Tâbiîn hadiscilerinden Muâviye bin Kurra Müzenî anlatıyor;

Ashâb-ı Kiramdan Ma’kıl ibni Yesâr radıyallahu anh ile birlikte yolda yürüyordum. Yolda gelip geçeni rahatsız edip zarar verecek bir şey görünce onu kaldırıp kenara atıyor veya yolun kenarına çekiliyordu. Ben de aynen kendisinin yaptığı gibi insanların yürümesine engel şeyleri alıp kenara koymaya başladım. Bunun üzerine Ma’kıl ibni Yesâr beklemediğim bir anda elimi tuttu ve:

“Yeğenim! Niye öyle yapıyorsun, söyle bakalım?” diye sordu. Ben de:

“Amcacığım! Senin yaptığını gördüm, ben de öyle yapmaya çalıştım,” dedim. Bana şunu söyledi:

“Aferin yeğenim! Ben Resûl-i Ekrem Sallallahu Aleyhi Vessellem’in şöyle söylediğini duydum: Müslümanların yolu üzerindeki zararlı şeyleri kaldırıp atana bir iyilik sevabı verilir. Yaptığı iyilik kabul edilen kimse de cennete girer.”