisinde kelimenin tam anlamı ile yerle bir etti. Hiçbir hava savunma sistemi Türk SİHA’larını ve elektronik harp araçlarını engelleyemiyor.

Şimdi 83 milyonluk devasa bir ülke. 400’ün üzerinde savaş uçağı olan bir ülke. Bu uçakların neredeyse tamamı özgün ve milli füzeler ve silahlar kullanıyor.

Bunca teknoloji ve gelişmiş özgün silahlara karşılık 40 uçak taşıyan bir savaş gemisi mi meydan okuyacak. Allah vere de öyle bir çatışma olması durumunda Charles De Gualle’nin denizin üzerindeki ömrü maksimum 1 saattir. Bütün uçakları, helikopterleri ve 3 bin askeri ile o gemi en fazla bir saat içerisinde Akdeniz’in dibine gömülür.

Fransa Savunma Bakanlığı’nın ve özgür basın düşmanı çapsız lideri Macron bu durumu bilmiyor mu?

Elbette biliyorlar.

Peki Neden bu boş tehdide sarılmış durumdalar?

Çünkü Fransa’da ekonomi ve sistem çökmüş durumda. Macron, zevahiri kurtarmak için kartondan kaplan rolünü oynuyor. 

Peki Türkiye neden buna mahal veriyor? İşte zurnanın “zırt” dediği yer burası.

Fransa’nın efelenmesinin ne kadar boş ve anlamsız olduğunu Fransa sömürgelerine anlatmak için buna mahal veriyor. Macron efelendikçe, Türkiye Afrika’daki Fransız sömürgeleriyle ilişkilerini daha da genişletğyor.

Size garip gelecek ama hala Afrika’da bir çok Fransız sömürgesi, Fransa’nın dünyanın tek patronu, lideri sanıyorlar. Macron’un efelenmeleri bu ülkelerin medyasında da yankılanıyor. Ancak ertesi gün kendi medyalarından ülkelerine Türk diplomatik heyetinin ziyarete geldiğini ve bir çok ticari ve diplomatik anlaşma imzaladıklarını görüyorlar. Böylece Kralın çıplak olduğunu anlıyorlar. Türkiye’nin gürültüsüz patırtısız bu ülkelerde iş kotarması, buralardaki uyanışa pek etkili olmazdı. Ancak Fransa’nın bütün sahte tehdit efelenmelerini es geçerek Afrika’da icraatta bulunması işte bu, uyuyan kara kıtanın uyanmasını hızlandırıyor.

Sonuç olarak şunu söylememiz kâfi. Kıbrıs’a gelmeye çalışan Charles De Gualle uçak gemisinin Türk askeri savunma gücü karşısında ömrü maksimum 1 saattir. Ve sizi temin ederim ki bu gemiden kalkan hiçbir uçak Türk hava sahasında girdikleri anda düşürülecektir. Bunlardan hiç birinin Türk toprakları üzerinde uçması mümkün değildir.

De Gualle, Doğu Akdeniz’e gelmesi ile her hangi bir Fransız balıkçı teknesinin gelmesi arasında Türkiye için hiçbir fark yoktur. İkisi de TSK için sadece çerezdir.

11.09.2020 15:15

Türkiye’de meslek odaları ve barolar, baskıcı ve totaliter rejimin devamını sağlamak amacıyla kurulmuşlardır. Özellikle barolar, Tek Parti Faşizminin hayatta ve hükümran kalması için özel bir görev ihsas ederler.

Baroların, toplumsal devrim ve dönüşümün önünde en büyük engellerden biri olduğunu bilmeyen yok sanırım.

Türkiye’de tabandan gelen değişim ve dönüşüm taleplerinin daha hızlı bir şekilde yerine getirilmesi için öncelikle baro tekelinin kırılması gerekliliği görüldü ve gereken yapıldı: Çoklu Baro Sistemi

Babası üç, kendisi de iki faşist ve İslam karşıtı darbe yaşamış bir birey olarak, baroların, Kemalist diktanın (Atatürk ve Atatürkçülükle alakası yok Kemalizm’in. Daha çok Stalinizm ve Faşizm karışımı korporatist bir diktatoryal zihniyet) 28 Şubat zulmünün en önemli payandalarından biri olduğunu bütün acıları ile yaşayan biri olarak Çoklu Baro Sistemi’ne en çok sevinenlerden olduk.

Yasa, TBMM’den geçip Cumhurbaşkanı’nın onayı ve Resmî Gazete’de yayımlanmasından sonra İkinci Baro çalışmalarına başlanıldı.

Dikta rejimin devamında önemli iki saç ayağı olan İstanbul Ve Ankara’daki barolara karşı ikinci baro çalışmaları herkesi heyecanlandırdı. Her iki ilde de binlerce (İstanbul’da on binlerce) avukat, mevcut baronun politika ve siyasal organizasyonmuş gibi duruşuna katılmıyor ve bu politikalardan rahatsızdı.

Özellikle İstanbul’da 2. Baro’nun kurulması işten bile değildi. Çünkü bu baronun kuruluş çalışmalarına girişen, hak ve özgürlüklerden yana olan kitlenin sesi olarak temeli atılan Hukukçular Derneği’nin 2000 bin avukat bulması çelik çomak oyunu kadar basitti.

Zaman geçtikçe, verilen süre yaklaştıkça hepimizin heyecanı artıyordu. Özellikle benim kuşağım için 2. Baro, adeta yeni bir Kurtuluş Savaşı Zaferi idi. Kuruluş girişimini başlatanların başında olan zat, televizyonlara çıkıp 2 bin imza topladığını haftalar önce ilan edince derin bir oh çekmiştik…

Ne var ki, eklenen gün geldi, bir de baktık ki kral çıplak.

50 bin avukatın bulunduğu İstanbul’da ikinci baronunu kurulması için 2 bin avukat bulunamamıştı. Demek ki haftalar öncesinde televizyonlara verilen “2000 avukat imzası aldık” meyanındaki açıklama bir kandırmacaymış. Demek ki adalet adına yola çıkıldığında gerçek dışı konuşulabiliyormuş. E, hani adalet, gerçeğin tesisini amaçlıyordu? Bir yurttaş olarak aklımız bu çelişik durumu almadı.

Bu başarısızlığın sebebini araştırmaya çalışınca korkunç bir manzara ile karşılaştık.

Benim kuşağın gözünün nuru, medar-ı iftiharı ve 2. Baroyu kurmak için yola çıkan Hukukçular Derneği meğer artık o Hukukçular Derneği değilmiş. Çünkü çoklu Baro tartışmaları başladığında, Hukukçular Derneği, resmi Twitter hesabından “çoklu baroya karşıyız” diye açıklamada bulunuyor. Hem çoklu baroya karşı çık hem de 2. Baroyu kurmaya kalkış, bu ne mene bir iştir?

İkinci tuhaf ve evlere şenlik iş de kendilerini kanun dışı bir şekilde “Kurucular Kurulu” olarak ilan edenlerin arasında tek bir başörtülü avukatın olmamasıdır. “Başörtülü olması şart mıdır” diyeceksiniz. Bize göre şart değil“Farz”dır. Çünkü barolardan en büyük zulmü başörtülüler gördü bu ülkede. Hatta bize kalsaydı, bu ekibin başında bir başörtülü avukat olmasını istedik. O mazlum hanımlarımızın kızlarımızın arasında öyle yiğit ve delikanlı avukatlarımız var ki her birinin yüreği 10 okka gelir.

Barolardan en çok zulüm görenleri temsilen bir kişinin olmaması da ayrı bir utanç verici durum.

Kurucular Kurulu olayı ayrı bir garabet ve facia. Çünkü yasaya baktığımızda, şöyle emrediyor:

“2000 kişinin imzasını toplanması ve bu 2000 kişinin arasından kurucular kurulunun seçilmesi gerekiyor.” Ama bu yapılmadı.

Tanıdık bir çok avukat arkadaş ve dostumuzu arayıp konuşunca daha da üzücü durumla karşılaştık. “Bizim avukatları” arayıp 2. baroya katılmaya davet edenlerden bazılarının mensubu veya yakın durduğu siyasi partiler kafadan 2. Baroya karşı. Ve konuştuğumuz avukat arkadaşlarımız, bu çelişkili durumdan dolayı uzak durduklarını söylediler. Çünkü tarafı oldukları siyasi parti, Sayın Erdoğan’ın bu devrimci duruş ve çabalarına karşı siyaset güttükleri için, bu çalışmadan imtina ediyorlar. 

Aslında burada sorgulanması gereken, milletin ve Sayın Cumhurbaşkanı’nın üzerinde hassasiyetle durduğu 2. Baro çalışmalarının bir drama dönüşmesine sebep olanların faş edilmesidir.

Önce 2. Baroya karşıyım deyip sonra kuruluş çalışmalarının başına geçerek, bu işi kadük bırakmak bu yöntem kimin yöntemidir, hangi grubun, örgütün ve yapının taktiğidir bu ortaya konulmalı ve gereği yapılmalıdır.

Çünkü Ankara ve İstanbul’daki 2 baro çalışmalarının içi daha başlamadan boşaltılmıştır ve ortaya şu acı tablo çıkıyor:

Ekim ayında Türkiye Barolar Birliği'ne kesinlikle delege gönderilemeyecek. Çünkü 2000 imza toplanamadı ve 2. Baro teşekkül ettirilmedi. Bu husus her şeyden önce Sayın Erdoğan'a vurulan ağır bir darbedir.

Burada asıl sorgulanması gereken bir diğer konu da son baro seçimlerinde ülkücü adayı destekleyen 9 bin civarındaki Ülkücü avukatlardan neden bir tanesi dahi bu çalışmaya katılmadı?

Bunun içinde Gelecek, Saadet ve Deva etkisi nedir? Ülkücü avukatlar bu durumdan dolayı mı 2. Baro çalışmalarından uzak durdular?

Benim asıl merak ettiğim, açık açık “Burası AK Parti’nin arka bahçesi değildir.” diyerek içinde/başında bulunduğu yapıyı Erdoğan’a karşı mevzilendirenlere 2. Baronun kurulması görevini neden tevdi ederler?
Bu bir dramdır. Görünürde sadece 2. Baro dramı olmasına rağmen, aslında bu milletin hak, hukuk ve adalet arayışının dramıdır. Ama ok yaydan çıktı. “Kervan yolda dizilir” anlayışıyla Sayın Erdoğan ve bu millet, bu dramı tarihin çöplüğüne atarak hakikatin tesisini gerçekleştirecektir.

05.09.2020 15:31

Dün İ.E. ve M.O.’nun önemli figürü olan Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinde olan bir dava dosyası ile ilgili yazdığımız yazıda belirttiğimiz gibi, bugünkü yazımızda şüphelerimizi delilleri ile birlikte tek tek sıralayacağız.

Dün de belirttiğimiz gibi bu dava; HDP, CHP, Türk ve İslamcı Kürdofaşistlerin iddia ettikleri şeylerin neredeyse tamamı yalan. İ.E., M.O. ile 20 gün aynı evde kaldığı ve M.O.’nun zorla cinsel ilişkiye girdiği iddialarının da tamamı yalan.

Ve M.O.’nun “Alkollüydüm ne yaptığımı hatırlamıyorum. Kızla cinsel ilişkiye girdim” diye bir ifadesi yok. Dava dosyasını defaatle okudum ve şimdi dosyada olağan şüphe ve şüphelileri tek tek ortaya sunarak kararı kamu vicdanına bırakıyorum:

İ.E. ve M.O. sadece iki gün aynı evde kalıyorlar. İ.E., 23 Haziran’da evinden kaçtıktan sonra önce 2 gün Öğretmen Evi’nde, sonra üç gün daha Siirt merkezde bir otelde kalıyor. Otele giriş yaptığı saat, MOBESE kamera kayıtlarına göre 25 Haziran 2020. Saat: 15:00 ve 28 Haziran’a kadar otelde konaklıyor. 25 Haziran günü otelden dışarı adımını dahi atmıyor.

İ.E.’nin ifadesi ve MOBESE kamera kayıtlarına göre bu dönemde (25-28 Haziran) M.O. ile görüşmüyor.

26 Haziran gecesi dosyada mağdur olan kız, saat 23 civarında otelden çıkıyor. O gece odasına dönmüyor ertesi gün yani 27 Haziran sabahı saat 06:30’da odasına dönüyor.

27 Haziran gecesi de aynı saatlerde otelden ayrılıyor ve 28 Haziran sabah 06:30 sularında otele dönüyor. Bunların tamamı kamera kayıtlarında ve dosyada tamamen mevcut.

Ve İ.E., bu tarihlerde M.O. ile hiçbir şekilde görüşmüyor.

28 Haziran günü yine alışılmışın dışında bir hareketlilik MOBESE kameralarının kayıtlarına düşüyor.

27 Haziran’da öğlen saatlerinde otel sahibi S.K. ile birlikte dışarı çıkıyor ve S.K.'ya ait 34 SA ….. plakalı aracıyla otelden ayrılıyorlar. Bu durum hem MOBESE kayıtlarında hem de otel çalışanlarından B.E.’nin ifadesinde mevcut.

Bu olayı otel sahibi S.K. ifadesinde şöyle anlatıyor:

"27 Haziran günü evden geldiğimde otelin önünde yol çalışması vardı. Aracımı Hotel'in önüne park ettim. Otele giriş yaptığımda İ.E. lobide oturuyordu. Otele girip çıktım, kapı önündeki yol çalışmasına yardım ettim. Yol çalışması bitti otele girdiğimde İ.E. saçlarıyla oynuyordu. Bana taksi bulamadığını Botan Çayı'na gitmek istediğini söyledi. Galiba arabamı gördü. Bende taksi olmadığı için acıdım, yazık görsün istedim ve İ.E. ile birlikte saat 14:30 sıralarında 34 SA xxx plakalı aracımla onu Botan Çayına götürdüm. Botan Çayına gittiğimizde yol bozuk olduğu için aşağıya inmek istemedim. Çok ısrar etti bende kırmayıp indirdim. Aşağısı çok kalabalıktı. Suyun kenarında biraz dolaştı. 15 dakika bekledim ve bayan şahsa otelde kimsenin olmadığını geri gitmem gerektiğini söyledim."

Şimdi bu konu ile ilgili otel çalışanı B.E.’nin ifadesine bakalım.

B.E., 22 Temmuz’da verdiği ifadesinde şunları söylüyor:

"28 Haziran günü sokağa çıkma yasağı olduğu için ben henüz otelde idim. Otelde 1. Katta bulunan salonda dinlendiğim sırada patronum aradı. Patronum, İ.E. isimli şahsı Botan Çayına götüreceğini gelene kadar aşağıda beklememi söyledi. Bu sırada S. ve İ. isimli şahıs patronuma ait 34 SA xxx plakalı arabayla otelden ayrıldılar."

Saatler süren Botan Çayı gezisinde ne oldu acaba? Botan Çayı gezilerinin ne olduğunu Siirtiler çok iyi biliyor.

İ.E., M.O. ile görüşmeyi, bu Botan Çayı Gezisi’nden sonra yapıyor. Evden kaçtığı günden beri M.O? ile il defa 28 Haziran günü görüşüyor. M.O., İ.E.’nin isteği üzerine onu aynı gün öğleden sonra otelden alıp eve götürüyor.

Ve Zurnanın “zırt” dediği yerlerden birine daha geliyoruz burada. Otel’in kayıtları silinmiş durumda. Sadece 1 gün otelde kaldığı görünüyor. Halbuki MOBESE kameraları kayıtları ve otel çalışanlarının ifadelerine göre İ.E. 25 Haziran’da otele giriş yapmış ve 28 Haziran günü çıkış yapmış. İ.E., de ifadesinde 4 gün otelde kaldığını söylüyor.

Tanıklar, devletin resmi kamera kayıtları ve mağdurenin ifadesine göre 4 gün kaldığı otelin kayıtlarında neden bir gün görünüyor? Ve edindiğimiz bilgilere göre bu kayıtlara otelin sahibinden başka kimsenin ulaşması mümkün değil.

Ve yine otelde 26 ve 27 Haziran gecesi çıkış yapıp sabah 06:30’da dönen İ.E., nerede kaldı. İ.E. ve otel işletmecisi S.K.’nın telefon bazlarına bakılırsa belki bir ipucuna ulaşılır diye düşünüyorum.

Bunun cevabını umarım Siirt Adliyesi arar bulur.

Bu arada İ.E., M.O.’yu otel sahibi S.K.’nın telefonundan arıyor. Ve M.O. aynı gün otele gidip 16’dan sonra İ.E.’yi otelden alıp eve götürüyor. 29 ve 30 Haziran günü ikisi aynı evde kalıyorlar. 1 Temmuz günü de Siirt’ten İzmir’e saat 12:30’da hareket eden otobüsle İ.E., İzmir’e gidiyor. Yol parasını ve 500 TL cep harçlığının yanısıra banka kartını da kullanması için İ.E.’ye veriyor M.O.

Dosyadaki ifadelerden şimdi de Adli Tıp raporuna gelelim. M.O.’yu suçlu ilan eden HDPKK ve feminist kadın dernekleri ile CHP’lilerin dillerine doladıkları ve delil olarak sundukları Adli Tıp raporuna bakalım. Hemen baştan söyleyelim ki Adli Tıp Raporu’na göre M.O. masum görünüyor. Şöyle ki:

8 Temmuz 2020'de Adli Tıp uzmanları tarafından yapılan muayenede İ.E.’nin muayene tarihinden en fazla 10 gün öncesinden “bekaretini yitirdiği” belirtiliyor.

Şimdi takvim yapraklarını geriye doğru çevirelim. İ.E., 23 haziranda evden kaçıyor. 2 gün Öğretmen Evi, 4 gün de otelde kalıyor.

Ancak 26 ve 27 Haziran gecelerinde İ.E. otelden çıkıp bilinmeyen bir yere gediyor, sabah 06:30’da geliyor. Bu saat, güneydoğu ve doğu illerimiz için Batı illerimizin 08-09’u gibidir.

Ve bir de 27’sinde iki saatlik bir Botan Çayı gezisi var.

İ.E.’nin ifadesine göre 328 Haziran’ı 29’a bağlayan gece M.O. ile aynı yatağı paylaşıyor ve o gece cinsel ilişkiye girmiyorlar. 29’u 30 Haziran’a bağlayan gece cinsel ilişkiye girdiğini ve ertesi gün İzmir’e gittiğini söylüyor İ.E.

İ.E.’nin kamera kayıtlarının, tanıkların ifadesini göz önünde bulundurduğumuzda şu ortaya çıkıyor: M.O.’nun dışında 2. Bir olağan şüpheli daha var. İ.E.’nin 26 ve 27 Haziran gecelerinde nereye gittiği baz kesişmeleri alınırsa ve Botan Çayı Gezisi açığa çıkarılırsa ilk cinsel ilişkinin kiminle yaşandığı ortaya çıkar.

Cinsel Saldırı konusuna gelince, ilk gece İ.E. istemediği için cinsel ilişki gerçekleşmiyor. Sadece öpüşme vs var. Hem mağdure hem de zanlı M.O. ifadelerinde bunu açık açık söylüyorlar. İkinci gece cinsel ilişki yaşadıklarını iki taraf da söylüyor. Ama İ.E., bunun isteği dışında gerçekleştiğini söylüyor. İşte buna mahkeme inanmıyor ve bunu “hayatın akışına ters” buluyor. Ve zanlıyı tahliye ediyor.

İ.E.’nin “intihar” olayı da oldukça şüpheli. Olay Yeni İnceleme Şubesi’nin elde ettiği bulgular ve fotoğrafları incelediğimizde “intihar” olayı oldukça kuşkulu bir hal alıyor. Çünkü mağdur İ.E.’nin intihar ettiği öne sürülen odanın duvarında br kaç tane saçma izini buluyor güvenlik güçleri.

Dünkü yazımızda da belirtmiştik, vücuda dayatılan bir av tüfeğinin fişeği eğer saçma ise, saçmaların bedeni delip çıkması imkansızdır. Saçma, başkasının ateşi sonucu bedene veya hedefe isabet etmeden en yakın engele çarpar. Bu da oldukça şüpehli bir durum.

Özetle, bu dosyada sadece M.O. değil- Otel sahibi ve kızın “intihara teşebbüs ettiği” gün yakınında bulunanlar da olağan şüpheli kanaatimce.

ÖNEMLİ NOT:

Dün Siirt’te meydana gelen bir adli vakanın nasıl siyasi cinayete çevrilmeye çalışıldığının içyüzünü anlatmaya çalıştım. Hem de mahkeme dosyasına ve dosyadaki delillere dayanarak.

HDP, tabanının kaymasını engellemek ve elindekini diri tutmak için karmaşık bir aşk ilişkisinin sonucunda meydana gelen intihar iddiasını siyasi bir cinayete çevirmeyi başardı. Taraflardan biri Kürt, diğer Türk ve askerdi. Kürt olan kız, Türk ve asker olan erkek yüzünden “intihar etmiş” (Ki burası daha kesin değil).

HDP ve uzantıları ile bu partinin Batı Anadolu ve Ege’deki yansıması olan CHP ve paydaşları tamamı yalanlar üzerine kurgulanmış algı yönetimi ile dosyada şüpheli bulunan askeri resmen linç ettiler. Adliye mekanizması da hukuku, kanunları değil linççi koroya katılarak askeri tutukladı.

Linç amaçlı haberlerin tamamında mantık hataları hakimdi. Dünkü yazımıza PKK/HDP’lilerin olan tepkilerini önemsemedim. Çünkü biz onların elinden oyuncaklarını aldım. Kürt yurttaşları yine yalanlarla domine edip kan pazarını devam ettireceklerdi ki biz bu kirli tezgâhı bozduk. Beni şaşırtan ve sonra da kızdıran, Müslüman olarak gördüğüm ve bu yüzden değer verdiğim medyada yer alan Kürt arkadaşlarımın aklı, vicdanı ve insafı bir kenara bırakarak PKK/HDP/CHP ağzı ve üslubuyla bana saldırmaları.

PKK’nin domine ettiği seküler Kürtlerden bir Kürdofaşist prototipi ortaya çıkmıştı. Demek ki PKK Müslüman olarak bildiğimiz bu tiplerden birer İslamcı Kürdofaşist üretmeyi başarmış.

Bu arkadaşlarımın tümü (sadece bir kişi hariç. Bizi hak hukuk konusunda uyaran ve yol göstermeye çalışan halen bürokraside önemli bir konumda olan, yürekten abi dediğim bu kalem ve insan güzeli şahıs hariç) askerin şahsında direk devleti suçluyorlardı. Olayda şüpheli olan şahsın asker olması direk burada devleti taraf yapıyor onların gözünde.

Bu salim arkadaşlar, arkaik HDPKK’nin 1970’lerin Stalinist refleksle hala Türkiye’nin eski ceberut devlet refleksine sahip olduğu propagandasına inanmışlar. Ve bu inançladır ki her zaman olduğu gibi bu olayda da aklı bir kenara bırakıp iç güdüleri ile refleks gösteriyorlar. Her fırsatta iç güdülerini bırakıp akılla hareket etmelerini salık vermemiz pek etkili olmamış anlaşılan.

Hele bunlardan bir kevaşe var ki evlere şenlik. Direk devlet düşmanlığı yapıyor özel yazışmasında. Halbuki bu kevaşe, devletin kapısında kemik kemirebilmek için az uğraşmamıştı. Ve yıllardır devletin kemiğini kemiriyor. Üstelik bu kıt aklı ile devletin halka hitap medya kurumlarında yazılar yazıp millete akıl vermeye çalışıyor.

Beni “TeCe’nin kalemi” olarak göstermeye çalışan bu dinci tayfanın bazıları T.C.’nin kurumlarında çalışıyorlar. Bunlar sadece Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin değil, HDPKK’nin önünde 40 takla atan kişiliksiz şahsiyetsiz tiplerdir.

Örneğin, yıllarca JİTEM’e muhbirlik yapan, elinde Kürt kanı olan Bedel Boseli adlı kişilik yoksunu amip, bu yapılanma tasfiye edilince hem PKK hem de Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi’nin patronu olan KDP’nin kapısında yıllarca yağlı bir kemik için takla atıp durdu.

Bu İslamcı/dinci Kürdofaşistler de Bedel Boseli gibi ajanlaşmış kişiliğin farklı versiyonu olmuşlar adeta.

Allah korkusunu, vicdanı, ahlakı ve insafı bırakan tanıdığım bütün İslamcı Kürdofaşistler! An itibariyle sizi talakı salise ile hayatımdan boşayıp gönderiyorum. Ve Müslüman bir Kürt olarak bir kez daha söylüyorum ki: Cennetmekan merhum babam dahi zalimin yanında yer alırsa ona karşı direnirim. Mazlum, babamın katili olan 12 Eylül işkencecileri olsa bile o konuda mazlumun yanında yer alırım

Bu güne kadar hayatımda yer almış ve HDP yaltakçısı bütün İslamcı Kürdofaşistler! Üzerinize sifonu çektim.

27.08.2020 16:20

FETÖ terör örgütünün diğer kamu kurumları gibi Adalet sistemini de işgal edip kendi çıkarları doğrultusunda kullandığı günden bu yana sistem hala yerine oturamadı. Yargı, özellikle Ağır Ceza Mahkemeleri’nin son yıllarda bazı kararları cinayetten daha ağır sonuçlara sebep oluyor. Çocukluğumun 12 Eylül mahkemeleri bile (Siyasi davalar hariç) adli davalarda böylesine fahiş hatalar işlemediler. Özellikle Ağır Ceza Mahkemeleri’nin kararları neredeyse Yargıtay içtihadı gibiydi. Ve çoğu karar Yargıtay’ca onanırdı. Ama günümüzde bütün Ağır Ceza Mahkemelerinin kararlarından bir çoğu Yargıtay’ca bozuluyor. Kimi esastan, kimi usülden. Esas ve usül hatasını yapan insanların nasıl Ağır Ceza mahkemelerinde görev aldıkları ayrıca sorgulanması gereken bir konu.

Yargının aldığı yanlış kararlardan dolayı bir çok insanın hayatı kararıyor. Karar tevzii ve yeniden yargılanma süreci derken davacı veya davalı zaten kamu vicdanında ve kendi sosyal çevresinde kelimenin tam anlamı ile bitiyor. Karar düzeltilse bile itibarı beş paralık olmuş insan olarak kalıyorsunuz ortalıkta.

Doktorlar, bir hata işlediklerinde onlardan haklarımızı hukuk önünde söke söke alıyoruz da bu hâkim ve savcıların fahiş hatalarının hesabını yargı önünde soramamamız ne acı.

Lafı Musa Orhan isimli uzman Çavuş’un yargı tarafından canlı canlı gömülmesi konusuna getirmek istiyorum. Olay patlak verdiğinde hep boş bir taraf vardı ve kuşkuluydu. İşin içinde bir cinayet olduğu için hem kendi vicdanımda hem de Mahkeme-i Kübra’da Allah’a karşı mesul olmamak için bu haberi 5N1K şeklinde de yayımlamadım. Bütün editör arkadaşlarımı uyardım ve bu olayla ilgili benim talimatım dışında hiçbir haber girilmemesini salık verdim. Yapacağımız en ufak bir hata, bir daha helalleşme şansımızın olmadığı ölmüş bir insanın bizden ruz-i mahşerde hesap sormasına sebep olacaktı.

Musa Orhan’ın serbest bırakılmasından sonra ivedilikle konuyu araştırdım ve adaletin yavaş yavaş yerine geldiğini gördük ve hemen “Adalet Yerini Buldu” manşeti ile birinci haber olarak yayımladık.

Musa Orhan’ın kurbanlık koç olarak seçildiği olayda özellikle HDP ve bilumum terör unsurları ile onların legaldeki uzantılarının adliyeyi etkilemek için bütün kamuoyunu ayağa kaldırmaya çalışmaları başlı başına midemizin bulanmasına sebep oluyordu. Çünkü eğer iddia edildiği gibi bir cinsel saldırı ise neden olay politikleştiriliyor? Şiddeti ve terörü kutsayan yapı ve organizasyonların adli ve meşkuk bir olayda bir askeri hedefe koyması aklın ve vicdanın kabul etmeyeceği bir durumdu.

Haberlerde, kızın Musa Orhan’la aynı evde 20 gün yaşadığı yazıyordu. Bir kadın hiçbir şekilde 20 gün bir evde zorla tutulamaz. Şöyle ki: Söz konusu olan şahıs bir askerdir ve her sabah 06 sularında birliğine olacak ve içtima verecek ya da alacaktır. Akşam iş çıkışı 17:00’dır. Eve barışı 18’i bulur. Bunca saat içerisinde kadın bağlı olsa bile bağırır ses çıkarır gürültü yapar ve komşular polis çağırır olay ortaya çıkar.

Bu şekilde düşündüğüm için zorla cinsel saldırı olayına inanmadım, aklım almadı. Burada kesinlikle gönüllü bir birliktelik olduğu ayan beyan ortada.

Musa Orhan’ın serbest bırakılmasından sonra yaptığımız araştırmada ortaya korkunç bir sonuç çıktı: BÜTÜN MEDYA MECRALARINDA YER ALAN HABERLERİN TAMAMI YALAN VE İFTİRA. Genç bir asker kurtlar sofrasında canlı canlı parçalanıyordu. Gazete, televizyon ve internet sitelerinde yazılan haberlerin tamamı gerçek dışıydı.

Olayın aslı şöyle:

İ. E. ile Musa Orhan arasında uzun süredir duygusal bir ilişki var. İ. E. Ailesinin kendisini Musa Orhan’a vermeyeceğini düşünerek kaçmaya karar verir. Kaçmadan çok önce valizini Musa’ya veriyor. Bir süre sonra evden kaçıyor. Önce birkaç gün Öğretmen Evi’nde kalıyor. Akabinde de Adı bizde bulunan Bir otele geçip orada kalıyor.

Çünkü Musa Orhan, o sıralarda görevdedir, yani operasyondadır. Gece gündüz görev yerindedir. Evine gelmesine imkân yoktur.

İşte Zurnanın “zırt” dediği yer tam da burası. İ. E., otelde kaldığı üç gece boyunca kamera kayıtlarına göre saat 23 gibi otelden çıkıp sabah 05’te otele geliyor.

Ayrıca MOBESE kamera kayıtlarında otel işletmecisi ile Botan Çayı’na bir arabayla gidiyorlar ve arabada üç saat kalıyorlar.

Bu söylediklerimin tümünün kamera kayıtları dosyada bulunuyor.

Operasyon bittikten sonra Musa Organ şehir merkezine geliyor ve İ. E.’yi alarak arkadaşının evine gidiyor. Evde üç gün kalıyorlar.

İ. E. ölmeden verdiği ifadede evde ne yaşadıklarını hepsini tek tek anlatıyor. Ancak kavga ettiklerine dair ya da Musa Orhan’ın kendisine şiddet veya cinsel saldırıda bulunduğuna dair hiçbir söz söylemiyor. Orhan’la gönüllü olarak birlikte olduklarını söylüyor.

Musa’nın arkadaşının evinde üç gün Musa ile birlikte kaldıktan sonra İzmir’e gidiyor ve sonra geri dönüp köyüne gidiyor.

Bütün bunları İ. E., ifadesinde anlatıyor. Ve bir süre sonra İ. E.’nin intihara teşebbüs ettiği iddia ediliyor.

Fakat intihar ettiği silahı bir kadının kullanması çok zordur. Söz konusu silah av tüfeğidir. Bir insanın av tüfeğinin namlusunu kendi bedenine dayayıp eliyle tetiği çekmesi neredeyse imkansızdır. Çünkü av tüfeğinin namlusu uzundur.

Olay yeri inceleme ekibi intihara teşebbüs ettiği denilen yerde çok ilginç bulgulara ulaşıyor. O da şu: Duvarlarda tüfeğe ait saçmalar bulunuyor.

Halbuki en küçük balistik bilgisine sahip olan kişi bilir ki, av tüfek saçmaları bir insanın bedenini veya kafasını delip çıkamaz. O saçmalar vücutta kalır.

İ. E.’nin verdiği ifade, olay yeri inceleme, Musa Orhan’ın ve tanıkların ifadelerinin yanısıra delillerin tamamı dosyada olduğu için ilk mahkeme Orhan’ı tutuklamıyor.

Ne var ki devreye HDP, CHP ve PKK ile uzantıları devreye girince duyguları parçalanmış bu masum asker Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından tutuklanıyor.

Olayın rezilliği bununla da bitmiyor. CMUK gereği Musa Orhan’ı savunmak için atanan avukat da sosyal medya hesaplarında #MusaOrhanTutuklansın tagına destek veriyor. Bu tag altında yapılan paylaşımları rt ediyor.

Bu ne hukuka e ahlaka sığan bir durumdur. Hem bir insanın hukukunu korumu görevini para karşılığı yapıyorsunuz hem de hukuksuz bir şekilde tutuklanması için kamuoyu oluşturmaya çalışıyorsunuz.

Bu avukat, Diyarbakır Barosu’na kayıtlı. Musa Orhan’ı linç edenlerin başında Diyarbakır Barosu da geliyordu. Şimdi Bu avukatı Baro’ya şikayet ederse baro yine hukuğu ayaklar altına alacak.

Hukuk ahlakı ve normal vicdan şunu gerektirir: Baro sizi CMUK avukatı olarak tayin ettiğinde, bu olayda taraf olduğunuzu belirtir ve davadan çekilirsiniz. Ama avukat cüppesi içindeki kişi bu ahlaki normu hayata geçirmiyor.

Musa Orhan olayı ile ilgili belgeleri ve daha çok bilinmeyeni bugün gün içinde yayımlayacağımız haberimizde detayıyla okuyabilirsiniz.

26.08.2020 13:32

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Karadeniz’de Türkiye’nin Münhasır Ekonomik Bölge Alanında yaptığı çalışmalar sonucunda ortaya çıkardığı 320 milyar metreküplük doğal gaz yatağını açıklamasından sonra Türkiye’de büyük bir sevinç yaşandı. Gazın ekonomiye katkısı, oluşturacağı ekonomik katkının yanısıra, psikolojik etkinin de ülke ekonomisine katkıları konuşulurken, hiçbir zaman kamu mutluluğunu tatmayan, tatmak istemeyen kronik mutsuz, huzursuz ve obsesif atakları olan Besleme Medyası ve Besleme Muhalefet bu zenginleşmeye kara çaldı.

Özellikle Amerikan fonları tarafından beslenen medya bu kara çalmanın merkezi oldu adeta.

Joe Biden’ın daha önce gizli gizli el altından desteklediğini ve bundan sonra açık açık destekleyip yönlendireceğini açıkladığı Türkiye’deki muhalefet kesiminde de aynı temelsiz ve tamamen ruhsal huzursuzluk ve mutsuzluktan kaynaklanan kara çalma refleksiyle harekete geçti.

Cumhuriyet Halk Partisi milletvekilleri ve medyası derhal tezviratlar eşliğinde Türkiye’nin elde ettiği bu kazanımın bir kazanım olmadığını hatta zarar olduğunu söylemeye başladılar.

Ancak, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçtaroğlu, bütün milletvekillerine birer SMS göndererek gazı eleştirmemeleri talimatını verdi.

Kemal Bey’in bu talimatından sonra Milletvekilleri, ABD’nin fonladığı Besleme Medya üzerinden içlerindeki kara çalma cürufu akıtmaya devam ettiler.

ABD Başkan adayı Joe Biden’in “bizim çocuklar” dediği CHP ve İP’liler, Türkiye’nin bu muazzam başarısını lekelemek ve toplumsal mutluluğu bozmak için çeşitli yalanları piyasaya sürdüler.

Kronik mutsuz muhalefetimizin Karadeniz’de çıkan azı karalamak için en kullandıkları “gaz çıktı”, “petrol çıktı” haberlerinin neredeyse tamamı Türkiye’de petrol ve gaz arama imtiyazına sahip emperyalist ülkelere ait petrol şirketlerinin medyaya verdiği demeçler olması hayli dikkat çekici.

Öncelikle şunu belirtelim: Petrol ve gaz arama çalışmaları oldukça pahalı. Şöyle örneklersek, Bizim Oruç veya Hızır Reis gemisi ile yaptığımız sismik araştırmadan sonra  Fatih veya Kanuni ile yaptığımız bir kazının maliyeti 30 milyon dolar civarı. Özel şirketler bunu 120 ile 150 milyon dolar arası yapıyorlar. Büyük bir rant var. Ve yabancı şirketler, bu çalışmalarını sürdürtmek, yani uzatıp başka yerlerde de arama imtiyazı elde edebilmek için bu tür haberleri üflüyorlar gazetelerin kulağına. Ve bu gazetelerin tamamı da çalışma yaptıkları ülkedeki hükümet yanlısı gazete ve televizyonlardır. Bu çok normaldir. Böylece hükümetin algısı üzerinde etki yaparak yeni yeni milyarlarca dolarlık petrol gaz arama imtiyazı elde etmeyi başarmak.

Bu şirketlerin ortaya üfledikleri bu balon haberlerde petrol miktarını gaz miktarını şişire şişire söylerler. Bunların tamamı yalan olduğunu hepimiz biliyoruz ve hiç itibar etmedik. O yıllarda muhalefet ve Besleme Basın da itibar etmedi.

Müzmin mutsuz muhaliflerin petrol arama imtiyazı alan şirketlerin açıklamaları ile ilgili yalanlarını kaale bile almıyorum. Çünkü bu açıklamaların tamamı petrol ve gaz araması yapan şirketlerin yaptırdıkları manipülatif haberler. Bu haberlerden de amaç, imtiyaz sürelerini doldurmak ve hükümetlerden biraz daha vurgun yapmak.

