Türk Medyası mı Sezgin Baran Korkmaz Medyası mı?
Erdal Şimşek

Türk Medyası mı Sezgin Baran Korkmaz Medyası mı?

18.06.2021 Cuma 09:29

İletişim ve dijital çağda olmamıza rağmen Türkiye’de yerleşik medya sistemi günden güne eriyor. En dindarın en sekülerine; Sosyalistine kadar hiçbir yerleşik medyanın güvenirliği kalmadı.

Oysa dünyada yerleşik medya, bir yandan dijitalleşme çabasını kesintisiz sürdürürken, diğer yandan da yerleşik medya anlayışını da bu sisteme adapte etmeyi başardı. Özellikle içinde bulunduğumuz Batı dünyası, bu konuda tartışmasız ön saflarda bulunuyor. Batılı refiklerimizin aksine Türk medyası günden güne eriyor, hiçbir şekilde inandırıcı olmuyor ve itibarı yerle bir oluyor.

Buna mukabil, yerleşik medyamızın kullandığı araç gereç ve binalar, Batılı refiklerinin çok çok ilerisinde. Türk medyası akıllı binalara geçtiğinde, Başta Almanya ve İngiltere olmak üzere bir çok Batılı medya binasında asansör bile kullanılmıyordu neredeyse.

Yerleşik Türk medyası patronları, insan yerine teçhizat ve binalara yatırım yapınca, personelin kalitesi ve çapı bu beton yığınlarının çok gerisine düştü. Böylece Türkiye’de medyacılık “satılık kalem” ve tetikçiliğe dönüştü.

Kendini muhalif olarak tanımlayan medyanın tamamı bila kayd u şart, hükümetin bütün icraat ve fikirlerini tu kaka ilan edip muhalefetin gönüllü kapıkulu eri olurken, hükümet yanlısı olan yerleşik medyanın tamamı ise“sir yes sir” modunda. Yani tersi olarak birbirinin aynısı. Ve yaklaşık çeyrek yüzyıldır Türk medyası bu kurgu ile varlığını sürdürünce maalesef ülkemizde gazeteci kalmadı.

Gazetecilerin büyük çoğunluğu bu sistem tarafından dışlanırken, geriye kalanı da ya kahredip meslekten uzaklaştı ya da “kahrolası hanede evlad u ıyal var” deyip ekmeğinin kölesi olmak zorunda kalma adına haberciliği bırakıp editörlük ve sayfa sekreterliği yapmaya başladı.

Gazeteciler meydandan çekilince medyada, pos makinaları ceplerinde olan “akçeli kalemler”egemen olmaya başladılar. Daha beş on sene önce evinin kirasını ödeyemeyen gazeteci hatunlar, bu gün İstanbul’un en pahalı projelerinde on milyonlarca liralık konutlarda oturuyorlar. O konutların aidatları bile ortanın üstünde bir evin kirasından fazla.

Ha keza yeni nesil gazeteci beyler de öyle. Dün ancak çatı katında kiralık oturanlar, bugün villa tapusu koleksiyoneri oldular. Kimi de muhteris, yerden bitme siyasilere sırtını dayayarak, “tahsisas-ı mesture”den (Örtülü Ödenek) çarptıkları on milyonlarca dolarla medya grubu kurup başına geçtiler.

Çatı katında oturan bir muhabirin birden gazete patronu olması ve İstanbul Boğazı’na nazır 30-40 milyonluk villalarda oturmasının izah edilir bir yanı yok.

“İşadamı” görünümlü soyguncular, hırsızlar, kara para aklayıcıları, rantiyeciler, şantiyeciler bu kalemi paraya tahvil edilenleri tek tek ve bazen de grup halinde satın alarak bütün kirli işlerini örtbas ettirmeyi başardılar. Aynı işadamı görünümlü kara para aklayıcısı hırsızlar, bu gazeteciler üzerinden adliyelere sızıp adalet mekanizmasını ele geçirdiler. Örneğin bir mahkeme bu hırsız, kara para aklayıcısı ve FETÖ finans sağlayıcısı lehine 400 karar verebiliyor. Yanlış okumadınız, İstanbul’da bir adliyede bir mahkeme bu adamın lehine aynı gün yaklaşık 400 dosya hakkında karar verdi. Ve üzerinden iki yıl geçmesine rağmen ne HSK ne de Bakanlık kılını kıpırdatmadı. İş olsun diye mahkemeye bir yazı yazıp “ne oluyoruz birader” demedi. Demez çünkü, oralara giden yol “buralardan” geçiyor. Acı ama gerçek bu.

