Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.)'in tüm insanlığa örnek bir şefkat ve merhameti vardı. Efendimiz'in ümmetine olan sevgisi ve düşkünlüğü son derece fazla idi. Ümmeti içerisinde özellikle çocuklara olan sevgisi çok ince ve hassastı. Çocuklar üzerinde ayrı bir yere sahip olan Efendimiz, hem kendi çocukları ve torunları hemde ashabının çocukları ile yakından ilgilenmeye çalışmıştır. Çocukların isim konusunda, eğitim, sağlık ve ilimleri konusunda tavsiyelerde bulunurdu. Onlarla üzel vakit geçirir, oynadıkları oyunlarla onları eğitmeye çalışırdı.

Efendimiz gördüğü çocuklara dua etmeti ihmal etmezdi. Allah'tan onların hayırlı kullar olmasını isterdi. Çocuklarla birlikte vakit geçirmeye özen gösterirdi ve ailelerinden de bunu iisterdi. Hatta ' Çocuğu olan çocuklaşsın' diyerek aileleri evlatları ile birlikte eğlenmeye teşvik ederdi.Çocukların yüzme, koşu, güreş ve ata binmeleri konusunda bilgilendirirdi. Torunlarını ve etrafındaki çocukları sırtına alarak eğlendirirdi. Çocuklar aileleri için cennete girmeye vesile olacak kimselerdir. Hayırlı evlat yetiştirmek için ashabını sürekli uyarırdı ve onlara en güzel örneği kendisi gösterirdi. Çocuklarla ilk söz olarak ' LA İlahe İllallah' sözünü güzelce öğretmelerini ashabından ve ümmetinden isterdi.