Bunları önlemek için Sayın Erdoğan, tüm petrol ve gaz arama çalışmalarını millileştirdi. Ve Türkiye’nin kesesinden milyarlarca doların çıkmasını önledi. Ve bir diğer önemli husus da, Türkiye’nin yeni yeraltı maden ve petrol haritası yabancıların eline geçmeyecek artık.

Ben şunu açık açık iddia ediyor ve hodri meydan diyorum: Bu haberlerde adı geçen şirketler, gazın/petrolün miktarı, verimliliği ve maliyeti ile ilgili yayımladıkları tek bir laboratuvar test sonucunu gösterin, bu yalan iddiaların tamamını kabul edeceğim.

Ancak petrol ve gaz aramalarının millileşmesinden sonra bir çok gaz, kaya gazı ve petrol yatakları bulundu. Bunların ekonomik değerleri ile ilgili gerekli raporlamalar yapıldı. Ve özellikle Türkiye’nin tara topraklarında bulunan petrol ve kaya gazının bugünkü teknoloji ile çıkarma maliyeti oldukça yüksek olduğu için hükümet, bu yatakların haritalarını kayıt altına alarak devletin arşivine kattı. Petrol ile ilgili hükümete atıf yapılarak yayımlanan haberlerin tamamı doğrudur. Ancak, muhalefet burada şu uyanıklığı yapıyor? Bulunan petrol ve kaya gazının ekonomik değeri ile ilgili hükümetin görüşlerini kamuoyu ile paylaşmayarak hakikatin üstünü örtüyorlar. Sanki, hükümet sadece kamuoyunu aldatmaya yönelik bir algı çalışması yürütüyormuş gibi bir hava oluşturdular.

Atalarımız ne güzel demiş, “Kişi, kendinden bilir işi.” Joe Biden’ın “bizim çocuklar” dediği Besleme Muhalefet ile Besleme Medya’nın bu yalanlarında başarılı olmasının en büyük sebebi ise, sosyal ve dijital medyayı çok iyi domine etmeleridir.

 Besleme Medya ve onları aparat olarak kullanan kronik mutsuz müzmin muhalefetimizin dile getirdikleri bir diğer iddia da Karadeniz ve Akçakoca gaz yatakları ile ilgili. Bunlarla ilgili kamuoyunu inanılmaz derecede yalanlara aldatıyorlar ve maalesef bunu becerdiler.

Türkiye’de Petrol ve gaz arama çalışmaları ile ilgili devlet ve hükümet yetkilileri sadece Akçakoca ve Karadeniz gaz ile Hakkari’de bulunan petrol yatakları konusunda açıklama yaptılar.

Şimdi gelelim dillerine doladıkları Karadeniz ve Akçakoca gazı ile Hakkari’de bulunan petrolün gerçek öyküsüne.

Akçakoca gazı ile ilgili çalışmalar Ak Parti hükümetlerinin ilk dönemlerinde yapıldı ve gaz bulundu. Daha sonra yapılan çalışmalar ile bu gaz çıkartılarak halkın kullanımına sunuldu.

Akçakoca’da gaz bulunduğunda, hükümet ilk başlarda temkinli yaklaşmış ve ihtimalleri dile getirmişti. Fakat bu ihtimallerin tamamı sıfırlandı ve gaz çıkarılarak halkın kullanımına sokuldu.

Akçakoca gazı çıkarıldıktan birkaç ay sonra TPAO Üretim Daire Başkan Yardımcısı Mehmet Kul, Düzce’nin Akçakoca İlçesi açıklarındaki 4’üncü doğalgaz üretim platformunun devreye girmesiyle günlük 250 bin metreküp olan doğalgaz üretimlerinin 600 bin metreküpe çıktığını söylemişti.

Bu gazı 2007 yılında dönemin Enerji Bakanı, halkın hizmetine sunulduğunu açıklamıştı. Ve hizmete girerken yapılan törenin görüntüleri de basında yer almış durumda. Dileyen internet arama motorlarında bu açılış töreni ile ilgili bol bol görsel bulur. Ayrıca bu haberlerle ilgili linkleri de yazımısın sonunda sizlerle paylaşacağız.

Hakkari’de bulunan petrolün çıkarılmamasının sebebi ise oldukça trajik. Dönemin Enerji Bakanı Taner Yıldız’ın “Hakkari’de petrol bulduk ama çıkaramıyoruz. Çünkü bölgede ciddi terör faaliyetleri var. Bu terör faaliyetleri temizlenene kadar petrolü çıkaramıyoruz” diyordu.

Hakkari’de o yıllarda hangi örgüt terörist eylemler yapıyordu ve halen de yapmaya çalışıyor?

Cevabı çok açık, Besleme Medya’nın silahlı kanadı PKK. Evet, Amerika tarafından fonlanan ve kendisine muhalif süsü veren Besleme Medya’nın silahlı kanadı PKK'nin yaptığı vahşi terör eylemlerinden dolayı Türkiye, çalışanların hayatını riske etmemek için bulduğu petrolü çıkarıp işleyemiyor. Ama aldığım bilgiler bu sahalarda kuyu açmaya çok az süre kaldı. Sınır ötesi yapılan bu kalıcı KAPLAN-PENÇE harekatlarının bir diğer sebebinin de bölge il ve ilçelerdeki petrollerin ekonomiye kazanılması için olduğunu belirtmekte fayda var.

https://www.memurlar.net/haber/275809/bakan-yildiz-hakkari-de-petrol-bulduk-ama-teror-yuzunden-cikaramiyoruz.html

https://www.ahaber.com.tr/ekonomi/2012/08/25/petrol-bulduk-ama-cikaramiyoruz

22.08.2020 19:41

Dün akşamdan beri Türk medyasında Cemil Bayık’ın öldürüldüğüne dair haberler dolanmaya başladı. Ve maalesef bizim hem internet medyası hem de geleneksel medya bu yüzde bir milyon ihtimal olabilecek konulu haberi yayımladılar.

Türkiye’de medya sektörü maalesef gittikçe hızlı bir ölüme doğru gidiyor. Bu sözü bizim mahalle veya Amerikan ve Alman fonları ile kendilerini satan Besleme Medya’yı ayrıştırarak söylemiyorum. Türk medyasının tamamı ölüme koşar adım gidiyor.

Cemil Bayık’ın konumu, ABD ve Avrupa Birliği yanısıra NATO ve İran için anlamı nedir, İsrail/BAE için ne ifade ediyor, hangi rolleri üstlenmiş durumda olduğunu bilmeden hesaplamadan onunla ilgili haber yapmak okyanusun dibinde iğne aramak kadar zor bir şeydir.

Cemil Bayık’ın aynı zamanda PKK içindeki gruplaşmalarda da ne anlama geldiğini bilmeden onunla ilgili haber yapmak, kelimenin tam anlamı ile cahilliktir.

Biz gazetecilerin görevi, öncelikle ulusal, uluslararası, bölgesel konuları ve sorunları takip edip yorumlamak, haber olarak değerlendirmektir. Ve bu minval üzere modadan, teröre, enerji sektöründen çevreye kadar her alanda “uzman” elaman olarak kendimizi yetiştirmeye çalışmak zorundayız. Eğer bunu yapmıyorsak, bizden sadece her şeyi bilen cahil çıkar.

Ve maalesef Türkiye’de bilginin ve haberin halka sosyal medya üzerinden hızlıca yayılmasından sonra medyamız kendisini bu sürece adapte edememiş var olan "alan ustası" gazetecilerin yerini dolduracak yeni kadrolar yetiştirmemiştir. Ve bu yüzden şu anda dünyanın en zayıf medyası durumuna geldik.

Cemil Bayık’ın öldürüldüğüne dair haber sosyal medyaya düşünce, haber365 yöneticisi ve sorumlusu olarak hemen haberi şüpheli olacak şekilde sunduk ve buna inancımızın zayıf olduğunu okurumuza hissettirdik. Irak’lı generallerin bu görüşmesinin emir komuta dışında olduğunu tahmin ettik ve haklı çıktık. (https://www.haber365.com.tr/gundem-haberleri/tsknin-hava-operasyonunda-ust-duzey-teroristler-etkisiz-hale-getirildi-h224799.html)

Dün akşam 22 sularında Irak Genelkurmay Başkan Yardımcılığı makamına denk gelen komutanlıktan aldığımız bilgi bizim tahminimizi doğruluyordu. Sınır muhafızı generaller, Genelkurmay’a bilgi vermeden PKK’lılarla görüşüyor. Ve bir bilgi daha: Ölen iki general de, Kuzey Iraklı Kürt. Ama Irak Kürdistan Bölgesel Yönetiminin Peşmerge Bakanlığı ve Peşmerge Komutanlığı’nın da bu görüşmeden haberi yok. Zaten Barzani ve Peşmerge Komutanlığı PKK ile savaşın eşiğindeler.

Cemil Bayık, PKK içinde “İran’ın adamı” olarak bilinir. Ve İran İstihbarat Servisi (VEVAK- Bu arada SAVAMAK diye bir istihbarat servisi yok. O ismin de ayrı bir rezil hikayesi var. Türk Medyasının uydurduğu bir isim.) Bayık'ı 7 gün 24 saat hem teknik hem de fiziki olarak koruyor.

Cemil Bayık, Kandil Dağı’nda yaşıyor. Tabi bir çok meslektaşımız Kandil Dağı’nın önemli bir kısmının İran sınırları içinde olduğunu bilmiyor maalesef. Ve Cemil Bayık, İran Kandili’nde VEVAK’ın koruması altında yaşıyor. Ve VEVAK’a (Vezaretè İtlaat ve Emniyeti Kisvar-و امنييتي كشفار   ايتلاعات وزارت) da Bayık’ı emanet eden ABD Ulusal İstihbarat Servisi CIA. Şaşırdınız değil mi? Ortadoğu’da aldığınız nefes dahi sizi şaşırtmıyorsa, bilin ki Ortadoğu’yu yaşamıyorsunuz, başka alemdesinizdir.

Bayık, Kandil’in Irak tarafına adımını attığı anda Türk SİHA’ları tarafından etkisiz hale getirileceğini bütün sahipleri biliyor. O yüzden “her ne olursa olsun Cemil Bayık’ın İran sınırından Irak tarafına kesinlikle geçmemesi” talimatına hem İran hem de PKK sıkı sıkıya uymaktadır.

Yaptığımız araştırmada dün Türkiye’nin yaptığı operasyonda ölenin Cemil Bayık değil, PKK’nin Şengal Bölgesi Komutanı Agit Civyan kod Vahyettin Karay ve yardımcısı olduğu bilgisine ulaştık.

Vahyettin Karay, aslen Şırnaklı’dır. Karaylar, Türkiye’nin Güneydoğu'sundaki “Uyuşturucu Baronu aile” olarak biliniyor.  Vahyettin Karay'ın amcazadesi Hacı Karay, 1992 yılında ünlü uyuşturucu kaçakçısı Savaş Buldan'la birlikte Sapanca'da ölü olarak bulunmuştu. (Savaş Buldan'ın Pervin Buldan'ın kocası olduğunu belirterek Abdullah Öcalan'ın Pervin Buldanı neden milletvekili yaptığı sorusunu çeyrek yüzyıl sonra yineleyerek hatırlatayım. Bu sorunun cevabı var ama şimdi konumuz değil) Bu olay bile ailenin uyuşturucu trafiğindeki rolü hakkında ipucu olabilir.

Ve Karay, ailesinin örgüt içindeki narkotik trafiği işlerini yürüttüğü belirtiliyor. PKK’nin Avrupa’ya taşıdığı uyuşturucunun trafiğini yöneten önemli isimlerden biri olarak öne sürülüyor.

Agit Civyan kod PKK’li Karay, Türkiye’de bir çok kanlı katliamlarda imzası bulunan bir terörist.  21 Ekim 2007’de Hakkari Dağlıca’daki seyyar tabura yüzlerce teröristle saldırıp 12 askerimizi şehit eden eylemi bizzat yönetiyor.

Bunun gibi bir çok eylemi var. Ve Agit’in yaptığı eylemlere baktığımızda ilginç bir hat çıkıyor karşımıza. O hattın tamamı PKK ve baronların uyuşturucu taşıdıkları bölge olduğunu görürüz.

İstanbul’dan dışarı çıkmadan, hatta 50 Katlı Plaza’nın 35. Katındaki ofisimizden adımımızı dışarı atmadan, telefon ve sahadaki ilişkiler ağı üzerinden bilgilere ulaşıp doube check yapabildik. Zaho’dan Sincar/Şengal’e, Erbil’den, Süleymaniye’den Bağdat’a ilgili bütün kurum ve haber kaynaklarını harekete geçirerek bu bilgileri toparlayabildik. Maalesef Türk medyası, değil konusunun uzmanı haberci, bu ve buna benzer pratik yöntemleri de deneyebilecek kadrolardan yoksun.

12.08.2020 14:27


Birleşik Arap Emirlikleri’nin neden Libyalı terörist Hafter’e destek verdiği ortaya çıktı. BAE, Libya’nın yeraltı zenginliklerinden olan altını çalmaya başlamış bile.

“Ortadoğu’nun İkinci İsrail’i” olarak adlandırılan Birleşik Arap Emirlikleri (BAE)’nin Neden Terörist Hafter’i silahlandırdığı ve finanse ettiği ortaya çıkıyor.

Petrol zengini olan BAE’nin Libya petrolleri veya demokratik düzenin Libya’ya gelmemesi için bu kadar risk üstlenmesi hiç akılcı gelmedi. Uzun süredir Libya ile ilgili bildiğim dillerden okumalar yapmaya çalışıyorum. Web ve deepwebde girdiğimiz legal, illegal internet sayfası kalmadı desem yeridir. Özellikle “özgür bilgi”nin dolaştığı deepwebden bulacağımı umduğumuz bilgilerin hiç biri yoktu. Bu arada Oxford üniversitesinin sanal kütüphanesinde araştırma yaparken sıradan ufak birkaç bilgi kırıntısına ulaşırken toparladığım verilerle bir araya getirince inanılmaz bir manzara ile karşılaştık.

Birleşik Arap Emirlikleri, önümüzdeki yıllarda petrolün çok değersiz olacağını ve ekonomisi petrole bağımlı ülkelerin yoksul ülkeler sınıfında yer alacağını çok iyi biliyor. Aynı bilgiye Rusya da sahip. Yani önümüzdeki yıllarda dünyanın fosil yakıta olan bağımlılığı gittikçe azalacak. Fosil yakıta olan bağımlılığın azalması ile birlikte petrol ürünlerini ihraç eden ülkeler ciddi ekonomik krizlerle karşı karşıya geleceği kuşkusuzdur. Bu yüzdendir ki BAE nükleer santral kurdu. Herkes BAE’nin nükleer silaha sahip olmak için bu santrali kurduğunu düşünüyor. Elbette BAE de nükleer silaha sahip olmak ister ancak birinci önceliği çok başka.

Oysa durumun öyküsü başka. (Bu arada BAE’deki nükleer santralin kuruluş safhalarında neredeyse tamamının İsrail’li nükleer uzmanların çalıştığını belirtelim.) Konu tamamen Batı’nın İslam dünyasındaki ikinci önemli istasyonu olan BAE’nin geleceğe yönelik ekonomik refahını korumak için yapılan terörist faaliyet olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

BAE’nin terörist Hafter’e silah, teçhizat, mühimmat, finans ve insan kaynağı sağlamasına baktığımızda kontrol altına aldığı bölge Doğu Libya.

Doğu Libya’da Hafter’e silahlı milis sağlayan bir diğer isim ise (ülke değil şahıs) çok daha ilginç. Söz konusu şahıs, Sudan Askeri Konseyi Başkan Yardımcısı ve Hızlı Destek Kuvvetleri Komutanı Muhammed Hamdan Dağalo (Hemeti)

Dağalo ne yapıyor? Çad, Suriye, Nijer ve Sudan'dan silah ve paralı askerler sağlıyor. Ve bu sağlama finansmanını Birleşik Arap Emirlikleri’nin sağladığına dair bir çok iz ve ipucuna ulaştık.

Burada sahnenin önünde her ne kadar yürümekte güçlük çeken, kortizonsuz ve düzenli olarak adrenalin almazsa ayakta duramayacak olan ve

80’emerdiven dayamış Hafter görünüyor olsa da bu karanlık ilişkileri yürüten oğullarıdır. Özellikle büyük oğlu Saddam Hafter, bu kirli karanlık trafiğin merkez istasyonudur. Diğer oğlu Belgacem Hafter de bu gıllıgışlı işlerde ağabeyine yardım ediyor.

Bu araştırmaları yürüttüğümüz günlerde geçtiğimiz hafta Libya’nın güneyinde bulunan ve gözlerden ırak Kufrakentinde BAE’nin üst düzey savaş ve terör baronları, Saddam Hafter ve Abdulrahman El-Kilani ile birlikte çok gizli bir toplantı ile ilgili minik bir habere rastlamıştık. Ve ne hikmetse haber hemen aynı gün öğlene doğru siteden kaldırıldı. Bu toplantıda adı ilk kez duyulan Abdulrahman El-Kilani de bölgenin en büyük savaş baronlarından. Silahlı çetesine Barış Tugayı adını vermiş. Oldukça kirli ve kanlı bir savaş baronu.

Peki bu toplantı ne için yapılmıştı? Toplantının konusu: Libya, Sudan ve Mısır sınır üçgeninde bulunan Cebel el Ewniyat (Avniyat Dağı)

Harita’dan ve uydu fotoğraflarından, internetteki fotoğraflardan bakarsanız bu dağın Kuzey Afrika’da bir benzerinin olmadığını görürsünüz. Kayalık yapısı da oldukça farklıdır. Bu dağın esas özelliği, Kuzey Afrika’nın en zengin altın maden yataklarına sahip olmasıdır. Fotoğrafları iyice incelediğinizde bu kayalıkların granitten oluştuğunu rahatlıkla görebilirsiniz. Granitten oluşan dağlardaki maden rezervleri oldukça zengin ve yüzeye yakın olur. Dolayısıyla hem işletme hem de üretim maliyeti çok çok düşük olur.

Toplantıda, bu dağdan çıkarılan altınların güvenilir bir şekilde Birleşik Arap Emirlikleri’ne transfer edilmesi konusu ele alınıyor.

Sadece bu konuşulmuyor. Bölgede altın araması yapacak birkaç şirketin daha maden yataklarına gelmesi ve rahat çalışması konusu da ele alınıyor. Ve bunun için bölgenin savaş baronu El Kilani’den taahhüt alınıyor. Bu taahhüt karşılığı savaş baronu El Kilani’ye bolca para ve milislerine silah ve araç temini sağlanacak.

Peki bu kadar paranın saçıldığı Cebel el Ewniyat, bu kadar kıymetli mi? Bu konu ile ilgili herhangi resmi bir kam yok. Ancak Dağın 1.500 kilometre karelik bir alana sahip olduğunu belirtelim. Dağın yüzde 65’i Libya sınırları içerisinde. Ayrıca altın madeni yataklarının neredeyse tamamı Libya topraklarında bulunuyor.

Mısır’ın seçimle göreve gelen ilk Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi ile Sudan Devlet Başkanı Ömer El Beşir’e yapılan darbenin ne anlama geldiği daha da net anlaşılıyor. Eğer Mısır’ın başında halkın seçtiği Mursi ile Sudan’da Ömer El Beşir olsaydı, emperyalistler hem doğu Akdeniz’de hem de Kuzey Afrika’da böylesine at koşturabilir miydi acaba?

Sadece altın yok bu dağda. Karkur Hamid, Kore Adri ve Tina bölgeleri, Afrika’nın en değerli maden yataklarına sahip ve çoğu bakir sayılabilecek durumda.

Jabal El Ewniat'tan çıkarılan altının BAE'ye aktarılması ve Sudan’dan çıkan altının da kontrol altına alınması Muhammed Hamdan Dağalo tarafından sağlanıyor. Sudanlı bu savaş baronu general, oğulları ile birlikte Afrika’nın en önemli ve en büyük altın kaçakçısı konumunda bulunuyor. Serveti, Sudan devleti ile yarışacak boyuta geldiği belirtiliyor. Bu yüzden darbenin şefleri dahi ona dokunamıyor. Çünkü kendisine kurduğu özel ordu oldukça ciddi bir güç olarak kabul ediliyor. Dağalo, sadece Libya-Mısır-Sudan üçgeninde BAE adına altın kaçakçılığı yapmıyor. Aynı zamanda Sudan’ın başkenti Darfur ve diğer Sudan bölgelerinde birkaç altın madenini kontrol ediyor. Ve bu madenlerden çıkan altınların çok büyük bir bölümü direk BAE’ye gönderiliyor.

Muhammed Hamdan Dağalo 2017'den beri Darfur'daki Cebel Emir altın madeninin yanı sıra Güney Kordofan ve diğer yerlerdeki en az üç diğer madenin kontrolünü ele geçirmiş bulunuyor. Ve bütün bunları BAE adına yapıyor.

Dağalo’nun kardeşi Abdülrahim Dağalo ve oğullarının, en önemli altın arama şirketlerinden biri olan "El Cüneyd" şirketinin sahibi olduğunu ve yardımcısı Hemedti'nin yardımcısı Abdulrahman El-Bakri'nin, bir dönemde şirketin genel müdürü olduğunu söylersek umarım şaşırmazsınız.

Bir de bu konuda dünyanın resmi verilerine bakalım isterseniz.

Birleşik Arap Emirlikleri’nin kirli karanlık işlerini üzerinden finanse ettiği bankanın adı

Abu Dabi Ulusal Bankası.

Uluslararası raporlara göreBAE, 2018 yılı küresel ticaret verilerine göre ihracatın yüzde 99,2'sini ithal ettiği için dünyadaki en büyük Sudan altın ithalatçısı konumunda bulunuyor. Bazı kaynaklara göre BAE, Hafter milislerine Libya'da savaşacak paralı askerler ve savaşçıları tedarik etmek için Hemedti ile geniş bir anlaşma dahilinde sözleşme imzaladığı da aldığımız notlar arasında bulunuyor.

11.08.2020 15:53

Son 5 günde Türkiye merkezli Ortadoğu ve Akdeniz’de yaşanan olayları şöyle alt alta sıralayalım:

1- Yunanistan-Mısır Türkiye'nin Kıta Sahanlığını ihlal eden deniz yetki alanı anlaşması imzaladı.

2- ABD-PKK/PYD terör örgütü ile petrol anlaşması imzaladı.

3- ABD-Güney Kıbrıs Rum Yönetimi askeri eğitim anlaşması imzaladı.

4- Fransa-GKRY ortak savunma anlaşması imzaladı.

5- Beyrut’ta Hizbullah terör örgütüne ait patlayıcı ve mühimmat deposu İsrail tarafından havaya uçuruldu. Beyrut, yerle bir oldu.

ABD’nin PKK/YPG terör örgütü ile meşkuk bir petrol şirketi üzerinden anlaşma imzalaması ile ilgili bir önceki yazımızda yorumumuzu yapmıştık. Ve ABD’nin bu anlaşma ile birlikte Fiilen ve resmen PKK Devleti kurduğuna dikkat çekmiştik.

Diğer yandan, eş zamanlı olarak Lübnan’daki Siyonist terör eylemi gerçekleşti ve bununla ilgili yorumları haberlerimizde verdik.

Bu gün uyandığımızda, Mısır ile Yunanistan’ın “Deniz Yetki Alanı” anlaşması yaptığını gördük.

Yunanistan ile Mısır, denizde komşu değiller. Peki neden böyle bir anlaşmayı tercih ettiler?

Türkiye, uzun zamandır Doğu Akdeniz’deki ekonomik ve siyasi haklarını canla başla koruyor. Başta Batı Avrupa olmak üzere bütün batılı ve doğulu güçlere boyun eğmeyerek haklarını korumaya çalışıyor ve koruyor da.

Türkiye’nin bu çabaları, tabii olarak emperyalist ülkelerin çıkarları ile bire bir çatışıyor. Bunların başında, yüzyıllardır Afrika’yı sömüren Fransa geliyor. Fransa, Türkiye’nin Doğu Akdeniz ve Kuzey Afrika’da görünmesinden çok rahatsız. Çünkü Türkiye, gittiği ülkelere sömürgeci değil eşit, paylaşımcı ticari ve siyasi ortaklıkları geliştiriyor. Bu da Fransa’nın sömürgesi olan Afrika ülkelerinde bağımsızlık yönünde uyanışa sebep oluyor.

Türkiye, Doğu Akdeniz’deki haklarını korumaya çalıştıkça hiçbir savaş kabiliyeti olmayan, hem ekonomik hem de askeri olarak Türkiye ile kıyas dahi edilmeyen kukla devletler ile darbeci kanlı diktatörler piyasaya sürülüyor.
Mısır’ın eli kanlı diktatörü Sisi, işgal ettiği koltukta oturabilmek için başta Nil Nehri olmak üzere kara ve deniz haklarını bir bir bedava dağıtıyor.

Kızıldeniz’in girişinde bulunan Tiran ve Safir adalarını Suudilere bıraktı. Etiyopya ile yaptığı anlaşmayla Nil nehrini bu ülkeye bıraktı.

Kıbrıs Rum yönetimi ile yaptığı anlaşmayla Akdeniz’deki deniz hakkından on binlerce kilometre karelik alanı Rumlara bıraktı.

Ve bu gün Türkiye, Libya’da oluşturulacak kukla diktatörlük projesini boşa çıkarınca diktatör Sisi’nin eteği tutuştu. Çünkü çok iyi biliyor ki eğer Libya özgürleşirse, Mısır halkı da özgürlük fitilini ateşleyecek.

Bu anlaşma hem uluslararası hukuka hem de normal insan aklına mantığına aykırıdır. Çünkü, Yunanistan ile Mısır arasında deniz sınırı yoktur. Dolayısıyla bu anlaşma Türkiye açısından kesinlikle yok hükmündedir. Yani ne bölgesel ne de uluslararası hukukta ve siyasi arenada hiçbir bağlayıcılığı yoktur.

Türkiye, yaptığı resmî açıklamada, bu anlaşmanın masada da sahada da yok hükmünde olduğunu ortaya koyacağını belirtti ve gereğini yaptı.

Bu satırları yazdığımız sırada Türkiye, bu anlaşmayı denizin dibine batıran bir Navtex yayımladı. Bununla da yetinmedi, Gölcük Donanması’nda bulunan bazı savaş gemilerini bölgeye yönlendirdi.

Bununla da yetinmedi, gemimiz yeniden daha önce belirlenen bölgede sismik araştırma çalışmaları başlattı.

Mısır ve Yunanistan kelimenin tam anlamı ile kendi kendilerine gelin güvey oluyorlar. Çünkü her iki ülke de Birleşmiş Milletlere de bildirilen ve uluslararası statüye sahip olan Türk kıta sahanlığı içinde yer yer alan bölgeleri gasp etmeye çalışıyorlar.

Bu anlaşma Yunanistan için bir kazanç gibi gözükebilir ama Sisi, yine koltuğu için Mısır halkına çok büyük bir kazık atmıştır.

Mısır, Yunanistan'la bugün imzaladığı bu sözde anlaşma ile deniz yetki alanı kaybına uğramaktadır hem de daha önce Kıbrıs Rum Kesimi ile yaptığı anlaşmada kaybettiği alandan daha fazla alan kaybetti.

Bu anlaşma ile Yunanistan ve Mısır sadece Türkiye’nin değil, Libya’nın da haklarını gasp etmeye teşebbüs ediyor pervasızca.

Puzzleın bütün parçalarını bir araya getirdiğimizde ortaya şu manzara çıkıyor:
AB ve Batı, Mısır ile Yunanistan’ı üzerimize salıyorlar. Her iki ülke de yaptıkları bu anlaşmanın uluslararası hukuka aykırı olduğunu bal gibi biliyorlar. Ancak batmış ve bitmiş Yunanistan ile Diktatör Sisi, ayakta durabilmek için batılılar adına vekalet savaşı aparatı olmayı kabullenmişledir.

Türkiye ile değil gerçek hayatta, rüyasında bile karşılaşmayı göze alamayacak Yunanistan, olası bir sıcak temas halinde çok büyük kayıplar vereceği kuşkusuzdur. Türkiye’nin mevcut savunma sanayii araç ve gereçleri, tek bir uçak dahi kaldırmadan Atina’nın her noktasını patlatacak teknolojik güç ve imkana sahiptir. Ve bu sıcak temasta Yunanistan, Ege, Akdeniz ve Batı Trakya’da geçen yüzyılın başında işgal ettiği bir çok yeri kaybedecektir.

Türkiye’nin Müslüman Mısır halkından dolayı diktatör Sisi’ye tokat atacağını düşünmüyorum. Çünkü olası bir sıcak temasta ölecek olan Mısır askeri, yüz yıl önce Türkiye vatandaşıydı. Ve yüz binlerce Mısırlı hala Türkiye ile çok güçlü kan ve akrabalık bağı var. Türkiye bu hassas durumu göz önünde bulundurarak Mısır’la, Mısır Toprakları ve hava sahasında sıcak temasa gireceğini düşünmüyorum.

Ayrıca, Mısır halkının büyük çoğunluğu katil kukla diktatör Sisi’den kurtulmanın yollarına bakıyor. Ve onlar da Türkiye ile hiçbir zaman asla sıcak teması istemiyorlar, istemezler.

Aslına bakarsanız Türkiye, bir önceki Meis ve Girit civarındaki NAVTEX ilanından sonra Almanya’nın devreye girmesi ile Yunanistan’ın masada çözüm yanaşacağını düşünmesi yanlış bir tutumdu. Sismik araştırmaya ara verilmeyecek, Oruç Reis işini sürdürecekti.

Her ne kadar geri adım olmasa da bu bir taviz olarak görüldü Yunanistan cephesinde ve şımarıklıklarını zirveye çıkarma cesaretini kendinde buldu.

Merkel’in Nazi Almanyası, her zaman olduğu gibi bu konuda da Türkiye’yi aldatmıştır.

Batı’nın şımarık çocuğu Yunanistan’ın, Türkiye’yi uluslararası hukuğun dışına çekme tuzağına dikkat etmeli ve bu tuzağa düşmemeli.

Ancak şu gerçeği de unutmamalı. Söz konusu olan ekonomik çıkar. Ve insanlık tarihinin kayıt altına alındığı günden bu yana hiçbir ekonomik çatışma diplomasi ile çözülmemiştir. Tamamı silahla çözülmüştür. Türkiye, önünde sonunda Akdeniz’deki çıkarlarını korumak için silaha başvurmak zorunda bırakılacaktır. Oysa şimdi hukuki zemin varken derhal silaha başvurmalıdır. Savaş gemilerini ve Batı Anadolu’daki ordusunu alarma geçirmeli. 1. Ordu Zırhlı Birliklerini ve İstihkam taburlarını ve Samur adlı seyyar köprüleri derhal Yunanistan sınırına yığmalıdır.

Birinci ordu bölgesi Yunanistan sınırında 24 saat aralıksız İHA/SİHA'lar uçurulmalı ve Yunanista'ın uykuları kabusa çevrilmeli. Bu şekilde bir planlama ve taktik hem istihbarat him de caydırıcılık açısından çok önemli.

Şımarık Yunanlılar ve Türkiye’nin çıkarlarına göz diken Batılı efendileri bu dilden anlar sadece…

07.08.2020 17:39

Türkiye, Doğu Akdeniz ve Yunanistan ile uğraşırken, ABD, güneyimizde inanılmaz muazzam bir kazı attı Türkiye’ye.

Kurban, bayram ziyaretleri ve akabinde yaşadığım klima çarpması ile gündeki iki üç gün takip edemedim. ABD, bu bayram süresinde Türkiye’ye attığı kazık maalesef hiçbir medya organımız tarafından görülmedi. Hadi kendini muhalif diye tesmiye eden ABD vakıflarının fonladığı solcu Besleme Medya Türkiye’nin değil, kendilerini besleyen emperyalistlerin çıkarlarının yanında yer aldığını biliyoruz. Peki, Türkiye’nin çıkarlarını savunduğunu iddia eden “yerli medya” neden bu olayı atladı, kamuoyu ila paylaşmadı ona şaşarım?

Sonra, “neden gazetelerimiz okunmuyor?” sorusuna canhıraş bir şekilde cevap arıyorlar.

Bu gece (2 Ağustos) baş dönmesi ve mide bulantısı hafifleyince internetten gelişmelere bakınca yaşanan fecaati gördüm. Tam iki gün önce ABD Türkiye’ye öyle bir kazık atmış ki çıkarabilene aşk olsun.

ABD Başkanı General Mazlum dediği onlarca asker, polis ve sivili katleden ve Abdullah Öcalan’ın “Manevi oğlum” dediği Şahin Cilo kod (Mazlum Kobani yeni kod terörist) ile bir petrol anlaşması imzaladı. Bu anlaşma, PKK devletinin kuruluşunun resmidir. Hiç lafı evelemeye gevelemeye gerek yok. Bu anlaşma, PKK terör devletinin kuruluşudur.

Amerika Birleşik Devletleri, 29 Temmuz’da yaptığı anlaşma ile güney sınırımızda resmen Terör devleti kurdu. Şahin Cilo ya da Mazlum Abdi veya Mazlum Kobani adlı terörist, şu anda ABD’nin Ortadoğu’daki en büyük müttefiki.

Bu şahıs, Türkiye’de onlarca insanı katletmiş bir çok terör eylemi yapmasına ve INTERPOL tarafından aranmasına rağmen NATO’da müttefikimiz olan ve uluslararası anlaşmaları bağlı olduğunu iddia eden ABD tarafından meşru bir kişilik görüldüğü gibi kendisine bir terör devleti de hediye edildi.

Sadece ABD değil, NATO’deki bütün müttefiklerimiz (özellikle Batı Avrupa ve Kanada) bu teröristlerle her türlü ilişkileri geliştiriyorlar. Ve bu terörist öyle gizli saklı dolaşmıyor. Türkiye, onun gün gün nerede ne yaptığını biliyor. Hatta çok daha net ve kesin bilgiyi söyleyeyim, Türkiye, Şahin Cilo adlı katil teröristin günlük giydiği iç çamaşırının üzerindeki etiketi dahi biliyor. Ve Türkiye, Uluslararası hukuktan doğan hakkını bu teröristle ilgili nedense kullanmıyor. Yani operasyon yapmıyor. PKK’nın bütün kademelerindeki teröristleri gördüğü anda etkisiz hale getiren Türkiye Cumhuriyeti, nedense Mazlum Kobani kod Şahin Cilo’yu etkisiz hale getirmiyor. Şunu çok açık net iddia ediyorum, SİHA’ların uçuş mesafesini de göz önünde bulundurarak söyleyeyim, Türkiye istese Şahin Cilo’yu maksimum iki saat içerisinde buharlaştırır. Hem bu güce, bu istihbarat yeteneğine hem de uluslararası hukukun verdiği meşru hakka sahip. Ama nedense Şahin Cilo’ya herhangi bir operasyon yapılmıyor.

Esas sinirleri alt üst edici durum ise FETÖ terör örgütünün propaganda organı olan Al Monitor’da yine FETÖCÜ terörist Amberin Zaman’ın yazdığına göre, ABD’nin Suriye Özel Temsilcisi James Jeffry, bu anlaşma ile ilgili Türkiye’yi bilgilendiriyor ve Türkiye bu anlaşmaya herhangi bir tepki göstermiyor. Bu yazıyı kaleme aldığım gecenn bu saatine kadar Türkiye hala bu anlaşmaya bir tepki göstermemiş.

Şimdi gelelim ABD ile BAE'’nin ortaklaşa kurdukları terör devletinin temelini oluşturan anlaşmaya.

ABD’nin Delta Crescent Energy LLC isimli petrol şirketi, Suriye Demokratik Güçleri adını kullanan terör örgütü PKK’nin başı Şahin Cilo/Ferhat Abdi Şahin/Mazlum Kobani/Ferhat Mazlum Abdi kod terörist ile petrol çıkarma, işletme ve pazarlama anlaşması imzalıyor.

Yani burnumuzun dibinde kurulan terör koridoruna can damarı bağlanıyor. Bu anlaşmadan Rusya da haberdar ve Rusya da herhangi bir tepki göstermiyor.

Burada Bir diğer karanlık ve o kadar da ilgi çekici olan nokta ise anlaşmayı yapan şirket.

ABD’nin Delaware isimli eyaletinde bulunuyor. Maryland ile New Jersey arasında bulunan denize kıyısı olan bir eyalet. Bu şirketle ilgili kamuoyunda neredeyse hiçbir bilgi yok. Uzun süren internet araştırmalarında ancak bulabiliyorsunuz birkaç suya trit bilgi bulunuyor.

Şirket, pek bilinmemesine rağmen araştırmayı derinleştirdikçe, Ortadoğu’yu resmen bir örümcek ağı gibi sarıldığı ortaya çıkıyor. Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) şirketin Ortadoğu’da yürüttüğü operasyonların merkezi durumunda adeta. Irak’ın güney bölgesindeki güçlü petrol kuyularının tamamını bu şirket satın alıp işletiyor. Basra Körfezi’ndeki petrol tankerlerinin trafiğinin yarısından fazlası bu şirkete ait.

Delta Crescent'ın başında üç kişi görünüyor: John Dorrier, Jim Reese ve James Cain.

Bu üç isim birbirinden ilginç. ABD içinde bir çok etkin firmalara sahipler. Özellikle güvenlik şirketlerinde tam anlamı ile söz sahibidirler

En ilginç isim ise John Dorrier. Dorrier, AB ambargosuna kadar Esad ile Suriye’nin Kuzeydoğusunda (Türkiyenin sınırı. Bugünü terör koridoru) bulunan petrol rezervleri ile ilgili anlaşma yapan Gulfsands Petroleum'un kurucusu ve eski genel müdürü…

Bu kadar girift ilişkileri olan Dorrier, ABD’nin Suriye’ye uyguladığı ambargoyu da deliyor. Delta Crescent, ABD Hazine Bakanlığı'nın Dış Varlık Kontrolü Ofisi'nden (OFAC) Suriye'ye karşı yaptırımlar nedeniyle gerekli olan bir feragat almayı başarıyor…

Şimdi sıkı durun. Dorrier’in ortadoğu’da en yakın olduğu isimlerden biri de ABD tarafından Irak Başbakanlık koltuğuna oturtulan Mustafa El Kazımi’dir.