Konuyu daha da netleştirirsek;

Geçtiğimiz yıllarda Bir iş adamının FETÖ terör örgütüne 300 milyon dolar aktardığını ve Türk Hava Kurumu’nun mallarına çökeceğine dair bir haber dosyası yapmıştım.

Başıma gelmeyen kalmadı. Bir çok iftiraya maruz bırakılarak hiç alakasız bir adliyede alakasız bir dosyada tutuklandırıldım.

Bana iftira atılarak, suça teşebbüs ettiğim iddia edilen yer İstanbul Adliyesi sınırları içerisindeydi. Benim ikametgahım Bakırköy Adliyesin sınırları içerisinde. Beni tutuklayan ise Büyükçekmece adliyesi. Mahkeme kayıtlarına bakın, duruşmam tam 1 dakika 24 saniye sürdü. İlgili hâkim mahkeme kürsüsünden kaçarak indi ve koşa koşa salonu terk etti.

Vermediğim ifadeyi bana mal eden haber yapıldı bütün sol ve Kemalist gazetelerde. Bu arada kuyruk acısı olan namus ve ahlak yoksunu, İngiliz İstihbarat Servisi’ne çalıştıklarını vaktiyle ortaya çıkardığım ve ortalıkta HAK SÖZü ağzından düşürmeyen Kraliçenin dinci gazetecileride sosyal medya hesaplarında bana çemkirmişlerdi.

Ve bu kara paracı olduğu gerekçesi ile firari FETÖ finansörü adamın 2. Rıza Zarab vakası olacağını tam üç yıl önce yazdım, hapse girmeden önce de çıktıktan sonra da ilgili herkese söyledim. Ama bunun dağıttığı paralar tatlı geldiği için kimse duymadı sesimi

Yazdım da ne oldu? Çok yakın olduğum, abi kardeş gibi içli dışlı olduğum parlamenterler, bakan ve siyasetin yüksek kademelerinde beraber çalıştığımız hiç kimse bırakın sahip çıkmayı, merak edip “bu adamın dosyasında ne var” diye araştırmadılar bile. 

Hiç tanımadığım görmediğim bir çete ile ilişkilendirmeye çalıştılar. Allah’tan adamların da teşhiste tanımadıkları ortaya çıkınca beni çete dosyasından ayırmak zorunda kaldı.

Benim aleyhimde haber yapan Hürriyet muhabirinin 2. Rıza Zarab olan şu anda adı Sezgin Baran Korkmaz olan kara para suçlaması ile hakkında tutuklama kararı bulunan ve yurt dışına firar eden şahsın haberlerini yapardı sürekli. Ayrıca bu muhabirin aleyhinde haber yaptığı şirketler bir süre sonra Sezgin Baran Korkmaz tarafından satın alınıyordu. Ve bu muhabir, FETÖ’den hala yargılandığı halde hala Hürriyet’te tutuluyor.

Sezgin Baran Korkmaz elbette sadece bu muhabirle ilgilenmemişti. Bir çok insanı satın aldığını bana açık açık söylemişti. Bu işten vaz geçmemi, sonunun benim için iyi olmayacağını da söylemişti. Hatta gözaltına alınacağım günü dahi söylemişti. Göz altında iken, çökmek istediği işadamıyla ilgili ifade verirsem serbest bırakılacağımı söylemişti.

Hiç itibar etmedim. Ama dediklerinin tamamını yaptı. Ne poliste ne savcılıkta ne de mahkemede malına mülküne çökmeye çalıştığı işadamı Recep Ercan Keskin’e iftira atmadım.

Ve şimdi Sezgin Baran Korkmaz’ın satın aldığı gazeteciler konuşuluyor. Şuna emin olun ki Korkmaz, sadece gazetecileri satın almadı, medya patronlarını da satın aldı.

Hem de her taraftan, bir yandan solcuları diğer yandan dincileri…

Bu gün herkes Habertürk’ün sunucusu Veyis Ateş’in üzerine yürüyor. Veyis Ateş’in cesedi üzerinde en çok tepinenlerin, basın özgürlüğü ve ahlakından söz edenlerin aynı gruptan olması herkesi şaşırtıyor ama beni şaşırtmıyor.

