Bir kız isteme hadisesinde, kızın babası erkek tarafına şöyle der :
-Efendi benim kızı isteyen çok sizin neyiniz var neyiniz yok ?
Kızı istemeye gelen damat öyle şeyler söyler ki oradakiler utanarak ne diyeceklerini bilemezler.

Delikanlı söze girerek :
-Rahim ve Rahman olan Allah aç bırakmaz kendisini zikredeni. O Alim dir. Günaha düştüğümüzde ve pişman olduğumuzda Gaffarlığını gösterir. Gece çalıştığım yere El Hafiz der öyle girerim. Neyiniz var diyeceksiniz. Hiçbir şeyim yok Çünkü O dur Malik-ül Mülk. Ya paran biter de karanlıkta kalırsanız diyeceksiniz, En Nur deriz aydınlanır evimiz.  Kızımı asla bırakmayacaksın derseniz, söz veremem Çünkü kullar değil, Haliktir Baki olan. Varsın kimse sevmesin bizi Vedud kafidir. Kızım senden bir şey gizlerse ne yaparsın demenize gerek yok. Yüreği dayanırsa istediğini yapsın Rabbim Başirdir es Sehid dir. Her şeyi bilir. Yani kısacası bir Rabbim var birde Rabbimin en sevgilisi Hz. Muhammed (s.a.v) Benimde kızınızdan isteklerim var. Nur süresi 31. ayeti hayata taşıyacak. Edepli olacak. El Haya-ül Minel imandir çünkü. Beni sevecek, ölene kadar ellerimi bırakmayacak. Benim uykum ağırdır. Sabah namazına kalktığında beni gerekirse vura vura uyandıracak.

Baba girer söze :
-İyisin hoşsun, peki başınızı sokacak bir evin mevcut mu?

Delikanlı:
-Yok dersem kızınızı vermeyecek misiniz?

Baba :
-Hayır evlat, ben ev yaptıracağım yeter ki sen kızımı al.