Delta Cresent, bu petrolü Şam veya Türkiye üzerinden satamayacağı kesin. Tek yer kalıyor, Irak’ın Kürdistan Bölgesel Yönetimi üzerinden dünyaya bu petrolü taşıması. Ve Türkiye Kaplan Pençe hanekatını bu bölgeye kaydırmasının sebebi şimdi çok net bir şekilde anlaşılıyor. Türkiye, Irak Suriye sınırını oluşturan Sincar (Şengal) Bölgesi’nde güvenlik kontrolünü ele geçirirse ABD’nin bu operasyonu da boşa çıkacağı kuşkusuzdur.

Birleşik Arap Emirlikleri, ABD ve Delta Cresent, PKK’YPG’nin başı terörist Şahin Cilo ile yaptığı sözleşmeyle PKK terör devleti’koridorunun temelini attı. Ve belirttiğim gibi Bu yazıyı bitirdiğim saate kadar Türkiye’de bu anlaşma ile ilgili bir açıklama gelmedi.

Suriye’deki PKK yapılanmasını Barzani yönetimi de karşı. Ve Türkiye, bazı paradigmalarından az geçip Ortadoğu’daki en iyi ilişki kurabalieceği Kürdistan Bölgesel Yönetimi ile bir an önce ilişkileri geliştirerek PKK yapılanmasını engellemelidir.

NOT: Yazımız yayımlandıktan sonra Dışişleri Bakanlığımız tarafından bu anlaşmayı protesto eden bir açıklama geldi.

03.08.2020 18:15

Bugün Sosyal Medya Yasası yürürlüğe girdi. Ülkeye hayırlı olsun. Bu yasa, biz namuslu yurttaşları, küfürbaz ve müfterilere karşı koruma yasası olarak hayata geçiyor.

Yasa çıktığı anda muhalefet kanadının özellikle Cumhuriyet Halk Partisi’nin trolleri, vekilleri, parti yöneticileri ve bilumum kazurat takımının bu yasaya saldırdı.

Türkiye’de hayatın doğru dürüst hayırlı, bereketli ve huzurlu devam etmesinin olmazsa olmaz düsturu vardır: Cumhuriyet Halk Partisi bir şeye karşı çıkıyorsa, o şey kesinlikle Türk toplumunun ve insanlığın hayrına bir şeydir. Sadrazam Nedimof Paşa’dan bu yana ana düsturdur bu.

Nedimof Paşa’nın organize hale gelmiş ardıllarının topluluğu olan CHP, varlık olarak dürüst yurttaşın çıkarlarına, huzuruna ve mutluluğuna aykırı çalışan bir kuruluştur maalesef.

CHP’lilere bakılırsa, çıkan yasa, Türkiye’de tüm sosyal medya mecralarına yasak geliyor. Halbuki işin aslı böyle değil. Her konuda olduğu gibi bu yasayla ilgili de yalanlar üzerinden toplumun algısını değiştirmeye çalışıyorlar. Hadi daha açık bir dille söylersek, milleti yalan sözlerle kandırmaya çalışıyorlar.

Çok çok özetle söylersek bu yasa, sosyal medyada ahlaksızlar ve korkakların sahte isim ve hesaplarla sağa sola küfreden, ahlaksızları bulup yargının önüne çıkarmalarını sağlayacak. Bir diğer husus ta, darbe ürünü olan ve hukuksuz bir şekilde bu milletin tepesine oturtulan Anayasa Mahkemesi’nin müşfik kolları altına sığınan Twitter gibi diğer sosyal medya şirketlerinin de kendilerini la yüs’el (dokunulmaz) görmelerini tamamen ortadan kaldırıyor. Özellikle Twitter, üçüncü sınıf batılı ülkelerin bile yasalarına tabi olurken Türkiye’nin yasalarına tabi olmayı kabul etmiyordu. Ve her yıl ülkemizden topladığı yüz milyonlarca dolarlık reklam parasını tek kuruş vergi vermeden ABD’ye götürüyordu. İşte bu yasa tam da bu soyguna dur diyecek.

Sosyal Medya Yasası’nı Batı Avrupa ülkelerinin tamamı yıllardır çıkardılar ve çatır çatır uyguluyorlar. Ancak Türkiye ve bir çok İslam ülkelerinde Twitter ve benzerleri, emperyalist ülkeler tarafından sosyal mühendislik aracı olarak kullanılıp anayasal düzenlerin yıkılması için kullanıldılar. Şimdi Türkiye bu yasa ile hem anayasal düzeni koruma altına aldı hem de namuslu yurttaşların onur ve itibarlarının zedelenmesini engelledi.

Herkesin el pençe divan durum temenna ve teennide bulunduğu FETÖ terör örgütüne karşı mücadele ediyorduk. Özellikle MİT’e yönelik yaptıkları operasyon ile birlikte bu ihanet ve casusluk şebekesi ile mücadele ettik.

Olmadık iftiralar attılar sosyal medya üzerinden. Adımızın MİT’çiye çıkarılmasına kadar her türlü iftira ve karalama kampanyasını yürüttüler.

Özellikle CIA’nın kadrolu elemanı Emre Uslu ile örgütün en namus şeref ve haysiyet yoksunu aşağılık Önder Aytaç isimli teröristlerin resmen hedefi haline getirilmiştim. Yüzlerce FETÖCÜ hesap aleyhimize inanılmaz iftiralar atıyorlardı. Tamamını yargıya taşıdık ama hem yasa olmadığı için hem de yargı FETÖCÜ teröristlerin işgali altında olduğu için şikayetlerimiz anında red sonuçsuz bırakılıyordu.

Hatırlayın o günleri… Yani FETÖ’nün ülkemizde her yere egemen olduğu günler. Kendilerine boyun eğmeyen insanların itibarını anında sosyal medya aracılığı ile yerle bir ediyorlardı.

FETÖ’den boşalan bu yalan ve iftira mekanizmasını CHP hakkıyla yerine getiriyor.

CHP ve sosyal medya kullanıcısı CHP’lilerin tamamı yalan ve iftira silahı ile bu mecrada itibar cellatlığının feriştahını yapıyorlar. Algı yönetiminde ve kara propagandada Hitlerin ünlü propagandisti Göbbels’i bile geride bırakıyorlar.

Bu yasadan sonra hiçbir CHP’li ve trolleri, bu ülkenin namuslu yurttaşlarına artık sahte hesaplar açarak iftira atamayacaklar. Anında izleri bulunacak ve attıkları iftiranın cezasını çekecekler.

Sadece CHP mi? Elbette ki hayır. Bu gün Siyonizm’in Türkiye’deki en güçlü kalesi olan bir parti ve onların mensupları da artık insanların itibarıyla oynamayacaklar. Milli Görünüp gazetelerinde sosyal mecrada Saadetli bir şekilde insanlara iftira atamayacaklar. Bunların Siyonizm’in ülkemizdeki yeni temsilcileri oldukları Sosyal Medya Yasası ile birlikte net bir şekilde ortaya çıkacak.

Bu yasa çıkarken bile ısrarla hala yalanlarını sürdürüyorlar. Hala bu yasanın sansür olduğu iftirasını atıyorlar. Bu, doğrunun ve hakikatin sansürü değil, yalanın iftiranın, algı yönetiminin ve Saadetle Siyonizm’e hizmet etmenin sansürü.

Bu konuda başta devlet bürokrasisini ve karar verici mercileri ikna eden o makamlarda ilgili herkese gerekli izahatları yaparak Türkiye’nin ve namuslu Türk vatandaşlarının ihtiyaç duyduğu bu yasayı hayata geçirten Ulaştırma ve Altyapı Bakan Yardımcısı Sayın Ömer Fatih Sayan’a bütün ülke olarak ne kadar dua etsek azdır.

Bundan sonra Dikkat edin CHP, Saadetli Siyonistler ve diğer sözde muhalefet adlı kazurat takımının hedefinde bakan yardımcısı Sayın Sayan olacak. Ulaştırma bakanlığının asfalt ve tünel açma bakanlığı olmadığını, ülkenin telekomünikasyon, iletişim ve teknolojik hamle yapmasını sağlayan Ömer Faruk Sayan’ın başarılı olması için dua etmemiz gerekiyor.

29.07.2020 17:54

Türkiye’nin bırakın Akdeniz’de, şu anda mevcut topraklarda var olma mücadelesi amansız bir şekilde devam ediyor. Ülkedeki iç düzenin muhkem olması ve sosyal alanda devletin tam sorumluluk üstlenerek vatandaşın yükünü omuzlaması, dışarıda yaşanan bu amansız mücadeleyi içeride hissedilmesine engel oluyor.

Türkiye eğer özellikle sağlık ve sosyal devlet anlayışında 1990’ların Türkiye’si olsaydı şu anda dört bir yandan yürütülen diplomasi ve sinir savaşının yanısıra sıcak savaş tehlikelerini iliklerimize kadar yaşardık. Erdoğan’ın yanlısı olalım veya olmayalım bu hakkı teslim etmek lazım. 24 saatin bile yetmediği dış ilişkilerde Türkiye kelimenin tam anlamı ile bir savaş veriyor.

Tarihe dönersek eğer şu anda tıpkı 1800’lerin Osmanlısını yaşıyoruz. Bütün Batılı devletler, Türkiye’nin yasal çıkarlarını korumak için yürüttüğü mücadelenin karşı cephesinde yer almış durumda. Türkiye olmazsa hepsinin birbirini boğazlayacağı bu Şer Ekseni şimdi güç birliğine gidip bizi Anadolu’da da boğmaya çabalıyorlar. Ve 1800’lerde olduğu gibi Batı yine aynı mayın eşeklerini kullanıyor. Yunanistan ve Rusya.

Rusya, Deli Petro’nun kendilerine dayattığı bir ham hayal olan Sıcak Denizler Ütopyası, (Горячие моря утопия- Goryachiye morya utopiya) Slav kavmini 200 yıldır Batı’nın tuzaklarına kurban ediyor. Ve bugün Batı Avrupa ile müttefiki ABD tarafından Türkiye’nin etrafında kurulan bütün tuzakların operasyon elemanı olarak Rusya Karşımıza çıkıyor.

Suriye, Akdeniz, LibyaTürk kamuoyu farkında değil ama Somali, Cibuti, Basra Körfezi ve Yemen’de de Rusya, Batı’nın mayın eşeği olarak karşımıza çıkıyor.

Batı’nın bir diğer mayın eşeği/operasyon elemanı ise Yunanlılar maalesef. Türklerle 450 yıl bir arada sorunsuzca yaşayan Yunanlılar, Batı’nın provokasyonlarına gelerek 1800’lerden bu yana Türkiye’ye karşı yürütülen operasyonlarda piyon olarak kullanılıyorlar. Yunanistan’ın bugünkü Türkiye’nin politikalarına ve komşuluk ilişkilerine normal koşullarda direnmesi veya itiraz etmesi imkânsız. Çünkü, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, ikili ilişkilerde “kazan kazan”politikasını mehaz olarak alıyor. Ancak Yunanistan devlet yönetimi, iflas etmiş ekonomisi yüzünden Almanların verdiği birkaç kuruş uğruna ülkesini ve yurttaşlarını ateşe atıyor.

Bu gün sebepler dünyasında Yunanistan’ın Türkiye ile herhangi bir sıcak çatışmada başarı elde etmesini bırakın, mevcut konumunu dahi koruması imkansızdır. Matematikse olarak da sosyal ve siyasal güç olarak da imkansızdır. Hepi topu İstanbul’un yarısı karar bir nüfusa, bitik bir ekonomiye ve savaş kabiliyetinden uzak bir silahlı kuvvetlere sahip olan Yunanistan devlet ve hükumet yöneticileri, özellikle Almanya’nın kışkırtmaları ile yeniden mayın eşekliği rolünü oynamaya başladı.

Türkiye’nin Akdeniz’de yasal haklarını koruma ve kullanmaya başlaması ile birlikte Yunanistan’ın feryadına Rusya’nın yetişmeye çabalaması, Avrupa’nın kurduğu tuzağın kesin göstergesidir. Ege’de hiçbir hakkı ve hatta yaşam şansı olmayan Rusya, Yunanistan’ın Türkiye ile kapışmaya çalışmasında rol kapmaya başladı bile. Dün bütün ajanslar, Deli Petroluğa oynayan Rusya’nın eli kanlı diktatörü Vladmir Putin’in Yunan Başbakanı Mitsotakis’i aradığı ve Ege ile Akdeniz konusunu görüştüğünü, Rusya’nın çıkan krize müdahil olmak istediğini duyurdular. Yukarıda da belirttiğim gibi 180’lü yıllarda olduğu gibi yine hr yerden karşımıza çıkan Rusya’dır. Rusya, bu iradeyi kendi başına gösterebilecek güç kapasite ve siyasi yeteneğe sahip değildir. Rusya, Batı’nın, Akdeniz’deki çıkarlarının bozulmasını istemeyen egemen güçlerin talepleri/kışkırtması ile Türkiye’nin ayağına dolanmaya çalışıyor.

Şu gerçek asla unutulmamalı: Türkiye’nin kendi topraklarında, olmazsa Akdeniz’de boğma operasyonun en önemli piyonu Rusya’dır.

Ermenistan’ın Azerbaycan’a son saldırısı da bu çerçevede değerlendirilmeli. Ermenistan’ın ekmek bulmada bile güçlük çektiği bilinirken, oldukça iyi yetişmiş ve savaş kabiliyeti yüksek Azerbaycan ordusu ile savaşa girişmesi kelimenin tam anlamı ile intihardır. Oysa aynı Ermenistan bu intihara teşebbüs ediyor. Ve bakıyoruz, Ermenistan’ı buna zorlayanın Rusya olduğunu görüyoruz.

Bugünkü Rus devlet aklı, Deli Petro döneminin ahmak aklına sarılmış durumda. O dönemde de Ruslar, Türkleri Akdeniz’deki en büyük rakipleri olarak görüyor ve Türkleri yenmeleri halinde Akdeniz’in kendilerine kalacağı zehabına kapılmışlar ve bedelini çok ağır ödemişlerdi. Onların da Türklerinde İmparatorluklarını kaybetmesi oldu bu bedel. Ve her iki imparatorluk yıkıldıktan sonra savaşı başlatan Batılılar, barışı getirdiler. Yine iki devleti ve milleti karşı karşıya konumlandırdılar.

Şurası tarihi bir gerçek ki, Anadolu’da, Boğazlarda tek bir Türk kalmasa dahi, Avrupa, Rusların Akdeniz’e inmesine asla izin vermeyecekler.

Son olarak Libya olayında bunu gördük. Fransızlar, Kuzey Afrika’daki sömürgeciliğini sürdürebilmek için, Türkiye’nin o bölgeye özgürlük ve adalet götürmesine engel olmak için NATO’yu AB’yi ve ABD’yi ayaklandırmayı denedi. Ancak hiç biri Türkiye’ye sökmedi. Son olarak, Rusya’nın koynuna girerek medet isteyince Batı dünyasının lideri ABD, Fransa’ya açıkça “dur” dedi. Ve Libya’da Türkiye’nin yanında olduğunu belirtti. Oysa Türkiye 1 yıldır Libya’da terörizme ve teröristlere karşı mücadele eden yasal hükümetin yanında. ABD bu konuda Türkiye’yi destekleyecek tek kelime etmedi ve bir adım atmadı. Ne zaman ki Rusların Doğu Akdeniz ve Kuzey Afrika’da yer tutma çabalarının güçlenme ihtimalini gördü anında Türkiye’nin yanında yer aldı. Rusya’nın Libya’ya yaptığı bütün yığınakları deşifre etti.

Putin’in siyaset sahnesine çıktığı günden bu yana her şeyi ve her yönü ile okuyup takip eden biri olarak söyleyebilirim ki, O akil, kendi halkının yerlerde sürünen onurunu ayağa kaldıran Putin gitmiş, yerine Deli Petro’nun bücür versiyonu ortaya çıkmış. Putin umarım eski kodlarına döner ve ayrışan Batı’nın Avrupa kanadının mayın eşeği olmaktan ülkesini kurtarır.

Türkiye ile girişeceği bir kapışma, Rusya’nın en az 100 yıl daha Akdeniz’de turistik amaçlı dahi var olamayacağı sonucunu doğurur. Çünkü Türkiye ne eski Türkiye’dir ne de NATO Rusya’nın bu sıcak temasını kaçırır. Olası bir çatışmada Rusya, Topraklarının en az üçte ikisini kaybedecektir. Ve iddia ediyorum Rusya, Kafkasya’dan spatula ile kazınacaktır. Bu, NATO’nun ve ABD’nin ütopyasıdır. Umarım yeni Deli Petro Putin bunun arkına varır.

Türkiye’ye gelince:

Kanaatimce Türkiye, çok ama çok hassas adımlar atmaya devam etmeli ve asla eğilip bükülmemeli. Türk devleti ve özellikle Sayın Cumhurbaşkanı Erdoğan, Batı’nın ülkemizdeki çıkarlarının temsilcisi CHP ve İP’e asla kulak vermemeli. Sadece Aysun Kayacı değil, dağdaki çoban da CHP ve İP’in Batı’nın Türkiye mümessilleri olduğunu biliyor.

Türkiye, bir an önce bu çoklu cephe riskini minimuma indirmeli. Rusya ile Libya’da vardığı mutabakatı sürdürmeli. Ve burada biriken gerilimi sıfırlamalı. Türkiye’nin ekonomik ve maalesef siyasi durumu birden çok cephede savaşı uzun vadeli sürdürebilecek bir güce şimdilik sahip değil.

Türkiye’nin Rusya’ tarafından yapılan bu kuşatılmışlığa bir an önce son vermeli ve NATO kartını sürekli canlı tutmalı. Ayrıca yasalara aykırı bir şekilde Kıbrıs Rum kesiminin AB’ye üye edilmesi olayını hep canlı tutmalıdır. NATO’da yalpalanan Fransa’yı örgüt içerisinde yalnızlığa itecek taktikler uygulamalıdır.

Türkiye hedefi geniş tutup cepheyi daraltırsa, eminim bu tuzak ve cendereden çok rahat çıkacaktır.

23.07.2020 13:29

Libya’da her geçen gün başarı üstüne başarı elde eden meşru hükümete karşı Avrupa, emperyalizmin Ortadoğu’daki mümessili Arap krallıkları, BM ve Rusya tarafından yeni tuzaklar kuruluyor.

Almanya ve BM’nin “Sirte ve Cufra askersiz bölge olsun” diye önerdiği teklif kelimenin tam anlamı ile Libya’yı resmen parçalama önerisidir. Türkiye’nin askeri danışmanlık yaptığı meşru hükümet bu öneriyi kabul etmesi durumunda Libya fiilen üçe bölünecek Almanya’nın başını çektiği ve Birleşmiş Milletlerin ısrarla önerdiği barış önerisi, Libya’yı parçalamayı hedefleyen bir teklif olduğunu belirtelim.

Libya haritasını önünüze aldığınızda ne demek istediğim orada çok daha iyi anlaşılır sanırım. Fransa, Rusya, Birleşik Arap Emirlikleri, Mısır, Suudi Arabistan ve Yunanistan’ın açıkça desteklediği ve her türlü silah, mühimmat, lojistik ve istihbarat yardımı yaptığı terörist Halife Hafter, Libya’da bir yılı aşkın süredir sivillere yönelik kitlesel katliamlar yapıyordu.

BM’nin tanıdığı Sarac başkanlığındaki meşru Libya hükümeti bu katliamları durdurmak için bütün dünya dan yardım istedi. BM’nin ve Avrupa’nın kapısını 50 kere çaldı. Ama kimseden yüz bulmadı. Ve son olarak yine kadim dost olan Türkiye’nin kapısını çaldı.

Türkiye hükümeti Sarac’ın bu talebini geri çevirmedi ve uluslararası hukuka uygun olan bir anlaşma metni imzaladı. Yapılan anlaşma metnindeki bir maddeye göre Türkiye, Sarac hükümetine askeri danışmanlık hizmeti yapacaktı. Türkiye, askeri danışmanlık hizmeti verdiği günden bu yana Sarac hükümeti teröristleri işgal ettiği yerlerden bir bir püskürttü.

Türkiye’nin desteklediği ve askeri hizmet verdiği meşru Libya hükümeti. Ülkesinin birlik ve beraberliğini korumak için elde ettiği zaferler, terörist Hafter’i destekleyen Fransa, Rusya, Mısır, BAE, Yunanistan ve Suudi Arabistan’ı yeni arayışlara yöneltti. Ve şimdi bu 6’lı çete, Libya’yı bölmek için “barış” taleplerinde bulunuyorlar.

Son olarak Almanya ve Birleşmiş Milletler’den bir barış çağrısı geldi. Almanya ve BM’nin teklif ettiği “Sirte ve Cufra’nın askersiz bölge olsun” önerisi Libya’yı parçalamayı hedefleyen bir çalışma olduğu görüldü. Çünkü terörist Hafter’i tam destekleyen Mısır’ın eli kanlı diktatörü Sisi’nin işgal etmek istediği bölge Sirte ve Cufra.

Diğer yandan, bu bölgenin askerden arındırılması, terörist Hafter için tampon oluşturma alanı olduğu belirtiliyor. “BM Barış gücü” tarafından kontrol edilecek olan “askersiz bölge”, Mısır’ın Libya’yı fiili olarak önünü açtığı da gözlemlendi.

Mısır’nı petrol kaynaklarından dolayı Sirte ve Cufra’yı işgal etme çabaları bütün uluslararası gözlemciler tarafından biliniyor. Son 5 aydır Mısır ordusunun en önemli kara birlikleri ile bütün hava kuvvetlerini Libya sınırına yığdığı gözlemleniyor. Aslında Sarac hükümetinin BM’ye vereceği cevap budur:


“Cufra ve Sirte’nin askerden arındırılması yetmez. Biz size başkentimiz Trablusu da askerden arındıralım. Siz de terörist Hafter’in işgal ettiği Bingazi’yi silahlarla donatmaya devam edin. Hatta Suriye'den gelen Scudların sayısını arttırın, Fransa’nın gönderdiği füze bataryalarına yenilerini ekleyin. İsrail ve Rus silahlarını Hafter’e göndermeye devam edin. Rus Paralı askerlerini, Esed çetelerini ve Sudan’dan satın alınan paralı teröristleri de getirip yığın Bingazi’ye.”

BM, misyonu gereği, Libya’da da barıştan değil kaostan yana. Çünkü BM, emperyalizmin çıkarlarının korunduğu resmi bir kuruluştur. Meşru Libya hükümeti ve Türk askeri danışmanlar bu öneriyi kesin bir dille red etmeli ve Cufra ile Sirte’yi bir an önce Hafter milislerinden kurtarmalıdırlar.

Peki Sirte ve Cufra kurtulduktan sonra ne mi olacak?

Türkiye, Mısır’ın komşusu olacak. Bunun bir sonraki adımı belki çoğu kişiye payal gibi gelecek ama, Türkiye, İsrail ile komşu olacak. Çünkü, Mısır’daki Sisi diktatörlüğü çatır çatır çatırdıyor. Her gün insanlar açlıktan fakirlikten dolayı intihar ediyorlar. Bu olayların tümü mısır medyasında yer alıyor. Ve Mısırlılar, ülkelerini işgalci katil diktatör Sisi’den kesinlikle kurtarıp milli bir hükümet kuracaklardır. Ve milli bir hükümet mutlaka ama mutlaka Türkiye ile çok iyi geçinecektir. Milli olan Mısır’ın çıkarları ile Türkiye’nin çıkarları birbiri ile ciddi anlamda örtüşüyor. İşte İsrail’in ve onun hamisi Batı’nın en büyük kabusu budur. Türkiye’nin Mısır ile komşu olması.

Türkiye, yıllar önce Suriye üzerinden İsrail ile komşu olacağı çok net bir şekilde görülüyordu. Bunu engellemek için Hizbullah ve onun türevleri Lübnan ile Suriye’ye yerleştirildi. Veya bu terör örgütünün Libya ile Suriye’de egemen olmasına göz yumuldu. Dolayısıyla İsrail ile Türkiye arasına Şii/Rafızi/terör koridoru çekilerek İsrail’in güvenliği sağlandı.

Aynı operasyonu şimdi Libya’da uygulamaya çalışıyorlar. Cufra ve Sirte bölgesini önce askerden arındırıp sonra Sisi’ye teslim etmek. Cufra ve Sirte bölgesindeki petrol geliri, diktatör katil Sisi’ye bir nefes borusu olacaktır. Böylece Mısır’ın başında İsrail yanlısı bir diktatör rejimi varlığını sürdürmüş olacaktır.

Meşru Libya hükümeti Almanya ve BM’nin önerdiği bu “barış” adı altındaki parçalanma önerisini derhal red ederek bir an önce Cufra ve Sirte’yi terörist işgalinden kurtulacaktır.

09.07.2020 16:20

Rusya, en üst düzeyde Libya’da ateşkes istedi. Olabilir. Bu onların tabii hakkıdır. Lakin, Rusların bütün istekleri, bir sonraki adımı atmak içindir. Olanı düzeltmek için değildir. Şöyle izah edeyim:

Rusya okumalarım, Altınorda Türk devletinin Türk-İslam dünyasına ihaneti ve Slavların önünü açmasıyla başlar. Ve Slavların Prenslikten devlete, devletten İmparatorluğa evrilme süreçlerini okumaya anlamaya çalıştım.

Bazı tarihçiler, Slavların açlıktan ve sıkışmışlıktan dolayı mecburen kuzeyden aşağı inmek zorunda olduklarını, inmemeleri halinde açlıktan kırılacaklarını ve açlıktan veya savaşarak ölümü tercih etme zorunda kaldıkları için karşılarında hiçbir gücün duramayacağını öne sürerler.

Oysa tarih okumalarımız bu iddiayı yalanlıyor. Dönemin Altınorda hanlarının hatası bugünkü Rus belasının oluşmasına sebep oldu. Moskova Knezliği konusunda otorite olan Nikolay Mikhailovich Karamzin (12 Aralık 1766 - 3 Haziran 1826) 12 ciltlik Rus Devlet Tarihi isimli kitabında aynen şunları söyler:

“Moskova, ihtişamını Hanlara borçludur.”

Rus Knezliklerinin Moskova’ya tabi olması, bu Knezliği Slavların patronu yaptı. Çünkü konum olarak oldukça güvenli bir yerdeydi. Etrafında bir sürü Knezlikler vardı ve bu da onu Avrupa’dan, özellikle Alman ve İsveç saldırılarından korumuştur. Güney ve Doğu tarafı da Altınorda devleti olduğu için Moskova Knezliği yayılma imkanını sağlamıştır. Çünkü Altınorda, Rusları Turan ve Türk-İslam saldırılarından kordu. Hatta ortodoksluğun Slav ırkı arasında yayılmasının önünü Altınorda devleti açtı ve böylece Sibirya’dan Çin sınırına kadar yekpare bir mezhebi yapı oluşmasına sebep olundu.

Karamzin, Moskova Knezliğinin başarılı olmasının bir diğer nedenini de şu cümle ile özetler:

“Knezlerin diplomatik başarıları ve kurnazlıkları da Moskova’nın hızla büyümesinde etkin rol oynamıştır.”

İşte bu cümle, Rus İmparatorluğu, Sovyet rejimi ve Putin ile birlikte II. Çarlık Dönemi’ni en iyi özetleyen cümle budur.
Ruslar, Osmanlı döneminde de Türklerle girdikleri her savaşta sıkıştıklarında ateşkes veya barış istemiş ve toparlandıktan sonra yeniden saldırıya geçmişlerdir.

Osmanlı Devleti’nin yıkılma sürecinde önemli figür olmaya çalışan Sadrazam Nedimof Paşa vardır.

Sultan Abdülaziz tarafından Sadrazam (Başbakan) tayin edilen Mahmut Nedim Paşa, Osmanlı devlet bürokrasisi içerisinde yer alan Avrupa ile ilişkileri ve Osmanlı’nın Batı’ya yayılmasını savunan bütün üst düzey bürokratları görevlerinden alıp yerine Rusya’ya hayran bürokratlar tayin etti. Bir çok kaynak ve hatırattan okuduğum kadarıyla Mahmut Nedim Paşa Sultan Abdülaziz Han’dan çok Rus Büyükelçi Nikolay Pavloviç İgnatyev'e bağlı olduğu çok net bir şekilde görülür. Ve Sultan, onun bu ihanetini görünce görevden alır.

Bir züre sonra Sultan Abdülhamid Han tahta geçer. Ve Abdülhamid Han, bütün itirazlara rağmen onu sürgünden affedip İstanbul’a getirir ve İçişleri Bakanı yapar. Sultanın buna ihtiyacı vardır. Çünkü iç isyanlarla ilgili Nedimof Paşa’nın ileri sürdüğü firiklerin tamamının tersi yönünde hareket eder ve başarılı olur.

Rusların Osmanlı ile ilgili çabalarını Sadrazam Nedim(of) paşayı kullanarak akıllıca bertaraf eder. En barışçıl Sultan olmasına rağmen, Sultan II. Abdülhamid Han, Ruslarla ilgili barış konusunda tam tersi politikaları tercih eder ve bunlarda başarılı olur.

İyi bir tarih okuyucusu olan Sultan II. Abdülhamid Han, çok iyi bilir ki Ruslar “barış”ı nefes almak ve toparlanmak için isterler.

Cumhuriyet kurulduğunda Ankara hükümeti de yeni Rus Rejimi ile bir çok anlaşma imzaladı. Örneğin Türkiye’Nin toprak bütünlüğüne bağlı kalınacağına Komünist rejim bir çok anlaşmayı imzaladı. Ama Ruslar toparlanır toparlanmaz hemen Türkiye’den toprak talebinde bulundular. Rus tehdidi ve tehlikesinden dolayı Türkiye NATO kulübüne girmek zorunda kaldı. Rus tehdidi ve tehlikesi olmasaydı, Türkiye, Montrö Boğazlar Sözleşmesi'ni imzalamak zorunda kalmayacaktı. Bildiğiniz gibi bu sözleşmeden dolayı Türkiye, boğazların hakimi değil. Boğazlar bizde değil. Kemalistlerin yalanlarına inanmayın Açın Montrö’yü okuyun.

Ruslarla Son karşılaşmamız Suriye’dir. Terörist Esat, ülkesinde kitlesel katliamlar yaptığı sırada Ruslar da ona tam destek vermiş ve milyonun üzerinde masumu katletmişlerdi. Türkiye’nin desteklediği Suriye halkı bu savaşta katil Esat ve Rusya'yı köşeye sıkıştırdığında Ruslar derhal barış talebinde bulundular. Ve Türkiye maalesef tarihten ders almadığı için Rusların bu talebini olumlu karşıladılar. Eğer Türkye, Rusların bu barış talebini kabul etmeselerdi, Bugün Suriye’de belki hiç Rus askeri olmayacaktı. O süreçte direnişçiler, Rus üslerini dahi kuşatma altına almışlardı.

Ve Astana, Soçi mutabakatları… Hepsine bakın, bütün bu oyalamalar, Rusların nefes alıp toparlanmaları içindir. Ruslar, o görüşmeler sürecinde toparlanıp sorunsuz bir şekilde Suriye’ye yığınak yaptıktan sonra her iki süreci de sekteye uğratıp yeniden katliamlarına giriştiler.

Rusların Suriye’de attıkları en son ve en büyük kazık İdlib mutabakatıdır. Ve Türkiye’nin gözünün içine baka baka, yalanlar söyleye söyleye bu bölgeyi kuşattılar. Türkiye’yi şu anda Suriye’de zor duruma soktular.

Yıllardır Rusların savaş ve muharebelerini takip eden biri olarak söylüyorum, Rus ordusu cephe çatışmasında dünyanın en zayıf ordularının başında gelir. Çin ordusundan daha aptal bir ordudur. Çatışma biraz şiddetlenince Rus ordusunda emir komuta zinciri hemen dağılır. Rusların tek gücü hava ve füze üstünlüğüdür. Ne var ki bugünkü teknolojik donanım Rusların o gücünü de büyük oranda kırmıştır.

Rusların bu gücünün olması bir anlam ifade etmiyor. Çünkü dediğim gibi Rus ordusu, emir komuta zinciri en zayıf olan ordudur.

Türkiye, her ne olursa olsun, Libya’da ateşkes konusunu hiçbir şekilde Rusya ile görüşmemeli ve Rusların bu talebini kabul etmemeli. Zaman kaybetmeden, askeri danışmanlık verdiği meşru Libya ordusu derhal Jufra ve Sirte operasyonlarını başlatmalı. Ve buraları işgalden kurtarmalıdır. Ruslar, Libya’da barış istediklerine göre, buraya çok büyük yığınak yapacaklar ve bu süreçte aşiretleri ayartmaya çalışıp Libya’yı içinden çıkılmaz hale getireceklerdir.
Ruslar, yüzlerce yıldır bu taktiği uyguluyorlar. Kaybedecekleri savaşları barış görüşmesi, ateşkes adı altında kilitlerler. Ve istedikleri süreyi elde ettikten sonra yeniden saldırıya geçer ve hedefledikleri toprakları işgal ederler.

Aynı oyunu soğuk savaş döneminde NATO ve özellikle ABD ile de oynadılar defalarca ve Amerikayı kandırdılar. 
Son olarak 1979 Afganistan’ı işgal ettikten sonra bunu denediler ama ABD buna inanmadı. Afganistan’ı Ruslara mezar ettirdiler. Ruslar arkalarına bakmadan kaçtılar.

Ve Türk yetkililerine buradan bir kez daha sesleniyorum. Kesinlikle ateşkes veya barış görüşmesi diye bir tuzak sürece girmeyin, Vagnerler, Migler ve Su savaş uçaklarını yerle bir edin. Bu çok kolay olacak emin olun. Çünkü Rusların birden çok savaşını bizzat cephede gözlemlemiş biri olarak söylüyorum. Rus ordusu zoru gördüğü anda dağılıyor, emir komuta zinciri darmaduman oluyor.

08.07.2020 17:12

“Gün gelecek, Avrupa’dan daha fazla aşırıcı ve İslamcı terörist çıktığını göreceğiz. Çünkü Batı dünyasında kararsızlık ve politik doğruculuk hâkim.”

Bu cümleler herhangi Nazist veya aşırı sağcı bir Avrupalı politikacıya ait değil. İslam’ı bu kadar karalayan bu sözler, Birleşik Arap Emirlikleri Dışişleri Bakanı Abdullah bin Zayed’e ait.

Bugünkü yazımızda İslam coğrafyası içerisinde yer alan ve Müslüman olarak bilinen Birleşik Arap Emirlikleri kimdir, nedir diye kısaca bakalım.

Haritada toplu iğne ucu kadar yer kaplayan ancak, elindeki petrol gücü ile Ortadoğu ve bölgemizi dizayn etmeye çalışan ABD’nin Basra Körfez’deki en önemli istasyonu Birleşik Arap Emirliklerinden söz etmek istiyorum. Emirlik, 1820’de İngilizlerin desteği ile giriştiği isyanda başarılı olmuş ve resmen İngilizlerin himayesine girerek sözde bağımsız olmuştur.

Nüfus ve yüzölçümü bakımından İstanbul’un bir kenar mahallesi kadar olan bu küçücük ülke gücünü aşan şekilde müdahaleci bir politika benimsemekle hangi temel hedefleri güdüyor? Amaçlarına ulaşmak için hangi araçları ne şekilde kullanıyor? Başarı şansı var mı hep beraber bir göz atalım.

Dünya petrol rezervlerinin yüzde 10’una sahip ve petrol ihracatında dünya yedincisi olan BAE için Körfez’deki enerji kaynaklarının dışarıya güvenli arzı kritik bir mesele. Çünkü karşı kıyıdaki komşusu İran, Ağzını açmış dev bir ejderha gibi duruyor.

Dolayısıyla Asya-Avrupa arasındaki deniz ticaret yollarını ve enerji güzergâhlarını kontrol etmek istiyor. Yani ABD adına bölgede racon kesmek.

Bu amacına erişmek için Körfez’den başlayıp Kızıldeniz ve Akdeniz’e uzanan güzergâhtaki stratejik boğazlar, adalar ve ticaret yolları üzerinde limanlar, askeri üsler ve lojistik ikmal hatları kurarak ekonomik ve askeri olarak gücünü yaymaya, adeta bir "deniz imparatorluğu" kurmaya çalışıyor.

BAE'nin oyununu ne denli iddialı oynadığını anlamak için kontrol etmeye çalıştığı noktalara bir göz atmak yeterli:
Dubai’nin Cebel Ali limanından başlayarak Yemen’in Aden, Mokha, Mukalla ve eş-Şihr limanları, Sokotra ve Perim/Meyun adaları, Eritre’nin Assab limanı, Somali’nin Puntland ve Somaliland/Berbera bölgeleri, Kıbrıs’ta Limasol limanı, Libya’nın Bingazi bölgesine uzanıyor.

BAE’nin diğer hedefleri ise siyasi nitelikli. Gelecekte kendi rejimini de tehdit edebileceği korkusu ile Ortadoğu’daki tüm demokrasi hareketlerini Batı nezdinde paranın gücü ile şeytanlaştırıp terör listesine aldırıyor.