Açık açık söyleyeyim, Veyis Ateş’i tanımam. Günya gözü ile bir kere dahi karşılaşmadık konuşmadık 3. 5. Kişiler üzerinden ne selamını aldım ne selam gönderdim. Ama bu gün tanrılara kurban edilen Veyis Ateş’in cesedi üzerinde tepinenlerin kirli çamaşırlarını saymaya başlarsak, “burdan Fizan’a yol olur.”

Basın özgürlüğünden söz edenler, neden yıllarca Veyis Ateş’in belirlediği konuk dışında programlarına adam çıkaramadılar? Madem o kadar özgürlük düşkünü ve delikanlı idilerse neden “editoryal özgürlüğüm yok. Benden buraya kadar” deyip istifa etmediler?

Daha dün evinin kirasını ödeme gücü olmayıp da bu gün İstanbul’un en pahalı konut projelerinde ve Boğaza nazır dairelerinde oturan hanımlar ve beyler, Sezgin Baran Korkmazdan ve başka işadamlarından para koparmışlar mıdır?

Sezgin Baran Korkmaz, kaç kere ismini değiştirdi?

Bir insan durup dururken neden birden çok defa ismini değiştirir? Neyi gizlemeye çalışıyordu acaba?

İstanbul’da adliyelerde başsavcılardan daha güçlü olan Sezgin Baran Korkmaz’ın Ermeni Levon Termeciyan ile birlikte Ermeni dönmesi Fetullah Gülen’in yapılanmasına ne kadar para aktardı?

Sezgin Baran Korkmaz’ın yargı, siyaset ve güvenlik bürokrasisi içerisinde maaşlı elemanları kim?

Hedefe koyduğu işadamı Recep Ercan Keskin’e çöktü mü, ondan ne kadar kopardı veya kaç yüz milyon zarar verdi?

Sezgin Baran Korkmaz, sadece muhabirleri mi satın aldı yoksa medya patronlarını mı?

Bu medya patronlarının kaçı dinci, kaçı solcu, kaçı solcu?

Aynı medya patronları, suç örgütü kurup sayısız cinsi sapıklık ve suç işlediği için bir ton hapis cezası alan şahıstan yıllarca “reklam” adı altında kaç on milyon lira aldılar?

Sezgin Baran Korkmaz kaç gazeteciye “abla” diye hitap ediyordu? Ve bu “abla”lara milyonlarca dolarlık hediyeler sundu mu?

Sezgin Baran Korkmaz’ın FETÖ ile ilişkilerini anlatan bir ihbar yapıldı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına. Şikâyette, Korkmaz’ın FETÖ terör örgütünün başı Fetullah Gülen ile ilişkileri ve bu örgüte nasıl para aktardığı anlatılıyordu. İhbarda bulunan da ortağıydı. Ve o dosya kaç günde kapatıldı biliyor musunuz?
O dosyayı kapatan savcılar şu anda hangi yüksek makamlardalar, nerelerdeler hiç merak ediyor musunuz?

Şu anda Sezgin Baran Korkmaz burada değil ve şartlarımız da eşit değil. İtibarıma suikast ettiği halde aynısını yapmayacağım. “Kurtlukta düşeni yerler”, ama “mertlikte düşene bir tekme de vurulmaz.” Dünya gözü ile karışlaşırsak soracağım çok soru var. Bu gazetecilere dağıttığı yüz milyonlarca liralar onun topladığının yanında çerez kalır.

Konumuzla alakası yok ama aklıma bir de şu soru geldi:

Dünyanın EN ZENGİN Adalet Bakan Yardımcısı hangi ülkenindir ve bu serveti nasıl edinmiştir?

Eden bulur. Bu zulümlerin hesabını Allah tek tek soruyor. Milyarlarca dolarla oynayan insana şu anda bütün yeryüzü dar geliyor.

Sezgin Baran Korkmaz’dan para alarak bana iftira atana yine Sezgin Baran korkmaz Nisan ayının sonlarında sıktırdı da Allah karısına bağışladı. Onunla da mahkemede hesaplaşmaya başladık zaten.

Allah sadece Sezgin Baran Korkmaz’a değil, o gazeteci hanım ve beylere, adaleti mahvedenlere, medya patronlarına da yer yüzünde hesabı soracak emin olun.