Allah Kur’an-ı Kerim’de pek çok yerde Şeytan’ın Adem (a.s.)’e secde etmemesinden bahsetmiştir. Lakin bu tekrarların her biri İblis’in secde etmemesinin çeşitli nedenleri anlatılır. Bu şekilde Şeytan’ın hile ve tuzaklarından birine dikkat çeklilir.

Â’râf Sûresinin 11 ve 12. ayetlerinde, önceki hayatında melekler ile birlikte bulunan ve pek çok nimete sahip olan şeytanın, verilen bu rızıklara hamd edeceği yerde nankörlük ederek, kendini üstün görüp Allah’ın emrine karşı geldiğinden Adem (a.s.)’e secde etmediği anlatılır.

Tâha Sûresinin 116. ayetinde, Hz. Adem (s.a.) ile Hz. Havva annemize düşman olan şeytanın tüm Müslümanlarında şeytanı sayıldığı ve Hz. Adem ile Havva’nın şeytanın oyunlarına kanması sonucu cennetten ve cennet nimetlerinde mahrum olarak dünyaya gönderildiği anlatılır. Dünya ve hayatında da şeytana uyup sıkıntı ve pişmanlıklara düşmemek için insanlar uyarılmıştır.

İsra Suresinin 61. ayetinde, Adem’e secde etmeyen şeytanın küfür ve azgınlığının artması sonucunda Allah’a isyan ve inat ederek bütün tevbe kapılarını kapatmış olması anlatılır.

Kehf Suresinin 50. ayetinde, Allah yaratığı insanların karşısına iki tercih çıkartmıştır. Bunlardan birisi Rabbine itaat içinde olan meleklerin diğeri de küfür içinde olan şeytan ve onun çocuklarının yoludur. Yüce Allah, insanlardan iki yol arasında seçim yapmasını ve doğru yolu tercih etmesini istemiktedir.

Bakara Suresinin 34. ayetinde, şeytanın büyük bir gurura kapılıp Allah’ın ilmini yok bilerek, inat ve inkar çukuruna düştüğünden bahsedilir.