2013’ten bu yana bölgede değişimi savunan güçlere karşı askeri darbeden psikolojik harbe, siber savaştan tehdit ve şantaja, vekâlet savaşından doğrudan askeri müdahaleye kadar her yönteme başvuruyor. Muhammed Dahlan gibi Arap dünyasının en kirli ve karanlık adamları, veliaht prensin danışmanı sıfatıyla bu misyonlarda aktif bir şekilde kullanılıyor.

Vahabi milliyetçi rejimlerin en önemli alternatifine dönüşen Müslüman Kardeşler başta olmak üzere, siyasi iddiası olan İslami hareketlerin tamamını terör örgütleri kapsamına sokturarak onlarla içte ve dışta topyekûn mücadele etmek. İslam’a karşı Vahabiliği ve jakoben laikliği destekliyor.

BAE Arap ve İslam dünyasında artan Türkiye sevgisi ve etkinliğini kırmak için Siyonist İsrail ve ABD ile her türlü işbirliği yapıyor. Daha önce Filistin’de İsrail hesabına casusluk yapan ve Filistin’in birliğini yıkan Muhammed Dahlan’ın en büyük finansör ve destekçisi.

BAE, Başta Amerikan faşistleri olan Neoconlar olmak üzere Yahudi lobilerinin en büyük finansörlüğünü yapıyor. Trump rejiminden bu yana ABD’nin politikalarını uygulatmaya en hevesli aktör oldu. İsrail’in Arap dünyasıyla ilişkilerini güçlendirme noktasında hayati bir rol oynadı.

BAE, uzun yıllardır bekasını 2011’den itibaren Blackwater’ın kurucusu Erik Prince başta olmak üzere çeşitli yabancı özel güvenlik şirketleriyle korumaya çalışıyor. İlk kez 2014’te kendi vatandaşlarına zorunlu askerliği getirse de ordusu halen büyük ölçüde Asyalı, Afrikalı ve Latin Amerikalı paralı askerlerden oluşuyor.

Dünyada en çok silah ithal eden üçüncü ülke konumunda. 1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana neredeyse tüm Amerikan harekâtlarına muharip birlikler yolluyor ve bu sayede operasyonel tecrübe kazanıyor. Halen Yemen’den Libya’ya ve Suriye’ye kadar birçok alanda kontrgerilla faaliyetleri yürütüyor. Sivillere karşı katliamları gerçekleştiriyor.

İngiltere’yi ve ABD’yi Müslüman Kardeşler ve bu düşünce hareketinden etkilenen tüm hareketleri terör örgütleri listesine almaya zorlamak için milyar dolarlık yatırımlarla silah ve petrol anlaşmalarını baskı aracı olarak kullanıyor.
Türkiye ve Mısır’da karşı devrimleri finanse etti.

BAE, Batı’da birçok medya kuruluşunun, STK’nın, üniversitenin, düşünce kuruluşunun, akademik derginin finansörü veya bağışçısı olarak bilgi üretimini de doğrudan veya dolaylı olarak etkiliyor, zaman zaman yönlendiriyor. Ayrıca çok sayıda uydu kanalına ev sahipliği yaparak ve birçok medya kuruluşuna maddi kaynak sağlamaktadır.

Birleşik Arap Emirlikleri, ABD’de Türkiye aleyhinde en rijit tezler ve söylemler üreden Foundation For Defense of Democrasies (Demokrasileri Savunma Vakfı)nın en büyük finansörlüğünü yapıyor. Vakfın Başkan Yardımcısı Jonhatan Schanzer, BAE emir ailesi olan Nahyanların özel danışmanlığını yapıyor.

2014’ten beri Türkiye aleyhinde aktif propaganda yürüten Schanzer, Türkiye’nin NATO’dan atılmasını ve BAE’nin Katar’da giriştiği darbeyi önlemesinden dolayı, Türkiye’nin ABD tarafından askeri müdahale ile cezalandırılması gerektiğini her platformda dile getirdi.

BAE merkezli medyada dile getirdiği ve Türkiye’ye yönelik yaptığı karalamaları şu görüşler ise hiçbir şekilde kabul edilemez. Ama bu ve buna benzer Türkiye aleyhtarı bütün görüşlerin batılı merkezlerde yayılması için BAE 17 yıldır yüz milyonlarca dolar harcıyor. Bakın ne diyor:

“AKP’nin Müslüman Kardeşler’in bir fraksiyonu oluşu, bu anlamdaki eğilimleri açısından iyi bir ipucu veriyor. Daha da huzursuz edici bir durum ise, Türkiye Filistinli terör örgütü HAMAS’ın en büyük destekçisi halindedir ve bir çok örgüt liderinin Türkiye’den operasyon yürütmesine izin vermektedir. Türkiye istikrarlı bir şekilde uluslararası terör finansmanı standartlarına uymakta başarışız olmuş, kendi topraklarındaki el Kaide üyelerini bile terör listesine almayı başaramamıştır. Hatta el Kaide lideri EymEn el-Zewahiri’ye sadakat ahdeden Nusra cephesi gibi örgütlerin terör örgütleri olduğunu kabul etmekte bile isteksiz davranmıştır. Tehlikeli derecede gevşek olan Suriye-sınırı politikaları ise IŞİD’in yükselişine katkıda bulunmuştur. Terör sponsorluğu konusunda bir Dünya lideri olan İran’ın yasadışı nükleer programını engelleye çalışan tüm uluslararası çabalar karşısında, Türkiye İran’ın uluslararası yaptırımları delmesine yardımcı olmuştur.”

BAE’nin en büyük hatası, sınırları cetvelle çizilen Arap dikta rejimlerine yaptığı muameleyi Türkiye’ye karşı yapması. BAE’nin Türkiye’ye karşı bu düşmanca tutumu, bu ülke için geriye sayımın başlangıcı olacağı kuşkusuzdur.

Bugün dünyada Türkiye’nin en büyük düşmanı ve düşmanca faaliyet gösteren ülke BAE’dir. BAE, Türkiye karşıtı bütün tv kanallarını, STK’ları, think thank kuruluşlarını ve lobi faaliyetlerini finanse ediyor.

Son olarak Watiya üssünün yakınlarını savaş uçaklarına bombalatarak Türkiye’ye gözdağı verdi.

Bakalım Türkiye’nin BAE’ye cevabı nasıl olacak? Osmanlı Tokadı mı, Oğuz gazabımı BAE’nin suratına patlayacak?

06.07.2020 13:26

Yazının başlığı sizi yanıltmasın. Bu bir ekonomi yazısı değildir. Evet Oyun Teorisi ekonomi alanında ortaya çıktı ancak bugün neredeyse bütün sektörlerde kullanılan bir tektik ve strateji oyunudur. Teori ile ilgili kısa bir bilgilendirme, yazının sonuna dipnot olarak verilmiştir.

Oyun teorisi; bireyin başarısının, diğerlerinin seçimlerine dayalı olduğu seçimler yapması olan bazı stratejik durumların matematiksel olarak davranış biçimlerini yakalamaya çalışır.

Ekonomi alanında ortaya atılan bu teori, günümüzde diplomasi ve askeri alanda daha çok kullanılıyor.

Bugün başta Türkiye, Yunanistan olmak üzeri, Bölgemiz ve Kuzey Afrika’da yaşanan olayların temel teorisini çözmedikçe, sahadaki uygulamalar arasında enerjimizi harcar ve günün sonunda “Sıfıra sıfır, elde var sıfır” pozisyonuna düşmemiz kaçınılmaz olacaktır.

Oyun Teorisi’nde taraflar, birbirlerinin zekasını kendi çıkarlarına tahvil etmeye çalışırlar. Somut bir olay üzerinden şöyle izah edeyim:

Şu anda Libya’da yaşananların tamamı Oyun Teorisi’nin en canlı örneğidir. Ve bu oyun maalesef Rusya ve ABD arasında geçiyor. Şu anda üstün görünen Amerika Birleşik Devletleri. Çünkü, Libya’da en aktif rol alan bir siyasi ve askeri güç, ABD’nin NATO’dan müttefiki.

Ve her iki taraf, Suriye’de uyguladığı vekalet savaş yönteminden istedikleri sonucu alamadıkları için Libya’da Oyun Teorisi üzerinden hesaplaşıyorlar. Bundan dolayıdır ki, Libya’da ABD ve Rusya, karşılıklı sofistike silahlarını kullanmıyor, her iki taraf ta birbirinden zeki hamleler yapıyor. Ve Etraf Diplomasisi yöntemini uyguluyorlar. (Kavram tarafımıza ait olup, ana oyuncuların müttefik ve müttefiklerin müttefikinin çıkarları ile örtüşen politik argümanlar geliştirmek.)
Oyun teorisinin cephedeki uygulamasını şöyle örneklendirirsek sanırım daha da kolay anlaşılmış olur.

Büyük bir cephe savaşında siz savaş pilotusunuz. Ve size verilen görev de bütün cephe içerisinde X özellikli düşmanı bulup imha etmek. Casuslar ve teknoloji marifeti ile imha edeceğiniz hedefin noktalaması yapılmamıştır. Size verilen bilgi, imha edeceğiniz unsurun sadece bölgesi veriliyor. Bu durumda pilot olarak siz hedefin peşine düşersiniz.

Şimdi de yerde hedefiniz olan askere bakalım. Yerdeki düşman asker, karşı tarafın, yani sizin kendisini öldürmekle görevli olduğunuzu biliyor. Siz ona havadan akın edeceksiniz. Bu askerin bulunduğu yerde 4 tane mevzi var. Ve bu asker öyle bir mevziye sığınmalı ki sizin ateşinizden kendisini koruyabilsin.

Bu durumda akla gelen, askerin en güçlü mevziiye sığınması gerekiyor. Klasik askeri savunma ve harp taktiği bunu zorunlu kılar.

Oysa, o stratejik öneme sahip olan asker, sizin aklınızı kullanarak kendi savunmasını hazırlamak zorunda, şöyle ki:
Siz gelişmiş füzelerle donanımlı bir pilot olarak ilk nereyi vuracağınızı hesap edersiniz. Haklı olarak elinizdeki sofistike füzeleri en güçlü mevzi/sığınağa atacağınızı tahmin eder. Bu çok doğru bir tahmindir. Çünkü savaş pilotu, kanadına takılı sofistike Buster Banker veya türevi füzeyi açık ve zayıf bir mevzi/sığınağa değil, en güçlü olan sığınağa göndereceğinizi bilir.

Ve burada bir risk alarak hava saldırılarından korunmak için en zayıf mevzi/sığınağa girer.

Burada eğer pilot da Oyun Teorisi kuralıyla hareket ediyorsa, riskiniz sizin hayatınıza mal olur. Ancak pilot, tek şansı olan bir savaşta Oyun Teorisi kuralını çok ama çok zor uygular.

Diyelim ki uygular. Belki ikinci belki de üçüncü sığınağı vurabilir. İşte bu safha oyunun başladığı safhadır.

Bunun adı Oyun Teorisi’dir. Bu bir kısır döngü. Kısır döngüyü kırmak için beklenmedik hamleler yapmak gerekir. Örneğin en güçlü sığınağı yok edecek seviyede gelip en güçsüze saldırmanız gibi. Bundan sonrası rakibi iyi izlemektir. Rakibin hareketlerini tahmin etmek ve şanslı olmak.

Türkiye, ABD ve Rusya'nın, Libya’da yaptığı kelimenin tam anlamıyla budur. ABD'nin buradaki en büyük amacı, zaten Suriye ile Akdeniz'e inmiş olan Rusların bir de Libya ile Akdeniz'e inmesini engellemek. Türkiye’nin de kendi başına bağımsız bir aktör olarak yer alması Oyun Teorisi’ni daha da farklılaştırıyor.

Özetlersek, Ruslar Libya'dan hem hava hem de deniz üsleri istiyor.

Ruslar Hafter'i el altından desteklese de, diplomatik kanalda tarafsızlığını korumaya çalışıyor görüntüsü veriyor.

Böylece 'önceden' kazanmakta olan tarafı el altından desteklerken, bir yandan da ters bir durum için diplomatik kanalları yokluyor. Ruslar oyunu en iyi bilenlerin başında geliyor. Tabi burada Yeni Türkiye’nin de hakkını teslim etmek lazım. 2014’ten beri BAE, Mısır’ı yedeğine alarak Libya’da kendince oyun kurmaya çalıştı. Türkiye hep bekler görüntüsü verdi. Ve Oyun Teorisi’ni bugüne kadar Libya’da en iyi uygulayan ülke oldu. Yumruğunu ısırarak bekledi ve her şey bitti derken, uluslararası hukuka uygun bir şekilde oyunun başrol oyuncusu olduğunu ilan etti. Ruslar burada kelimenin tam anlamı ile ters köşeye yattılar. Hafter'e açık destek verirlerse ABD Trablus'un yanında konuşlanır. Ruslar Trablus'a açık destek verirlerse ABD Hafter'in yanında konuşlanır.

İşte yukarıda verdiğim o sığınak örneğinde olduğu gibi. İki taraf da tam anlamıyla açık destek vermekten kaçınıyor ve diplomatik kanalları yokluyor.

Ancak ABD'nin Ruslardan önce kime destek verdiğinin önemi yok. İkili arasındaki oyun da burada başlıyor. Düşmanlık gütmemek adına, ABD'nin açık destek verdiği bir taraf olursa Ruslar da o tarafa açık destek verir ve ABD'nin başarısına ortak olur. Masada da karşı tarafa kapalı desteğini kullanır.

O yüzden burada önemli olan şey ilk desteği ABD'nin vermemesi. Bu sebepten ABD geri kalıyor ve her iki tarafla da eşit olmaya çalışırken, diğer büyük Oyun Teorisi uygulayıcısı olan Türkiye’ye NATO üzerinden her türlü askeri istihbarat ve açıktan da diplomatik destek veriyor. Ara sıra diplomatik kanallarla zıt taraflara farklı zamanlarda destek vererek Rusların tepkisin ölçüyor.

Mısır'ın ilan etmeye çalıştığı ateşkes için Mısır'a "Sen değil BM ilan eder, oraya git." derken; Türkiye için de "Yaptığın deniz anlaşması kötü ve kalitesiz" diye tepki gösteriyor. Ruslara bir pozisyon tutma zorunluluğu dayatıyor. Ancak Ruslar ustaca savıyor bu hamleleri.

Bu arada Fransa da oyuna dahil olmak istiyor ama henüz yürümeyi beceremeyen çocuk misali Maraton’a katılmak istiyor.

Buradaki oyun teorisine göre, beklenmedik hamleyi ABD yapmalı. Ancak tek atımlık bir kurşunu olacak. Dolayısıyla bu hamleyi yaparken öyle bir konjonktür kurmalı ki Ruslar yanına gelip başarıya ortak olamamalı.

Bu konjonktürü yaratmanın tek yolu oyuna yeni ülkeler dahil etmek ve Libya'daki kamplaşmayı arttırarak, Rusya karşı tarafındayken, ABD kendi tarafında Rus tarafını ezecek bir güç bulundurmak zorunda kalıyor. Bu yüzden Türkiye’nin yanında olduğu mesajını arada verme ihtiyacını hissediyor.

Tabii burada Ruslar cesur davranırlarsa onlar da beklenmedik hamleyi yapabilirler. Onların beklenmedik hamlesi ise Trablus'a açık destek vermek veya Fransa’yı yanına almak olabilir. (Bu satırlar yazıldığında Fransa çark etmeye başladı)  Ya da Hafter'i koltuğundan indirip LNA'nın çehresini değiştirerek LNA ve GNA'yı birbirine kırdırtmayı denemek de olabilir.

İkinci seçenek en mantıklı seçenek gibi duruyor. Ruslar eğer cüretkâr hareket ederlerse bu hamleyi onlardan görmemiz mümkündür. Gelelim bu oyun teorisine göre ABD'nin beklenmedik hamlesine.

Yukarıda da bahsettiğim gibi, tıpkı sığınak örneği gibi, tıpkı bir boksörün zayıf yumruklarla rakibi denemesi gibi; ABD çeşitli açıklamalarıyla Rusları 'alenen' taraf seçmeye zorluyor. Beklenmedik hamlesi ise bunu yapmamak. Rusları taraf seçmeye zorlamamak.

Peki bu nasıl olacak?

ABD, Ruslarla kendi yüzleşmek yerine kamplaşmayı arttırarak Libya'daki gerilimi yükseltecek. Fransızlar, Yunanlar, İtalyanlar ve Mısırlılar oyuna daha çok dahil olacak.

Ancak burada Türkiye’nin pozisyonu ve duruşu, hem Rusların bu hamlesini hem de ABD’nin AFRICOM üzerinden Libya’ya konmasını engelleme kapasitesine sahip.

Bunu yapmanın tek yolu da Türkiye'nin bölgedeki gerilimi arttırması yani Sirte ve Cufra'yı alması. Eğer bu olursa; bu saydığım ülkeler oyuna daha çok girecekler ve ABD yerine Rusya'yı onlar seçim yapmaya zorlayacaklar.

Dolayısıyla buradan varılacak sonuç, ABD'nin, Türkiye'nin Sirte ve Cufra'ya yapacağı herhangi bir operasyona en fazla 'kınıyoruz” diyeceklerdir.

Şu anda ne Rusya ne Amerika, hangi sığınağı vuracağını bilmiyor. Çünkü, ortada üçüncü bir oyuncu var. Bu oyuncuda hep sürpriz yapmayı seven bir ülke. Yani Türkiye. Tıpkı bir zamanlar, Avrupa kupalarında olduğu gibi, 89 dakika kendi aleyhine giden maçı son dakikada lehine çevirdiği günlerdeki gibi, son iki yıldır Akdeniz’de son dakika sürprizi yaparak bütün oyunları bozup kendi lehine çevirmeyi başarıyor.

İşte bu yüzdendir ki hem Rus Hem de ABD tarafı hangi sığınağı vuracağını bilemiyor.

Sonuç itibarıyla şunu efade edebiliriz:

ABD ve Rusya birbirlerinin yumruklarını ısırıp kim pes edecek diye bekliyorlar. İlk pes eden ilk beklenmedik hamleyi yapıp riski alandır.

NOT: Teorinin pratik uygulaması konusunda @bureauofeconomy nin örneklendirilmesinden faydalanılmıştır.

 
 

OYUN TEORİSİ NEDİR?

Oyun teorisi veya Oyun kuramı, istatistik, sosyal bilimler, biyoloji, mühendislik, siyasi bilimler, bilgisayar bilimleri (temel olarak yapay zekâ çalışmaları üzerinde) kullanılan meşhur teoridir.

Oyun teorisi, bireyin başarısının diğerlerinin seçimlerine dayalı olduğu seçimler yapması olan bazı stratejik durumların matematiksel olarak davranış biçimlerini yakalamaya çalışır.

Karar verenlerin diğer düşüncelerle uyumlu ya da rekabet halinde olduğu sosyal durumları modelleyen bir yaklaşım olması bu kuramın en temel özelliğidir. Daha öncesinde bazı gelişmeler olmuşsa da, oyun kuramı, 1944 yılında çıkan John von Neumann ve Oskar Morgenstern tarafından yazılmış olan Theory of Games and Economic Behavior (Oyunların ve Ekonomik Davranışın Kuramı) adlı kitapla başlamıştır. Bu kuram 1950'lerde birçok akademisyen tarafından geliştirilmiştir. Benzer gelişmeler 1930'lara kadar gitmekte idiyse de, 1970'lerde açıktan biyolojiye uygulanmıştır. Birçok alanda önemli bir araç olarak kabul edilmiştir. Ekonomide sekiz oyun kuramcısı Nobel Ödülü almıştır ve John Maynard Smith biyolojideki uygulaması için Crafoord Ödülüne layık görülmüştür.

 

30.06.2020 10:17

Yeniçeri Ocağı, Osmanlı’nın en vurucu gücü idi. Adı bile kendi döneminin ordularının titremesine yeterli sebepti. Her bir Yeniçeri askeri, bugünkü tabirle birer zırhlı muharebe aracı gibiydi. Yeniçeri Ocağı, Osmanlı orduları içerisinde sayısal olarak pek de fazla olmamasına rağmen bu öldürücü gücü ve sürekli payitahtta (başkent) bulunmayı siyası ranta çevirmeye kalkınca artık Osmanlı Devleti’nin sırtında bir kambur, bir yük olmaya başladı. Uzun süre hem savaşçı hem de siyasi güç olmayı sürdürdü. Eli silahlı siyasi olmanın savaşçı olmaktan daha çok rant sağladığını gören Yeniçeri, savaşmayı bırakıp siyasi entrikaların merkezi oldu.

Fitne ve siyasi entrikaların kaynağı haline gelen Yeniçeriyi Sultan II. Mahmud Han kaldırarak devleti bu habis urdan kurtarmayı başardı.

Bugünkü Mısır ordusuna bakınca, Yeniçeri Ocağı kapatılmasaydı acaba Türkiye’nin bugünkü hali ne olurdu diye sormadan edemiyor insan.

Mısır ordusu da üç buçuk İsrail askerine yenilince, savaşmayı bırakıp kendi halkına karşı ceberut bir güç almaya başladı. Ordunun namlusu düşmana değil, masum Mısır halkına yöneldi. darbeler ve entrikalarla ülkeyi yönetiyorlar.

Bugünkü Mısır ordusu, Fırıncılıktan bostanda hıyar yetiştiriciliğine kadar ekonominin her alanında egemen ve tekel. Mısır ekonomisinin beşte dördü direkt ordunun elinde. Geriye kalan beşte biri de yine orduya bağımlı halde olan bir ekonomik yapı.

Pazarcılık, fırıncılık, işportacılık, bakkallık, otobüs taşımacılığı, oto galericiliği, emlakçılık, mağazacılık gibi hayatın bütün alanlarında mısır ordusu en büyük ve rakipsiz ticari aktör.

Bu yüzden sadece halk tarafından değil, iş dünyası ve esnaf tarafından da Mısır ordusu hiçbir şekilde sevilmez.

Gerçi dünyanın neresinde olursa olsun işportacılık yapan hiçbir ordunun saygınlığı ve sevgisi olmaz halk nezdinde. Ordunun ülkede ticareti tekeli altında tutması Mısırlılar tarafından alışık olunan bir durum ama durumu zayıf esnaf ateş püskürüyor. Kimse bu orduya çocuğunu şehit vermek istemez

Mısır ordusu yurttaşları arasında da ciddi ayırımcılık yapıyor. Her ne kadar İslam ülkesi gibi görünse de ekonominin ana damarını ülkedeki Hıristiyan Kıptilerle kurmuş durumda. Ordunun mal aldığı büyük ihaleler verdiklerinin tamamı Hıristiyan Kıptiler. Bu yüzden Müslüman Araplar oldukça rahatsız. Yaklaşık 100 milyonluk ülkenin kaymağını ordu ile ortaklaşa bir şekilde 10-12 milyonluk Hıristiyan Kıpti azınlık yiyor.

Pazarda mağaza tezgahında müşteri kovalayan Mısır ordu generallerinin emrindeki kara kuvvetleri gibi Deniz Kuvvetleri de oldukça kötü durumdadır.

Mısır’ın görünürde kalabalık bir deniz gücü var ama bu güç o kadar birbirinden dağınık ve teknik yetersizliğe sahip ki, lojistikleri kelimenin tam anlamı ile berbat.

Örneğin Kızıldeniz donanması, Akdeniz'e, Akdeniz donanması da Kızıldeniz'e ulaşması neredeyse imkansız. Oldukça zor bir iletişim ve geçişkenliğe sahip.

Her ne kadar Süveyş’ten ağır aksak geçişkenlik görünse de, bu süreçte bütün gemiler hava ve kara savunmasından mahrumdurlar. Yani kenar mahalle kopillerinin taş yükleyip uçurdukları oyuncak dornlarla bile Mısır’ın Nil’deki deniz gücü etkisiz hale getirilebilir.

Bu açığı gidermek için donanmasına yatırım yapan Mısır diktatörü katil Sisi, ülkenin bütün gelirlerini bunlara harcıyor. Bu yüzden ülkedeki açlık oranı hayli yüksek.

Her ne kadar Türk medyası yazıp haber vermese de Mısır medyasında her gün en az bir intihar haberi görülür. Ve bu intiharların sebebi de tamamı işsizlik veya açlık. Sisi’nin yatırım yaptığı donanmaya alınan gemiler de bir modern muharebe güç ve tekniğinden tamamen uzaklar. Bunun sebebi ise, tüccar generaller, gemileri dışarıdan satın alırken kurdukları Rüşvet çarkıdır. Ve bu çark yüksek rakamlarla işliyor. Dolayısıyla ülke parasının neredeyse yarısı rüşvete gittiği için istenilen teknolojiye sahip savaş gemisi alınamıyor.

Sisi’nin 20 milyar dolar civarnıda harcama yaptığı Mısır Deniz Kuvvetleri ülkeyi ekonomik olarak bitirdiği gibi hala savaşma yeteneğine sahip değil. Çünkü gemiler oldukça ilkel teknolojiye sahip. Örneğin bir Türk SİHA’sı elektronik perdeleme yapmadan yani gizlenmeden aleni bir şekilde istediği yerde ve istediği mesafede Mısır Donanmasını perişan edebilir. Çünkü Mısır donanmasının elindeki en uzun menzile sahip hiçbir füze SİHA’nın menziline ulaşamıyor.

Diktatör Sisi, ülkeyi ekonomik olarak felakete götürdüğü için bunu Libya’da zaferle kapatmaya çalışmıştı. Bu yüzden Suudi Arabistan ve BAE’nin tetikçisi olmayı kabullenmişti. Türkiye’nin meşru Libya hükümeti ile savunma işbirliği anlaşması yapması ile bütün planları suya düştü ve Mısır, hızla çökmeye devam ediyor.

Diktatör Sisi’nin hedefi, Libya'ya girerek ekonomik açıdan kendisine yetecek bir ek kaynak sağlamak ve Libya'nın doğusundaki Sirenayka bölgesini, yani terörist Hafter’in işgal ettiği bölgeyi uydu bir ülke haline getirmekti.

Mısır’ın en büyük güvenlik sorunun başında 100 milyonluk vatandaşını hava veya kara saldırılarına karşı koruyamamasıdır. Çünkü nüfusun yüzde 97’si Nil nehri vadisi ve deltasında yaşıyor. Yani halkın yüzde 97’si, Mısır topraklarının % 3’ünde ikamet ediyor.

Bu durumu Türkiye haritası üzerinde tanımlamaya çalışırsak, yaklaşık olarak Malatya ilimiz kadar bir yerde yaşayan 97 milyon insan var. Bu yüzden, Türkiye ile Mısır’ın kapışması durumunda öyle uzun menzilli füzeleri devreye koymaya hiç gerek kalmayacak. Kuzey Kıbrıs’taki askeri havalimanından kalkacak birkaç F 16 ile Mısır kara ve deniz birlikleri tereyağından kıl çeker gibi imha edilebilir.

Fakir çorbası görünümündeki Mısır Hava Kuvvetleri'ne birkaç SİHA fazla bile gelir. Daha Türk Deniz Kuvvetleri’nin envanterinde bulunan denizden havaya, ve denizden Karaya atılabilen uzun menzilli füzelerden söz etmeye gerek bile yok.

Peki Türkiye böyle bir operasyon yapar mı? Bugünkü Türkiye Cumhuriyeti yönetimi, sivillerle iç içe olan askeri bölgelere operasyon yapacağını düşünmüyor. Çünkü bu operasyonlarda sivil kayıplar da oldukça fazla olacaktır. Türkiye devleti bunu yapmaz. Ama Mısır Hava Kuvvetleri ile Ak Deniz ve Nil nehrindeki deniz kuvvetlerini tamamen imha edebilir ve eder de.

 Ayrıca Mısır’ın savaşabilecek bir ekonomisi yok. Ülke tamamen Suudilerin ve ikinci İsrail olan ateist BAE rejimine bağlı bir ülke. Türkiye ile bir kapışmadan sonra sıranın kendilerine geleceğini çok iyi biliyorlar

Sisi rejiminin savaş araç gereçlerinde kullanılacak temel madde ihtiyaçlarının tamamı verişi İngiltere, ABD ve Çin ve Fransa'dan gelir.

Türkiye ise yaklaşık 20 yıldır bu Ak Deniz’de adım adım en güçlü olmaya çalıştı ve şu anda o konuma geldi. Savunma sanayiinin üçte ikisi yerli ve hammadde ihtiyacını da içeriden karşılıyor.

Mısır’ın düz bir araziye sahip olması ve ordusunun da Nil vadisindeki bu arazilerde konuşlu bulunması en büyük handikap. Oyuncak dronların karşısında bile kendini koruyamaz bir pozisyondadır. Çünkü Mısır Hava savunma sistemi, Türk SİHA’larının maymuna çevirdiği rus hava savunma sistemleridir.

Mısır’ın karayolu ulaşımı neredeyse hiç yoktur. Bütün asfaltlı yol ağının toplamı, Türkiye’nin Marmara Bölgesi karayolu ağından daha azdır. Bu da, kara birliklerinin sevk ve savunma muharebe gücünü oldukça olumsuz etkiler.

Birçok yerde düz arazide bir anda beliren kayalık platolar, yol yapımı maliyetlerini artırdığı için batık olan Mısır ekonomisi buna müdahil olmaya gücü yoktur. Bu yüzden en işlek yol, Marsa Matruh yolu olarak kalıyor. Bu da yani Libya'ya giden yol.

Bu yol, 2. Dünya savaşında yapılmıştı. Almanların efsane komutanı General Rommel ile İngiliz General Montgomery arasında savaşın yaşadığı bölgedeki yoldur. Bu yolu General Rommel yapmıştı. Ve ilk savaşta Montgomery’yi El Alameyn'e kadar püskürtüp ilerledikleri yoldur. Mısır’ın coğrafi haritası üzerinde yaptığım incelemede şunu gördüm: Bu yolu ele geçiren güç bütün Mısır’a hakim olur aslında. Çünkü bu yol, Mısır'ın kalbi olan Nil deltasına ilerler. Ve Mısır’ın bu savunacak hiçbir kuvveti yok. Türk birlikleri Libya sınırından Mısır’a girdiği anda durumu fark eden katil Sisi derhal Mısır’ı terk etmezse bütün iddialarımı geri alırım. Çünkü Mısırın elinde o yolu savunacak menzile sahip hiçbir silah, uçak ve mühimmat yok. Ama Türkiye’nin o yola TAM HAKİMİYETİNİ sağlayacak kara, deniz ve hava gücü, silahı, mühimmatı ve savaş araç gereçleri mevcut.

Bu yola tam hakimiyeti sağlamak ve Mısır’ın Ak Deniz’deki donanmasını demirledikleri limanda suyun dibine batırmak için aslında Türk hava akınlarına bile gerek yok. Deniz Kuvvetlerinin elindeki donanma buna fazlasıyla yeterli.

El Alameyn yoluna hakim olmak için de Libya toprağını kullanmaya da hiç gerek yok. Türkiye’nin bu kapasiteye sahip bir çok çıkarma gemisi var. Ayrıca Anadolu ve TCG Trakya gemileri de denize inmemin arifesinde. Savaş uçağı platformuna sahip bu gemilerde hangi uçakların konuşlandırılacağı da şimdiden belli ve o yöne simülatif çalışmalar bile yapılıyor.

Özetlersek eğer; Mısır’ın, “Arap dünyasının doğal lideri olan bir ülke” sözü ve inancı tamamen bir safsatadır. Aslında bir bakıma evet Mısır, Arap dünyasının lider ülkesidir ama, sinemada liderdir, nüfusta liderdir, sahne sanatlarında, mizahta, liderdir. Mısır'ın iplerini elinde tutanlar ise Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’dir. Suud’a bütün İslam aleminin bakışı bellidir. Ve İslam dünyası BAE’nin ikinci İsrail olduğu, burayı yöneten ailenin tamamının ateist ve İslam düşmanı müşrikler olduğunu artık öğrendi. Dolayısıyla, Mısır’ın bu iki diktatörlükle anılması, İslam dünyasında kalan krediciğini de bitirmiştir.

25.06.2020 13:13

Lübnan’da Suud ve BAE yetiştirmesi olan Ermeni Nişan Der Harusiyan’ın Türkiye ve Cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan’a yönelik sarf ettiği kendi soysuzluğunu tescil eden terbiyesiz ve hakaretamiz lafları üzerine Lübnan’ın başkenti Beyrut’ta halk ayaklandı resmen. Televizyonun önünü ve sokakları dolduran Beyrutlular bu rezilliği ve bu rezilliğe yol veren Lübnan hükümetini protesto ettiler.

Birkaç gün önce de yine Beyrut’ta Cumhurbaşkanı Hıristiyan Mişel Aun’u protesto eden bir gösteri düzenlendi. Hatırlarsanız bu terörist eskisi Aun, Türkiye’nin Suriye ve Libya’da halka yönelik terörist eylemlere karşı mücadele etmesini eleştirmiş ve “Türkleri sömürgecilik”le suçlamıştı. Bunun üzerine Beyrut’ta halk, ellerinde Türk bayrakları ile protesto gösterisi yapmış ve Aun’u telin etmişlerdi.

Protesto gösterisi ile ilgili bir çok video sosyal medyaya düşmüştü

Videodaki Beyrutlu özetle şunları haykırıyordu Aun’a:

“Eğer Osmanlı sömürgeci olsaydı, bugün sen Fransızca yerine Türkçe konuşurdun. Osmanlı bizim ecdadımızdır. Osmanlı bizim kültürümüzü okullarımızı ibadethanelerimizi milletimizi korudu. Biz Osmanlı’nın torunuyuz.”

Öncelikle Birleşik Arap Emirlikleri Ve Suud’un yetiştirmesi olan bu Ermeni ırkçısı Nişan Der Harusiyan ve sunucusu olduğu televizyonla ilgili kısa bilgi aktarmak istiyorum

Harusiyan’ın sunucusu olduğu Türkiye, Osmanlı ve Cumhurbaşkanımıza hakaret eden El Cedid TV, 10 yıldır Pan Arap-Nasırcı çizgide yayın yapıyor. Eski New TV'nin devamı ve 1992'de kuruldu. New TV'yi kuran Lübnan Komunist Partisi'ydi. 1996'da kapatıldı, 2001 de Tahsin Hayat, El Cedid'i yeniden kurdu

El Cedid'de program yapan Ermeni Nişan Der Harusiyan’ın daha önce de dikkat çekmek için hakaret dolu yayınlar yaptığı biliniyor. Esad Rejimi ve İran tarafından finanse ediliyor. Bu arada El Cedid, Lübnan'daki bir çok siyasi grup tarafından defalarca basıldı, Müslümanlara hakaret eden programcılar protesto edildi.

Nişan Der Harusiyan, lise mezunu bir bir çocuk iken BAE ve Suudi Arabistan'da başlayan TV kariyerinde babasının arkadaşı Simon Esmer sayesinde hızla yükseldi. Dubai ve Suudi'de başlayan kariyer, Fransa’nın yardımıyla gelişti.

Ve Esad rejimi destekçiliği… Bunlar ilginç değil mi?

Söz konusu TV Arap milliyetçisi Esad rejimi destekçisi, Gümüş Dizisi'ni düzenli yayınlıyor. Türkiye'ye hakaret eden Ermeni sunucu Harusiyan, iyi derecede Türkçe bilir. Harusiyan, Ermenistan doğumlu biri. Sonradan Lübnan vatandaşı oldu.

New TV'nin programında Türkiye, Osmanlı ve Cumhurbaşkanımıza hakaret eden Arap Birliği Partisi Lideri Wiham Vahab, Durzi kökenli. Daha önce başörtüsüne hakaret etmişti. Suriye'deki Esad rejimi destekçisi, 2011'de Esad'ın Türkiye'yi 100 bin füzeyle vuracağını iddia etmişti.

Lübnan’ı, coğrafyasını ve demografik yapısını santim santim bilen biri olarak iddia ediyorum ki bu son gösteri patlama oldu. Bu bir kıvılcım değil patlama. Çünkü Beyrut, Hizbullah Terör Örgütünün işgali altında olan bir şehir. Beyrut’taki silahlı Şii terörist sayısı, İran’ın Kum kentindeki silahlı Şii terörist sayısından bile fazladır.

İran’ın böylesine hakimiyeti altında bulunan bir başkentte kalkıp Osmanlı ve Türkiye’yi savunmak için mangal gibi yürek isteyeceği gibi, neredeyse imkansızdı. Demek ki artık Lübnanlılar da ülkelerinin Şii-Hıristiyan ittifakının işgali altında kalmasına tahammül edemiyorlar.

Çin sınırından İspanya’ya kadar İslam coğrafyasını adım adım gezen, gözlemleyen biri olarak gördüğüm, İslam dünyasında bu sefer Arap Baharı gibi emperyalist bir simülasyona evrilen bir hareketlilik yok.

14 Yıl önce Çad’da çölün ortasında karşılaştığım Çadlı yaşlı bir amcanın bizim Türk olduğumuzu öğrenince şu azarı, artık fiili duruma geçmiş durumda:

“Atalarınız yüzlerce yıl önce at sırtında buralara gelip bizi zulümden kurtarmışlardı. Şimdi elinizde imkân var. İsteseniz uçakla birkaç saatte burada olursunuz. Utanmıyor musunuz atalarınızdan 100 yıl sonra buralara gelmeye utanmıyor musunuz?”

Gazeteci olarak oradaydım ama yine de utanmıştım… Yanımdaki sivil toplum kuruluşumuzun temsilcisi de utanmıştı…

Ve o duygular birleşti. Bugün Sudan’da Sevakin, Cibuti’de Somali’de askeri üs, Libya ve Yemen’de umut olarak yeşerdi.

Kesinlikle Osmanlı romantizmi yapmıyorum. Ki Osmanlı romantizmi de bana pek akılcı gelmiyor. Vadesini doldurdu gitti bu dünyadan. Bu, yüzyıllık bastırılmış özgürlük arzusunun bir lider ve liderlik etrafında yeniden kendini ifade etme şansına kavuşma iştiyakıdır.

