24 Şubat 2018
  • Istanbul
  • Ankara 11°
  • Izmir 13°
İmsak 06:15
Güneş 07:40
Öğle 13:23
İkindi 16:24
Akşam 18:55
Yatsı 20:14
BIST117.522
Dolar3,7875
Euro4,6596
Altın161,931

Z/aman

Ebuzer Aktaş
07 Şubat 2018 Çarşamba 12:51

                Aman azizim aman, sakın ola duruşundan ödün vermeyesin. İçini dökmeyesin kimseye. Yarenlik edilmez zaten her kişiyle. Yarenlik her kişinin değil er kişinin işidir. Dilin kemiği yok, anlatırsan durduramazsın. Yeminler ettiğin, söylemem dediğin ne varsa hepsini bir bir anlatıverirsin alimallah.

                “İki kişinin bildiği sır değildir.” cümlesi esasen tamda kitabın ortasından bir tespit. Öyle zamanlar geliyor ki zamanında diz dize verdiğin, yarenlik ettiğin kişiler başkası ile diz dize verip senin sırlarını konuşur hale geliyorlar. O sebeple gerekirse içini dağlara taşlara dökeceksin amma kimseye demeyeceksin. İncinmek, kırılmak ve soğumak istemiyorsan bu durumlara dikkat edeceksin. Çünkü yeri geliyor insan aynı yastığa baş koyduğu kişiden, öz ailesinden ihaneti görüyor. Mahremim dediğin artık mahremlikten çıkıp yerel bir konuya dönüşüyor. Aslında herkes biliyor ama kimse bilmiyormuş gibi yapıyor. İnsanın canını yakan herkesin bilmesi değil, güveninin sonbaharda ki bir yaprak gibi suya düşerek akıp gitmesi oluyor. Sonra sen setler çekip bentler kursan da o yaprağı tutamıyorsun. Tutsan bile artık yeşillenmiyor ve toprak olup gidiyor. Evet bizler de topraktan geldik ve yine toprak olacağız. Her ölen canlı gibi anavatanımıza kavuşacağız. Fakat nefes alıp veriyorken bu durumu görmek insanı sonbaharda düşen yaprak gibi düşürüyor dizlerinin üstüne. Önemli olan olay ise kaç defa dizlerinin üzerine düştüğün değil kaç defa kalktığındır derler. Düştüğünde kim yanında ise kalktığında onunla olmaktır. Yakın zamanda rahmetli olan dedemin sürekli nasihatiydi ki son anlarında bile dile getiriyordu bu nasihatini. “Evlat; düşersen dostların üzülür, düşmanların sevinir.” derdi hep. Yalnız öyle bir hal aldı ki dünya kimin dost kimin düşman olduğunu seçemez oldu insan. Zira düşünce düşmanlarının olağan gülme sesinden daha fazla ses geliyor insanın kulağına.

                Kısacası dedem; artık düşünce dost dediklerinde gülüyor haline. Ara sıra düşmüş gibi yapıp çöp ile samanı birbirinden ayırt etmek gerekiyor. Haddim olmasa da nasihatine bunu da eklemeyi ve kendi hayatımda düstur edinmeye çaba sarf ediyorum. Yani öyle zamandayız ki çöp aman diliyor, dost zaman diyor. Fakat bu çöplükte hepsine bir kibrit yetiyor vesselâm…

Facebook Yorumları

Yorum Yaz

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.