Yüce Allah, dünya üzerinde var ettiği her varlığı insanların hizmetine sunmuştur. Dünya’yı ve tüm evreni ise sadece alemlerin Efendisi Hz. Muhammed (s.a.v) için var etmiştir. Allah’ın Peygamber Efendimiz’e olan sevgisi çok başka idi. Dünyadaki tüm güzellikleri O’nun hürmetine yaratacak kadar sevgisi çok fazla. Hz. Adem bile cennetten çıkarıldıktan sonra Allah’tan bir çok kez affedilmeyi istemiş, Hz. Havva’yı bulmak için yalvarmıştı da, cennettin kapısının üzerinde Efendimizin adını görüp O’nun ismiyle dua etmeden kavuşamamıştı Hz. Havva annemize.

Allah evrende hiçbir şeyi var etmeden önce Hz. Muhammed’in nurunu yaratmıştı. Allah’ın bu kadar önem verdiği ve dünyaları yaratacak kadar sevdiği Peygamber’ini biz ne kadar hatırlıyoruz ve seviyoruz merak konusu. Peygamber Efendimiz ümmetinin imanı için kendi zamanından itibaren yanarak dua etmiştir. Allah, Kur’an-ı Kerim’de kullarına bu sevgiyi birçok ayetinde göstermiştir.

‘’Ey Muhammed! Onlara deki: “Allah’ı seviyorsanız, bana tabi olunuz ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın.’’ Ali İmran-31

“Her kim o Peygambere itaat ederse, Allah’a itaat etmiş olur.” Nisa-80

“Kim, Allah’a ve Peygamberine itaat eder ve O’ndan korkar, sakınırsa, işte kurtuluşa erenler de bunlardır.” Nur- 52