Kuru bir Türklük veya Türkçülük duygusu da değil. Yüz yıllık ataletin siyasi ve askeri güç olarak şahlanmasıdır.

Hatırlarsanız, Mısır’da Müslüman Kardeşler Hareketi ortaya çıktıktan kısa bir süre sonra bütün İslam dünyasında etkisini göstermiş ve uzun yıllar bu etki devam etmişti. Bunun sebebi, İslam dünyasında fikirsel ve siyasi/sosyal bir huruç hareketi yoktu. İlk Mısır’da ortaya çıkmış ve bütün İslam dünyasını etkilemişti.

Sonra İslami fıkıh ve dinin günün sorunlarına cevap verebilmesi ihtiyacından dolayı Hint uleması ön plana çıkmıştı. İslam coğrafyasını bilen biri olarak söylüyorum, Fetavayi Hindiye’nin girmediği İslam ülkesi, şehri, kasabası ve mahallesi yoktur.

Sonra Müslümanca başkaldırı…

Merhum Seyyid Kutub’un “Fizilal il Kur’an”ı da bütün Müslüman mahallelerinde kendine yer buldu.

Ve bugün hem askeri hem de siyasi liderlik arayışı var İslam dünyasında. Arap Baharı denen emperyalizmin simülasyonu çabuk bozuldu. Ve Türkiye’nin bu süreçte zulme karşı sesini yükseltmesi, güçlü bir liderliğe sahip olması, İslam dünyasını bu liderlik etrafında toplanma arzusunu kamçılamıştır.

Afrika’da televizyonu olan hangi Müslümanın evine gidin, ya da Şam’dan Bağdat’a Mogadişu’dan Sana’ya, Kabil’den Riyad’a, Amman’a kadar Müslüman başkentlerinin sokağına gidin orada karşılaşacağınız siyasi liderlik figürünün Türkiye’nin siyasi liderliği olduğunu görürsünüz.

İran Şiası’nın en radikal terörist kanadı ve örgütünün egemen olduğu Beyrut’ta Müslümanların gece 02’de sokağa dökülüp yine İran Şiası’nın en nefret ettiği Osmanlı, Türk, Türkiye ve Erdoğan’ı sahiplenmesi kesinlikle bir patlamadı.

Yemen’e bakın. Yemen’in Müslüman Şiilerinin medyası bile her gün Erdoğan ve Türk askerini ülkelerine davet ediyorlar akan kanı durdurması için.

12.06.2020 08:45

JİTEM, Türkiye’de uyuşturucu ve terörle mücadele için Jandarma içinde kurulmuş bir istihbarat grup komutanlığı idi.

Beyaz Toros’la özdeş hale gelip efsane oldu.

JİTEM’in kuruluş amacı ve görev sınırlarını belirleyerek sahaya sürdüler.

Süreç içerisinde JİTEM, bölgede devlet içinde devlet oldu.Görev alanını bütün Türkiye’ye yaydığı gibi, “Kuruluş Nizamnamesi”nin dışına çıkarak kendini kanunlar üstünde görmeye başladı.

Adı birçok karanlık ve kirli işlere karıştı. Ve Türkiye kontrolden çıkan bu istihbarat birimini sessiz bir şekilde JİTEM’i tarihin tozlu raflarına kaldırdı.

Rusya’da da Putin göreve gelip emperyalist emellerini hayata geçirmek için bir Gayri Nizami Harp yöntemleri ile çalışan birlik oluşturmak istedi.

Sovyet mirasına sahip Rus ordusu, uzun süre Sovyetlerin kontrgerilla yöntemi olan STEPNAZ’da ısrarcı oldular. Putin, koltuğunu sağlamlaştırdıkça, adım adım bu Sovyet zihinli askerleri tek tek ordudan temizledi.

Bu Süreçte daha önce peyki olan Balkanları bir daha eline geçmemek üzere kaybetti. Balkanlar, Batı ve Türkiye ile hızlı bir entegre sürecine girdiler.

Putin, Kuzey’deki ülkeleri de kaybedince, Kara Deniz’deki hakimiyetini kaybetmemek için dünyanın en barışçıl ülkelerinden biri olan Ukrayna’ya saldırdı.

İşte bu sırada Wagner’i gördük.

İlk kez 2013 yılında ortaya çıktı Wagner. Ortaya çıktıkları yer çok önemliydi. Almanya’nın eyaleti yapmaya çalıştığı Ukrayna’ydı. Ukrayna, Sovyetler dönemindeki sürgünlerden kalma bir Rus azınlığa sahipti. Ve bu Ruslar, Moskova’nın provokasyonları ile isyan hareketi başlattılar.

İşte bu isyan sırasında Ukrayna cephesinde orantısız bir sayıda keskin nişancılar ortaya çıktı.

Rus İstihbarat Servisi (FSB)’nin raporlarına göre bu keskin nişancılar Batı hatta ABD menşeli olduğu belirtiliyor. Ve araştırmalarını derinleştiren FSB, Blackwater isimli ABD’li bir paralı asker şirketi ile karşılaşır. Ukrayna’daki keskin nişancıların neredeyse tamamı Blackwater mensubu olduklarını tespit ediyor. Bunların içinde çok azı Sırp kökenli keskin nişancı oldukları da kayıt altına alınıyor Rus Milli İstihbarat Servisi (FSB) tarafından.

Ve işte tam burada Wagner ortaya çıkıyor. Daha önce Putin tarafından en yakın arkadaşı Yevgeni Prigozhin’e Kurdurduğu Wagner, tamamı eski asker, iç güvenlik istihbarat birimlerinin emekli savaşçılardan oluşuyor.

Rus nüfusun yaşadığı Ukrayna’nın Donbass kentinde Wagner boy gösterince iç savaş kızışır ve Ukrayna kaybeder.

Rusya’nın en iyi röntgenini çeken ve ASIAPOL’un kurucu başkanı Talat Çetin, Blackwater ile ilgili iddialarını daha da geriye götürüyor. Çekin, Blackwater, ilk olarak 2008 Gürcü-Rus savaşında ortaya çıkıyor. Osetya’da Blackwater keskin nişancı elemanları aracılığı ile birçok suikast düzenlediğini belirtiyor Çetin.

Asya Polis Teşkilatı Kurucu Başkanı Ulusal Güvenlik Uzmanı Çetin, “Wagner’in kuruluş amacı, Blackwater gibiydi. Blackwater, Kırım’ın Rusya tarafından ilhakından hemen önce Balcwater Ukrayna’ya girdi. Doğu Ukrayna’da suikast işinde çalıştılar. Donbass’taki suikastların tamamında Blackwater etkin rol oynadı” diyor.

Rusya’da Özel güvenlik/koruma şirketleri yasal olarak kurulabiliyor. Bunların tamamı ÇOP kurumuna bağlı. Bu Şirketlerin gelişmişi (ÇVK) olarak 2013’te kuruluyor. Ve Özel güvenlik şirketleri bir yasaya tabi.

Ama Wagner’in bir yasası yok. Başı sıkışınca sahibi de yok. Herhangi bir sığınağı da yok. Rusya ona sahip çıkmaz. Çünkü Wagner diye bir özel güvenlik veya koruma şirketi resmi olarak kurulmamış Rusya’da

Yani bizim eski JİTEM gibi.

Aslında ne Wagner ne Blackwater, paralı askerlerden oluşan gruplar değil. Çünkü paralı asker şirketleri, parayı verenin kim olduğuna ve işin ne olduğuna bakmazlar. İş ve para nereden gelirse gelsin, onlar için bir anlamı yok. Örneğin, bugün Kuzey Kore’ye hizmet verirken aynı anda ABD’ye de hizmet verebilir.

Ama Wagner ve Blackwater bu şekilde asla çalışmazlar. ABD hükümetleri, kamuoyunun baskısından çekindikleri için kirli işlerinde resmi ordularını değil bu paralı orduyu kullanırken, Rusya da bütün illegal faaliyetlerinde ve operasyon yaptığı ülkelerde Wagner’i kullanır.

2013 Ukrayna ve sonra Suriye’de göründü. Wagner’in personelinin tamamı Özel birliklerde askerlik yapmış şahıslardan oluşuyor. Hiçbir Wagner askeri Türk askerine karşı silah kullanmayacağını söyler. Çünkü Wagner’in kuruluş amacı ABD yayılmacılığına karşı.

Dana önce de belirttiğim gibi Türk gelince gider demiştim ve şimdi de Libya’ya Türk gelince Wagner Libya’dan gitti.

Wagner’in hiçbir faaliyeti Türkiye’ye karşı değildir. Bazen Rusya ve Türkiye’nin karşı karşıya geldiği anlar oluyor. Bu aslında Rusya ile ABD’nin karşı karşıya geldiği sırada Türkiye’nin araya sıkışmasından kaynaklanıyor.

Hafter her ne kadar Rusya’da okusa da Kaddafi’ye ihanet ettiğini, ABD ajanı olduğunu Rus devleti çok iyi biliyor.

Hafter, Rusya’da masadan kaçmakla aslında kendisini yalnızlığa itti. Orada Hafter’e verilen görev Libya krizini devam ettirmekti. Batının Kuzey Libya’daki çıkarlarının sürdürülmesiydi.

Wagner’in yaptığı birkaç karanlık kanlı eylemleri bir sonraki yazımıza bırakarak konumuza dönersek, burada Sayın Talat Çetin’in yaklaşık 7 ay önce söylediği bir olaya dikkat çekmek istiyorum.

Kelimenin tam anlamı ile Rusya’nın devlet, toplum, siyaset ve güvenlik paradigmalarını çok iyi bilen Talat Çetin, tam 7 ay önce Wagner’in asla Türk askeri ile karşı karşıya gelmeyeceğini söylemiş. Türk askerinin Ortadoğu’da girdiği yerden Wagner tek mermi atmadan çekiliyor.

Bunun gerekçesini de şöyle izah ediyor Sayın Çetin:
“S. Arabistan’a müdahale ederek petrol fiyatlarını düşüren ABD, Libya’daki petrole de Avrupa üzerinden ulaşabilseydi petrol fiyatlarını daha da düşürecekti. Ve bu da Rus ekonomisine ağır bir darbe vururdu. Rusya Libya petrolünün Türkiye’nin eline geçmesinde bir sakınca görmüyor. Çünkü ABD’nin Türkiye’ye artık müdahale edemeyeceğini biliyor.”

Sayın Çetin’in Wagner ile ilgili bu kehaneti tam 7 ay sonra Libya’da ortaya çıktı. Türk askeri sahaya inince Wagner geri çekildi. Onun içindir ki geri çekilme esnasında Türk SİHA’lar bu gruba operasyon yapmadığı ortaya çıkıyor.

Bu yaşananları ve Wagner’in Orta Afrika Cumhuriyeti’nden Libya’ya, Suriye’den Ukrayna’ya kadar geniş bir coğrafyada Rusya’nın aleyhine olabilecek kişi ve eylemleri suikast yöntemi ile ortadan kaldırmasını incelediğimizde karşımıza bir JİTEM ortaya çıkıyor.

JİTEM, bir yandan PKK ve Kürtçülükle ile mücadele ederken, şu anda Irak siyasetinin en tepesine çıkan Kürtçü ayrılıkçı bir siyasetçinin uyuşturucusunu taşıdığı iddiaları hala canlılığını koruyor.

Pandemi süreci bittikten sonra Sayın Talat Çetin’le iletişime geçip bu kuruluş ve Rus 5. kol faaliyetleri hakkında uzun uzun konuşmak farz oldu artık.

26.05.2020 16:53

Her ne kadar değerin bizde delikli 10 para etmezse bile biz yaşı büyük olana hürmetkar hitap etmeyi tercih ederiz. Çünkü bu peygamberimizin sünnetidir. Biliyorsan öğren ey Ahmak Arınç!

Hatta hatırlatayım sana, Sayın Erdoğan Davos'ta İsrail'in katil Cumhurbaşkanına “Yaşın benden büyük” deyip yaşa hürmetini belirleyerek, bütün çirkin vasıflarını yüzüne saymıştı.

15 Temmuz akşamı sen o çok koruduğun uluslararası casusluk ve ihanet şebekesi FETÖ terör örgütünün darbe teşebbüsünden sonra milletten nedamet dileyerek “Bana Ahmak diyebilirsiniz” dediğin için sana böyle hitap ediyorum.

Yani senin kendi özünde gördüğün sıfatı biz de yaşının büyüklüğünü göz önünde bulundurarak yüzüne karşı tekrar ediyoruz:
Ey Ahmak Arınç!

Son olarak, aziz mübarek ayımız Ramazanımızda dualarımıza salalarımıza çemkirmen artık tahammül sınırlarını da aştın!

Yarın zoru görünce yine salya sümük sesle nedamet dileyeceksin ama artık yemiyoruz Ahmak Bülent!

15 Temmuz turnusoluna takıldın sen. Sen o kadar içten pazarlıklı ve belli bir program çerçevesinde hareket ediyorsun ki… Allah bir demen bile artık bu ülke Müslümanlarının gönlünde merhamete sebep olamaz AHMAK!

Senin Müslümanlara çatal dilinle zehir saçman bu günle başlamadı. Biz seni 1970’lerin başında FETÖ terör örgütünün Öğretmenler vakfından biliyoruz. Sen oranın mütevellisindeydin.

Siyasi hayatın boyunca, attığı temel adımların tümüne baktığımızda, hepsi bir plan ve projenin ürünü olduğunu görürüz. Siyasetteki nefes alışın bile sanki FETÖ için verimli.

Emperyalizm işbirlikçisi 17/25 Fetullahist darbe teşebbüsünden sonraki çıkışlarının tümü "Stratejik Akıl"ın ürünü olduğunu bilmeyen mi kaldı ey Ahmak Arınç! Yaptığın atraksiyonlar, Recep Tayyip Erdoğan'ı siyaseten santim santim, gıdım gıdım bitirme operasyonu olduğu artık gün gibi aşikâr.

28 Şubat günlerinde bize attığın kazığı unutmuyorum Ahmak Arınç! Bizi sattın, satmakla kalmayıp bir tekme de sen atmıştın. Beşiktaş’taki DGM’de bana 32 yıl hüküm biçildiğinde “hak etmeseydi” dediğini de unutmadım. Bunu o dönem kişisel sanmıştım. Meğer o gün de bugünkü Ahmak Arınçmışsın.

O habis, karanlık, zalim 28 Şubat günlerinde bu ülkenin dindar, muhafazakâr, namuslu vatansever saf yurttaşlarının enselerinde boza pişirilirken, kapatılan Refah Partisinde siyaset yaptığın o günlerde Erbakan Hocayı çok örtülü bir şekilde ağır suçlayan bir beyanat vermiştin hatırlarsan. İşte o konuyu konuşmak üzere rahmetli Şevket Abi (Kazan)’a gitmiştim.

Gazeteci kimliğimle, hem senin bu çok anlamsız ve bizleri suçlayıcı çıkışını anlamak, hem de birkaç konu hakkında görüş alışverişinde bulunmak üzere 28 Şubat'ın Adalet Bakanı Şevket Kazan'ı Suadiye tarafındaki evinde ziyaret etmiştik.

28 Şubat Siyonizm darbesi ile ilgili sorduklarım bittikten sonra lafı senin herkesin fark edemeyeceği zehir kusan beyanatın ile ilgili merhum Şevket Kazan abiye bir soru sordum.

Sayın Kazan, her zamanki mütebessim yüzü ile "deşmeyin ve bu konuyu yazmayın. Kimse Bülent Bey'in ne demek istediğini anlamadı. Deşerseniz fitneye sebep olursunuz" dedi.

Ben sorumda ısrar ettim. Çünkü senin o zamanlar daha tanımıyordum.  Ve senin bu meşkuk (şüpheli) çıkışını anlamaya çalışıyordum.

Sayın Kazan benim ısrarlarıma dayanamayıp şu cevabı vermişti:

"Bizim Bülent Bey (Arınç),Caminin ortasında, halının üstüne tuvaletini yapan kedi gibidir. Onun yaptığı kendisine söylenince de hemen gözyaşları eşliğinde hata yaptığını söyler ve pisliğini halının altına sürer. Asla ortadan kaldırmaz."

Yani, ortalığı bulandırır, görünürde özür dilemiş gibi yapar ama suyu bulanık bırakır.

Sen hep böyle yaptın.

Çok uluslu Gezi Parkı darbe teşebbüsünde teröristleri Başbakanlık konutunda ağırladın. Gezi teröristlerine meşruiyet kazandırdın.

Bu cürümlerine, bu ahmaklıklarını bir araya topladığımızda senin o darbe teşebbüsünden haberdar olduğuna kani olmaktan başka çarem kalmıyor ey ahmak Arınç. Haberdar değilsen açık açık söyle.

Bana, bu millete, 17/25 Aralık darbe teşebbüsünden sonra yaptığın bütün fevri çıkışların bir plan program çerçevesinde Sayın Erdoğan’ı yıpratma girişimleri olmadığnıı söyle.

Muhteris bücür Davutoğlu ile birlikte o Temmuz ve Ekim seçimleri öncesinde yaptığın açıklamalarla Erdoğan’a siyasi darbe yapmayı amaçlamadığını söyle.

Temmuz Seçimlerinden sonra Gökçek’in Ankara'yı parsel parsel nasıl sattığını 100 dosya ile açıklayacağını söyleyip sonra kuyruğunun üstüne oturmuştun. Elinde tek dosya olmasa bile attığın bu çamur, çamur siyaseti yapanlar tarafından iyi kullanıldı ve Erdoğan Ankara’dan ağır darbe yedi.

Bunu bir siyasi hesap yapmadan, anlık öfkenin sonucu olduğunu söyle hadi.

Bizim Milli Görüş saflarında göründüğün 1970’lerde FETÖ terör örgütü Türkiye Öğretmenler Vakfı’nın mütevellisi olmadığını söyle. Hadi delikanlı isen söyle. Hani senin bir çöp kadar olmayan “özgül ağırlığın”(!)la söyle.

Ey Ahmak Bülent Artık yeter düş bu milletin yakasından istifa et!

15.05.2020 00:20

Taşeron terör örgütü DAEŞ, daha Irak’ın Sünni bölgelerinde kurulurken, işim gereği bölgede idim. Ve böylesine profesyonelce askeri taktikler uygulayan ve bütün militanlarının bilaistisna geri zekalı ahmak olmaları dikkati çekmişti. Az biraz terör örgütlerinin yapılanmasını bilen hemen bu yapının bir Taşeron Örgüt olduğunu anlardı.

Özellikle El Embar bölgesinde bu taşeron çetenin ağaları ile yaptığım görüşmelerde tamamının taşıma akılla hareket ettiklerini ve verilen sufleleri tekrar ettiğini müşahede etme imkânımız olmuştu.

Daha sonraki terör eylemleri sürecinde düzenli ordu harekât ve taktiklerini uygulamaları, örgütün esas sahibinin kim olduğunu gösteriyordu.

Bunu hem yerli hem de yabancı medya organlarında defaatle dile getirme imkânımız oldu ve bölge kamuoyu, örgütün İslam’ın değil Haçlının bir neferi olduğunu tez zamanda fark etti ve uzak durdu.

IŞİD’in çıkış tarihi, ABD eski başkanı mürted Barak Hussein Obama’nın bölgemizle bizzat ilgilenmesi ile aynı dönemde denk gelmesi hiç tesadüf gelmemişti. Daha sonra yapılan genel seçimlerde Cumhuriyetçilerin adayı Donald Trump, IŞİD’ı Obama’nın kurduğunu açık açık ifade etmişti (12 Ağustos 2016)

Geçtiğimiz aylarda Obama’nın eski güvenlik danışmanı Benjamin J. "Rhodes, The World As It Is" (Olduğu Gibi Dünya) adıyla Obama döneminde yaşadıklarını ve tanık olduklarını yazdı.

Oldukça ilginç bir kitap.

Arapçaya “El Alem Kema Huwe” (هو كما العالم) adıyla çevrildi. Oradan bakıyorum. Bizim yayınevleri bir el atsa bu kitaba. Bu kitap Türkçe'ye çevrildiğinde insanların kafasında bir çok taşın yerine oturacağına eminim.

Bütün İslam aleminin okuması gereken bir kitap kanaatimce. Obama ve İran rejiminin el ele vererek bütün dünyayı nasıl kana çevirdiklerini anlatıyor.

Benjamin Rhodes kitabında açık açık şöyle diyor:

“İran ile Obama, IŞİD’i doğurdu. Musul’un IŞİD’a verilmesi Obama ve İran’ın ortak planıydı.

Şimdi hep beraber o günlere gidelim. DAEŞ’in Musul’u ele geçirdiği tarihe bir bakalım.

O gün Türkiye’de Ahmet Davutoğu denen kifayetsiz, muhteris ve bir o kadar da beceriksiz ve beceriksiz olduğunu da bilmeyen bir figüran Başbakandı. Onun da en has adamlarından biri olan “Muhasebeci Kenan” da Türkiye’nin Musul Başkonsolosu4ydu.

Türkiye’nin stratejik cahil Davutoğlu ile “Muhasebeci Kenan” tarafından nasıl kumpasa getirildiğini artık bilmeyenimiz yok.

Konsolosluk güvenlik görevlileri ile istihbarat personelinin ısrarla “binayı boşaltalım” taleplerine rağmen Stratejik cahil Davutoğlu ile “Muhasebeci Kenan” bu talebi duymazdan gelmiş ve onlarca Türk diplomatı ve kamu görevlisi ile ailelerini terör örgütünün eline rehin düşmesini sağlamışlardı.

Ve Türkiye, aylarca DAEŞ terör örgütüne karşı pasif davranmak zorunda kaldı. Ta ki rehineler serbest bırakılana kadar.

Daha sonra insanlık tarihinin gelmiş geçmiş en büyük casusluk ve ihanet şebekesi FETÖ silahlı terör örgütü “Türkiye Cumhuriyeti devleti ve Cumhurbaşkanı Erdoğan aleyhine “IŞID’a destek verdi” iftirasını atarak ülkemizi neredeyse uluslararası kamuoyunda mahkûm edeceklerdi. Halbuki Türkiye, DAEŞ adlı taşeron örgüte en büyük darbeyi vuran ülke idi.

En çok DAEŞ’li teröristi (4.000 civarında) etkisiz hale getiren ülke idi.

Yani Obama’nın İran ile ortaklaşa kurduğu terör örgütüne en büyük darbeyi Türkiye vurmuştu.

Ve yeniden Musul’un DAEŞ tarafından davul zurna eşliğinde tek mermi atmadan teslim alınışına bakalım.

O dönemde Peşmerge Bakanlığı’nın yardım istenmesi halinde Türk Konsolosluk personeli ile ailelerini güven içerisinde Erbil’e getirilmesi için gerekli plan ve taktiklerin hazırlandığı da aldığımız bilgiler arasında bulunuyor.

Yani Türk konsolosluk güvenlik görevlileri hiç çatışmaya girmeden, Musul’da bulunan Peşmerge’nin de desteği ile zayiatsız şehirden çıkabileceklerdi.

Ne hikmetse “Muhasebeci Kenan” ve Stratejik Cahil Davutoğlu, Türkiye’nin resmen tanıdığı ve eğitimine büyük katkı sağladığı Peşmerge Komutanlığından yardım istememişti.

Şimdi aynı günlerde Resmin Bağdat’taki karelerine bakalım.

Irak’ın başında kim vardı?

Irak Başbakanı’ndan çok İran sömürge valisi gibi duran Nuri El Maliki…

Kod adı Ebu Esra. 1979 yılında Kurduğu Hizbud-Dava adlı terör örgütün lideri. Ve tam 8 yıl boyunca İran topraklarından Irak’a saldıran, binlerce Iraklı sivil asker ve polisin katili bir teröristti Nuri El Maliki.

Maliki, Irak halkından çok İran’ın Kum kentindeki Ayetullahlara bağlıydı.

Ve Musul’da bulunan Irak kolordusuna DAEŞ’li teröristlere tek kurşun sıkmadan bütün ağır, zırhlı silah, mühimmat ve lojistiği bırakıp çekilmelerini emreden adam.

Ve bu emirden dolayı Musul’da tek başına kalan bir avuç Peşmerge. Talabani’ye bağlı silahlı güçler de Peşmergeleri yalnız bıraktı. Çünkü Talabani, siyaset olarak her ne kadar Kürtçü görünse de aslında İran’ın bir piyonudur.

Ve bir avuç Peşmerge DAEŞ’le girdiği çatışmada ağır kayıplar vererek şehirden çekilmek zorunda kalır.

Bir süre sonra DAEŞ’li teröristler Erbil kapılarına dayanır. Irak Kürt Bölgesel Yönetim Başkanı Mesut Barzani,Bağdat’tan değil, Ankara’dan yardım ister.

Ankara’nın sadece Erbil merkezinde bir Tank Alayı vardır. Bütün alayın hareket etmesine gerek yok. Bir tank bölüğü harekete geçse, DAEŞ’ hallaç pamuğu gibi silkeleyip atar.

Ama nedense Stratejik muhteris Davutoğlu bu emri vermez. Olaydan Erdoğan haberdar olur olmaz kendisi bizzat Alay’a emreder. Ne var ki O sırada çaresiz kalan Barzani Amerikalıların kapısını çalar.

Bu olay, Barzani’nin Erdoğan’a karşı olan “sonsuz ve katıksız güven”inde derin bir iz bırakır. Ve artık eskisi gibi “kör gözle” Erdoğan’a itimat etmez. Kalkan iki Amerikan savaş uçağı Erbil kapısına dayanan DAEŞ’lileri dağıtır.

Ve o günlerin kurgulayıcısı mürted Obama’nın danışmanı bütün kirli çamaşırları ortaya koyuyor.

Bu memleketin cidden bir sahibi var. Bizim görmediğimiz, göremediğimiz bir el bu memleketi koruyor.

Düşünsenize Davutoğlu gibi bir muhteris ve kifayetsiz figüran bu ülkenin dümeninde iki yıla yakın durdu. Allah bu memleketi korumuş.

Merak ettim, Kifayetsiz muhteris Davutoğlu bu günlerde ne yapıyor acaba? Bir ara ergen veletlerin oynayıp zıpladıkları bir dijital mecrada çöp falan topluyormuş. Eğer rol icabı değilse, cidden hayatında bu memlekete hayırlı bir iş yapmış. Çöp toplamak için başbakan olmaya gerek olmadığını anlamıştır umarım.

BENJAMİN RHODES Kimdir?

Benjamin J. Rhodes (14 Kasım 1977 doğumlu),Amerikalı bir yazar, siyasi yorumcu ve Barack Obama yönetimindeki eski Ulusal Güvenlik Danışmanıdır. Jake Sullivan ile siyasi bir STK olan Ulusal Güvenlik Hareketi eş başkanlığını yürütüyor. Siyasi bir yorumcu olarak NBC News ve MSNBC'ye düzenli olarak katkıda bulunmaktadır.

@Erdal_Simsek_

11.05.2020 01:50

Türkiye, Covid-19, Suriye ve Libya konusuna kitlenmişken, etrafımızda yeni alevler harlanıyor.

İran’da Amerika tarafından kurulan Sarıklı Diktatörlük rejiminden bu yana Doğu sınırımız sürekli sorunlu hale geldi.

1991’de ABD’nin bölgemizde giriştiği siyasi harita değiştirme çabası Güneydoğu sınırımızı 30 yıldır ateş topuna çevirdi. Ülkemizdeki bütün terör saldırıları, kaçakçılık ve uyuşturucu ticaretinin en büyük kısmı bu sınırlardan yapılıyor maalesef.

Ve Irak sınırımız nispeten sakinleşti derken ABD, yeniden ateşi harlamaya başladı. Nedense Türkiye bu harlanan alevin farkında değil. Sanırım ateş bizi yakana kadar da farkına varamayacak bizim medyamız.

ABD, Irak’ın Kürdistan Bölgesel Yönetimi sınırları içerisinde yeni bir karmaşa ve kaos harekâtı başlatıyor.

Hem de yine “Müslümanı Müslümana kırdırarak.”

ABD’nin bu seferki mayın eşeği yine Talabani ailesi ve onun siyasi hareketi. Zaten bu Talabani siyasi omurgasızlık ve karaktersizlik konusunda örnek ders olarak okutulmalı üniversitelerin Siyasal Bilgiler bölümlerinde.

Talabani’yi biz ülkemizde kendi halkına hizmet eden bir Kürt lider olarak biliyoruz. Oysa gerçek hiç de öyle değil.

Celal Talabani, 1960’lı yıllarda kayınpederi İbrahim Ahmed ile birlikte Irak rejimi saflarında Kürtleri katleden bir “sosyalist” siyasi figürdür.

Çok ilginçtir bu “sosyalist öncüler”in neredeyse tamamı kendi halklarına karşı büyük katliamlar gerçekleştiriyorlar. Türkiye’de sivillere yönelik kitlesel saldırılar, bombalamalar, terör eylemlerinin tamamı istisnasız sol örgütler tarafından yapılması da bu çerçevede değerlendirilmeli. Solcu olduğunu iddia eden PKK terör örgütü ortaya çıktığında, uzun süre Doğu ve Güneydoğu’daki Kürt vatandaşlarımıza karşı bir katliam, soykırım uyguladı. On binlerce köyü yakıp boşalttırdı.

Talabani de bu yönüyle Amerikan ve batı emperyalizmi işbirlikçisi Abdullah Öcalan ile birbirine çık benzemektedir.

Talabani konusuna gelelim.

Celal Talabani Irak’ta Kürtlere karşı giriştiği bu katliam eylemlerinde yenildi ve rahmetli Molla Mustafa Barzani onu yendi. Talabani pişmanlığını dile getirince Barzani onu affetti. İşte rahmetli Molla Mustafa’nın bu merhameti, bugün Irak-Türkiye-İran üçgeninin ateş topuna dönmesine sebep oldu. Çünkü Talabani ve onun oluşturduğu siyasi hareket, süreli dış güçlerle ittifaklar kurup bölgeyi karmaşa ve kaos içerisinde bıraktı.

Molla Mustafa Barzani, 1974 Cezayir Anlaşması’ndan sonra İran tarafından satılınca yenildi. Müttefikinden ihanet gören Molla Mustafa Barzani, en ağır darbeyi hayatını bağışladığı ve kendi partisine aldığı Celal Talabani’den yedi. Talabani, bu tarihte Şam’a geçerek yeni parti kurarak Barzani’ye karşı siyasi ve silahlı hareket başlattı.

Görünürde Rahmetli Molla Mustafa Barzani’ye karşı başlattığı bu siyasi ihanet, aslında tüm bölgemize idi.

Kurduğu ahlaksız, ilkesin ve omurgasız siyasi ilişkilerden dolayı adı bölge literatürüne “Siyasi Fahişe” olarak geçen Talabani’nin başlattığı ihanet ve fitne hareketi yeniden alevlendi.

Talabani’nin koltuğuna oturan Lahor Şeyh Cengi, Süleymaniye ve Halepçe için “Özerklik” hareketi başlattı. Ve onun yanında Talabani’nin oğlu Bafil/Pavel Talabani de yer alıyor.

Talabani’nin bir diğer oğlu olan Kubat Talabani ise yıllar önce ABD’de (şu anda İP’de olan ve ultra faşist-ırkçı çıkışları ile bilinen) Ümit Özdağ ile gizli görüşmesi ile ülkemizde gündeme gelmişti. Özdağ, o dönemlerde milletvekili değildi bile.

Tabloya baktığımızda, bir Kürt gurup, diğer Kürt gruptan özerklik istiyor. Ana hatları ile çok ahmakça bir istek bu. Yani Konya Türk olduğu için Türk başkent Ankara’dan özerklik istemesi gibi bir saçmalık olarak görünüyor. Ama kazın ayağı öyle değil.

Talabani ailesi, yıllardır Mesut Barzani’ye karşı İran tarafından kullanılıyor. Peki neden? Çok açık söyleyeyim: Barzani, Kuzey Irak’ta ve Irak’ın Kürt bölgesinde Şia yayılmacılığına nefes dahi aldırmıyor. İran’ın milyarlarca Dolar tekliflerine rağmen, Irak Kürt Bölgesel yönetiminin hiçbir şehir, köy ve kasabasında dahi bir Şii okul, cami veya medresesinin açılmasına müsaade etmedi.

Bir diğer husus ta Barzani, İran’ın bütün çabalarına rağmen Türkiye ile ilişkilerin bozmadı, çatışmaya girmedi. Türk-Barzani ilişkilerinin en soğuk olduğu zamanlarda bile Bölgesel Yönetim Türkiye’ye karşı hep tavizler verdi.

Tablonun diğer bir parçasında da ABD var. Şöyle ki:

ABD, Irak’In Arap vilayetlerindeki askerlerini geri çekiyor. Bu askerlerini El Ambar’daki Ayn El-Esed ve Erbil’deki Harirüslerine taşıdı. Bu iki üssü hiç olmadığı kadar güçlendirdi. Bununla da yetinmedi. Buraya bir Patriot bataryası da yerleştirdi. Yanlış okumadınız Harir’deki Amerikan üssünde şu anda Patriot aktif durumda.

Bölgede Zine Werte olarak bilinen yer de hem İran sınırına yakın hem de KDP (Talabani) ile KYB (Barzani) arasında tampon bir bölge olarak bırakılmıştı. ABD, patriotları kurunca Bölgesel hükümet bir peşmerge birliğini buraya konuşlandırdı.

Zine Werte, Kandil Dağı’na ve PKK’nin bulunduğu yerlere yakın olduğu için terör örgütü bunu kendisine yönelik bir tehdit olarak algıladı ve Erbil yönetimini tehdit etti. Bunlar olurken Lahor Şeyh Cengi de bölgesel hükümetinin aldığı karara karşı çıkarak buraya kendisine bağlı özel bir birlik gönderdi.

Bunun üzerine ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Davir Copley, Lahor ile telefona görüşerek attığı adımın tehlikeli olduğu uyarısında bulundu. Lahor güçlerini hemen geri çekti

Tablonun bütün parçalarını bir araya getirdiğimizde ortaya İran çıkıyor.

İran, buraya yerleştirilen Patriotlardan rahatsız. Ve dünyanın en sakin yerlerinden biri olan Irak Kürdistan bölgesine kaos ve terörü taşıyacak.

Ve Barzani burada ABD ile İran arasında sıkışmış durumda. Hem de öyle bir sıkışma ki, daha önce defalarca merhum babasına ve kendisine ihanet eden Kürt bölgesinin Fetullah Gülen’i konumunda olan Talabani tarafından sıkıştırılıyor.

Talabani, bu adımları elbette İran’ın talimatı ile atıyor. Lakin ABD de ortalığın karışmasını istiyor. Çünkü, ABD, Barzani’nin Halk Bankası meselesinde Türkiye’den yana tavır almasını, bütün itirazlarına rağmen petrolü Türkiye’ye akıtmasını unutmuş değil. Amacı Barzani’yi kötekle yola getirmek.

Burada Türkiye acilen devreye girmeli. Barzani yalnız bırakılmamalı. Eğer Barzani yalnız bırakılmazsa, İran Sınırından Irak’ın kuzeyine PKK’lı teröristlerin sızması, DAEŞ ve türevlerinin terör eylemleri yapması oldukça güçleşir.

Türkiye bu olaya müdahil olmazsa, Irak Kürt bölgesinde ABD’nin harladığı ve iranın benzin taşıdığı yangın tez elden ülkemize sıçrayacak… 

04.05.2020 13:24

Köpeksiz köyde değneksiz dolaşan Garanti Bankası

Türkiye’de öyle bir finans sistem kurulmuş ki bunu yurttaşların çıkarına uygun hale getirmek için sanırım en az bir beş yıl daha gereklidir. Ve bu sistemi değiştirmek için de Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dirayeti gerekmektedir.

Türkiye’de Bankacılık, dünyanın en karlı işlerinin başında gelmektedir.

Tabi kast ettiğim özel bankacılık faaliyeti.

Düşünsenize bütün dünya krizde iken Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu verilerine göre bankacılık sektörünün 2019 net kârı 49.75 milyar TL oldu.

Oh ne ala. Tabi bu kazançların nerden geldiğinin detaylarına bakarsanız donup kalırsınız.

Türkiye'de kredi kartı ücreti konusunda bir çok özel banka bile fiyatını indirirken, İspanyolların battı batacak denen BVA’sına ait Garanti Bankası bindirdikçe bindiriyor.

 Garanti Bankası bahsine geleceğim ama öncelikle. Bu Covit-19 pandemisinde Türk özel bankacılığının yediği herzeleri teşrih masasına yatırmak istiyorum.

Hatırlarsanız Cumhurbaşkanımız Sayın Erdoğan, bir genelge yayımlayarak, Bankaların özellikle işletmeci olan müşterilerinin işlerini kolaylaştırmasını ve Kredi Garanti Fonu (KGF) kapsamında bütün yatırımca ve işletmeci müşterilerine gerekli kredi vermelerini emretti!

Kamu Bankaları ve Finans kuruluşları Cumhurbaşkanlığının bu genelgesinin gereğini yerine getirdiler. Hem kendi fonlarından hem de KGF’den müşterilerine kredi tahsis ettiler.

Hatta Kamu bankalarının tamamı bireysel müşterilerine de gerekli kredi desteklemesi ve taksitlerin ötelenmesi konusunda bütün imkanlarını seferber ettiler.

Bu anlamda cumhurbaşkanlığı genelgesine uyarak sistemi kusursuz çalıştıran ve zor günde halkın yanında olan Halkbank, Ziraat Bankası ve Vakıf Bank genel müdürlerine ve bütün şube müdürlerine ayrı ayrı teşekkür etmemiz gerekiyor. Ziraat ve Vakıf Finans da aynı kolaylığı sağladılar.

