Niyetleri evlenmek olan iki kişinin yanlarında mutlaka üçüncü bir kimse bulunmalıdır. Diğer türlü halvet denilen başbasa kalma durumu olur ve bu dinen caiz olan bir şey değildir. Evlilik niyeti ile görüşülen görüşmenin içine konuşma, sohbet etme, tarafların birbirlerinden talep ve isteklerini dile getirmeleri de girer. Çünkü gerek konuşmadaki tutukluk veya kekemelik, gerekse ses tonu; evlenecek kişilerin düşünce ve kültür seviyeleri bu konuşma sayesinde belli olur.

Yapılan bu görüşmelerden bir süre sonra, tarafların birbirleri hakkındaki düşünceleri çoğunlukla belli olur. Çok zaman geçmeden birbirlerine verdikleri kararı açıklarlar. Dinen bu görüşme için bir defalık izin verilmiştir. Fazla görüşmek konuyu hafifleterek ciddiyetsiz bir konuma getirir.

Şâfiî mezhebinin bu konuya bakışı, aile müessesesinin vakar ve ciddiyetini göstermesi açısından farklılık gösterir. Evlenmek niyetinde olan kişinin, öncelikle kızı görmesi gerekmektedir. Bu durum kız ve ailesinden gizli tutulur. Böyle olması kız ve ailesinin haysiyeti için daha uygun görülmüştür. Kızın rızası olsun olmasın, görmenin caiz olduğunu açıklayan hadislerde bulunmaktadır. Nikah olana kadar sonraki görüşmelerde, herhangi yabancı bir kadına baktığı gibi şehevî bir duygu ile bakmakta bir sorun olmadığı söylenmiştir.