İslam’a göre evlenmek Peygamber Efendimiz’in sünnetlerinden birisidir. Lakin bütün insanların durumu ve şartları birbirinden farklılık gösterdiği için evlilik hükmü kişiden kişiye göre ve şartlara bakılarak değişiklik gösterebilir. Bu konu üzerinde farklı farklı yorumların olması da bu yüzdendir.

Bir rivayete göre Peygamber Efendimiz bir hadisinde:
“380 yıl geçtikten sonra ümmetim için evlenmemek helal olur.”(Kenzu’l-Ummal, 11/145). buyurmuştur.
Beyhakî, Salebî, Deylemî’nin İbn Mesud’dan naklettikleri bu hadisi İbnu’l-Cevzî, mevzu / uydurma rivayetler arasında saymıştır.

Bir başka rivayette ise şöyle bilgiler verilmiştir:
“İnsanların başına öyle bir zaman gelecek ki, kişi geçimini helal yoldan temin edemez olur. Ailesi, konu komşusu kendisini -fakirliğinden ötürü- kınamaya başlarlar. Bu durumun olduğu zaman ahir zamandır. Kişinin ana-babası, eşi-evladı kedisini harama girmeye zorlamakla helakinde sebep olurlar. Öyle bir zaman geldiğinde evlenmemek helal olur.”(Kenzu’l-Ummal, 11/154; Gazalî, İhya, 2/232).

Diğer bir rivayette ise:
“İki yüz yılından sonra insanların en hayırlısı, yükü hafif, çoluk-çocuğu olmayan kimselerdir.”(Gazalî, İhya, 2/24) ifadesine yer verilmiştir. Zeynu’l-Irakî, Gazalî’nin bu konuda rivayet ettiği hadislerin zayıf olduğunu belitmiştir..(bk. Tahricu Ahadisi’l-İhya, ilgili hadislerin şerhi).

Unutulmamalıdır ki evlenmek kimine göre farzi kimine göre mubah, kimine göre mekruh, kimine göre de haram sayılır. Evlenmek kişinin ekonomik durumu, psikolojik yapısı, biyolojik konumuna göre farklılık göstermektedir.