Haklarını yemeyelim. Kuveyt Türk ve diğer finans bankaları da ellerinden gelen gayreti gösterdiler. Kamu ve Özel Finans kurumlarına da ayrıca teşekkür etmemiz gerekiyor.

Diğer yandan özel bankalar, müşterisine kredi vermemek için direttikçe diretiyor. Devletin teminatı altında olan KGF kredisini de vermemek için ipe un seriyorlar.

Bu özel bankalardan en çok şikayet aldığımız ise BVA Garanti Bankası.

Garanti Bankası’nın kaç zamandır köpeksiz köyde değneksiz dolaştığını bilmeyen yok. Ama nedense Bankacılık Denetleme Kurulu bir türlü bu bankaya dokunmuyor/dokunamıyor.

Kim bilir, belki de bize gelen şikayetler, Bankacılık Denetleme Kurulu’na gitmemiştir. Ya da gitmesi önlenmiştir.

Az önce Garanti Bankası’na geleceğimi söylemiştim. İşte tam da burası Garanti Bankası’nın konu olduğu yer.

Bir KOBİ yöneticisinin anlattığına göre Garanti bankası, Piyasada eşkıya gibi davranıyor.

Bana gelen sayısız şikâyetten sadece birini buraya alıntılayayım:

Bu bankanın yaklaşık 15-20 yıllık müşterisi bir esnaf var. Bu esnaf tamamen ihracat ve kısmen de perakende sektöründe faaliyet gösteriyor. 100 civarında personel çalıştırıyor. Yıllık cirosu milyonlarca dolar.

Daha önce düzenli olarak çalıştığı Garanti Bankası’ndan Cumhurbaşkanı’nın genelgesi çerçevesinde ya KGF ya da bankanın kendi fonundan kredi talebinde bulunuyor.

Bu işletmenin bankada hayli yüklü bir ipoteği var. Ve bu ipoteğin büyük bir kısmı da boşa çıkmış. Piyasadaki tabiriyle ipotekle boşluk var. Kullanma limiti var yani. Bu da yaklaşık 4 milyon TL civarında.

İşletmeci, Garanti Bankası’ndan “ister KGF (Kredi Garanti Fonu) isterseniz kendi bankanızın öz kaynağından verin” diye talepte bulunuyor.

Ülkeye her yıl milyonlarca dolar döviz girdisi sağlayan bu işletme, pandemiden dolayı bütün piyasalar kapandığı için vadesi gelen ödemeler ile personel maaşı için bu talepte bulunuyor. Garanti bankasının verdiği cevap aynen şu:

“Kredi veremeyiz.”

Müşteri de diyor ki, “o zaman ipoteğimi verin ben başka bankadan alayım. Başta kamu bankaları olmak üzere bütün finans kuruluşları kredi veriyor.”

Garanti Bankası’nın cevabı yine aynı: “Hayır veremem” diyor.

Bankanın yaklaşık 20 yıllık müşterisi diyor ki “o zaman bana çek karnesi ver. Ben ödemelerimi çekle yapayım.”

Yine Garanti Bankası vermem diyor.

Müşteri hakkını kullanmakta ısrarcı. Çünkü 100 civarında çalışan var. Onların maaşları, işletme masrafları, kira giderleri vs.

Diyor ki “Erdal bey son çare olarak dedim ki “Covid-19 salgınında dolayı kredimizi öteleyin diye müracaat ettik ama bunu da kabul etmedi.

Yani, bir ara battı batacak diye hakkında ispanyada, Avrupa’da ve sektörel medyada çokça yazı çıkan BVA’nın Garanti Bankası, kısaca ve özetle Cmuhrbaşkanlığı Karanamesi’ni takmıyor.

Müşteri, Çeyrek yüz yıllık işletme ve sicilinin temiz olduğunu, bankanın bu tutumundan dolayı ticri sicilinin bozulacağını ve bankanın bu kararnameye uymasını istiyor.

Son olarak Garanti Bankası’nın verdiği cevap çok ilginç:

“KGF’ye göre size kredi veremiyoruz.”

Tabi bu sözler bir kuruş vergi, SGK gibi kamu borcu bulunmayın, bütün ödemelerini günü güne yapan bu işletmeciyi çileden çıkarıyor:

“O zaman bana KGF tarafından kredi verilmeye uygun olmadığımı ya yazılı bir kâğıt verin ya da mail atın” diyor.

Garanti'den cevap: “O yazıyı da veremeyiz.”

Coronavirüs ile mücedelede Türkiye’deki bir çok özel banka maalesef ağırdan alıyor ve piyasayı rahatlatacak adımları ağır aksak atıyor.

Müşterilerin anlattığına göre, Garanti Bankası ise hiç adım atmıyormuş.

Anlaşılan Garanti Bankası, “Türkiye’nin coronavirüs pandemisinden sonra ekonomisini toparlayamayacak ve patlayacak. Bu süreçte ne koparırsam kardır “diye düşünüyor sanırım.
Bankanın hiçbir yetkilisine ve yönetim kurulu üyesine ulaşamadığımız için bu sorunun cevabını alamadık.

Bu süreçte Özel bankalar maalesef ellerini taşın altına koymadılar.

Garantinin bu tutumuna bakılırsa ve eğer bunlar gerçeği ifade ediyorsa, bu süreçte banka, Türkiye’ye çelme takıyor.

Bana gelen Garanti’nin daha nice vukuatları var.

Bunlar, Pos Makinası ve kredi kartları ile piyasaya hâkim olup kelimenin tam anlamı ile kanını emiyorlar. Şimdi de piyasanın bankalardan Cumhurbaşkanı kararı gereğince birazcık öteleme istiyor. Banka asla ötelemem diyor.

Müşteri diyor ki dünyanın fişi çekildi. Çalışmıyoruz. Kapalı her taraf. Bütün dünya kepenk indirdi. Bana iki ay mühlet ver. Bu zaten hakkım. Bunu Cumhurbaşkanı kararname ile bu hakkı verdi bana. Banka da diyor ki hayır Kredi Garanti fonu size kredi vermeme izin vermiyor.

Cumhurbaşkanlığı, Ekonomi Bakanı Sayın Berat Albayrak ve Bankacılık Denetleme Kurumu Garanti Bankası’nın bu pervasızlığını inceleyecekler mi çok merak ediyorum.

Garanti Bankası gibi, piyasayı ellerinde tutan bazı özel bankalar kelimenin tam anlamıyla piyasayı öttürüyor.

Türkiye, dar günde kendi vatandaşına çelme takan hangi banka olursa olsun derhal bu ülkeden göndermelidir.

Ve bana gelen şikayetlere baktığımda, Türkiye’den çıkıp gitmesi gereken bir banka varsa o da kesinlikle Garanti Bankası’dır.

29.04.2020 11:55

Étienne de la Boétie’yi bileniniz var mı bilmiyorum ama Türkiye’de değeri pek bilinmeyen bir Fransız yargıç yazar ve düşünür. 33 yıllık ömründe iki eser verir. Yaklaşık 500 yıldır o eserler hala dünya düşüncesine yön vermede etkinler. 1576 yılında 18 yaşında iken yazdığı Gönüllü Kulluk Üzerine Söylev isimli kitabında tavuklaşan bir kartal hikayesini anlatır.

Nefis bir hikayedir:

Bir gün üç tavuk, kartal yuvasından bir yumurta çalıp kümese getirirler ve yumurtanın üzerine kuluçkaya yatar tavuğun birisi. Yumurtadan tavuk civcivlerinin yanında dev sayılabilecek bir civciv çıkar. Civciv büyür kanatları neredeyse bütün kümes kadar olur.

Ve bu yavru kartalı tavuk annesi, öğütleriyle hayata karşı hazırlar:

"Bak yavrum, yerden bulduğun böceği şöyle ye! Arpayı buğdayı böyle ye.”

Bir gün gök yüzünde bir kartal görür dev yavru civciv. “Bu nedir anne” diye sorar. Anne tavuk,

-Ha o mu? O kartal yavrum, kuşların padişahı.

-Ne de güzel uçuyor!.. deyip iç geçirir dev civciv.

-Evet yavrum! Ama sen sakın ona özenme. Asla onun gibi olamazsın! Sen bir tavuksun. Senden önce baban, deden, amcan hepsi ona özendi ama hiç biri onun gibi uçamadı.

SEN BİR TAVUKSUN VE BİR TAVUK GİBİ YAŞAMALISIN.

O günden sonra küçük tavuk, ömrü boyunca arka bahçede kartalın ihtişamlı geçişini izleyip iç çekti... Ve her seferinde "keşke bende bir kartal olup uçabilseydim." dedi.

Yine bir gün siyah uzun kanatlı büyük tavuk, ihtişamlı kartalı izlerken ölüp gitti...

Onu bir tavuk gibi defnettiler; oysa gerçekte ölen bir kartaldı…

Bu hüzünlü masal, bize Gönüllü köleliğin ne mene bir şey olduğunu anlatır.

Etienne de La Boétie aynı eserinde şu görüşlerini dile getirir:

“Eğer iki kuşak köleleştirilirse, bundan sonra gelen kuşak, özgürlüğü hiç görmeyip tanımadığından dolayı, pişmanlık duymadan hizmet eder ve ondan öncekilerin zorla yaptıklarını seve seve yerine getirir. Boyunduruk altında doğan insanlar, kulluk, kölelik içinde büyütülüp eğitilirler.”

TANZİMAT’TAN CUMHURİYETE: TAVUKLAŞAN TÜRKLER

O makus Tanzimat Fermanı’ndan bu yana bu toplum Boétie’nin masalındaki yavru kartal gibi tavuk olarak büyütülmeye çalışılıyor. Ve bunu başardılar da.

Düşünün, Sultan Abdülaziz Han, Osmanlı’yı yeniden denizlere hâkim kılmak için müthiş bir donanma yaptırdı. Ak Deniz’in en büyük donanmasını yeniden kurmayı başardı. Ama Tanzimat Bürokrasisi, o donanmayı hiçbir zaman açık denizlere açılmasına izin vermediler. Türk Deniz Kuvvetleri’nin deniz ticaret yollarının güvenliğini sağlamasına izin vermediler. Donanmayı Haliç’e bağlayıp bütün gemileri çürüttürdüler. Bununla da yetinmeyip o muhteşem Sultan’ı en yakın ve en sevdiği adamlarına; pehlivanlarına boğdurdular.

  1. Dünya Savaşı’nda da yeniden küllerinden doğmaya çalıştı bu millet. Çanakkale’de İngilizlerin savaşabilecek askerini bırakmadı. Ama bir el tutup bu milleti Anadolu’ya hapsettirdi. Hem de “bizden” olan yerli tavuklar aracılığı ile.

İngiliz’in sınırlarımızı çizmesine izin verdiler.

Musul Kerkük başta olmak üzere Batı Trakya, Rumeli ve Ak Deniz’deki bütün topraklar ve adalar tek kurşun atılmadan bırakıldı.

1924’te TBMM’deki katakulli ve CHP diktatoryasından sonra çok partili sistem ile yeniden kendi küllerinden doğrulmayı denedi. Ancak bu deneme 27 Mayıs 1960 Amerikancı darbesi ile çökertildi.

1971’de bir kez daha bu milletin çabaları askeri muhtıra ile darbe vuruldu. Akabinde 12 Eylül 1980 darbesi özgürlük arayışında olan bu milletin üzerinden silindir gibi geçti.

Ne var ki bu millet kolayca toparlandı ve 1984’te Kartal olarak uçmanın yolunu buldu. Bu çıkışın öncüsü Turgut Özal çok sistematik bir şekilde “masum bir ölüm” ile öldürüldü.

“1000 sürecek” denin yeni tavukluk dayatmasına karşı bu millet yeniden kendi küllerinden doğmayı çabaladı, çabalıyor.

Ve bu çabaya karşın tavuklaştırma çabaları bu sefer farklı bir yöntemle sürmektedir.

Türkiye’de muhalefet, dünyadaki hiçbir emsaline benzemez. Türkiye’de muhalefet, üretmek yerine karalama, yalan söyleme ve algı yönetme üzerinden tavuklaşmanın gereklerini yerine getiriyor.

Muhalefetin en büyük gücü, ürettiği yalanlar ve algı yönetimine teslim olmuş, kula kul olmayı tercih eden tabanıdır.

Tavuklaşmışlık, itirazsız, sorgulamadan sormadan itaat etmek ve verilen sufleleri tekrarlamaktır.

Tavuklaşmak, putperestliktir, kulun verdiğine, söylediğine sorgusuz sualsiz inanmaktır.

Tavuklaşmak, kitleler halinde akıl tutulması yaşamaktır.

Bugün muhalefet, tabanına tamamı yalan ve karalama merkezli sufleler veriyor ve tabanı bunu sorgulamadan iman ederek papağan gibi tekrar ediyor.

Ve bu sayı öyle küçümsenecek bir rakam da değil. 3 Kasım 1839’da “hain-i ekber” Mustafa Reşit Paşa’nın ektiği “tavuklaştırılmış Türk”, tohum kök salmış ve bu ülkenin seçmen sayısının yüzde 25’ine tekabül edecek hale gelmiş. Ateşi bol olsun Aziz Nesin, bunlara bakarak Türkiye’deki aptallık yüzdesini ifade etmişti.

Ne oldu bu millete böyle? Biz her zaman kartaldık. En zayıf olduğumuz zamanlarda bile kartaldık.

Hint Okyanusu’ndan İngiltere kıyılarına, Çin Seddi’nden Viyana’ya kadar karaların ve denizlerin semalarındaki eşsiz kartallardık.

Bu yüzdendir ki birçok kartal türünün adı Türkçedir.

Akdoğan, Doğan, Ak Sungur, Ak Kuyruklu Kartal, Ak Başlı Kartal, Ak Karınlı Kartal…

Ne oldu bu dev kanatlı kartalların çocuklarına?

Mustafa Reşit Paşa adlı hainin ektiği tohum bu topraklarda ne çabuk kök saldı? Anadolu’ya sıkıştırılmışlık mı bizi bu hale getirdi?

“Yurtta sulh cihanda sulh” diyerek, bizi Doğu ile Batının üzerinden sürekli geçtiği bir köprü haline getirmeye çalıştılar yüz yıldır.

Lozan Anlaşması’nda bile Yunanistan’dan alacağımız 470 ton savaş tazminatı altından vazgeçirttiler bizi.

Musul’u Kerkük’ü, Halep’i tek kurşun sıkmadan bıraktık. Ve bunlara kahramanlık dedik.

250 bin insanın can verdiği yüzlerce general, amiral ve binlerce subayın savaştığı Çanakkale Savaşlarını tutup ihtiyat kuvvetleri eğitmeni bir yarbayın kahramanlığı olarak yedirdiler bize.

Toprak bırakmayı, cepheden kaçmayı kahramanlık olarak yedirdiler bize ve hala içimizde milyonlarca tavuk bunları gerçek sanıyor. İnanmayan İsmet İnönü’nün tabanları yağlayarak Kudüs çekilmesine bakabilir. Biz bunu kahramanlık olarak okuduk İnkılap Tarihi ders kitaplarında.

Ankara sırtlarında karın üzerine yatılarak çekilen poza, bilmem hangi cephede savaştan yorgun düşmüş, karın üzerinde uyuyan kumandan olarak inandırdılar bizi.

Hamdolsun, Ak Sungurların, Ak Doğanların, Ak Baş Kartalların çocukları olan bizler yeniden diriliyoruz kendi küllerimizde.

İşte covid-19 bunun en büyük ispatı. Bu kartalların çocukları bugün Türk devletinin başında. Dünyanın süper güçlerinin bile diz çöktüğü bu salgına karşı sadece Türk devleti ayakta mücadele ediyor.

Amerika’dan Avrupa’nın en kuzeyine yardım eli uzatıyor.

Bu kartallaşma, içimizdeki tavukları çileden çıkarıyorlar.

Kartal yuvasına dadanmaya çalışıyorlar. Üsküdar’da devletin “sır kâtibi” konumundaki Profesör Fahrettin Altun’un yuvasını kenef eşeleyen gagaları ile necis etmeye çalışıyorlar.

Sanıyorlar ki kartallar kenef eşeleyen tavukların gagalarından korkacaklar.

Sanıyorlar ki kartallar, kartal olduklarından vaz geçecekler.

Artık yeni bir dünya kuruluyor ve o dünyanın kurucuları Ak Sungurların, Ak Doğanların, Ak Baş kartalların çocukları olan bizler olacağız…

Siz ise kümesinizde kendi vebanızla helak olup gideceksiniz.

27.04.2020 02:10

Türkiye’de siyaset maalesef “karşıt üretme” kültürü üzerinden devam ediyor. Tanzimat Fermanı’ndan bu yana bu durum böyledir maalesef. Tanzimat Fermanı ilanından sonra “bundan böyle gâvura ‘Gâvur’ denmeyecek” amir yasa hükmü bile karşıt üretme anlayışının somutlaşmış halidir.

Daha sonra İttihat Terakki..

Ve akabinde katil, yıkıcı ve bölücü İttihat Terakki’nin mirasçısı, bu ülkenin makus talihi olan Cumhuriyet Halk Fırkası/Partisi…

Tamamen karşıt üretme ve ürettiği karşıtı yok etme mantığı üzerinden politika üreten bu siyasi gelenek, CHP üzerinden cebren ve hile ile bu ülkede uzun süre iktidar oldu.

Bugün CHP, son yıllarda geliştirdiği ilişkiler ve iç politikalarından dolayı artık Türkiye’nin bir numaralı güvenlik sorunu olmuştur.

Yargı ne der bilmiyorum ama, CHP’nin Türkiye’nin çıkarlarına aykırı ulusal güvenliğini tehdit eden iç ve dış ilişkilerde bulunması, bir yurttaş olarak benim için artık ülkemin bir numaralı güvenlik sorunu haline gelmiştir.

CHP, NEDEN ESAD- BAE- YPG- MUHABERAT VE ŞEBBİHA’NIN YANINDA?

PKK, Suriye Muhaberatı, DAEŞ, Birleşik Arap Emirlikleri, Muhammed Bin Selman gibi terörist ve terör örgütleri bu bağlamda Türkiye’nin birinci derecedeki ulusal güvenlik sorunu olmaktan çıkmış, ikinci sıraya düşmüştür. Çünkü, CHP’nin ürettiği politika ve uyguladığı strateji bu örgütler, teröristler ve terör devletlerinin tamamının amacına hizmet ediyor.

Türkiye’ye karşı başta Reyhanlı katliamı olmak üzere sayısız terörist faaliyette bulunan Esad/Muhaberat/Şebbiha triosunun ülkemizdeki en büyük savunucusu ve destekçisi CHP oldu.

Türkiye’yi Suriye gibi parçalayıp “Kanton” modeli özerk şehirler kurmak için Güneydoğuda 12 bin civarında tetörist şehirlerimizde hendekler kazıyarak katliamlara giriştiler.

CHP LİDERİ TERÖRİSTLERİ KUTSADI

CHP bu terör eylemlerini kınayacağına bizzat başı Kemal Kılıçtaroğlu’nun ağzından bunlara açık destek geldi. Kemal Kılıçtaroğlu, bütün kamuoyunun önünde teröristlere hitaben “alınlarında öpüyorum o arkadaşların” dedi. Yani terörizmi ve teröristi destekledi.

Diğer partilere karşı erkete bekleyen Yargıtay Cumhuriyet Baş Savcılığı ne hikmetse terörizmi öven, destekleyen ve bunları kutsayan CHP hakkında hiçbir işlem yapmadı. Kim bilir belki de yapamadı.

Cumhuriyet Halk Partisi, son yerel seçimlerde elde ettiği kısmi başarısını (tabi seçmenin AK Parti’deki AKP’lilere kızgınlığı sonucu bu gerçekleşti) kanunsuzluk üzerinde yürütmeye ve bina etmeye çalışıyor. Ve ülkeyi derin bir uçurumun kenarına getirmeyi, toplumsal kutuplaşmayı ve açıkça iç savaşı tetiklemek için elinden geleni yapıyor.

CHP, kurucusu olduğunu iddia ettiği Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin yıkılması ve bölünmesi için neden çabalıyor? Öncelikle bunun kodlarına bakmak lazım.

CHP, son yıllarda, bir çok terör örgütüne selam çakanların içinde yer edindiği ve ağırlıkla PKK hempalarının yer edindiği bir partiye dönüştü.

Ayrıca, 1980 ve 90’lı yıllarda üniversitelerde sol terör örgütleri ile PKK terör örgütünün neredeyse bütün eylemlerine katılanlar, destek verenlerin içinden bir çok isim partinin önemli noktalarına geldiler.

CHP, ATATÜRK’E “EMPERYALİZMİN İŞBİRLİKÇİSİ” DİYEN ŞAHISLARLA DOLU

Özellikle Kürtçülük ve bölücülük konusunda CHP, kendi kuruluş kodları ve prensipleri ile birebir ters konuma geldi.

Yani, Cumhuriyet Halk Partisi şu anda, Atatürk’ü sevmeyen, onu “emperyalizm işbirlikçisi” ve “Kürtlere soykırım uygulayan katil diktatör” olarak görenlerin egemenliği altında bulunuyor.

Bu kanaatimce CHP, PKK/YPG/HDP ve DAEŞ’ten daha tehlikeli bir konuma gelmiştir bu ülke için. Çünkü bu örgütler, dağda silahlı alanda, Türkiye’ye, Türk iç güvenlik birimlerine yenilmişlerdir. Ve bu terör örgütlerinin etkinlikleri her geçen gün gittikçe azalmakta ve yok olmaya yüz tutmaktadır.

DAEŞ’liler, Türkiye’nin Suriye operasyonlarından dolayı patronları CIA ve MOSSAD ile doğru düzgün irtibat kuramıyorlar ve etkinliklerini yitirdiler.

PKK’YPG terör örgütü ise yok olmanın eşiğinde. Örgütün savaş baronları kandırdıkları Kürt Lolilatlarla gününü gün etme derdindeler.

HDP bu ülkede başta Kürtler olmak üzere herkesin vicdanında mahkûm olmuş bir organizasyon haline dönüşmüş durumda.

Ama CHP’nin bu ülkedeki meşruiyeti hala varlığını koruyor. CHP’nin samimi Kemalist tabanı hariç hiçbir üyesi, partisinin terör örgütlerinin, Türkiye düşmanı ülkelerin hamisi olduğunun farkında değil.

CHP- HDPKK YÖNTEMİNİ UYGULUYOR: AMAÇ TABANI TERÖRİSTE ETMEK

CHP, PKK terör örgütü geleneğinden gelen ve o geleneğe inananların aklı ile hareket ediyor.

Bunu daha önce HEP,DEHAP ve HDP uygulamalarında gördük. Terör örgütünün legaldeki faaliyet örgütü olan bu “siyasi”(!) partiler, kitlelerini ve sokağı diri tutmak için sürekli yalanlar, algı yönetimi üzerinden mağdur u oynayarak ülkemizi adım adım terör sarmalına doğru sürüklüyorlardı.

HDP’nin ağa babası PKK, belediyelere kayyum tarafından el konulması için inanılmaz çaba sarf ediyor. Kayyum belediyeye el koyunca hem hedef kitle hem de dünyada mazlumu oynayacak. Bu yüzden bilerek ve planlı olarak kanunsuz işler yapmakta ısrar ediyorlar.

PKK’nın HDP üzerinde uyguladığı bu siyaset, hedef kitle ve dünyada beklediği etkiyi uyandırmadı. Kürt yurttaşlarımızın kahir ekseriyeti, PKK ve bütün uzantılarına beş kuruş değer vermiyor. HDP’den umduğunu bulamayan PKK, CHP’ye yöneldi. Ve “kanton” terör eylemlerinden bu yana CHP, bu siyaseti bire bir uyguluyor.

CHP, hiç ummadığı kadar yerel yönetimde başarı elde edince ne yapacağını bilemedi. Çünkü plan, program ve projesi yoktu. Üretim kabızı olan CHP, tabanını kaybetmemek için PKK’nin “sokağı diri tutma” projesini bire bir uyguluyor.

Kovid-19 pandemisi sürecinde CHP’li bütün belediyeler bilerek ve kasıtlı olarak suç işliyorlar. Amaçları sokağı diri tutmak, yani terörize etmek. 

 CHP bunu başarıyor da.

TÜRK İSTİHBARAT BİRİMLERİ NEREDE?

CHP’nin samimi Kemalist tabını dışındakiler bu kirli oyunu görmüyorlar. Peki CHP’nin tabanı bu kirli ve kanlı oyunun farkında değil diyelim. Ya bu ülkenin ulusal istihbarat birimleri niye biliyor, görmüyor ve bunları yargının önüne taşımıyor?

Hal böyle iken, Cumhurbaşkanından sonra kendi anında bir numaralı olan bir adamın ve ailesinin can güvenliği neden tehdit altında?

Bu ülkenin Milli Güvenlik Toplantılarına giren, Cumhurbaşkanı’nın ve Cumhurbaşkanlığının resmen “sır katibi” pozisyonunda olan bir kamu görevlisinin ailesine, hanesine yönelik CHP neden saldırıyor?

Hem bir bilim adamı hem de bu ülkenin Cumhurbaşkanının İletişim Başkanı olan şahsın ailesini haremi ismetinin terör örgütlerine faş edilmesini n anlamı nedir?

CHP, bu ülkenin PKK, DAEŞ, Muhaberat, Şebbiha gibi terör örgütlerinden öncelikli olarak bu ülkenin bir numaralı güvenlik sorunu olmuştur.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti, bu sorunu acilen çözmek zorundadır.

23.04.2020 12:15

Uzun yıllardır Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) Türkiye’ye karşı “silahlı darbe” dahil olmak üzere bütün terörist faaliyetlere destek oluyor. Casusluk ve ihanet şebekesi FETÖ Terör örgütünün büyük finansör ve istihbarat sağlayıcılarından birinin BAE olduğu ortaya çıktı. Böylece ta 2008’den bu yana “BAE, Türkiye’de terörist faaliyet gösteren bir rejimdir” iddiamızı“fitnecilik” ile suçlayan muhafaza(kar) salim arkadaşlar umarım utanıyorlardır. Gerçi Allah’ı bırakıp paraya tapanların utandıklarına ne tarih ne de biz şahit olduk.

SUUD VE BAE TÜRKİYE’YE KARŞI BÜTÜN TERÖRİST FAALİYETLERDE

BAE, Filistin asıllı MOSSAD ajanı Muhammed Bin Dahlan üzerinden Türkiye’ye karşı onlarca terörist eylem ve ölüm saldırıları gerçekleştirdi. Ve Türkiye 12 yıl sonra uyanıp Dahlan adlı terörist için İNTERPOL üzerinden Kırmızı Bültençıkarttı.

Suudi Arabistan rejiminde aile diktatoryası değişince, bu ülke de Türkiye’ye karı açık bir şekilde terörist faaliyette bulundu, bulunuyor. Bin Selmanailesinin iş başına gelmesinden sonra Suud rejimi Türkiye’ye karşı terörist faaliyete başladı.

Veliaht Prens Muhammed Bin Salman, yaptığı terörist faaliyetlerini Türkiye’de zirveye taşıdı. Bütün dünyanın gözü önünde bir gazeteciyi öldürterek, cesedini parçalara ayırtıp asit varillerinde eritti. Ve bu azılı terörist şu anda Suud aile diktatoryasının en azılı katili olarak sahne alıyor.

İSLAM DÜŞMANI ATEİST BAE KRALLIĞI

Muhammed Bin Selman ile BAE’nin Ateist ve İslam düşmanı kraliyet ailesi olan Bin Nahyan’ların tamamı İngiliz pasaportlu olduğunu da hatırlatmakta fayda var.

BAE diktatörü Bin Nahyanailesi ile Suud diktatörü Bin Selman ailesi, son yıllarda Türkiye’ye karşı yürütüen terörist faaliyetlerin tümüne organize bir biçimde destek veriyorlar ve bu faaliyetleri finanse ediyorlar. Suriye’de ve Irak’ta terör örgütü PKK’nin en büyük finansörlüğünü üstlenmiş durumdalar.

PKK/YPG terör örgütü, Suriye’de veya başka bir yerde Türkiye ve Türk unsurlarına karşı yürüttüğü her terörist faaliyette BAE’den ayrıca prim almaktadırlar. Evet yanlış okumdanız, PKK terör örgütünü finanse eden BAE kraliyet ailesi ayrıca her terörist eylem için örgüte prim veriyor.

SUUD VE BAE’NİN TÜRKİYE’DEKİ ETKİ AJANLIK FAALİYETLERİ

Ve bu aile, Türkiye’de etki ajanlığı yapmak için medya grubu kurdular. Bu medya grubu yıllardır bu ülkede rahat bir şekilde “Nüfuz Casusluğu”; Etki Ajanlığı yapmaktadır. Ve bu etki ajanlığını da “gazetecilik” kisvesi altında yapıyor.

Bizim devlet ne yapıyor peki?

Hiçbir şey… Türkiye Cumhuriyeti Devleti, kendine ve vatandaşlarına karşı yıllardır terörist faaliyette bulunan Suud ve BAE krallıklarının ülkemizdeki etki ajanlığı faaliyetine karşı kılını dahi kıpırdamamaktadır.

Ve geçtiğimiz cuma günü, Suud ailesinin resmi yayın organı olan Ukaz gazetesi, Türkiye’de yayın yapan İndependent’a talimat vererek “Türkiye’de savaş faaliyeti yürütün” dedi.

“Yemen’deki, Libya’daki savaşı Türkiye topraklarına taşımalıyız.” diyor gazetenin yazarı.

Öyle sıradan bir yazar da değil. Kraliyet ailesinden bir prens. Adı da Bedir Bin Suud.

Böylece Suudi Arabistan rejimi de Türkiye’ye karşı açık savaş ilan etti.

İNGİLİZ GÜLÜ “GÜLİZABETH”

Suud sermayeli Independent ve BAE’nin kraliyet ailesinin Türkiye’de faaliyet gösteren internet sitelerinin temsilcisi, başındaki, yöneticisi ve burada çalışan muh(a)birler kim?

Örneğin bu etki ajanlığı sitelerinin Türkiye temsilcisi Covid-19’la birlikte gelen uçuş yasağına kadar kaç kere Suud’a, BAE’ye gitti?

Ya da kaç yüz kere gitti?

Bu temsilcinin Kraliçe’nin Gülü ile ilişkisi ne? Aralarında nasıl bir muhabbet var. Bu etki ajanlığı yayın temsilcisi ile Kraliçe’nin gülü Gülizabeth, ne kadar sıklıkla halvet oluyorlar? Bunu soran soruşturan istihbarat birimimiz, hükümet yetkilimiz var mı çok merak ediyorum?

Ukaz gazetesinde yazan Prens Bin Suud’un talimatı üzerinden yaklaşık 6 gün geçti. Ne var ki bu ailenin Türkiye’de faaliyet gösteren etki ajanlığı müessesinden hiçbir ses gelmedi.

“Evet paramızı Bin Selman ve Bin Nahyan ailesi veriyor ama biz gazeteciyiz. İngiliz uşağı bu ailelere köpeklik yapmıyoruz.” demediler, diyemediler.

Ve diyemeyecekler de.

CEVAP BEKLEYEN SORULAR

“Rızık veren Allah’tır” düsturundan hareketle kim Bin Selman ve Bin Nahyan ailesinin attığı yağlı kemiği elinin tersi ile itip “Ben gazeteciyim” arkadaş diyebildi?

Independent’in sahibi aile talimatı veriyor: “Savaşı Türkiye topraklarına taşıyın” diyor.

Independent’ın Türkçe yayın yapan birimleri/kadrolarına gazeteci olarak şu soruları sorma hakkımız doğuyor:

1- Suudi Arabistan ve BAE’nin finansörü olduğu DEAŞ ve türevi olan örgütlerin eylemlerinin destekçisi misiniz değil misiniz?

2- Cumhuriyet gazetesinin PKK’ye verdiği propaganda desteği verdiği gibi sizler de Suud’un destek verdiği dünyadaki silahlı terör örgütlerinin Türkiye’de eylem yapmaları halinde bunlara propaganda desteği verecek misiniz?

3- Veliaht prens Muhammed Bin Selman’ın yeni “asitte gazeteci eritme” planlarından haberiniz var mı?

4- Ve Independent, Türkiye’ye yönelik savaş cephesinde nerede yer alçak? Sadece aktif propaganda mı yapacak?

Esas sahibinizin Ukaz gazetesinde size verdiği savaş talimatlarından hareketle bu soruları soruyoruz? Ve bunu sormak hem gazeteci hem de Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin sahibi ve yurttaşı olarak hakkımızdır.

Bundan sonra (Allah korusun) Türkiye’de girişilecek terör eylemlerinden doğan sonuçlardan kurumsal olarak Independent Türkish değil, gazeteci kimliğine sarılan tüm çalışanları mesuldür. Başta Suudların buradaki paralı adamları; temsilcileri olmak üzere haber müdüründen muhabirine kadar hepsi bu terör eyleminden sorumludur. Ta ki bu çalışanların, sahipleri İngiliz tasmalısı Suud hanedanının verdiği emre uymayacaklarını açıklayana kadar…

UKAZ gazetesinde BinSuud’un “Savaşı Türkiye topraklarına taşıyın” başlıklı yazısı/emirnamesi linki:

https://www.okaz.com.sa/articles/authors/2019393

20.04.2020 00:50

Covid-19 çıktığı günden beri, bunun biyolojik olmayıp laboratuvar ortamında oluşturulmuş bir virüs olduğunu ısrarla belirttim. Hem bugün kadar haber sitemizde yaptığımız haberlerdeki mantık silsilesi hem de yayımladığımız videolarımda bunu vurguladık. Ancak komplo teorisyenleri gibi bunun “salınmış virüs” olduğuna inanmadık.

Tabi bunlar kuru bir imandan değil, olayın gelişimi, uluslararası saygınlığı olan bilim adamlarının yazdıkları makalelerden ve özellikle T.C. Sağlık Bakanlığı’nın yaptığı açıklama, uygulama ve önlem çabalarının sonucunda ulaştığımız bir inanma.

Covid19’un sofistike olmaması ve etrafının basit bir yağ tabakasından oluşması bile bu illetin laboratuvar kuşkusunu güçlendiriyordu.

Virüsü, Çin biyolojik silah olarak kullanmadı. Ancak kendisine karşı kullanılmasından korkarak aylarca gizlenmesine çabaladı. Ve bir ihtimal, virüsün yayıldığı merkez olan Wuhan’ın dünya ile iletişimini kesmedi. Wuhan’ın ülke içi ile iletişimini kesti. Dünya Sağlık Örgütü de bunu görmezden geldi.

Herkes biliyor ki Çin, Wuhan’da çok büyük bir “Virüs Laboratuvarı” kurdu. Çin Halk Cumhuriyeti, “devlet gibi şehirler” kurunca oluşması muhtemel kitlesel salgınlara karşı önlem almak amacıyla bu laboratuvarı kurmuştu. Ki bu doğru bir girişimdi. Ne var ki daha sonra Çin Komünist Partisi yönetimi, bu laboratuvarı kuruluş amaçlarının dışında kullanmaya başladı. Yeni biyolojik silahlar… Ve bir süre sonra laboratuvar tamamen “biyolojik silah üretme fabrikası”na dönüştü.

Ve bütün iyimser hallerimi takınarak söylüyorum ki bu virüs kaza sonucu laboratuvardın çıktı. Çin bini asla kullanmaya cesaret edemez bu süreçte. Çünkü bugünkü ortamda biyolojik silah üretmek çok ama çok basit bir iş. Herhangi bir evde kuracağınız amatör bir laboratuvarla virüsün feriştahını üretirsiniz.

Ve dünyada hiçbir devlet ve rejim, kitlesel saldırı amaçlı bir virüs üretmeye cesaret edemez.

Burada Çin’in en büyük suç ortağı Dünya Sağlık Örgütü (WHO)’dur.

Covid-19’un pandemi olmasının en büyük müsebbibi WHO’dur. WHO, Çin hükümetinin güdümünde hareket etmiş ve dünyayı bilgilendirmemiştir.

Sayın Erdoğan’ın “Dünya beşten büyüktür” sözü bir kez daha ne kadar önemli olduğu ortaya çıkıyor. Çünkü Çin, BM Güvenlik Konseyi’nin 5 daimî ülkelerinden biridir ve BM, İngiltere, ABD, Fransa, Rusya ve Çin’in bir emir eridir. Onların çıkarlarına göre hareket eder.

Bu bağlamda, Türkiye’nin WHO’yu derhal reddetmesi gerekiyor ve WHO’nun hiçbir plan ve programına koşulsuz uymayacağını açıklamalıdır. IMF ne ise WHO odur. Biri paramızı diğeri canımızı alıyor.

Şimdi olayın en başına dönelim, Dünyayı bu illetten haberdar eden Dr. Li Wenliang’a gidelim:

Dr. Wenliang, 2019 Aralık sonlarında Wuhan'da ortaya çıkan SARS benzeri bir virüs konusunda sağlık görevlilerini uyarmaya çalıştı. 3 gün sonra Çin polisi Wenliang'a bir daha kritik bilgileri ifşa etmemesi konusunda belge imzalattırdı.

Ne hikmetse birkaç gün sonra; 10 Ocak’ta Wenliang, covid-19 belirtileri ile hastaneye kaldırıldı. Ve Çim hükümeti Şubat ayında Dr. Wenliang’ın covid-19’dan dolayı öldüğünü açıkladı.

Tabi biz de yedik.

Dr. Wenliang’ın açıklamalarını ve Çin’deki seri ölümleri görmezden gelen WHO, hala 14 Ocak 2020'de yaptığı açıklamada yine Çin diktatoryasına hizmet etti. WHO Wuhan'daki virüsün insandan insana bulaşmadığını açıkladı.

