Yüce Allah insanlara doğru yolu göstermesi için kullarına gönderdiği sevgili Rasulü Hz. Muhammed’in yanında oturan iki kişi hapşırmıştı. Efendimiz hapşıran sahabelerinden bir tanesine “yerhamükellâh (Allah sana rahmet etsin).” dedi. Hapşıran diğer sahabeye ise bir şey söylemedi. Kendisine “yerhamükellâh” demediği sahabe Peygamber Efendimiz’e dönerek:

“–Filân kişi hapşırdığında kendisine yerhamükellâh dediniz, ben de hapşırdım, bana neden demediniz?” diye sordu. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.) ise:

“–O kişi hapşırdıktan sonra Elhamdülillâh dedi, sen ise hapşırdıktan sonra bir şey demedin.” buyurdu.

Sevgili Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.) sahabelerine ve ümmetine hapşırdıktan sonra Allah’a hamd edilmesi gerektiğini yaşadıkları bu olayla göstermiş oldu. Yüce Allah’a her an her dakika şükür hali içinde olunmalıdır. Bize çok basit gelen bir hapşırma eyleminde bile Rabbimizin birçok hikmet ve faydasını görmek mümkündür. Bu sebeple Müslüman insan içerisinde bulunduğu her durumda ve her işinde Rabbine hamd etmelidir.