Eğer WHO, gerçeği zamanında açıklasaydı, b gün on binlerce insan ölmez, bir milyon insan bu illetle mücadele etmez, milyonlarca şahıs da işsiz kalmazdı.

Yukarıda da belirttiğim gibi Çin rejimi ısrarla yalanlarını tekrarlıyor ve virüsün insandan insana geçmediğini söylüyordu. Halbuki bu açıklamayı yaptığı gün Çin Komünist Partisi, 23 Ocak 2020'de Wuhan ve Hubei'deki diğer şehirlerde tecrit ve sokağa çıkma yasağı uyguladı ancak Wuhan'da yaşayanların uluslararası uçuşlarını durdurmayarak virüsün dünyaya yayılmasına neden oldu.

Bu süreçte sadece maske ihracatını kısıtlamakla kalmayan Çin, aynı zamanda resmi verilere göre, tecridin ikinci haftasında 56 milyon solunum cihazı ve maske ithal etti. 30 Ocak'ta sadece 24 saat içinde 20 milyon maske bulduklarını ilan ettiler.

Dünyanın maske tedariğini almak Çin'i tatmin etmemiş olsa gerek, yurt dışında olup kendilerine bağlı olan şirketlere tıbbi malzeme satın alıp Çin'e göndermeleri emredildi. Bu süreçte Avustralya'daki bir emlak şirketi dahi Sydney'den 80 ton malzeme gönderiyordu

Çin bunu da uluslararası ticaret kanununa takılmadan yürütüyordu. Uluslararası tecarette bir kavram var: 'Daigou.'

Bu kavram, sınır ötesi ihracatın yeni bir biçimidir. Yurtdışında yaşayan Çinli bireyler yasal veya yasadışı Çin'deki müşteriler için ürün ihraç eder. Bu yol üzerinden Çin, Avrupa ve Amerika’daki stokları kelimenin tam anlamı ile emdi. Türkiye’den de milyonlarca adet maske satın aldı. Ancak Erdoğan bunu fark etti ve Maske başta olmak üzere sağlık sarf malzemelerinin ihracatını yasakladı.

Şu anda İtalya’da İspanya’da, İngiltere’de Amerika’da… Batı dünyasındaki ölümlerin Çin’den sonraki ikinci büyük müsebbibi o ülkelerin yönetimidir. Çin’un bu girişimini fark edemediler. Ve onların bu ahmaklığı yüzünden zavallı insanlar sinek gibi patır patır ölüyorlar.

Virüsün öldürücülüğü üzerinde bilim adamlarının ve benim gibi bazı gazetecilerin Çin’i suçlamamız üzerine BM, Dünya Sağlık Örgütü (WHO),bizi ırkçılıkla suçladı. Ve Çin’den gelen uçuşlara engel konulmaması gerektiğini savundu.

Şimdi Çin mağduru oynama rolünü hala iyi yürütüyor. Yurtdışındaki devlet şirketlerine tüm yabancı tıbbi ekipmanı satın alıp Çin'e göndermelerini emreden Çin, küresel olarak bağış toplamaya da başladı. İtalya, Çin'e ücretsiz tıbbi koruma ekipman yolladı. Şimdi Çin İtalya'ya gönderiyor. Tabi ücretiyle.

İtalya kendilerine bedavaya göndermişken, İtalya'ya, İngiltere’ye, İspanya’ya Fransa’ya aynı malzemeleri parayla satıyor. Ve sattığı bu malzemelerin yüzde 80’i bozuk.

 Bununla da yetinmeyen Çin, virüs konusunda İtalya'yı günah keçisi ilan etti.

Virüs konusunda WHO, Çin ve Rusya’nın hiçbir sözüne ve açıklamalarına inanmayın. Kendi hesabıma sadece ama sadece Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin resmi açıklamalarının dışında hiçbir şeye inanmamaya devam edeceğim.

13.04.2020 12:35

Yalta Anlaşması ile 1945’te kurulan “dünya düzeni” şükürler olsun artık temelli yıkılıyor.

Ta 1945’ten bu yana dünyaya deli gömleği giydirilmiş ve acımasız bir sömürü düzeni kurulmuştu.

Sovyetler Birliği (bugünkü Rusya) İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri dünyayı paylaşmış, Fransa ve Çini de yanlarına peyk olarak almışlardı.

1945’ten bu yana ilk kez Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan bu düzene cesurca ve yüksek sesle itiraz etti. Önce “Van münit”, akabinde de “Dünya beşten büyüktür” dedi her platformda. Bu itirazın bedelini ağır ödedi. Ekonomik savaşlar ve peş peşe üç darbe teşebbüsü ile karşılaştı. Biri 28 Nisan e-muhtırası, biri 17-25 Aralık FETÖ Polis-Yargı darbesi, sonuncusu da 15 Temmuz askeri darbe girişimi…

Ve şükürler olsun bu millet üç darbeyi de savuşturdu.

Türkiye’nin; Erdoğan’ın dünya düzenine itirazları sürerken, Çin’de ortaya çıkan “Çin virüsü/Covid-19” bu sistemin temeline incir ağacı dikti.

Virüs dünyaya yayılır yayılmaz Erdoğan, “Bundan sonra dünya çok değişecek. Eski sistem yok alacak” mealinde bir cümle sarf etti.

Hakikaten Covid-19, 1945’te Yalta’da kurulan dünya düzeninin ağa babalarının tamamının birer çürük Kavak ağacı olduğunu gösterdi.

Dünyanın en büyük ekonomileri, en süper güçleri bu virüse yenildiler.

Onların özellikle bölgemizdeki ortakları (İran ve Suudi Arabistan) yerle bir oldu. İran ve Suud diktatörlükleri her ne kadar saklasa da on binlerce vatandaşları bu virüsten dolayı can verdi.

Yalta sisteminin ağa babası Avrupa Birliği, ABD ve Çin, neredeyse tarih sahnesinden çekilme noktasına geldiler. Özellikle Avrupa Birliği aslında tarihten çekilme safhasına geldi bu virüsle beraber.

Vahşi, çapulcu barbar Batılı damarları yeniden nüksetti. Birbirlerinin sağlık malzemelerini, ilaçlarını çalmaya başladılar.

Bu hengamenin içinde ayakta durabilen ve şu anda 50’nin üzerinde ülkeye sağlık ve insani yardım yapabilen Türkiye ayakta kaldı.

Türkiye hem yeni Başkanlık sistemi hem de devlet organizasyonu ile bu pandemiyle mücadeleyi kontrollü yürütebilen tek ülke oldu. “saat gibi çalışan” Almanya bile covid-19 ile mücadelede ciddi anlamda tökezledi. Bu gün Almanya’da tuvalet kağıdı, ıslak mendil, maske yok. Un başta olmak üzere temel gıda maddelerinde sıkıntılar baş göstermeye başladı bile.

Türkiye pandemi ile mücadelede rüştünü ispatladı. Lakin asıl önemli olan bundan sonraki aşamadır.

Türkiye, bir an önce Florasının envanterini çıkarıp bitki örtüsünü ve tohumlarını garantiye almalıdır.

Bütün ekilebilir toprakları öncelikle hububatla ekmelidir. Saman ve hayvan yemi stoku yapmalıdır. Merada otlayan hayvan sayısını bu yıl en az beş kat arttırmalıdır.

Küçük baş hayvan sayısını 10 çarpanı ile arttırmak zorundadır.

Hangi meyve hangi bölgede yetişir? Acilen bunun envanterini çıkarıp tarlaların korunabilir meraların ve özellikle dağlık arazileri bu meyve ağaçları ile donatmalıdır.

Kentleşme politikasından vaz geçmelidir. İnsan popülasyonunun kıraç Orta Anadolu’ya yönlendirmelidir. Verimli Marmara, Trakya, Ege, Ak Deniz Güneydoğu arazilerini imara kapatmalıdır.

Yeni kurulacak 150-200 binden fazla nüfusa ulaşmamasını sağlamalıdır. İstanbul’daki nüfus popülasyonunu yarı yarıda fazlaya düşürmelidir. Coronavirus pandemisine baktığımızda en çok yayıldığı alan büyükşehirlerdir.

Tarihten beri salgın hastalıklar hep şehirleri sever.

Jüstinyen Vebası’nı bilmeyenimiz yoktur sanırım. 6. Yüzyılda başlayan bu veba, tahminlere başta İstanbul (Konstantinapol) olmak üzere bütün büyük şehirleri vurdu. On binlerce insanı öldürdü şehirlerde. Dikkat edin o dönemde vebanın etkin olmadığı tek bölge Germanya (Almanya)’dır. Çünkü o dönem Almanya’nın en büyük şehrinin nüfusu 10 bindir.

Hele Çin kökenli veba ve salgınlara bakarsak büyük şehirlerin pandemi yatağı olduğunu görürüz. Çin’i kıran bütün vebalar, şehirlerde kök salmıştır. Kasaba ve köylerde o kadar kırım yapmamıştır.

Salgınlarda büyük şehirleri korumak, bunları beslemek, temiz su ve hava sağlamak o kadar kolay değildir. Bütün bu sıkıntılar, hastalığın yayılmasına sebep olur.

Bunca yıllık meslek hayatımda toplu ölümlerin yaşandığı savaşlarda salgınların tamamı şehirlerde ölümcül olmuştur. Küçük kasaba v köylerde salgının etkisi oldukça azdır.

Türkiye, bir an önce dikey bina denen bu ölüm kutularından vazgeçmelidir. Hem salgın hastalıklar hem de deprem ve yangın gibi afetlerde dikey mezarlara dönüşüyorlar.

Türkiye, bahçeli ev kültürüne yeniden dönmeli. Bütün evlerin bahçesine yörede yetişen sebze ve meyve ağaçlarının dikilmesi zorunlu hale getirilmelidir.

Eğer Türkiye, İspanyol enflüanzasından çok az hasarla kurtulduysa bunun tek sebebi soğan ve sarımsağın ülkede bol olmasındandır.

Arşivler ortada. Avrupa, soğan ve sarımsak yokluğundan dolayı İspanyol gribine çok ağır kurban verdi. Bu konu ile ilgili sayısız bilimsel makaleler arşivlerde bulunuyor

Herkes evinin bahçesine meyve ve bahçe sebzelerini ekme alışkanlığı geliştirilmelidir.

Bütün karayolları, oto yollar ve köy yollarının kenarları meyve ağaçları ile donatılmalıdır.

Dünya bu koronavirüsten sonra yeri bir salgını yaşayacağından hiç kuşkum yok.

Türkiye’nin su yatakları gittikçe kısıtlı hale geliyor. Bir an önce su politikası değiştirilmeli. Akan suların tamamı tarımda değerlendirilip yeniden kendi toprağımızın altına gönderilmelidir. Bu döngü sağlanmazsa, fazla değil birkaç yıl sonra ciddi su sıkıntısı ile karşılaşacağız. Her biri birer devlet nüfusuna sahip olan büyükşehirlerimiz olası su sıkıntısında yeni salgın hastalıklarla yüzleşecektir. Özellikle uyuz, bitlenme ve Tüberküloz kesinlikle baş gösterecektir. Hele hele belediyelerde değişen yeni yönetim anlayışı Türkiye’yi adım adım felakete götürüyor.

Distopya değil ama maalesef gerçek, önümüzdeki yıllarda asit yağmurları yağdıracaklar.

Dünyayı kuraklığa mahkûm edecekler. Türkiye buna hazırlıklı olmalı. En az 7 yıllık yiyecek stoklamak zorunda.

Türkiye, bu anlamda gerekirse dünyaya kapılarını hafif kısmalıdır. Buğday ve diğer hububat ürünlerinin ihracatını yasaklamalıdır. Önümüzdeki 4-5 yıl çok kritik olacaktır. Hububatı, meyve ve sebzesi kendine yeten ülkeler yeni süreçte ayakta kalacaklardır. Evet elimizde akıllı pahalı telefonlar olmazsa yaşayabiliriz. Ama su ve yiyecek olmazsa yaşayamayız.

Türkiye’nin yapacağı bu kendine yetme hamlesine karşı egemen sermaye, yeni terör argümanları ve odaklarını harekete geçireceklerdir. Bu gün TBMM’de bulunan bazı partilerin terörün odağı haline getireceklerdir.

Türkiye, şimdiden bu muhtemel oluşumlara karşı da gerekli tedbirler almalı.

İran üzerinden Doğu Anadolu’ya sokulan Afgan ırkı et ve süt bakımından oldukça verimsiz olan büyük baş hayvanların ülkeye girişine engel olunmalı. Kaçakçılığa karşı müebbette varan hapis cezaları bir an önce Meclis’ten çıkarılmalıdır.

Özellikle günümüzde Terörist yapılanmalarla çok içli dışlı olan ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Atatürk’ün adını kullanan partiler bu terör örgütlerinin en büyük odağı olacaklardır.

10.04.2020 10:50

Alpaslan Türkeş’i ilk kez, “komando kampları kurdurup Kürtleri, solcuları öldüren adam” diye tanıtıldı gıyaben. Çocuktuk. Türk basınının neredeyse tamamı solcuların kontrolünde olduğu için bu propaganda ve inanç havası Tüm Türkiye’ye hakimdi.

Yıllar sonra hayatın akışı/kader, beni rahmetli Türkeş Beyle karşılaştırdı. Ete kemiğe bürünmüş haliyle tanıdım.

Merhum Türkeş Bey’i tanımama sebep olayların başlangıcı da çok ilginçti. Öğrencilik yıllarımda İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi öğrencilerinden Mehmet Ali Öztürk isimli bir gençle Beyazıt Davlet Kütüphanesinde tanışmıştık. (Şu anda Birleşik Arap Emirlikleri’nde hiçbir suç veya cürmü olmadığı halde zindanda esir tutuluyor. Sebebi de Mehmet Ali’nin Suriye’de Türkmenlere insani yardım yapmasıydı.) Namaz vakti geldiğinde birlikte namaz kılmaya gitmiştik. Muhabbetimiz oradan başladı. Sonra bu arkadaş bir gün beni Gülhane Parkı’nın yanında bulunan İstanbul Ülkü Ocakları’na davet edince ülkücü olduğunu anlamıştım.

Kafamdaki ülkücülük ve ülkücüler imajı çok kötüydü: Ülkücüler, bir katiller topluluğuydu. Mehmet Ali ise bu profile hiç uymuyordu. Oldukça yardımsever şen şakrak bir insandı. Davetine uyup Gülhane’deki Ülkü ocaklarına gittim. Kafamda nasıl bir Ülkü Ocakları ve Ülkücü imajı var idiyse, Ocak’tan içeri girdikten birkaç saniye sonra beynimden vurulmuşa döndüm.

Ocak’ta muhtelif yerlere serpiştirilmiş birbirinden güzel görsele sahip çiçek saksıları vardı. Kafamdaki “canavar ülkücü”imajı ile ters bir görüntüydü. Zaten ocağa girip selam verince sesimizi duyan hemen herkes edepli bir şekilde kimi oturduğu sandalyeden doğrularak kimi ayağa kalkarak selamımızı aldı.

Ve Kafamdaki ülkücü imajı, bu insanları tanıdıkça değişti.

Irkçı değillerdi. Biyolojik milliyetçiliğe karşılardı.

Sonra, daha çocuk yaşta yaşam biçimi haline gelen kitap okumalarıma önce Rahmetli Türkeş Bey’in “Dokuz Işık”ını kattım. Sonra bir çok ülkücü yazar şair okudum.

Bizim gibi insanlardı. Acıları, dertleri vardı. Bizim Diyarbakır Zindanımıza karşılık Onların Mamak Zindanları, Ankara Ulucanları vardı. C-5 işkencehaneleri vardı.

Cennetmekan Muhsin Yazıcıoğlu’nun ve nice ülkücünün işkence anılarını okudum.

Bizim gibi dertli değillerdi, bizden daha çok dertlilerdi. “Moskof’a karşı” korumaya çalıştıkları devletten ağır bir darbe yemişlerdi. İşkence altında can vermişlerdi. Ve Allah, bu ülkede, ölüme giderken Kendi salasını okumayı 12 Eylül işkenceleri altında şehit olan Ülkücülere nasip etmişti.

Şehit Mustafa Pehlivanoğlu’nun nişanlısına yazdığı mektubu okuduğumda hüngür hüngür ağlamıştım. O gece, hayatımda ciğerimin en uzun yandığı gecelerden biriydi.

Sevgilim yoktu, nişanlım yoktu. Daha doğrusu öyle bir duygumda yoktu. Farkında değildim. Henüz 18’imdeydim.

Bu duyguların ne olduğunu bilmiyordum. Ama saatlerce Mustafa Pehlivanoğlu’nun nişanlısına yazdığı o duygulara ağlamıştım.

Benim Babam da 12 Eylül kurbanıydı. Kürtçü ve solcu olmaktan alınmıştı. O da işkenceden dolayı rahmetli olmuştu.

Onun Pehlivanoğlu kadar mektup yazma şansı olmuş muydu bilmiyorum. Belki de aklına gelmemişti çektiği acılardan…

Babamın Erzurum Askeri Cezaevindeki son ziyaretlerimizde gördüğüm sararmış yüzü o gece sabaha kadar benim gözümün önündeydi.

Sarayburnu’ndan Kücükçekmece sahiline kadar gah yürüyerek gah oturarak ağlamıştım…

Demek ülkücüler de bizim gibi insandı. Onlar da bu ülkenin en acı çekenleriydi.

Çok sonra rahmetli Türkeş Beyi canlı canlı tanımak nasip oldu. Yine bir gün Mehmet Ali “Erdal Başbuğ yarın Ocağa gelecek gel sen de tanış” demişti. Ve gittim.

Tanıdım.

Yaklaşık 40 dakika bir sohbet yaptı. Yıllarca bana “Azrail’in ete kemiğe bürünmüş hali” olarak gösterilen adam karşımdaydı. Öylesine munis bir ses tonu ile o kadar güzel laflar dökülüyordu ki dilinden…

Daha sonra da gördüm birkaç kere.

Ve gazetecilik mesleğine başladıktan sonra merhum Türkeş Bey’i bir çok kere görmek kısmet oldu.

Türkeş Bey, bugüne kadar gelmiş geçmiş en zarif ve centilmen siyasi liderlerden biriydi.

Türkeş Bey’in bu güzel insani tarafı elbette ki bu ülke için bir kazanımdır. Lakin bu ülkenin Esas kazanımı, bizatihi merhum Türkeş Bey’in siyasi varlığı ve liderliğidir.

Türkeş Bey, kendi oluşturduğu doktrinle, Türk milliyetçiliğini “biyolojik/ırka dayalı milliyetçilik” değil de “Kültürel milliyetçilik” temelinde yükseltti.

Alpaslan Türkeş kadar hümanist, insan sever siyasi Lider çok az gördüm.

Ermeniler, Karabağ’da Türklere karşı soykırım gibi aşağılık bir suç işlemelerine rağmen, Ermenistan açlık yaşayınca bu ülkeden yüzbinlerce ton un ve buğday gönderilmesini teşvik etmiş bir Türk milliyetçisiydi.

Türkeş Bey değil de hafazanallah Nihal Atsız, Muzaffer Özdağ (bugün mecliste bulunan ve FAŞİST kimliği ile mideleri bulandıran Ümit Özdağ’ın babası) gibi ırkçılar Türk milliyetçiliğinin öncülleri olsaydı bu ülkenin tarihi çok farklı olurdu.

İmparatorluk bakiyesi olan Türkiye Cumhuriyeti’nin neredeyse her kasabası ve her sokağında farklı ırklardan insanlar yaşıyordu. İmparatorluğumuzun bütün Müslüman bakiyeleri Anadolu’ya sığınmıştı. Eğer Irk temelli bir milliyetçilik anlayışı hâkim olsaydı, Bu ülke bir çok Serebrenitsa, Halepçe ve Hocalılara ev sahipliği yapardı.

Rahmetli Türkeş Bey, sadece Türk milliyetçiliğini kültürel temelli yapmadı, bu ideoloji bağlılarının şiddetten uzak durmasını sağladı.

Türkiye’nin ilk bölücü siyasi partisinin milletvekillerinin tamamının defterinde Türkeş Bey’in yatak odasının telefon numarası vardı. Ve bunu merhumun kendisi “bir sıkıntı ile karşılaşırsanız gece gündüz arayın” diye bizzat vermişti onlara.

Leyla Zana’ya bir baba gibi “kızım” dediğine bizzat kulaklarıma şahit oldum. Kendi evinin telefonunu Leyla Zana’ya da verdi gözlerimizin önünde.

Bir zamanlar İstanbul Esenyurt’ta belediye başkanı olan ve Sol terörist katillere “aydın” dediği için özellikle milliyetçilerin nefret ettiği CHP’li belediye başkanı bile kaç kere sıkıştığında gece yarıları Türkeş Beyi evinden aradığını biliyorum. Merhum Türkeş Bey, bir telefonla muhasara altına aldıkları o belediye başkanını kurtardığını da bilmeyen yoktur.

27 Mayıs darbesini önceden Menderes’e bildirmesine rağmen Adnan Bey, bu bildirimi kulak ardı etmişti. Türkeş Bey, Adnan Menderes’in idamına da karşı çıktığı için 27 Mayısçılar tarafından sürgün edilmişti.

Türkeş Bey aleyhine solculardan daha ağır ve çirkef kara propagandayı yapan diğer grup da Yeni Asyacı denen kazurat takımı idi. Kemik uğruna Süleyman Demirel’in etrafında kuyruk sallayan bu badem bıyıkların yüzünden bu ülkenin dindarları onlarca yıllarca Türkeş Bey’den uzak durdu ve onu hiç tanımadı. Tanımadığı için de bu millet, bu ülke çok şey kaybetti.

Alpaslan Türkeş Bey, tam 23 yıl önce emanetini teslim ederek bu dünyadan ayrıldı.

Allah rahmet etsin. Alpaslan Türkeş’in ölümü sadece bir siyasi liderin ölümü değildi. Türkiye için, bu ümmet için büyük bir kayıptı kanaatimce.

04.04.2020 15:55

Bazı haberler insanı üzerken bazıları da sevindirir. Bazıları ise sevinçle hüznü aynı anda size yaşatır.

Yıllar önce dedelerimizin Ermeni komşularının köyümüze gelip bizde ağlaması kafama sıkılmış bir kurşun gibiydi. Bu insanlar niye gitmişlerdi ve şimdi onlar, çocukları ve torunları niye dedemlerde oturup rahmetli babam, babaannem ve annemle birlikte ağlıyorlardı?

Rusya’dan geliyorlardı o ata komşuları…

Çok sonra tehciri, Ermenilerin yaptığı katliam ve zulümleri öğrendim.

Gelenler de büyük ninemin hem bizim Hamidiye Alaylarından hem de çetelerden samanlıkta aylarca saklayıp ilk fırsatta hizmetçiler ve evin kahyası ile Aras nehrine kadar gönderdiği Ermeni komşuları olduğunu öğrenecektim. Bizim ailenin 18 köyünün tamamını Ermeni çeteler katletmişti. Aile Büyüğünün oturduğu köy, yani bizim köyde sadece büyük ninem kurtulmuş o katliamlardan. Onu kurtaran da o Ermeni komşularıymış. Ermeni çeteler katliamları yapıp kaçtıktan bir gün sonra cephede bulunan bizim “Hamidi Süvariler” köye gelene kadar büyük ninemi saklayıp korumuşlar.

Bizimkiler gelince Tabi Köyde ve diğer köylerimizde kalmış bütün Ermenileri toplayarak intikama girişiyorlar. Büyük ninem komşuları ve aynı zamanda konağımızın hizmetini gören o aileyi saklıyor. Fırsatını bulunca da Hasankale (bugünkü Pasinler),Eleşkirt, Sarıkamış üzerinden Aras Nehrinin kıyısına gönderiyor. Arasın öbür tarafı, o günkü adıyla Rusya. Ve Rusya’nın o bölgesinde oturanların tamamı Ermeni imiş (bugünkü Erivan).

İşte o insanlardan hayatta kalan ve onların çocukları her yıl yaz tatilinde bizim köye gelirlerdi. Sonra da zahirelerini, tereyağlarını, ballarını, peynirlerini alıp giderlerdi. 12. Eylül’den sonra bu yol kesildi. Türkiye sınırları kapatmış ve onlar gelememişlerdi. Sonra da gelmeye cesaret edemediler. Ve Bir daha onların yüzünü göremedik…

Ermeni Taşnak ve Hınçak çeteleri olmasaydı kim bilir şu anda Türkiye nasıl bir dünya idi? Bir de Ege ve Batı Anadolu’daki Etniki Eteriya Rum çeteleri... Rus ve Batı emperyalizminin siyasi aracı oldu bizim ekalliyetler… Bu gün de maalesef biz Kürtler daha önceki ekalliyetlerin yaşadığı felaketten ders almadan emperyalistlerin İslam coğrafyasındaki çıbanbaşı olmak için çırpınıp duruyoruz…

Yazının başlığı ile bu anıların ne alakası var diyeceksiniz? O kadar yakın alakası var ki...

Coronavirus ile ilgili araştırma yaparken Amerikan ve Kanada medyasında bu virüse karşı ABD’de aşı geliştirildiğini okudum.

mRNA- 1273 koduyla geliştirilen aşı, laboratuvar çalışmalarında olumlu sonuç vermiş. Ve şimdi klinik deney aşamasına gelmişler. Aşıyı bulan Moderna Inc. adlı şirket. Şirketin Kurucusu, Nubar Afeyan ise Türkiye kökenli bir Ermeni ailenin torunu...

Ermeni olan Nubar Afeyan. İsim ve Soyisim çok tanıdık. Nubar ismi en çok bizim Ermenilerin kullandığı isim. Ve soyisim de “bizden.”

İsmi araştırırken Ailenin Osmanlı Ermenisi olduğunu öğrendim. Hikayeleri de oldukça ilginç. Hemen aklınıza tehcir falan elmesin. Aile İstanbullu, şehirli, okumuş ve öyle Taşnak vs ile işi olmayan bir aile. Ailenin reislerinden Antranig, Osmanlı ordusunda “tabip subay.” Sonra da Sary'ın hekimi oluyor. Ailenin bir kısmı daha sonra Belemedik’teBerlin-Bağdat Demiryolu’nu yapan Almanlar tarafından akıcı Almancaları sayesinde mali işler ve tedarik müdürü olarak işe alınıyor.

Nubar Afeyan’ın babası Badrig ise 1929 Bulgaristan doğumlu. Afeyan ailesi ticaret hayatına atılıyorlar ve Bulgaristana gıda malzemeleri satıyorlar. Sonra buraya yerleşiyorlar.

Derken Komünist rejim Bulgaristan’a hakim olunca bu ülkeyi de terk ediyorlar.

Yüklü para verip İran Şahlığı pasaportu temin ederek Bulgaristan’dan kaçıyorlar.

Ve ver elini Amerika…

Ailenin torunu Nubar Afeyan, dedesi gibi zeki. Hem tüccar kafalı hem de bilime çok yatkın. ABD’nin biyo-teknoloji ve fen bilimleri alanında en çok anılan ismi olmayı başarıyor. Sadece Boston’da onlarca şirket kuran bir girişimci.

Amerikan’ın zenginler listesinde. 10 milyar Dolar’ın üstünde serveti var.

Amerika’nın en saygın üniversitelerinden olan MIT’den Biyokimya doktorasını alır.

Ve yine yaptığım araştırmada Afeyan, yakın zamanda bu şirketteki tüm hisselerini devretmiş. (Resmi ve kesin bilgi değil. Fısıltı gazetesi) Ama şirketin bütün ekibi Afeyan’ın seçtiği insanlar. O ruhla devam ediyorlar ve covid-19’a karşı aşı geliştirmeyi başardılar.

Afeyan’ın, insanlığın düştüğü bu belaya karşı yaptığı mücadele beni mutlu ederken, bizim buradan gidenlerin çocuğu olması da o kadar hüzünlendirdi.

30.03.2020 17:14

Hayatta kaç ölüme tanık oldum bilmiyorum.


2008 yılının Ağustos ayı idi. Bir yabancı haber ajansında küçük bir haber geçiyordu:


“Osetyalı binlerce çocuk Moskova’ya kültür gezisine gidiyor.” Haberin başlığı aşağı yukarı bu şekildeydi.


Gürcistan ile ayrılık çatışmaları yaşayan ve bölgenin barut fıçısına döndüğünü gören için bu pek de hayra alamet bir haber değildi.


Şehirden çocukların gönderilmesi demek, Osetler “Şehir gerillacılığı” başlatacaklar demekti. Ve erkete bekleyen Ruslar, Gürcülerin tepesine binecekti. Hem bu, Putin için kendini Batı’ya ispat etme fırsatı sunacaktı.


Derhal haber yönetmenimize durumu anlattım ve biz hazırlığımızı tam tamamlarken iç çatışma başladı.


Ve Putin’in katil askerleri ile aynı gün Gürcistan topraklarına ayak bastık.


Savaşın ortalarına doğru Gürcistan’ın Gori şehrindeydik. Dünyanın en bereketli topraklarından bir bölge. Göz alabildiğince dümdüz arazi…


Gori Ovası’ndan Güney Osetya’ya doğru arabayla giderken, yolun sağı solu yaklaşık bir alay Gürcü askeri ile tutulmuştu.


Türkiye’nin en iyi haber kameramanı ve ustamız Hüseyin Koçak’a dönüp “bunların hepsi birazdan MIG’lerin bombaları ile ölecek Hüseyin abi” demiştim. Hüseyin abi her zamanki insancıllığı ile bana, “ağzını hayra aç” demişti.


Yolun ortasında durdurdum arabayı ve “abi etrafına bak, tek bir taş parçası bir çukur bir su yatağı yok. Rusların ilk hava saldırısı ile bu askerlerin tamamı ölecek, Sanırım bir alay kadar asker var. Bu geri zekalı albayı bulmam lazım” dedim.


Hüseyin abinin bütün itirazlarına rağmen albayı bulmaya çalıştım.


Koçak haklıydı, çünkü savaşa müdahale ederek direk taraf oluyordum. Ben gazeteci idim, sadece olayları nakletmem gerekiyordu.


Ama ben sadece gazeteci değildim. İnsandım; Müslümandım. Bu katliama engel olmam gerekirdi. İmanım bunu bana emrediyordu.


Binlerce insanın aptal bir albay tarafından ölüme götürülmesine göz yumamazdım.


Üç buçuk Rusçam ile bir mevziden adı Aleko (Aleks) genç bir Gürcü askerini aldım yanıma albayı aradım bulamadım…


Ve zaman daralıyordu. Osetya tarafına geçmem lazımdı.


Dilim döndüğünce Gürcü askere durumu anlatmaya çalıştım vedalaşarak arabama binip kahrederek, ağız dolusu küfürler savurarak Osetya’ya doğru sürdüm arabayı. Ertesi gün Güney Osetya tamamen Rusların eline geçti. Ve cephe Gori’ye doğru ilerliyordu.


Ve Gori’ye geldiğimizde ovadaki askerlerden bir tane dahi kurtulmamıştı.


Nevrim dönmüştü. Ne tepemizde uçuşan Rus helikopterleri ne sağımızdan solumuzdan su gibi akan Rus tank ve zırhlıları umurumda değildi. Daha dün mevziinden kaldırıp beraber alay komutanını aradığımız Aleko’nun mevzisin olduğu bölgeye gittim doğruca.


Mevzideki 8 Gürcü askerinin tamamı ölmüştü. Aleko, sırtüstü uzanmış, o yemyeşil gözlerinin feri gitmiş bulanık bir bakışla uzaklara, çok uzaklara bakıyordu…



Gözlerini kapadım, kolundaki bağlı bulunduğu birliğin arması ile sticker Gürcü bayrağını alıp gözlerimden yaşlar akarak yeleğimin sol üst cebine koydum.


Tam o sırada Rus ordusundan çekik gözlü bir askerle göz göze geldik. Orta Asya’daki Türk boylarındandı. Çelik yeleğimin üstündeki Türk bayrağını gördü ve Rusça “Türk müsün” diye sordu. “Evet” dedim. Hüzünlü bir tebessümle arkasını dönüp gitti…


Ölümden yüzde yüz dönmek dedikleri anlardan biriydi bu aslında.


Zaten önceki gün de Osetya’nın Taşanvili kentine giderken yine yüzde yüz ölümden dönmüştük. Bizden önceki gazetecilerin arabasını tarayan Oset milisler bir Türk gazeteciyi ağır yaralamıştı. Olaydan haberimiz yoktu. Taşanvili’de sokak çatışmaları sırasında sığındığımız Rus askeri birliğinin başındaki subay bize bunu söylemişti.


Coronavirüs ile bunların ne ilgisi var diye soruyorsunuz haklı olarak.


Çok yakın alakası var. Eğer Gürcü komutan ordusunu Gori’nin Kuzey Batısındaki yamaçlara yaysaydı hem bu kadar zayiyat vermezdi hem de kara savaşının belki de kaderini değiştirecekti.


Ve ölümün kol gezdiği şehir gerillacılığının her sokağında ölümüne yaşandığı Taşanvili’ye gitmemiz, ölümün üstüne üstüne gitmekti. Ama tedbiri elden bırakmadan ve kadere tam teslim olarak.


 


Hatta Taşanvili’nin girişinde Oset milisler bizi rehin aldılar. Onların Rusçası yok denecek kadar azdı. Bizim de öyle berbat. Biz Osetçe, onlar da İngilizce bilmiyorlardı. Yaklaşık yarım saat o yakıcı güneşin altında tuttular bizi. Sonra büyük bir ağacı göstererek tüfeğinin namlusu ile bize dürtüp oraya gitmemizi istedi iki milis. Tipik bir film sahnesi gibiydi. Hüseyin abiye dönerek “Abi buraya kadarmış. Hakkını helal et” demiştim donuk ruhsuz bir sesle. Hüseyin abi de aynı ses tonuyla cevap vermişti.


Ağacın altına götürdüler, çökmemizi işret ettiler. Ben inat ettim ayakta infaz olalım dedim Hüseyin abiye. O melek huylu Hüseyin Kocak’ın o anki cevval sesindeki dik duruş ve kararlılığını ölene kadar unutmam: “Herhalde Erdalım ayakta infaz. Biz bu bunlardan gelen ölüme mi diz çökeceğiz. Sakın çökme.”


Zamanın durduğu anlardır o ölümün soğukluğunun hâkim olduğu anlar…


Ama meğer milisler bizim ağacın gölgesinde oturmamızı istemişler. Sonradan anlaşıldı bu.


Coronavirüs ile bunun ne alakası var diye soracaksınız haklı olarak.


Ölüm her yerde ve her ömürde aynı. Gerçek, soğuk ve susturucu…


Yani bu dünyaya gelen her canlı ölecek.


Bunu en iyi bilen biz Müslümanlarızdır. Çünkü bilir ve inanırız ki yaradılışımız Lehvi Mahfuz’a yazıldığı an, ömrümü ve ölüm zamanımız da yazılıyor. Ve bu Külli İrade karşısında insanoğlu çaresizdir. Ne var ki Cüz’i İrade’ye (insana) de bir yetki alanı bırakılmış. Hazreti Ömer’in dediği gibi, “bir kaderden diğer kadere kaçıyoruz.”


Ölüm biz Müslümanlar için bu kadar kesin bir hakikat ise bu korku niye?


Hangi ara bu kadar aç gözlü olduk stok yapıyoruz, marketleri talan edercesine alışveriş yapıyoruz?


Evi yiyecek içecekle dolduralım. Peki bunları tüketebileceğimize dair bir garantimiz var mı?


Böyle stokçuluk yaparak o anda tükettiğimiz malzemeye ihtiyacı olan insan bulamayınca onun hakkına girmiş olmuyor muyuz?


Allah, “kendi hakkından vazgeçebileceğini, ama kul hakkından dokunmayacağını” bize Kur’an’da vaad etmiyor mu?

20.03.2020 10:20

ABD başkanı Donald Trump, Corona’dan dolayı duran piyasaları canlandırmak için piyasaya 4.5 trilyon dolar süreceğini söyledi.

Trump’ın bu açıklamasından sonra özellikle sosyal medyada ve günlük gazetelerde bir tartışmadır sürüyor. Bu paranın karşılığı var mı? Yani para karşılıksız mı basılacak diye soruyorlar.

Öncelikle bu arkadaşlara bir hatırlatmada bulunayım, bütün dünyada 1973’ten beri bütün merkez bankası matbaaları, karşılıksız para basıyor. Bunun gerekçelerini başka bir yazı konumuzda anlatmak üzere şimdilik noktalayıp konumuza dönelim.

Trump’ın bu açıklamasının esas amacı ekonomiyi canlandırmak ve dünyanın girdiği resesyon sürecini durdurmak ve mümkünse dünyayı resesyondan, yani ekonomi küçülmesinden kurtarmak.

Ucuz bedava para demek, zaten bunu bedava vermiyor aslında. Daha önce Amerikan hükümetlerinin piyasaya sürdüğü borçlanma araçlarını satın alıyor. Yani hazine bonolarını piyasadan topluyor.

Parayı piyasaya sürmeden önce de Amerikan Merkez Bankası faizleri 0’a düşürdü. Böylece şirketler, ellerindeki hazine bonolarını hükümete satıp para alıyorlar. Ve bu parayı da ucuz kredi, yatırım kredisi gibi isimlerle piyasaya sürecekler. Böylece piyasa hareketlenecek. İnsanlar alışveriş yapacak, hisse senedi alacak, yeni model elbise alacak. Yani tüketecek, kredi veren şirketlerin borsadaki işlem hacmi yükselecek, hisseleri artacak. Hedef bu.

Buradaki faizler sıfır da olabilir. Sıfır faizli para olunca insanlar çok daha rahat kullanacak.

ABD bu parayı piyasaya sürünce Amerikan dolarının değeri düşmeyecek mi? Normal koşullarda Türkiye’de dövizin fiyatını düşürür. Ancak, bir çok ülke ekonomisi gibi Türk ekonomisinin sıkıntıları olduğunu unutmayalım.

Yani paranın nisbi değeri normalde faiz farklarından kaynaklanıyor. Ama uzun vadede ekonominin gücüne bağlı bir durum. Ama şunu hemen belirtmeliyim ki ABD’nin piyasaya para sürmesi, Türk ekonomisine ciddi anlamda pozitif yansıyacaktır.

Türk ekonomisinin iki büyük sorunu var kanaatimce, biri FETÖ’cü teröristlerin kullanıldığı kara propaganda ve onları kullanan güç ve sermaye çevreleri. Diğeri de Betonist Ekonomi Politikası.

Bu politikanın sadece mali yönü değil siyasi yönü çok iyi incelenmeli. Ali Babacan ve ekibi on yılı aşkın süre bu ülkenin ekonomi politikasını belirlediler. Piyasanın bütün uyarılarına rağmen Türk ekonomisini beton ekonomi merkezli hale getirdiler. Üretim ve istihdamı gerileyen beton ve lüzumsuz altyapı yatırımları ile Türk ekonomisini kilitlenme noktasına getirdiler.

Yurt dışında faizlerin düşmesi, Aslında Erdoğan’ın son iki yılda eline aldığı ve tek başına çekip çevirdiği Türk ekonomisinin işleyiş ruhuna çok uygun. Erdoğan’ın da sıfır faizli ekonomi politikasını savunan ilk siyasi lider olduğunu unutmayalım.

Erdoğan, faizleri bu süreçte en az iki kere daha faizi düşürecek. Dünyanın neredeyse tüm ülkeleri faizleri düşürme yoluna gidiyor. Gelişmiş ekonomiler, tahvillerini eksi faizle satacaklar. Yani 100 dolarlık hazine bonosu sana satıyor, senden 99 dolara geri alıyor.

Almanya zaten eksi yüzde 1 faizli tahvil satmaya başladı bile.

Peki bu durum ekonomik küçülmeyi; resesyonu durdurabilir mi? Kanaatimce durduramaz. Resesyonu durduracak tek şey, Coronavirusun aşısının bulunmasıdır. Çünkü parayı piyasaya sürdünüz diyelim. İnsanlar sokağa çıkıp alışveriş yapmazsa siz ekonomiyi nasıl canlandıracaksınız?

İnsanlar, e ticaret yapıyor. Ve bunlar da zaruri ihtiyaçları kapsıyor sadece. Piyasaları hareketlendirmek için Virüsün aşısını bir an önce bulunup seri bir şekilde üretilip tüm dünyaya yayılması sağlanmalıdır.

İnsanların yeniden sokağa inmeden, alışverişe başlamadan, Talep arzı zorlamadan ekonomik canlılık olmaz. Şu anda sadece şirketlerin borçlarını çevirmeleri sağlanır.

Ayrıca kredi faizlerinin düşürülmesi de piyasadaki hareketliliği tetikler.

16.03.2020 16:30

Hayatta kalabilmek için olabildiğince kaçtılar katil Esad’ın namlularından, bombalarından…

Bütün silahlar, bombalar, uçaklar, füzeler, roketler ölüm kusuyordu üzerlerine.

Varil bombaları yakıcıydı. Vücudu parçalamayla yetinmiyordu. Tepesine düştüğü binanın temeline kadar iniyordu.

Kibrit kutusu gibi yığıyordu katları üst üste. Her katta onlarca yaşlı, kadın ve çocuk, santim santim ölüyorlardı yıkılmış beton katlarının arasında preslenerek.

Hele bir de kimyasallara maruz kalmak vardı.

En korkuncu Sarindi. Katil Esat bir zerre dahi vicdan azabı çekmeden varil varil sarin gazını kullanıyordu.

Zordur Sarin’in ölümü. Belki de kimyasalların içinde en zor olanıdır…

Kokusu yoktur. Rengi de.

Birden burnunun iç kanalından böğrüne, sonra göğsünün döşüne doğru tarifsiz bir yangın hissedersin… Her nefes çekişte o yangın içine dolar, sonra tüm damarlarını… gözlerin açıktır. Algın açıktır ama için beynin, bütün sinir uçların yanmaktadır. Halbuki ortada ne yangın ne de alev vardır. Attığın adım yadım kalır. Kaldırdığın el havada…

Bağırmaya çalışırsın ama sesini sen dahi duyamazsın. Çünkü bütün sinir uçların kilitlenmiş ve yanmaktadır. Sadece gözlerin hareket etmektedir…

Etrafına bakarsın… Etrafındaki yüzlerce insanın senin bu haline tepkisiz kalmasına isyan edersin. Hepsi ruh gibi donmuş bakışlarla ya sana ya da başka yerlere bakmaktadır. Ne bir hareketleri ne de bir tepinmeleri vardır…

Uzun süren su yangının… Bin ömürden daha uzun. Oysa akan zaman dakikalardır. Sarin dakikaları bin ömre çıkarır…

Bin ömürden sonra gözlerin kararmaya başlar. Artık nefes de alamazsın ve yaşadığınca ölüsün, amelin akıbetin olur…

Ölümlerin en acısı kimyasal silahların sunduğudur…

İşte Suriyeli, bu acı ölümleri yaşamamak, çocuklarının gözlerinin önünde ölmemesi için can havliyle kendilerini dört bir yandaki komşularına attılar. Kimi Lübnan’a, kimi Ürdün’e, kimi Irak’a, kimi de Türkiye’ye attı kendini bir nefes ömür için.

Sonra birden hayat pahalandı. Kiralar arttı, cafelerdeki çayın kahvenin fiyatı fırladı.

Bütün bunların sebebi Suriyelilerdi.

Hepimiz işsizdik. Ama iş beğenmiyorduk. Beğenmediğimiz işlere Suriyeliler girdiler, bir yandan üretip bir yandan da karınlarını doyuracak kadar para kazandılar.

 Biz çok kızdık onlara. Nasıl olurdu da kaçıp sığındıkları ülkemizde karınlarını doyuracak kadar para kazanıyorlardı.

Onlar ayakta durdukça biz çirkinleştik.

Ensar-Muhacir kavramı, sadece Muhammed Mustafa aleyhisselam döneminden kalma bir naif öykü idi bizim için.

Ensar kimdi muhacir kimdi bilmiyorduk. Bilmediğimizi de googlea soruyorduk. Ve sadece bir kavram olarak aklımızda kalıyordu.

Komşusu aç yatarken tok yatan izden değildir” hadisini hiç birimiz hatırlamıyorduk.

Suriyeli mültecilerin, Suriyeli din kardeşlerimizin, Suriyeli tarih kardeşlerimizin, bin yıllık komşularımızın emeğine, namusuna, hatta haremi ismetlerine yeri geldi dil uzattık, yeri geldi el uzattık utanmazca, hayasızca Allah’tan korkmamacasına.

Tenine vurulduğumuz Suriyeli kadın, namusunu iffetini korurken, hamile demeden karnındaki ve kucağındaki bebeği ile birlikte öldürdük.

Mülteci idiler bizim için. Muhacir değillerdi, din kardeşlerimiz değillerdi.

Halbuki yaklaşık 1000 yıl önce bizim dedelerimiz Moğol tufanından canlarını kurtarmak için kaçtıklarında Suriyeliler bağırlarını açmıştı dedelerimize. Sadece topraklarını değil, evlerini, lokmalarını paylaşmışlardı atalarımızla.

Diriliş Ertuğrul’u en lümpen en müptezel hallerimizle izlerken, atalarımızın atlarının toprak teptiği yerlerin Suriye olduğunu hiç mi hiç hatırlamadık.

Dağlarını taşlarını bizimle paylaştılar. Dağlarına bizim adımızı verdiler; Cebeli Türkmen dediler. Köy verdiler oba yaptılar, Bayır Bucak bize vatan yaptılar…

Bizim de atalarımız, ninelerimiz, namusumuz Moğol atlarının nalları altında ezilirken bize kucak açıp bağırlarına bastılar Suriyeliler.

Eğer bugün, Anadolu Türk yurdu ise, eğer bugün Oğuz’un 24 boyu Anadolu’yu yurt edinebilmişse, Kayı, Avşar, Dulkadir, Kayı, Bayat, Alkaravlı, Germiyan… oğulları var ise, eğer bu gün Anadolu’da her Türk’ün soyu sopu belli ise, bu, 1000 yıl önce bize kucaklarını, yurtlarını, yüreklerini açan Suriyelilerin sayesindedir.

Ey lümpenler, ey televizyon dizisi kuşakları, bugün adını dilinizden düşürmediğiniz Ertuğrul Gazi var ya? İşte o Suriye topraklarında doğdu.

Onun babası Süleyman Şah Orada rabbine kavuştu ve kabri hala orada.

Biz bunları unuttuk. Hemen hemen hiç birimiz bunu bilmiyoruz bile. Ve bu yüzdendir ki bütün beceriksizliklerimizi, başarısızlıklarımızı, tutunamamışlıklarımızı Suriyelilere yığdık.

Suriyeliler geldi hayat pahalı oldu.

Elazığ’da deprem oldu ev kiraları iki üç kat arttı.

Halbuki depremzedelerin tamamı bizdik, bizim komşularımızda. Komşumuz dara düşmüştü. Ne fiyat verirsek kabul etmek zorundaydı çünkü başka çaresi yoktu.

“Suriyeliler geldi Türkiye’de her şey ateş pahasına dönüştü” öyle mi?

Maskeler, hijyen malzemeleri, kolonya fiyatları yüzde 4 bin 5 bin arttı...

Depremi yapan Suriyelilerdi.

Corona’yı getiren de.

Ama nedense hiç birimiz içimizdeki o aşağılık fırsatçılık pisliğini sorgulamadık. Dün 50 kuruş olan maskeyi bugün 13 liraya satışımızın hangi vidana ahlaka ve insafa sığdığını sorgulamadık.

Vicdansızca, insafsızca fiyatı yükselten de onu almak zorunda olanlar da yine biz Türklerdik.

Kardeşimizin, karındaşımızın, komşumuzun, yurttaşımızın hastalığa karşı tedbir çabasını, korkusun ahlaksızca fırsata çeviren biz olduk.

Sonra, bütün meselelerin sebebi Suriyelilerdir deyip çıkıyoruz işin içinden.

Biz hangi ara bu kadar alçaldık. Ne zamandır bu kadar ölümden korkak olduk. Kaç zamandır böylesine dünya malının harisi olduk?

Hani biz “ismimiz lehvi mahfuz”a yazıldığı anda ölüm saatimiz de yazıldı diye iman ediyorduk ya?

Ha siz “ecelin, nasibin, rızkın Allahtan geldiğine” inanıyorduk?

Hani biz bu dünyanın bir imtihan yeri, ölümden sonrasının gerçek dünya olduğuna inanıyorduk?

Hani biz Müslümandık?

Hani biz Müslümanlar, yerlerin ve göklerin sahibi olan Allah’ın yeryüzündeki halifeleriydik?

Hani ulan biz Allah’ın yarattığı en makbul kullarındandık?

Bütün sorunların sebebi Suriyeliler öyle mi?

Yazıklar olsun bize, yazıklar olsun…

12.03.2020 11:16

Ali Babacan’ın kurucusu olarak göründüğü partinin listesini medyada ilk paylaşan haber kuruluşu biz olduk. Bu, daha başlangıç bizim için, İnşallah, Türkiye’ye bir çok özel haberi yapmak bize nasip olacak şekilde gayret ediyoruz.

Ali Babacan’ın parti kurma çalışmalarından elde ettiğimiz listede bazı ilginç isimler vardı.

Listenin diğer bir özel tarafı ise bazı isimlerin FETÖ terör örgütü ile birlikte anılması. Tabi yargı kesin hüküm vermeden bu konuda daha detaylı konuşmak doğru olmadığı gibi hukuki sorumluluk doğurur. Ancak o listeden tanıdığım bazı isimlerin FETÖ’ye karşı çok sahiplenici davrandıklarını söylemeliyim. Bakan düzeyindekiler de dahil, bu yüzden “Dershane tartışmaları”ndan beri bunlarla selamı sabahı kestim hamdolsun.

Babacan’ın listesini özel kılan, daha doğrusu, Ali Babacan’ı bu parti çalışmasında figürasyon olarak gösteren listedeki ilginç isimler arasında benim için en dikkat çekeni Metin Gürcan’dır.

Metin Gürcan, emekli bir düşük rütbeli subay. Askerlerini hedef tahtasına koyup ateş ettiği ortaya çıkınca emekliliğini istemişti. Emekli olduktan sonra Türkiye ve ordu ile ilgili iç karartan haber ve yazıları yazan biri.

Fetullah Gülen adlı terörist başı ile çık sıkı fıkı olanların tepe yönetiminde bulunduğu CIA’nın yan kuruluşu RAND Corporation’un önemli referans adamlarından biri. CIA’nın bu kuruluşu, Türkiye ile ilgili hazırladığı en son raporda Metin Gürcan’a tam 39 kere atıfta bulunmuş. En çok atıfta bulunduğu diğer isim ise CIA ile özdeş hale gelen Amberin Zaman.
Amberin Zaman’ın FETÖ orijinli olduğunu söylemem bu ilişkiler yumağını anlatmaya yeterlidir sanırım.

Metin Gürcan, 15 Temmuz Fetullahçı işgal darbe teşebbüsü savuşturulduktan sonra orduda yapılan temizliği en çok eleştiren bir isim olarak kamuoyunun önünde duruyor. FETÖ’cü subayların ordudan atılmasını hep eleştirdi.

Türkiye kamuoyunun iç dünyasını, algısını umudunu karartan analizler yaptı sürekli.

Türkiye’nin Suriye’de yaptığı tüm operasyonları eleştirdi. Ordunun Suriye’de başarılı olamayacağını savundu hep. Fetullahçı pilotların Hava Kuvvetlerinden uzaklaştırılmasından dolayı savaş uçaklarımızın uçamayacağını söyleyerek Türk kamuoyunda kara bulutların dolaşmasını sağlamaya çabaladı hep.

Türkiye’nin Suriye’deki operasyonlarına karşı çıkma gerekçesini de “ordunun Suriye’de başarılı olamayacağını (FETÖ temizliğinden dolayı. E,Ş.) ve Mehmetçiğe üzüldüğünü söyleyip durdu bütün operasyonlarda.

Mehmetçiğe üzüldüğünü söyleyen Gürcan’ın kendi askerlerini hedef tahtasına bağlayıp ateş ettiği görüntüleri ortaya çıktı sonra.

Özetle Gürcan, Türkiye’nin dış operasyonlarına hep karşı çıkmış karanlık tablolar çizmiş biridir.

Ve bu güne kadar yaptığı analizlerin yüzde 99’u tutmadı Gürcan’ın. Hepsinde yanıldı.

Metin Gürcan, CIA ile özdeş hale gelen Amberin Zaman ile FETÖ teröristi Fehim Taştekin gibi azılı iki Türkiye düşmanı ile aynı yerde yazıyorlar.

Türkiye karşıtı ve düşmanı Birleşik Arap Emirlikleri’nin finanse ettiği El Monitor adlı internet sitesinde Türkiye aleyhinde yazılar yazıyor.

Türkiye sevdalısı gibi görünen bir insan nasıl olur da Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni yıkmak için milyarlarca dolar harcayan Birleşik Arap Emirlikleri emirinin medyasında yazı yazar?

09.03.2020 13:31

Türkiye ile Rusya arasında dün gece Moskova’da varılan anlaşma, aslında tarihin dönüm noktalarından biridir.


Anlaşma öncesi durum tam anlamı ile şöyle idi:


İdlib’de Türk askerlerine koordinatları verildiği halde saldırı düzenlenmiş ve intikal halindeki bir bölük, Esad uçakları tarafından ağır bombardımana tutulmuş ve 30’un üstünde Türk askeri şehid edilmişti.


Türk tarafı, ısrarla koordinatları Ruslarla paylaştığını söylerken, Ruslar da bunun aksini dile getiriyordu.


Olayın bu yönü Erdogan-Putin görüşmesinde açıklığa çıktı. İki taraf da hem içerideki hainleri hem de dışarıdaki çakalları çok net gördü.


Türkiye, bu saldırıyı dünya savaş tarihine geçecek şekilde sert bir şekilde cevaplamış, bire karşı 150 Esad askeri öldürüp, hava savunma sistemini felç edip ve Esad’ın iki tank tugayını yerle bir ederek cevap vermişti.


Rusların Suriye hava sahasını kapattığını açıklamasını kelimenin tam anlamı ile iplememiş, Suriye hava sahası içerisinde 5 tane Esad uçağı düşürmüş bir o kadarını da yaralamıştı.


Türkiye ile Rusya namluları birbirine doğrultur hale gelmişti.


Avrupa, Türkiye’yi Suriye’de işgalci ve saldırgan ülke olarak tanımlıyordu. Amerika Birleşik Devletleri’ne kalsa bizim Suriye’ye hiç karışmamız gerekirdi.


Körfezdeki kukla krallıklara kalsa Türkiye Cumhuriyeti devleti hemen kendini fesh etmeliydi.


Başta FETÖ terör örgütü olmak üzere, İran, BAE, Suudlar, PKK ve diğer sol terör örgütlerinin Türkiye aleyhine yürüttükleri karalama ve iftira kampanyaları Batı dünyasının karar merkezlerinde tamamen etkin halde idi.


ABD ve NATO, pusuda avını beklene aç aslan gibi ağzından salmayalar akarak Rusya’nın Türkiye’Ye saldırmasını bekliyorlardı.


Esad’a bağlı uçakların askerlerimizi şehit ettiği gün Suriye’deki manzara tam olarak böyle idi.


Putin, Türkiye’ye saldırması halinde başına gelecekleri biliyordu: Kendisi kaybedecekti ama Türkiye’nin zaferi de zafer sayılmayacaktı.


Rusya Devlet Başkanı Putin’in açıklamaları ve Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın o geceki soğukkanlı tutumu Türkiye’ye “Pirus Zaferi” kazandıracak bir kanlı süreci önlemişti.


 Böylesine kaotik bir duruma ramak kala Moskova’daki Erdoğan-Putin zirvesinden ateşkes çıkması bana göre bugüne kadar Suriye’de elde edilmiş en büyük diplomatik başarıdır.  


Siz sosyalmedyadaki Bordo Klavye Kahramanları ile ömrünce tek bir artı değer üretememiş aylak ayak takımının gürültüsüne kulak vermeyin.


Hele hele muhalefetin hiçbir sözüne hiçbir değer atfetmeyin.


Özellikle bizim sözde muhalif özde tabansız muhafazakâr tayfa ile ulusalcı kesim, bu tarihi başarı anlaşmasını kötüleyeceklerdir. CHP’liler yenilgi gibi göstereceklerdir.

Sizi temin ederim ki, Osmanlı’nın en güçlü döneminde ancak bu kadar güzel stratejik bir anlaşma yapabilirdik.


Teşbihte hata olmasın ama İnanın Hudeybiye Anlaşması’nı çok andırıyor.


Sayın Erdoğan’ın Moskova’da Sayın Putin ile imzaladığı metnin coğrafi veya taktiksel detaylarını anlatmayacağım. Gerek de yok


Ama sizi temin ederim ki bu anlaşma, tarihi bir Siyasi ve Diplomatik zaferdir.


Bu anlaşma ile birlikte Türkiye’nin Suriye’deki varlığı RESMİYET ve MEŞRUİYET kazanmıştır bütün dünya nezdinde.


İşte bu zaferlerin feriştahıdır.


Kolordu düzeyinde asker olarak orada varlığımız meşrulaştı. Artık KIBRIS’TAKİ MEŞRU VARLIĞMIZ KADAR MEŞRUDUR BİZİM ORDU Suriye’de.


Bu askeri taktik ve coğrafik 10 zaferden daha güçlü bir zaferdir.


Hudeybiye Anlaşması’nı hatırlayın, ashabdan bazıları Rasulullah aleyhisselama kırılmışlardı biz yenilgiyi kabullendik diye. Ama anlaşma pratikte, Müslümanların ve İslamın meşruiyetini kabul ettirmişti.

06.03.2020 11:36

“Güçlü devlet” kurabilirsiniz ama “Büyük devlet” olamazsınız.

Tarih bazen toplumlara birkaç yüzyılda bir fırsat verir. O fırsatı görme, kullanma ve

Akılla yönetmeyi başaran toplumlar hep dünyanın kaderinde etkin rol almışlardır.

Bunun en iyi örneği, Kartaca ve Roma’dır. Roma’dan daha güçlü daha zengin ve daha aydınlık bir ülke/medeniyet olan Kartaca, Hanibal’in aptal hırsı ve Romanın da bu hırstan doğan zafiyeti fırsata çevirmesi, bugünkü dünyanın oluşmasına sebep oldu

Eğer Hannibal, Roma ile rövanşı Roma topraklarında değil de kendi topraklarında gerçekleştirseydi bugün batı medeniyeti denen medeniyet olmazdı. Hıristiyanlık, Batı paganizminden oluşan bir din olmazdı. Yahudiler yerine Kuzey Afrikalılar ve nispeten de Araplar dünyanın sermayedarları olurlardı. Tabii olarak dünya siyasetinin de tayininde belirleyici olurlardı.

Ve şurası kesindir ki, dünya bugünkü batının ve batı düşüncesinin egemen olduğu kadar vahşi, kan ve gözyaşı ile dolu olmazdı.

Son 300 yıldır batı toplumu tarihin kendilerine sunduğu fırsatı çok iyi yerinden yakalamış ve yüzyıllardır bu fırsatı kullanıyor ve çok da iyi yönetiyorlar.

Tarih, son 200 yılda benzer fırsatı Ruslara iki kere sundu. Ve Ruslar, ikisini de kullanamadı. Hem Petro hem de Nikola Nikolayeviç döneminde tarihin sunduğu fırsatın bir aynısı Putin döneminde de Rusların ayağına getirdi. Ne var ki Ruslar 3. ve son kez bu fırsatı teptiler.

Son kez diyorum çünkü önümüzdeki onlu yıllarda Ruslar tarihin akışında belirgin bir devlet olmayacaklardır. Rusya’nın dahil olduğu Bağımsız Devletler Topluluğu toplam nüfusu 280 milyon civarında. Bunun neredeyse üçte ikisi tamamen Türk. Rusya Federasyonun nüfusu 140 milyon civarında ve bunun da ezici çoğunluğu Türk ve Müslüman halklardan oluşuyor. Ruslardaki doğum oranı sıfıra yakın olduğunu ve Türk topluluklarında oluşan Türk kimliği bilinci, Türk olmayan diğer Müslüman halkların Moskova ile olan örtülü savaşları göz önünde bulundurduğumuzda Putin sonrası Rusya kızıl kıyameti yaşayacak.

Ayrıca, Başta Avrupa olmak üzere Batı dünyası da bu kadar büyük bir Rusya’yı istemeyecektir.

Doğudan ise Çin aç bir aslan gibi ağzını açmış erkete bekliyor.

Bunca hengamenin içerisinde tarih, Rusya’ya Türkiye ile müttefik olma fırsatını sundu. Ve maalesef Rus lider Sayın Putin bu fırsatı kullanamadı.

Ruslar. Savunma sanayiindeki teknolojik üstünlüklerine güvenip 400 yıllık “Aptal Ayı”lıklarını bir kez daha ortaya koydular.

400 yıldır Batı’nın ısrarla Türk-Rus ittifakı olmasın diye çaba gösterdiği çaba ilk kez Putin döneminde boşa düştü. Putin, tarihin ve Türkiye’nin sunduğu bu fırsatı değerlendiremedi, değerlendirmeyi başaramadı.

Sayın Putin, Deli Petro ve Nikolayeviç’in bürokrasisine yenildi. Halbuki Muadili Erdoğan, 1839’da Tanzimat Fermanı ile kronikleşen Mustafa Reşit Paşa Bürokrasisi’ni yarla bir etmişti.

Aslında Sayın Putin ve has kadrosu düşünse onlar için tarihin son bir fırsatı daha kaçmış değil.

Sayın Erdoğan’ın önümüzdeki günlerde yapacağı Moskova ziyareti kelimenin tam anlamı ile Rus halkı ve devleti için bir “tarihi fırsat”tır. Ya sayın Putin Deli Petro-Nikola Nikolayeviç’in bürokrasisini alt edip Makus “kuzeyli boz ayı talihi”ni yenip yeni bir dünya milleti haline gelecek ya da önümüzdeki onlu yıllarda tarihin sahnesinde silinmeye yüz tutacaktır.

Sayın Putin, eğer başını Dışişleri Bakanı Lavrov’un çektiği Peto-Nikolayeviç bürokrasisine boyun eğerse, Rusların Ak Deniz ve Sıcak denizler ütopyası tarihin tozlu sayfalarına gömülecektir. Lavrov’un ayrıca Ermeni kimliğinden dolayı Taşnak refleksi ile hareket ettiğini hala görememektedir Rus devleti

Sayın Putin ve Taşnak ruhlu Lavrov’un Batı’nın kuzu gibi duracağını mı sanıyorlar?

Rusların üstün silah teknolojisine karşı kıta Avrupası ve diğer rakipleri çok ciddi çalışmalar yapıyorlar. Almanlar, Hamburg şehrini tam bir teknolojik savaş ürünleri araştırma geliştirme merkezine çevirdiler. Minik İsviçre bile Lazer silah çalışmalarında inanılmaz boyutlara vardılar.

Sadece Türkiye’nin yeni nesil savaş araç ve gereç konsepti en fazla beş sene sonra Rusya’ya karşı tam anlamı ile caydırıcı hale geleceğini bilmeyen yok. Ve sayın Putin emin olun Türkiye’nin başlattığı bi yeni nesil savaş teknolojisi devrimi çok kısa sürede Avrupa’ya yayılacak. İşte o zaman Rusya’nın Parçalanmasını kim engelleyebilecek? Rusları barbar Batılıların elinden kim alacak?
Taşnak Lavrov ile Petro-Nikolayeviç bürokrasisi talepleri doğrultusunda mı, Rusya halklarının çıkarları doğrultusunda mı hareket edeceksiniz?

Seyın Erdoğan’ın bu ziyareti sizin tercihinizi ortaya çıkaracak. Sovyet döneminden kalma yalan larla algı yönetimi anlayışınız deşifre oldu. Artık dünyanın hiçbir yerinde hiçbir Allah’ın kulu Rus menşeli bir habere bir iddiaya inanmıyor…

Ve iddia ediyorum siz o habis ur olan bürokrasiye teslim olursanız, 10 yıl sonra bugünkü Rusya diye bir devlet olmayacak.

03.03.2020 11:58

Korona virüs denen virüs, halk tabiri ile bir grip hastalığı. Yeni bir gribal enfeksiyon.

Ve Corona’nın insan hayatı üzerindeki ölümcül etkisine baktığımızda çok zayıf bir enfeksiyon olduğunu görürüz.

Korona virüsün bugüne kadar bütün dünyada ölümüne sebep olduğu insan sayısı 2500 civarında.

Diğer yandan bu hastalığa yakalanan on binlerce insan tedavi edilip kurtuldu. Ama ölümler abartılarak verilirken kurtulanlardan hiç söz edilmiyor.

Korona virüsün korkutucu gücü öldürücü gücünü binlerce kat aşmış durumda. Virüsün çıktığı yer Çin halk Cumhuriyeti.

Hatırlarsanız bundan yaklaşık 18 sene önce Kasım 20002’de yine Çin’de öldürücü bir virüs çıktığı yazıldı çizildi. Ve o yıllarda yine Çin’in ekonomisine büyük bir darbe vuruldu.

Halen Sars virüsü dediğimizde tüyleri diken diken eden bu gripal enfeksiyondan bütün dünyada kaç kişi öldü biliyor musunuz? Sadece 800 kişi. Evet yanlış duymadınız sadece 800 kişi öldü.

Oysa her yıl ABD’de yaşanan normal gripal enfeksiyondan dolayı ölen insan sayısı on binlere yakındır. Açın Amerikan Sağlık Bakanlığı İnternet sitesinin verilerine bakın.

Bu virüs Çinle sınırdaş olan Hindistan’a neden sıçramadı hiç düşündünüz mü? Hindistan’ın Çin ile olan sınırı Türkiye Suriye Sınırının üç katından çok fazla. Tamı tamına 3380 km. Bu sorunun cevabını bulursanız Coronavirüs denen gripal enfeksiyonun ile ilgili sorulara da cevap vermiş olursunuz.

Çünkü Hindistan, Çin ile aynı kampta yer almadı. Virüsün yayıldığı hatta bakın, Yeni İpekyolu hattı. Ve bu hata ortak olan ülkelere yayılıyor ne hikmetse.
Bu hattın en önemli iki istasyonlarından biri olan Türkiye’nin dört bir yanı virüsle kuşatıldı. Hükümetin inanılmaz çabaları sonucu bu virüsün ülkeye girişi engellendi. Ama diğer ikinci istasyon olan İtalya virüsü engelleyemedi buna teslim oldu. Çin ve İran’dan sonra en çok akanın görüldüğü ve ölümün olduğu ülke İtalya.

Bu virüs eğer oluşturulan psikolojik hava gibi öldürücü ve tehlikeli olsaydı Dünya Sağlık Örgütü Pandemi olduğunu ilan eder ve bütün dünyada olağanüstü tedbirler aldırırdı.

Türkiye’deki aptal muhalefete ve cahil sözde muhalif ama maaşlarını Almanya’dan İngiltere’den Fransa’dan alan gazetecilere bakmayın.

Bütün dünyada olduğu gibi Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı da halkının hizmetinde olan bir kurum ve Sağlık Bakanlığı’nın sözlerine itibar edin. Coronavirüs konusunda en soğukkanlı ve en dikkatli tedbiri alan Türk sağlık bakanlığıdır.

Bu yüzden içiniz müsterih olsun

Öyle pahalı maskelere paranızı vermeyin. Satın almakla o maskelerin parası ile baş edemezsiniz. Bütün maskelerin belirli saat kullanım ömürleri var.

Paranızı boşuna bu fırsatçılara vermeyin. Cornadan önce 3 lira 25 kuruş olan petrokimya kimya ürünü maskeyi bu gün 200 300 liraya almayın.

Başta Türkiye olmak üzere bütün dünyada her yıl gripal enfeksiyondan dolayı ölen insan sayısı yüz binlercedir.

Ve bu ölüm oranı maalesef 60 yaş üstü insanlarda daha çok meydana geliyor. Sebebi de bu yaş grubunun kronik hastalıklara daha çok maruz kalmalarıdır.

İran’da neden 50 civarında insan öldü diye soracak olursanız, bu ülkenin ambargo altında olduğunu ve bebek mamasına dahi muhtaç olduğunu hatırlatırım size. İran’da her hangi bir hastalığın bile tedavisi neredeyse imkansızdır. İran devletinin Afganistan, Pakistan, Irak ve Yemen üzerinden kaçak yollarla getirdiği sağlık malzemeleri ve ilaçlarla tedavi yöntemleri uygulamaya çalıştığını burada belirteyim.

Corona, kanaatimce kaza sonucu bir laboratuvardan dışarı çıkmış ÜRETİLMİŞ BİR VİRÜSTÜR ve bu kaza da Çin-İpekyolu projesine darbe vurmak için kullanıldı. Ve bunda da istedikleri başarıyı elde ettiler.

Bu arada Çin’i tamamen izole etmek oldukça yanlış bir tutum olup bu virüsün yayılmasına çanak tutmaktır. Çünkü bütün danyanın kullandığı bu koruyucu maskeler başta olmak üzere bir çok ilaç ve sağlık malzemesi Çin’de üretiliyor.

Çin’e uçuşları yasakladığınız kapıları kapadığınız anda bu hastalığı tetiklemiş olursunuz. En iyisi bütün ülkelerin birbirleri ile diyalok ve kapıların açık olması şeklinde mücadele etmesi gerekiyor.

Söyleyeceğim son söz, herkes Sağlık Bakanlığı ve Dünya Sağlık Örgütünün dışında hiçbir kurum kişi veya kuruluşun sözüne itibar etmesin.

27.02.2020 13:07

Türkiye’de geleneksel medyanın, yani yazılı, görsel ve sesli medyanın her alanında farklı pozisyonlarda artı değer üretmiş biri olarak zorluk ve sorunlarını bilerek dijital medyada karar kılmak mesleki bir zorunluluktur benim için.
Türkiye’de müesses medya nizamı bir daha toparlanmamak üzere yıkılmıştır. Özellikle matbu medyanın kendini demokrasinin üstünde görmesi ve hükümetleri dizayn etme ve yönlendirmeleri, Türk demokrasi tarihi kadar eskidir.
Recep Tayyip Erdoğan’ın bu ülkede hükümet kurduğu güne kadar Türkiye’deki müesses medya, hükümetler üzerinde bir baskı aracı olmaktan ötede bir pozisyondaydı.

Bütün dünyada olduğu gibi Türkiye’de de medya, aslında hükümetlerin, daha doğrusu yönetim erkinin halka karşı sorumlu ve verimli davranması için oluşan bir denetleme aracıdır. Bu yüzdendir ki görev ve güç sınırlarının farkında olan medya organlar, kendi ülkelerinde sürekli bütün siyasi hareketler tarafından dokunulmaz olarak addedilmiştir.
Hatta terör örgütleri bile medya organları ve mensuplarına karşı oldukça hassas davranmışlardır.
Türkiye’de durum böyle miydi peki?

Cumhuriyet Türkiyesi tarihi boyunca müesses ve egemen medya hiçbir zaman kamunun çıkarları doğrultusunda hareket etmedi. Temeli tek parti diktatoryası tarafından atıldığı için Türk medyasının egemenleri sürekli CHP’nin bir “matbuat ofisi” olarak çalışmıştır.

Çok partili sistemden sonra özgülük alanı bulan farklı düşünceler matbuat/medyada var olmak istemişlerdir.
Ne var ki başta 27 Mayıs darbesi olmak üzere bütün askeri darbe ve rejimler tarafından susturulmuşlardır.
1970’lerin başında merhum Erbakan’ın açtığı “bağımsız medya” yolu, bu güne kadar genişleyerek, büyüyerek gelmiştir. Ne var ki bu büyüme bile egemen medya tekelini kırmamıştır, kıramamıştır.
Recep Tayyip Erdoğan’ın bu ülkenin yönetimine geçmesinden sonra en büyük demokratik mücadelesi egemen medya düzeni ile olmuş ve bu mücadeleyi demokrasi adına kazanmayı başarmıştır.
Bugün Türk matbuatı, görüntülü ve sesli medyası artık manşet ve algı yönetmeleriyle hükümet üzerinde hiçbir etki yapamıyor.

Bunun bilincinden hareketle müesses medya ve onun siyasi temsilcileri dijital ve sosyal medya üzerinden algı yönetmek, hükümeti iktidarsız ve kazanılan demokratik hakların ortadan kaldırma çalışmalarını başlattılar.
Klasik medyada olduğu gibi dijital ve sosyal medyada da bu yıpratma ve algı yönetme çabalarını tamamen yalan iftira ve kurgular üzerinden sürdürüyorlar.

Diğer taraftan demokrasiden, özgürlükten, hak ve hukuktan yana yer alan birey, topluluk, sermaye grupları ve siyasi organizasyon, dijital ve sosyal medyada maalesef kamuoyunun beklediği performansı sergileyememişlerdir.
Hükümet veya parti bildirilerini, demeçlerini yayımlamanın dışına pek çıkmamaya özen gösterdiklerinden dolayı demokrasi mücadelesinde anti demokrat siyase anlayışın gerisinde kalmıştır.

Bireysel olarak temel hak ve hürriyetlerin mücadelesinde geri kalmamak, mesleğin verdiği sorumluluk bilinci bizleri de dijital medya alanında değer üretmeyi zorunlu kılıyor. Ayrıca ülkemizin ve yurttaşlarımızın özledikleri tam ve müreffeh bireysel özgürlük, kültür ve kimlik değerlerinin korunması yanı sıra, Erdoğan hükümetleri döneminde kazanılmış demokratik hak ve hürriyetlerin korunmasında geliştirilmesinde bu mecrada var olmayı zorunlu kılıyor.
Yeri ve pozisyonu bu milletin ve milletin değerleri olan haber365.com’da yer almak, bu mücadelenin en önemli ve başat kulvarlarından biridir.

Türkiye’nin etrafında yakılan bu ateş çemberi ve ülkenin içeriden ve dışarıdan el birliği ile bölünüp parçalanmasına karşı bedeli her ne olursa olsun bu mecrada mücadele edeceğimizi belirtmek için buradayız. 15 Temmuz Fetullahçı işgal teşebbüsüne karşı fiziken yaptığımız direniş ve sonrasında yine Fetullahçı çete tarafından bize ödetilen bedellerin daha da beterlerini göze alarak Türkiye’nin yeniden kurtuluş mücadelesine omuz vermek adına buradayız.
Tamamen yalan ve iftiralar üzerine kurulu muhalefet ve medya anlayışının etkisini yok etmek üzere bu alanda elimizden geleni ardımıza koymayacağımızı belirtmek isterim.

Daha önce bireysel olarak sosyal medyada, DHKP-C’nin FETÖ’nün kontrolüne girdiğini PKK’nin Türkiye yapılanmasının FETÖ tarafından idare edildiğini, Türkiye’deki fuhuş ve uyuşturucu sektörünün ana organizasyonunun FETÖ eli ile yapıldığını, Muhalaefet ile bir çok terör örgütünün ilişkisini ortaya koyduğumuz gibi şimdi kurumsal güç ile daha büyük ihanet ve yapılanmaları deşifre edeceğimizden kimsenin kuşkusu olmasın. Ve bu ilk yazımız ile; Bismillah ve daimen…

25.02.2020 13:32